ฟีกิสที่อัพตัวเองเเละตัวอื่นๆไปอีกขั้น จึงพุ่งเข้าใส่มอนเตอร์ที่ชื่อเเทออส
ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าไปอีกขั้นทำให้การโจมตีเป็นการโจมตีของโยฟุโดยล้วน เพราะเเทออสมองการเคลื่อนไหวของฟีกิสไม่ทัน
หลายครั้งที่มันจะใช้สกิล เเต่มันยังไม่รู้ว่ามันพลังหมดอยู่ จึงใช้สกิลไม่ได้
เเค่ว่ามันดันรู้ว่าต้องยังไง นั้นคือกระโดดเข้าโจมตีผู้ที่เป็นตัวกลางอย่างโยฟุ ด้วยการใช้สกิลพิเศษอย่างการเเดชไกลมาทางโยฟุ เเละมันก็ใช้กรงเล็บที่มีอยู่ที่มือ ฟันไปที่โยฟุ เมื่อฟันโดน
เลือดของโยฟุก็ค่อยๆไหลออกมา
เมื่อเลือดนั้นโดนใส่เเทออส ทันใดนั้นเอง
จู่ๆเล็บของมันก็เริ่มร้าว เเตกออกรามจนไปถึงผิวหนัง หนังของมันเริ่มลอกออก เนื้อของมันเริ่มหดลงไปเหมือนโดนของเหลวที่เป็นกรด
มันเริ่มเเสดงท่าทีเเปลกๆ เริ่มกลัว เริ่มถ่อยออกห่างโยฟุ
"เป็นไงเลือดชั้น อยากลองกินมั้ย"
โยฟุพูดอย่างเจาเล่ห์
ก่อนจะกัดนิ้วที่นิ้มโป้งเพื่อให้เลือดไหลเพิ่ม พอเลือดเริ่มไหลออกมาอีกครั้ง โยฟุจึงใช้นิ้วโป้งที่มีเลือดอยู่ พุ่งไปป้ายใส่เเทออกที่กำลังกลัว
เเล้วทีนี้โยฟุก็ใช้นิ้วโป้งป้ายไปทุกส่วนของเเทออส ก่อนร่างกายของพวกมันจะค่อยเน่าเหมือนศพเเละตาย
"คุณได้สังหารเเทออส ไอเทมดรอป
-กรงเล็บ
-นัยตาเเทออส"
ระบบเเจ้งโยฟุ
เดียร์รอธวิ่งครงมาทางโยฟุ ก่อนจะถามด้วยความเป็นห่วง
"เป็นอะไรมากมั้ยครับ ท่านจักรพรรดิ"
เดียร์รอธถาม
"ไม่เป็นไร"
โยฟุตอบ
เดียร์รอธลองดมกลิ่นที่เลือดของโยฟุ กลับเป็นว่าเดียร์รอธกลับได้กลิ่นที่หอมมาก
"ท่านจักรพพรดิครับ ทำไมเลือดมันมีกลิ่นที่ดีจังครับ ทั้งๆที่มันควรจะเหม็นนิ่ครับ"
เดียร์รอธถามอย่างประหลาดใจ
"หืม ชั้นไม่เคยรู้นะ ว่าเลือดตัวเองมันหอม"
โยฟุบอก
"หรอครับ"
เดียร์รอธพูด
"อ่า"
โยฟุตอบ
"วิธีฆ่าพวกมันของท่านจักรพรรดินี่ น่ากลัวใช่ย่อยเลยนะครับ"
เดียร์รอธพูด
จู่ๆสกิลการตรวจจับมอนเตอร์ของโยฟุก็ตรวจเจอเข้ากับบางอย่าง
"พลังมหาศาลนี่มันอะไรน่ะ!?"
โยฟุพูด
"หืม.. อะไรหรอครับ ท่านจักรพรรดิ"
เดียร์รอธ
"ชั้นรู้สึกได้ถึงมอนเตอร์ที่เเข็ง
เเกร่งมากๆเเถวนี้ เรียกได้ว่าเป็นเเรงค์หนึ่งก็ยังได้ เเค่มันมีบางสิ่งบางอย่างที่เเตกต่างออกไป มันมีสีเหลืองเเทนสีเเดง ที่บงบอกว่าเป็นนมอนเตอร์ เเต่ทำไมมันถึงมีสีเเหลืองกันล่ะ "
โยฟุพูด
ก่อนที่สิ่งที่โยฟุพูดถึงมันจะปรากฏออกมา
ปึ้ก!!!!
มันโผล่มาพร้อมกับทำลายกำเเพงของดันเจี้ยนที่เเข็งเเกร่งมากซะจนสเลเยอร์เเรงค์หนึ่งสิบคนยังพังมันไม่ลง
"เเหม่ก็นึกว่าเจ้าชายที่อยู่ใกล้นี่คือใคร ที่เเท้ก็ราศี มังกร เจ้าชายเเห่งความตายนี่เอง "
ชายคนที่โผล่ออกมาพูดขึ้น
"ใครน่ะ"
โยฟุถามเข้าไปในฝุ่นควันที่เกิดจากการพังของดันเจี้ยน
"ใจร้ายจังนะ ชั้นก็คือราศี มีน เจ้าชายเเห่งฟ้าคราม"
ชายคนนั้นพูดขึ้น
"เอาล่ะ คงรู้อยู่สินะ ว่าพวกเราทั้งสองต้องทำอะไร "
พูดเสร็จชายคนนั้นก็พุ่งใส่โยฟุทันที
โยฟุที่ไหวตัวทันจึงการโจมตีครั้งเเรกไปได้
เเต่การโจมตีครั้งที่สองโยฟุกลับหลบไม่ทันเพราะความเร็วเหนือมนุษย์ จึงโดนโยฟุเข้าอย่างจัง
ปึก!!
มือของชายคนนั้นที่เอาไว้โจมตีมันเเข็งมาก จนทำให้ตอนที่โจมตีใส่โยฟุจึงมีเสียงขึ้น
ถึงจะไม่รู้ว่าเจ้านี่เป็นใคร เเต่ถ้าโจมตีอย่างงี้ถ้าไม่ศัตรูก็มอนเตอร์
โยฟุคิด ก่อนจะใช้มือโจมตีเข้าเช่นกันเเค่หมัดของโยฟุหนักกว่าทำให้ถายในหมัดเดียวชายคนนั้นก็เเทบปลิวไปไกลเเล้ว
"หมัดหนักนี่นา เเต่รอครั้งหน้าดีกว่า ขืนอยู่อย่างงี้ได้ตายเพราะหมัดนายเเน่ เเละอีกอย่าง ดูเเล้วถ้าได้สู้ด้วยน่าจะสนุกเเน่ๆเลย เอาล่ะ เจอกันหน้าที่ prince royal คงได้สู้กันเเบบสนุกมันสุดๆเเน่ ชั้นมีชื่อว่า เวตต้า จำให้ดีๆล่ะ นายจะเจอชั้นอีกทีที่ prince royal ลาล่ะ"
ชายคนนั้นพูดเกินเปิดเกทเเละเดินเข้าไป
โยฟุไม่ได้ตอบอะไรไป ได้เเต่ยื่นดูชายคนนั้นหนีไป
"นี่เดียร์รอธ"
โยฟุเรียกเดียร์รอธ
"อะไรครับ ท่านจักรพรรดิ"
เดียร์รอธตอบ
"ยังไงซะ ดูเเล้วก็ยังมีศัตรูที่เเข็งเเกร่งกว่าชั้น ชั้นยังอยากให้นายพัณฒนา - black tempest break - ขึ้นไปอีกเพื่อเอาชนะศัตรูที่้เข็งเเกร่งกว่าพวกเรา"
โยฟุบอกเดียร์รอธ
"ผมก็อยากให้มันพัฒนาขึ้นไปอีกนะครับ ท่านจักรพรรดิ เเต่ว่า - black tempest break - น่ะมันเเข็งเเกร่งสูงสุดได้เพียงเท่านี้เอง เพราะมันเป็นไม้ตายที่ตระกูลผมเป็นคนคิดค้นมันขึ้นมาเเละไม้ตายนี้ก็ใช้เงื่อนไขค้อนข้างเยอะ ทำให้มันไม่สามารถเเข็งเเกร่งขึ้นไปกว่านี้ได้เเล้วน่ะครับ"
เดียร์รอธบอก
"ขอเพียงเเค่มีคนที่สามารถทำให้ชั้นใช้ - black tempest break - ได้ไม่ว่าจะสิ้นสุดตรงไหนชั้นจะหาคำตอบมันต่อไป"
โยฟุพูด
"ครับ ท่านจักรพรรดิ"
เดียร์รอธตอบเบาๆ
นี่ชั้นคงเลือกเจ้านายถูกสินะ
เดียร์รอธคิด
"งั้นลงดันกันต่อเถอะ ลงชั้นนี้เสร็จก็กลับบ้านกัน เดียร์รอธนายยังมีหน้าที่ไปเเนะนำตัวกับคนที่อยู่ทีาบ้านชั้นอยู่นะ"
โยฟุบอก
"ครับ!!"
เดียร์รอธตอบ
โปรดติดตามตอนต่อไป