แลกเปลี่ยน
อู่หมิงไม่รอช้าหันหลังหลบหนีกลับหอกระบี่ทันที เสี่ยวฮุ่ยยืนทำหน้างุนงงอยู่สักพักแต่หลังจากนนั้นไม่นานเสียหึ่งของฝูงผึ้งก็ตรงมายังเสี่ยวฮุ่ย"บัดซบแบบนี้นี่เองมันได้กลิ่นน้ำผึ้งที่ติดปากของข้า" เสี่ยวฮุ่ยหน้าถอดสีพร้อมกับวิ่งตามอู่หมิงไป แต่อู่หมิงในครั้งนี้ใช้ทักษะเงาหลบหนีทำให้ฝูงผึ้งไม่อาจตรวจพบการคงอยู่ของอู่หมิงได้ใช้เวลาหนึ่งวันเต็มอู่หมิงก็กลับมาถึงหอกระบี่ด้วยใบหน้าที่ซีดขาวเพราะใช้พลังปราณมากเกินไป และหลังจากนนั้นไม่นานเสี่ยวฮุ่ยก็ตามมาทันด้วยสภาพสะบักสะบอม ตามตัวมีรอยบวมสามแห่งซึ่งเห็นได้ชัดว่าถูกผึ่งต่อยมา"บัดซบอู่หมิงเจ้าเล่นทิ้งบิดาไว้แบบนี้ได้อย่างไร จิตใจของเจ้าทำด้วยอะไรกันหะ" เมื่อกลับถึงที่พักเสี่ยวฮุ่ยก็โวยวายออกมาทันที"ก็แล้วมันใครกันที่มันทิ้งข้าไว้ในตอนแรก" อู่หมิงกล่าวด้วยความโกรธ"ใครทิ้งเจ้ากันข้าก็แค่ใช้โอกาสที่ผึ้งไม่อยู่แอบเข้าไปเก็บน้ำผึ้งในรังของมันมาก็เท่านั้น" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"เจ้าได้น้ำผึ้งมาเท่าไหร่" อู่หมิงหันมาสนใจน้ำผึ้งทันที"ทำไม เจ้าไม่มีทางได้น้ำผึ้งเหล่านี้ไปหรอกเพราะมันเป็นของของข้า" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับเชิดหน้าหนีแต่ในตอนนั้นเองที่อู่หมิงคว้าตัวเสี่ยวฮุ่ยไว้พร้อมกับใช้เชือกมัดตัวของเสี่ยวฮุ่ยกับท่อนไม้"บัดซบ อู่หมิงเจ้าคิดจะทำอะไรข้า ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ เจ้าจะทำกับราชันเช่นข้าไม่ได้นะ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวโวยวายออกมา ส่วนอู่เซียงก็ไม่ได้เข้ามายุ่งและทำเป็นเมิณสิ่งที่เห็น ส่วนอสรพิษน้อยกลับกันมันตื่นขึ้นมาและมองมาที่เสี่ยวฮุ่ยด้วยสายตาเยาะเย้ย"เจ้าตัวน้อยเจ้าอยากจะกินเนื้อกระรอกย่างหรือไม่ ใช่ๆ กระรอกย่างราดน้ำผึ่งเมนูนี้น่าจะเข้าท่า" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับเริ่มจุดไฟทันที"เดี๋ยวก่อน อู่หมิงเรามาคุยกันดีๆ ตกลงข้าจะแบ่งน้ำผึ้งให้เจ้า 1 ส่วนก็ได้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"8 ส่วนไม่งั้นข้าไม่ต่อรองด้วย" อู่หมิงกล่าว"บัดซบอู่หมิงเจ้ามันคนจิตใจเลวทราม ข้าราชันเป็นผู้อบรมสั่งสอนเจ้ามาตั้งแต่แบเบาะเจ้าไม่คิดจะสำนึกบุญคุณข้าบ้างเหรอ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว คำกล่าวของเสี่ยวฮุ่ยทำให้อู่เซียงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา"อืมก่อนอื่นจะต้องถอนขนออกมาก่อนสินะ" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับเริ่มตั้งน้ำร้อนทันที"ข้าให้เจ้า 3 ส่วน แค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"เจ้าตัวน้อยเจ้าอยากกินส่วนใหนงั้นหรือ " อู่หมิงกล่าวอสรพิษน้อยใช้หางของมันชี้ไปที่ตัวของเสี่ยวฮุ่ยซึ่งความหมายของมันก็คือต้องการที่จะเขมือบเสี่ยวฮุ่ยไปทั้งตัว อู่หมิงพยักหน้าพร้อมกับนำเสี่ยวฮุ่ยไปแขวนไว้พร้อมกับเริ่มทำกระรอกหันแทน"จี๊ด จี๊ด ร้อน ร้อน จี๊ด ข้าให้เจ้า 5 ส่วนเลยก็ได้เอา" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับแหกปากร้องออกมา"8 ส่าน" อู่หมิงกล่าว"ก็ได้ ก็ได้ ข้าจะให้เจ้า 8 ส่วน " เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าเจ็บปวดน้ำผึ้งที่มันแอบขโมยมานั้นมีคุณค่าต่ออู่หมิงอย่างมากแต่สำหรับตัวของเสี่ยวฮุ่ยมันเป็นได้แค่อาหารยามว่างเท่านั้น"บัดซบข้าตั้งใจจะเก็บไว้ขายแท้ๆ" เสี่ยวฮุ่บบ่นออกมาก่อนจะทำเหยือกใส่น้ำผึ้งออกมา 8 เหยือกซึ่งอยู่ที่เสี่ยวฮุ่ยอีก 2 เหยือก อู่หมิงรู้สึกมีความสุขอย่างมากหลังจากได้รับน้ำผึ้งมา ในตอนแรกอู่หมิงต้องการที่จะค้นแหวนมิติของเสี่ยวฮุ่ยด้วยตนเองแต่แหวนมิติของเสี่ยวฮุ่ยนั้นพิเศษอย่างมากหากไม่ใช่ตัวเสี่ยวฮุ่ยเปิดเองก็ไม่มีใครสามารถเปิดได้อู่หมิงที่ได้น้ำผึ้งมาก็รีบดื่มลงไปหนึ่งเหยือกทันที ไม่นานผลของน้ำผึ้งก็แสดงออกมาพลังปราณของอู่หมิงถูกฟื้นฟูด้วยความเร็วพร้อมกับเริ่มมีความหนาแน่นขึ้น และความตระหนักรู้พลังปฐพีของอู่หมิงก็ยกระดับขึ้นอีกระดับทำให้พลังการบ่มเพาะของอู่หมิงทะลวงเข้าสู่อีกขั้นกลายเป็นปราณปฐพีขั้นสูงทันที"ฮ่า ฮ่า ไม่คิดเลยว่าน้ำผึ้งของผึ้งเพชรฆาตระดับ 3 จะได้ผลดีแบบนี้" อู่หมิงกล่าว"นั่นมันแน่อยู่แล้วสำหรับปราณปฐพีน้ำผึ้งเพชรฆาตนั้นถือเป็นยาวิเศษระดับสูง ต่อให้เป็นทวีปศูนย์กลางก็ยังหาซื้อไม่ได้ง่ายๆ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยสีหน้าเจ็บปวด"เจ้าทำหน้าแบบนั้นทำไม ข้าไม่คิดจะเอาของเจ้ามาฟรีๆหรอกน่า" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับโยนแหวนมิติให้กับเสี่ยวฮุ่ย ข้างในแหวนมิติวงนั้นมีสมุนไพรหายากเป็นจำนวนมากและยังมีอัญมณีที่เสี่ยวฮุ่ยชอบเก็บสะสมอยู่ดี"นี่มันของดี อู่หมิงราชันมองเจ้าผิดไปจริงๆไม่คิดเลยว่าเจ้าจะจงรักภักดีต่อข้าขนาดนี้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับถืออัญมณีสีทัพทิมด้วยสีหน้าเบิกบานส่วนอู่หมิงก็เก็บทรัพยากรอื่นๆไว้กับตน หลังจากเวลาผ่านไปอีก 10 วันอู่หมิงก็คุ้นชินกับการใช้พลังของดวงจิตกระบี่ของตน ในตอนนี้เองที่อู่หมิงเริ่มบังคับกระบี่ด้วยดวงจิตกระบี่ที่อู่หมิงสร้างขึ้น เมื่ออู่หมิงใช้พลังของดวงจิตกระบี่ไปยังกระบี่ตรงหน้ากระบี่ก็เริ่มสั่นไปมาก่อนจะเริ่มลอยขึ้น อู่หมิงขยับความคิดกระบี่ก็เริ่มเคลื่อนใหวไปมา"สำเร็จ" อู่หมิงกล่าวด้วยสีหน้ามีความสุข"หืมไม่เลว อายุ 15 สามารถสร้างดวงจิตกระบี่ระดับ 1 มาได้ แต่ว่าถ้าเทียบกับปีศาจอัจฉริยะจากทวีปศูนย์กลางแล้วเจ้ายังห่างใกล" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายอู่หมิงไม่ได้สนใจเสี่ยวฮุ่ยแล้วพยายามฝึกควบคุมกระบี่จากระยะใกลต่อไปอีกด้าน กลุ่มของหญิงสาวผ้าปิดหน้าที่ได้รายงานการกระทำของพวกศิษย์สายในที่อยู่กลุ่มขององค์ชายใหญ่ไปให้ผู้อาวุโสคุมกฎทำให้ผู้อาวุโสคุมกฎต้องเคลื่อนใหวและออกตามหาตัวกลุ่มชายหนุ่ม แต่ว่าสิ่งที่พวกเขาพบกับเป็นซากศพของกลุ่มชายหนุ่มที่ถูกผึ้งเพชรฆาตสังหารจนหมด"นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมพวกเขาถึงมาตายแบบนี้" ชายชราคนหนึ่งกล่าว"เขาเรียกว่ากรรมตามสนองยังไงละ" ชายชราอีกคนก็กล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาซึ่งปราศจากความเห็นใจโดยสิ้นเชิง"ถ้าผู้ทำผิดได้ตกตายไปจนหมดงั้นเรื่องนี้ก็ให้กลุ่มเขี้ยวมังกรชดใช้เล็กน้อยก็เพียงพอ" ชายชราอีกคนก็กล่าว"อืมเอาตามนั้นก็แล้วกัน"ไม่นานข่าวที่กลุ่มคนขององค์ชายใหญ่ตกตายเพราะฝูงผึ้งเพชรฆาตก็ดังไปทั่วพื้นที่ศิษย์สายในทำให้หลายๆกลุ่มพากันหัวเราะเยาะกลุ่มองค์ชายใหญ่ซึ่งแน่นอนว่ากลุ่มขององค์ชายเจ็ดรู้สึกเบิกบานอย่างมากเมื่อเห็นว่ากลุ่มขององค์ชายใหญ่ได้รับความเสียหาย แต่ที่พวกเขาไม่รู้ก็คือคนที่ทำให้กลุ่มขององค์ชายใหญ่ต้องกลายเป็นตัวตลกก็คือคนของอานาจักรเดียวกันอย่างอู่หมิง---------------------------------------------------------------------------------------------------------------