God of Elementals

ตอนที่ 42

“ข้าต้องขอโทษพวกเจ้าด้วย ในตอนนี้ข้ายังไม่คิดถึงเรื่องแต่งงาน ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าหน้าตาไม่ดีแล้วข้าจะไม่ชอบพวกเจ้า ผู้หญิงแต่ละคนจะมีเสน่ห์ในตัวเองอยู่เสมอ เพียงแค่พวกเจ้าและข้าพึ่งจะเคยพบเจอกันวันนี้วันแรก มันไม่ไวไปหน่อยหรือที่พวกเจ้าจะมาเป็นภรรยาของข้านะ” นิลกาฬอธิบายอย่างนุ่มนวล

พวก 5 สาวงามถึงกับมองหน้ากันด้วยความสงสัย

““กริ๊ดดดดด!!”” พวก 5 สาวงามตกใจกันเองทันที

พวกนิลกาฬเองก็ตกใจเช่นกัน ที่พวกนางอยู่ๆก็ตะโกนออกมา

“พวกข้าต้องขอโทษพวกท่านด้วย คือว่าสถานะของพวกข้าในตอนนี้จะต้องเก็บเป็นความลับ ทำให้ข้าไม่สามารถเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงได้” ซายะโกะอธิบายให้พวกนิลกาฬฟัง

“ไม่เป็นไรหรอก ซายะโกะ ทุกคนเป็นเพื่อนของข้าเองเจ้าสามารถไว้ใจได้” ยูกิพูด

“เจ้าแน่ใจนะยูกิ”

“อือ”

“ถ้าเจ้าว่าเช่นนั้นละก็”

พวก 5 สาวงามค่อยๆหยิบหน้ากากออกมา ทำให้ทุกคนได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของ 5 สาวงาม พวกนางแต่ล่ะคนก็สวยงามในแบบชาวญี่ปุ่นสมัยโบราณที่มีหน้าตาที่น่ารักๆ

รินและเสวียนซินตกใจทันที พวกนางไม่คิดว่าจะเป็นองค์หญิงโนริแฝด 5 จากทวีปอาทิตย์อุทัย แต่ซายะโกะห้ามพวกนางไว้ไม่ให้พูด ส่วนนิลกาฬนั้นรู้อยู่แล้วว่าพวกนางคือองค์หญิงแฝด 5 เนื่องจากเขาได้ยินบทสนทนาระหว่างซายาโกะและยูกิแล้ว มีเพียงหลินคนเดียวที่ไม่เข้าใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“ซายาโกะเจ้าพออธิบายสถานการณ์ของพวกเจ้าได้หรือไม่ ข้าอยากทราบถึงเหตุผลที่พวกเจ้ามาหาข้าเช่นนี้”

“คือว่าตอนนี้ปราสาทของพวกข้าโดนองค์กรใต้ดินชิงปราสาทไปแล้ว ทุกคนบาดเจ็บ และสลบ หลังจากนั้นก็โดนจับไปขังในคุกของปราสาท ส่วนพวกข้าสามารถหลบหนีออกมาได้ ท่านพ่อบอกพวกข้าให้มาหาเจ้าที่โรงเรียนกลางแห่งเมืองไม้คราม ท่านพ่อบอกว่าเจ้าสามารถคุมครองพวกเราได้” ซายะโกะอธิบาย

“แล้วเจ้าพอจะรู้จักชื่อขององค์กรใต้ดินไหม”

“ถ้าข้าจำไม่ผิดพวกมันเรียกตัวเองว่ากลุ่มทศกัณฐ์”

“เจ้าว่ายังไงนะ กลุ่มทศกัณฐ์ยังงั้นหรอ” นิลกาฬรีบตะโกนออกมาทันทีหลังซายะโกะอธิบาย

ทุกคนตกใจเป็นอย่างมากที่นิลกาฬตะโกนออกมา พวกเขาไม่คิดว่านิลกาฬจะรู้จักกลุ่มทศกัณฐ์

“มีอะไรอย่างนั้นหรือท่านนิล ท่านรู้จักกลุ่มทศกัณฐ์อย่างงั้นหรือ” ยูกิถาม

“ข้าก็พอจะรู้จักอยู่แต่ข้าไม่แน่ใจว่าจะเป็นกลุ่มเดียวกันกับที่ข้าคิดหรือเปล่า แล้วเจ้าพอจะรู้ไหมว่าหัวหน้าของพวกมันมีชื่อว่าอะไร” นิลกาฬถามแฝด 5

“ข้าจำได้ว่ามีคนเรียกชื่อหัวหน้าที่มาชิงปราสาทว่า “สหัสเดชะ” มาโกะพูด

“อะไรนะ เจ้าจำไม่ผิดจริงๆนะ”

“อืม ข้าจำไม่ผิดแน่นอน”

“ถ้ายังงั้นข้าคงอยู่เฉยๆที่นี้ไม่ได้แล้วข้าจะไปพบกับกลุ่มทศกัณฐ์เดียวนี้ พวกเจ้าบอกข้าได้ไหมว่าพวกนั้นอยู่ที่ไหน”

“ท่านนิลใจเย็นๆก่อน ทำไมท่านจะต้องรีบขนาดนั้นด้วย รอให้การแข่งขันประจำชั้นปีเสร็จก่อน พวกเราค่อยไปกันก็ได้ เดียวข้าขอจะขออนุญาตจากท่านปู่ทวดให้เอง”

ตอนนี้นิลกาฬทำหน้าจริงจังเป็นอย่างมาก ไม่มีใครรู้ว่าทำไมนิลกาฬถึงได้ดูจริงจังขนาดนี้

หลังจากนั้นนิลกาฬก็สงบสติอารมณ์ แล้วเดินเข้าห้องตัวเองทันที ทำให้คนที่เหลือตกใจเป็นอย่างมาก แม้แต่หลินเองยังไม่เคยเห็นนิลกาฬเป็นแบบนี้เช่นกัน พวกนางก็คุยเรื่องนี้กันอีกนิดหน่อยก่อนที่จะแยกย้ายกัน พวก 5 สาวงามเองก็พักหอพังพะยูง

เช้าวันต่อมาพวกนิลกาฬก็เตรียมตัวเพื่อแข่งจำลองการสู้รบ โดยวันนี้จะหาทีมที่จะไปแข่งรอบชิงชนะเลิศ โดยคู่แรก ทีมขวาตายซ้ายสลบ พบกับ ทีมราชายางยืด

โดยทีมขวาตายซ้ายสลบ ให้กลยุทธ์เดียวกันกับทีมไฟนรก พวกเขาบุกทะลวงทางตรงกลางเพียงทางเดียว แต่ก็ไม่สามาถพังป้อมปราการที่ 3 พวกราชายางยืดับมาป้องกันไว้ได้ทันก่อนที่ป้อมปราการที่ 3 จะแตก แต่พวกเขาเองก็โดนพวกทีมขวาตายซ้ายสลบ สลับเปลี่ยนค่อยดันทางด้านขวาและตรงกลางอย่างต่อเนื่อง ทำให้ทีมราชายางยืดเป็นฝ่ายแพ้ไป

ต่อมาเป็นคู่ของทีมยักษาทมิฬ พบกับ ทีมไฟนรก หลังจากที่แข่งจำลองการสู่รบมาหลายรอบทำให้นิลกาฬรู้ว่ามอนสเตอร์ระดับบอสนั้นจะเกิดที่เดิมเสมอ ไม่ว่าพวกเขาจะแข่งมาแล้วหลายรอบก็ตาม มอนสเตอร์ภายในป่าจะเกิดที่เดิมเสมอ ทำให้ในรอบนี้นิลกาฬไปตรงกลาง หลินและยูกิไปทางด้านซ้าย เสวียนซินและรินไปทางด้านขวา

เมื่อทหารของทั้ง 2 ฝ่ายมาปะทะกับเมื่อไหร่ มอนสเตอร์ภายในป่าก็จะเกิดขึ้นทันที นิลกาฬได้ใช้โดรนค่อยดูภายในป่าและบริเวณทางต่างๆทำให้เขารู้ว่าทีมไฟนรกจะใช้แผนจู่โจมทางเดียวและทางที่พวกเขาเลือกก็คือทางตรงกลาง ซึ่งพวกเขาคิดว่าทางตรงนั้นจะมีคนของฝ่ายตรงข้ามเพียงคนเดียวทำให้ง่ายต่อการบุกโจมตี แต่พวกเขาก็ต้องคิดผิด

เพราะนิลกาฬในตอนนี้ต้องการจะจบการสู้รบให้ไวที่สุดเท่าที่จะไวได้ และเขาต้องการทดสอบพลังของฝนดาวฤกษ์มานานแล้ว เขาจึงเรียกชุดเกราะทมิฬมา ตอนนี้เขาอยู่หน้าป้อมปราการ ด้วยการช่วยเหลือจากโดรนทำให้เขารู้ที่อยู่ที่แน่ชัดของทีมไฟนรก

นิลกาฬไม่รอช้าเขาเรียกฝนดาวฤกษ์ออกมาทันที เขาเรียกมาทั้งหมด 5 ลูก 4 ลูกโจมตีไปที่มอนสเตอร์ระดับบอสภายในป่าทั้ง 4 จุด และอีกลูกตรงจุดของทีมไฟนรก ฝนดาวฤกษ์บนท้องฟ้าล่วงลงมาด้วยความเร็วสูง จะทำให้เกิดประกายไฟล้อมรอบดาวฤกษ์

บรึ๊มมมมม~

เกิดการระเบิดทั้งหมด 5 จุด ในเวลาพร้อมๆกัน ทำให้เกิดไฟไหม้ป่าทั้ง 4 ป้อมปราการแรกตรงกลางพังยับเยินทันที ทีมไฟนรกทั้ง 5 คนเสียชีวิตทันที

ทำให้นิลกาฬพอใจกับพลังของฝนดาวฤกษ์เป็นอย่างมากถึงจะใช้เวลานานไปหน่อยแต่พลังทำลายล้างสุดยอดมาก แถมยังโจมตีเป็นวงกว้างอีกต่างหาก ขนาดนิลกาฬใช้แรงโน้มถ่วงเพียงแค่ 100 เท่า เท่านั้นถ้าเขาใช้แรงโน้มถ่วงมากกว่านี้พลังทำลายล้างจะขนาดไหน

หลังจากนั้นพวกนิลกาฬรีบทำลายป้อมปราการของอีกฝ่ายทันที ภายใน 10 นาที พวกนิลกาฬสามารถทำลายป้อมปารการที่ 3 ของแต่ละทางได้สำเร็จ ทำให้ทีมไฟนรกขอยอมแพ้ทันที

พวกนักเรียนที่ได้ดูการแข่งขันของนิลกาฬ ทำให้นักเรียนทุกชั้นปีได้เห็นความหน้ากลัวของนิลการพวกเขาไม่คิดว่าเด็กปี 1 ห้อง S เพียงแค่ระดับผู้วิวัฒนาการจะมีพลังมากมายมหาศาลของขนาดนี้ พวกเขาปฏิญาณกับตนเองเลยว่าพวกเขาจะไม่ทำให้นิลกาฬโกรธเป็นอันขาด

วันนี้ก็จบการแข่งขันแต่เพียงเท่านี้ โดยในวันพรุ่งนี้ทีมขวาตายซ้ายสลบ พบกับ ทีมยักษาทมิฬ เป็นการแข่งขันรองชิงชนะเลิศ ทีมที่ชนะเลิศจะได้คะแนน x3 จากคะแนนที่สะสมมาทั้งหมด ส่วนทีมที่ได้รองชนะเลิศจะได้คะแนน x2 จากคะแนนที่สะสมมาทั้งหมด

“ลูกพี่เขาดินพวกเราจะทำยังไงกันดี” ชายหนุ่มพูด

“พวกเองอย่าไปกลัวสิสามารถ พวกเราเป็นลูกหลานของตระกลูนักรบโบราณเชียวนะ” เขาดินพูดพร้อมกับอาการสั่นกลัว

“ขนาดลูกพี่เขาดินยังตัวสั่นขนาดนี้แล้วจะให้พวกข้าเอาใจที่ไหนไปสู้” ชายหนุ่ม 2 พูด

“สมศักดิ์ ยังไงพวกเราก็ต้องลองสู้ก่อนถึงจะรู้ว่าพวกเราสามารถเอาชนะได้ไหม” เขาใหญ่พูด

“ลูกพี่เขาใหญ่ก็พูดได้สิพวกท่านกับเขารู้จักกันไม่ใช่หรอ ทำไมพวกท่านไม่ขอให้พวกเขาเบามือกับพวกเราหน่อยไม่ได้หรอ” ชายหนุ่ม 3 พูด

“สมใจ เท่าที่ข้ารู้จักพวกเขามาข้ายังไม่เคยเห็นลูกพี่นิลกาฬทำหน้าจริงจังขนาดนั้นมาก่อนเลย” เขาดินพูด

“ข้าดูแล้วการจะลองสู้รบในวันพรุ่งนี้คงมีแต่ความพ่ายแพ้ที่รอพวกเราอยู่ ดีนะที่ไม่ได้สู้รบกันจริงๆ ไม่ยังงั้นข้าคงจะขอยกธงขาวยอมแพ้ตั้งแต่ก่อนสู้รบแล้ว” เขาใหญ่พูด พวกให้ทีมของพวกเขาคอตกกันเลยที่เดียวเมื่อรู้ว่าจะต้องสู้กับทีมของนิลกาฬ

ทางด้านนิลกาฬเองก็รู้อยู่แล้วว่ารอบต่อไปของพวกเขาจะต้องเจอกับทีมของเขาดินและเขาใหญ่ แต่นิลหาฬก็ไม่สามารถอ่อนข้อให้พวกเขาได้เพราะตอนนี้นิลกาฬต้องการที่จะจบการต่อสู้ในไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาต้องการจะไปพบกับกลุ่มทศกัณฐ์ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

และในวันนี้ก็เป็นการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของการแข่งประจำชั้นปี ในคู่แรกนั้นจะเป็นการแข่งขันชิงชนะเลิศของชั้นปี 1 ก่อน หลังจากจบกราแข่งขันของปี 1 จะหยุดพัก 10 นาที และแข่งขันชิงชนะเลิศของชั้นปี 2 และ 3 ตามลำดับ

“ในวันนี้จะเป็นการแข่งขันวันสุดท้าย ขอให้ผู้เข้าแข่งขันทุกท่านที่ทราบคะแนนของคนเองแล้วสามารถไปแลกของรางวัลได้ที่ ศิลาหลักที่ประจำอยู่ทิศทั้ง 4 จุดของหอคอยเกียรติยศได้แล้วตอนนี้ และบัดนี้จะเป็นการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของแต่ละชั้นปี ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันทั้ง 2 ทีมประจำที่” เสียงจากระบบหอคอยเกียรติยศประกาศแก่นักเรียนทุกคน

พวกนิลกาฬ และพวกของเขาดินก็เข้ามายัง แท่นวาร์ปทันที

“ข้าต้องขอโทษพวกเจ้าด้วยเขาดิน พวกข้าไม่สามารถออมมือให้พวกเจ้า หวังว่าพวกเจ้าคงจะไม่ว่าอะไรข้าหรอกนะ”

“พวกข้าเองก็หวังไว้เช่นกัน ขอให้ลูกพี่นิลกาฬโปรดแสดงฝีมืออย่างเต็มที่ด้วย พวกข้าเองก็จะแสดงฝีมือที่แท้จริงของพวกเราให้ลูกพี่ได้เห็นเช่นกัน”

“เช่นนั้นก็ของให้พวกเจ้าโชคดี”

“ท่านก็เช่นกันลูกพี่”

“เมื่อทั้ง 2 ทีมพร้อมแล้ว ทำการวาร์ปได้” เสียงจากระบบ

หลังจากพวกนิลกาฬถูกส่งมายังสนามจำลองการสู้รบ

“นับถอยหลัง 5 นาที ก่อนเริ่มการสู้รบ”

“เอาละ พวกเราเองในรอบนี้จะต้องแสดงพลังทั้งหมดของพวกเราออกมา เพื่อให้ทุกคนได้ประจักษ์ว่านักเรียนปี 1 อย่างพวกเราเก่งขนาดไหน ถึงพวกเจ้าจะเปลี่ยนร่างกันพวกคนข้างนอกก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าผลึกวิญญาณของพวกเจ้าอยู่ระดับใด ข้าคิดว่าพวกเขาดินก็คงจะไม่รู้เช่นกันว่าเป็นระดับใด ข้าขอพวกเจ้าใช้พลังทั้งหมดที่พวกเจ้ามีออกมา ถ้าพวกเจ้าสามารถทำให้การต่อสู้นี้จบลงภายใน 10 นาทีข้าจะมีรางวัลให้แก่พวกเจ้า พวกเจ้าตกลงไหม”

““อะไรนะรางวัลจากนิล/ท่านนิล/นิลกาฬ/ท่านพี่ค๊าา””

“ใช่แล้วข้าจะให้รางวัลพวกเจ้าเพียงแค่พวกเจ้าเอ่ยขอมา ข้าจะหามาให้พวกเจ้าทุกอย่าง”

นิลกาฬจ้องมองไปยังเหล่าสาวๆที่ยิ่งเงียบ สักพัก

“อร๊ายยยย ของราลวัลจากท่านพี่ค๊าาา พวกแกเตรียมตัวตายได้เลย ฮ่าๆ~” รินทำหน้าตาหน้ากลัวเป็นอย่างมาก

“นิลเจ้าสัญญาแล้วนะว่าจะขออะไรจากเจ้าก็ได้”

“อืม”

“เย้!!” หลินกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

“ท…ท่านนิลข้าจะพยายาม”

“อืม สู้ๆนะยูกิ”

ยูกิรีบเดินไปประจำตำแหน่งทันที

“น…นิลกาฬเจ้าพูดแล้วนะอย่ากลับคำเด็ดขาดละ”

“แน่นอนลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว”

“ถ้ายังงั้นเจ้ารอดูได้เลย”

“โอ้ว!!”

เสวียนซินเดินไปประจำตำแหน่งพร้อมพร้อมกับหางที่สายไปมาด้วยความดีใจ

นิลกาฬเองก็เดินไปรอทางตรงกลางทันที

ส่วนทั้ง 4 สาว

““ฮ่าๆ~ พวกแกเตรียมตัวตายกันได้เลย เพราะของรางวัลของนิล/ท่านนิล/นิลกาฬ/ท่านพี่ค๊าา จะต้องเป็นของเราอย่างแน่นอน”” พวกนางคิดในใจ

หลังจากนั้นไม่นานนิลกาฬก็ได้ยินเสียงสาวๆหัวเราะออกมาแบบหลอนๆ ทำให้นิลกาฬเสี่ยวสันหลังเลยทีเดียว นิลกาฬรีบเก็บโดรนกลับมาทันทีเพราะเขาไม่อยากเห็นพวกนางอาละวาด มันคงจะเป็นอะไรที่สยองหน้าดู