คนที่ทักเข้ามาทั้งไลน์แล้วก็เฟสเป็นจำนวนมหาศาล และส่วนมากจะเป็นผู้หญิง คำถามก็ประมาณว่ามีแฟนยังหรือไม่ก็ว่างออกไปทานข้าวด้วยมั้ยนี้ก็เป็นอีกข้อที่ผมจะได้ เพราะถ้าประกาศออกไปว่าตอนนี้คบเกวลินเป็นแฟนละก็มันก็จะหมดปัญหาพวกนี้
" ฉันขอเวลาคิดดูก่อนได้มั้ย "
เกวลินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่กำลังเขิลอยู่ ผมที่ยืนอยู่ด้านหน้าของเธอก็มองด้วยความสงสัย นี้มันจะต้องคิดอะไรอีกเนี้ย เห้ออออออแต่ว่า...เวลามันก็เหลืออีกตั้ง 2 เดือนมันก็ไม่เป็นอะไรปล่อยไปก่อนก็แล้วกัน
" งั้นก็ได้เวลาเธอยังเหลืออีกเยอะ "ผมพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ" อืม "" จริงสิ!!!! วันพรุ่งนี้ฉันไม่อยู่นะต้องเดินทางไปที่อเมริกา "" อเมริกา???? "เกวลินพูดออกมาพร้อมกับมองมาทางผมด้วยแววตาที่กำลังสงสัย" นายจะไปทำอะไรที่อเมริกา "
นี้เธอยังไม่รู้เรื่องมี่ที่เราเป็นตัวแทนของประเทศไทยไปลงแข่งงานกระประลอง Hunter ที่อเมริกาเหรอเนี้ย แต่ว่ามันก็ไม่ใช้เรื่องแปลกอะไรเพราะทางสมาคม Hunter ยังไม่ได้ประกาศออกมาที่แปลกมันคือคนที่รูีต่างหากอยากจะรู้จริงๆว่าอารียาไปรู้เรื่องมาจากไหน
" นี้ฉันถามว่านายจะไปทำอะไรที่ประเทศอเมริกา "เกวลินที่อยู่ด้านหน้าของผมถามย้ำมาอีกครั้ง" ไปงานประลอง Hunter ที่จะจัดขึ้นฉันจะเป็นตัวแทนของประเทศปีนี้ "" งั้นเหรอ ก็ได้ๆเดี๋ยวรองานจบแล้วพวกเราค่อยคุยเรื่องนั้นก็แล้วกัน "
เกวลินตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้ตกใจเลยที่ได้ยินว่าผมเป็นตัวแทนของประเทศ น่าแปลกจริงๆ ยัยนี้ไม่มีความตกใจอะไรเลยเมื่อรู้เรื่อง หรือว่าจะรู้เรื่องอยู่แล้วแต่แค่แกล้งถามเราไม่สิ!!!!เรื่องนั้นไม่น่าใช้ แต่พอมาลองคิดดูดีๆแล้วมันก็ไม่ใช้เรื่องน่าตกใจอะไรในการที่ตัวเราที่เป็น Hunter rank SS คนเดียวในประเทศจะได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนไปต่อสู้ในงานนั้นช่างมันเถอะเรื่องพวกนี้ คิดมากไปมันก็ปวดหัวป่าวๆ
" งั้นฉันกลับแล้วนะ "เกวลินพูดออกมา แล้วก็หันหลังเดินกลับบ้านทันที ตัวผมที่กำลังยืนอยู่นั้นก็มีเสียงของข้อความในโทรศัพท์์ดัังขึ้นมา" ติง "" ข้อความงั้นเหรอ "ผมพูดออกไปค่อยๆด้วยน้ำเสียงที่กำลังสงสัย จากนั้นก็ใช้มือขวาจับโทรศัพท์์ในกระเป๋ากางเกงออกมาดูตอบมาแล้วสินะ!!!!คนที่ตอบผมกลับมานั้นก็คือคนที่ผมต้องการจะถามเรื่องต่างๆ จากเค้าคนนั้นก็คือ' นักรบแห่งความมืด 'ตอบกลับมาจนได้สินะ ข้อความที่ตอบกลับมาตอนนี้เขียนเอาไว้ว่า
' ครับ พร้อมเจอกันเมื่อไหร่ '
เอาไงดีนะ ถ้าจะนัดเจอพรุ่งนี้มันก็กลัวว่าจะไม่ทัน งั้้นก็เอาเป็นวันนี้เลยแล้วกันยังไงถ้าหลังพรุ่งนี้เราก็ไม่ว่างอีกหลายวัันอยู่แล้วเมื่อคิดได้แบบนั้นผมก็พิมพ์ข้อความตอบกลับไป
' วันนี้ได้มั้ยครับ '' ครับ งั้นเจอกันที่ร้านเดินนะเอาแล้วก็เอาแมมมอนติดตัวมาด้วย '
ทันทีที่ผมเห็นข้อความที่เค้าส่งมาผมก็มีสีหน้าตกใจทันที'แมมมอน'ชายคนนี้เค้ารู้จักแมมมอนด้วย แบบนี้มันก็หมายความว่าเค้าต้องรู้เรื่องอะไรจริงๆสินะ
' ครับ อีก 30 นาทีเจอกัน '
ผมตอบกลับไปแล้วก็เก็บโทรศัพท์์ใส่กระเป๋าจากนั้นก็ตรงไปที่ร้านนั้นทันที~~~~~~~~~•~~~•~~~~~~~~หลังจากที่ผมเดินทางมาสักพักผมก็มาถึงร้านที่ได้นัดกันไว้ จากนั้นผมก็เปิดประตูเข้าไปด้านในร้าน
" ยินดีตอนรับค่ะ "
เสียงผู้หญิงใส่ชุดพนักงานของร้านที่อยู่ด้านขวาของผมพูดขึ้นมาทันที ที่ผมเดินเข้าไปในร้าน พนักงานคนนี้ทำไม่ดูแล้วรู้สึกแปลกๆเหมือนกับว่ากำลังโดนควบคุมอยู่ไม่สิต้องเรียกว่าทั้งร้านนี้มัันมีเวทย์แปลกๆกำลังปกคลุมเอาไว้อยู่ถึงจะถูก จากนั้นพนักงานหญิงเธอก็พูดออกมาต่อว่า
" เชิญตามฉันมาได้เลยค่ะ นายท่านเค้ากำลังรอคุณอยู่ "
นายท่านงั้นเหรอ??? มันชักจะเริ่มแปลกมาขึ้นเรื่อยๆแล้วสิ หลังจากที่พนักงานพูดจบเธอก็เดินตรงไปยังโต๊ะด้านหลังทันทีตัวผมเมืื่อเห็นแบบนั้นก็เดินตามเธอไปหลังจากที่เดินตามเธอมาได้สักพักเธอก็หยุดลงแล้วหันหน้ากลับมาทางผม
" ถึงแล้วค่ะ "
เมื่อเธอพูดจบก็เดินกลับไปทางเดิมทันที ตอนนี้ด้านหน้าของผมมีชายที่ขายดาบมือ 2 ให้กับผมในตอนนั้นที่ใช้ชื่อว่า'นักรบแห่งความมืด' นั่งอยู่ที่ด้านหน้าบนโต๊ะด้านหน้าของเค้าก็มีแก้วกาแฟวางเอาไว้อยูู่. แต่ว่าความรู้สึกที่ผมรู้สึกได้จากตัวชายคนนี้มันเปลี่ยนไปจากตอนทีี่เจอกันครั้งแรกมากแล้วอีกอย่างผมไม่สามารถสัมผัสพลังเวทย์จากตัวเค้าได้เลย มันแปลกมากปกติแล้ว ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์เราก็สามารถสัมผัสพลังเวทย์์ได้ถึงมันจะน้อยขนาดไหนก็ตามแต่ว่าสำหรับชายคนนี้นั้นเรากลับไม่รู้สึกถึงพลังเวทย์เลยแม้แต่น้อยในระหว่างที่ผมกำลังยืนมองเค้าอยู่ด้วยความแปลกใจเค้าที่กำลังนั่งอยู่ก็ชี้นิ้วไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แล้วก็พูดออกมาว่่า
" นักก่อนสิ นักรบคนที่ 7 พวกเรามีเรื่องต้องคุยกันอีกเยอะ!!!! "