ประตูเส้นทางโบราณ

บทที่ 59 เปย์ร่าและข่าวลือ

   ‘อีกไม่นานฉันก็จะกลายเป็นระดับเหนือกว่านักรบศักดิ์สิทธิ์แล้ว แกเตรียมใจใว้เถอะ’ อาร์ครีเวอร์ทำเพียงแค่คิด มันไม่ได้คิดจะไปหาอีกฝ่ายเร็วๆนี้ อีกสองวันข้างหน้าวิญญาณที่ได้รับบาดเจ็บของมันก็จะหายแล้ว หลังวิญญาณกลับมาเป็นดั่งเดิมอาร์ครีเวอร์คิดว่าตัวมันจะใช้เวลาอีกสองสามเดือนในการยกระดับกลายเป็นระดับที่เหนือกว่านักรบศักดิ์สิทธิ์ แม้อาร์ครีเวอร์อยากจะสังหารสายฝนมากแค่ไหนแต่มันก็ไม่สามารถทำได้

   ถ้าให้เลือกระหว่างสายฝนกับยกระดับ แน่นอนว่ามันจะเลือกยกระดับโดยไม่ลังเล สังหารสายฝนไปก็ไม่ได้ช่วยให้มันแข็งแกร่งขึ้น อีกอย่างมันก็ไม่รู้ด้วยว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นใคร ระดับใด มีคสามสามารถแค่ไหน ถ้าอีกฝ่ายเป็นระดับสามหรือระดับสี่หากมันไปสู้ด้วยมันจะไม่พ่ายแพ้อย่างยับเยินหรอกเหรอ? ก่อนที่จะไปฆ่าอีกฝ่ายอาร์ครีเวอร์คิดว่ามันควรยกระดับก่อนดีกว่า หากมันกลายเป็นระดับสาม อย่างน้อยมันก็จะปลอดภัยขึ้น

   ทำไมมันต้องระวังขนาดนี้? ในฐานะหัวหน้ากลุ่มโจรภูเขาวายุศักดิ์สิทธิ์แล้วอาร์ครีเวอร์ต้องเจอกับศัตรูที่อยากแก้แค้นมันทุกวัน วันหนึ่งมีไม่ตํ่ากว่าสิบคน มีคนมาแก้แค้นไม่ยอมหยุด เรียกได้ว่าอาร์ครีเวอร์นั้นแทบไม่มีเวลาว่างเลย คนที่ต้องการแก้แค้นมันขั้นตํ่าก็เป็นถึงจุดสูงสุดระดับหนึ่งและยังมีคนระดับสองหรือจุดสูงสุดระดับสองมาแก้แค้นมันบ้างเป็นบางครั้ง เป็นเพราะแบบนี้อาร์ครีเวอร์จะลดความระวังตัวได้อย่างไร? การเป็นหัวหน้ากลุ่มโจรไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ทุกวันทุกวินาทีมีโอกาสตายได้ง่ายๆ อาร์ครีเวอร์ไม่รู้ระดับของสายฝนไม่งั้นมันคงไม่มีท่าทางจริงจังแบบนี้แน่ คิดแบบธรรมดาแล้ว มันมีระดับครึ่งก้าวที่ไหนกล้ายั่วยุระดับสองทั้งๆที่รู้พลังของอีกฝ่าย นี่คือเหตุผลที่อาร์ครีเวอร์ไม่คิดว่าระดับของสายฝนจะเป็นแค่ครึ่งก้าว

   โชคดีที่ช่วงนี้ไม่ค่อยมีคนมาแก้แค้นมันอาร์ครีเวอร์จึงมีเวลาว่างสร้างความสุขให้กับตนเอง มันวางแผนใว้ว่าหลังจากวิญญาณหายจากอาการบาดเจ็บแล้วตัวมันจะให้ลูกน้องหาสถานที่สงบซักแห่งให้กับมันเพื่อใช้ยกระดับ พอกลายเป็นระดับสามสำเร็จเมื่อไหร่มันจะไปหาสายฝนแน่นอน

   ‘ฝ่ายตรงข้ามอย่างน้อยก็น่าจะเป็นจุดสูงสุดนักรบแห่งท้องทะเล’ อาร์ครีเวอร์คิดก่อนที่หลายวินาทีต่อมามันจะเลิกคิดเรื่องสายฝน อารมณ์ไม่พอใจของมันได้หายไปแล้ว กลับกลายเป็นอารมณ์ดีอีกครั้ง มันไม่อยากคิดเรื่องของสายฝนอีก กลัวว่าหากคิดเรื่องอีกใ่ายอารมณ์ดีของมันจะหายไป อาร์ครีเวอร์กล่าวเสียงดัง “เปย์ร่าเข้ามา!”

   สิ้นสุดคำกล่าวอาร์ครีเวอร์ประตูห้องพลันถูกเปิด หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาภายในห้องจากนั้นก็ปิดประตู หญิงสาวคนนี้ไม่ว่าจะหน้าตาหรือรูปร่างล้วนดีไปหมด ความสวยของเธออยู่ในระดับเดียวกับฮันน่าเลยทีเดียว “หัวหน้าต้องการจะสั่งอะไรฉันเหรอคะ?” มองไปที่อาร์ครีเวอร์ด้วยดวงตาคู่สีม่วงอันงดงามหญิงสาวเอ่ยถามขึ้น

   “ฉันมีภารกิจให้กับเธอ” อาร์ครีเวอร์กล่าวกับหญิงสาวจากนั้นมันก็บอกสิ่งที่มันต้องการให้อีกฝ่ายฟัง ขณะกล่าวมันก็ใช้สายตาหื่นๆจ้องร่างกายเธอ มันขยับตัวเข้าหาลูกน้องสาวของมัน มือข้างหนึ่งพยายามลวนลามเปย์ร่าแต่โชคร้าย หญิงสาวไม่เล่นด้วย เปย์ร่าปัดมืออาร์ครีเวอร์ออกไป เธอรีบถอยห่างจากมันก่อนมองอาร์ครีเวอร์อย่างรังเกียจ

   “ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะคะ” เปย์ร่าไม่อยากอยู่กับอาร์ครีเวอร์นานนัก เธอเอ่ยก่อนก้มหัวให้มันและรีบเดินออกไป แม้อีกฝ่ายจะเป็นหัวหน้าของเธอทว่าอาร์ครีเวอร์ก็ไม่สามารถทำอะไรกับเธอได้ เปย์ร่าไม่ยอมให้ตัวเองโดนลวนลามเด็ดขาด เสียงปิดประตูดังขึ้น เหลือเพียงอาร์ครีเวอร์คนเดียวภายในห้อง

   “ลูกน้องที่ไม่ทำตามที่ฉันต้องการนี่ไม่ดีเอาซะเลย” อาร์ครีเวอร์พึมพำ มันไม่ได้โกรธเปย์ร่าที่ปัดมือของมันออก หากเป็นลูกน้องหญิงคนอื่นทำแบบนั้นอาร์ครีเวอร์จะต้องโกรธแน่นอน แต่เพราะอีกฝ่ายเป็นเปย์ร่ามันจึงไม่สามารถโกรธหรือไม่พอใจได้ เปย์ร่านั้นนอกจากสวยแล้วเธอยังเป็นระดับสองอีกด้วย ใช่แล้ว! เธอเป็นระดับนักรบศักดิ์สิทธิ์

   ในกลุ่มโจรวายุศักดิ์สิทธิ์เปย์ร่ามีอำนาจเป็นรองเพียงแค่อาร์ครีเวอร์เท่านั้น หญิงสาวคนนี้มีกองกำลังขนาดเล็กๆเป็นของตนเอง กองกำลังมีคนยังไม่ถึงร้อยด้วยซํ้า ทว่าถึงกองกำลังของเปย์ร่าจะเล็กแต่พลังของคนในกองกำลังนั้นไม่อาจดูถูกได้ คนระดับตํ่าสุดก็เป็นระดับนักรบแห่งท้องทะเลแล้ว อาร์ครีเวอร์รู้เรื่องกองกำลังของเปย์ร่าแต่มันก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ถ้ามันสั่งกวาดล้างกองกำลังนี้ก็เท่ากับตัดกำลังตนเองด้วยเช่นกัน คนในกองกำลังเปย์ร่าต่างก็เป็นคนในกลุ่มโจรของมันทั้งนั้น อีกอย่างกองกำลังนี้ก็ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้กับมัน กลับกันเลยกองกำลังนี้ทำตามคําสั่งมันอย่างดี แน่นอนว่าต้องเป็นคําสั่งที่เกี่ยวกับงานเท่านั้น หากเป็นเรื่องส่วนตัวคนของกองกำลังเปย์ร่าจะไม่ทำตาม นี่คงเป็นเรื่องเดียวที่อาร์ครีเวอร์รู้สึกไม่พอใจ

   อาร์ครีเวอร์ไม่สามารถทำร้ายหรือสั่งให้เปย์ร่าทำเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับงานได้ เพราะถ้ามันทำแบบนั้นก็เท่ากับว่ามันต้องเป็นศัตรูกับกองกำลังเปย์ร่าด้วย แน่นอน อาร์ครีเวอร์ไม่ได้กลัวเปย์ร่าหรือกองกำลังของเธอ มันแค่ไม่อยากตัดกำลังตนเอง

   “หึ! คอยดูเถอะถ้าฉันกลายเป็นระดับสาม เธอจะไม่มีวันขัดคำสั่งฉันได้” อาร์ครีเวอร์พูดเบาๆกับตนเอง ภายในใจมันกำลังคิดบางอย่างอยู่ ‘หลังจากฉันฆ่าเจ้านั่นเรียบร้อยแล้วต่อไปฉันจะยึดเมืองขั้นที่หนึ่งสามเมือง!’

///

   ในเวลาเดียวกันที่เมืองขั้นที่หนึ่งไร้นาม โรงแรมแห่งหนึ่งภายในเมือง ห้อง/303/

   “พี่โลเวลมีอะไรเหรอคะถึงได้ทำหน้าตาจริงจังขนาดนั้น?” สาวน้อยดารินทร์ซึ่งกำลังอ่านหนังสือ[ฝึกฝนเวทมนตร์เบื้องต้น เล่ม1]อยู่บนเตียงนุ่มๆของเธอเห็นท่าทางโลเวลซึ่งเพิ่งเข้ามาในห้องแล้วอดถามไม่ได้

   “ฉันไปได้ยินข่าวลือบางอย่างมาน่ะ” โลเวลตอบและกล่าวต่อว่า “หัวหน้าของโจรที่พวกเราเจอบริเวณภูเขากำลังจะยกระดับ ฉันไม่รู้ว่ามันอยู่ระดับไหนตอนนี้แต่ที่แน่ๆคือมันต้องอยู่ระดับที่เหนือกว่านักรบแห่งท้องทะเลแน่ วันนี้ฉันบังเอิญไปได้ยินข่าวลือหนึ่งเข้า เนื้อหาข่าวลือคือแผนการของอาร์ครีเวอร์ เมื่ออาร์ครีเวอร์ยกระดับสำเร็จภายในครึ่งปีมันจะยึดครองเมืองนี้ ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมมันถึงทำนั้นฉันไม่รู้”

   “ข่าวลือนี้มีโอกาสเป็นจริงเท่าไหร่คะ?” มือที่กำลังพลิกกระดาษไปหน้าต่อไปพลันหยุดชะงัก ดารินทร์ถามอีกครั้ง หลังจากอยู่กับสายฝนเกือบหนึ่งเดือนสาวน้อยก็ไม่เชื่ออะไรง่ายๆ

   “ฉันว่ามันน่าจะมีโอกาสเป็นจริงห้าส่วนสิบ” โลเวลยิ้มขมขื่น ถ้าข่าวลือเป็นจริงทั้งเขาและเพื่อนทั้งหมดของเขาจะต้องเจอเข้ากับปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน ฉับพลันโลเวลรีบเปลี่ยนหัวข้อพูดคุยเมื่อสังเกตบรรยากาศอึมครึมภายในห้อง “ดารินทร์เธอยังอ่านหนังสือเล่มนั้นไม่จบอีกเหรอ? ฉันเห็นเธออ่านมันมาหลายวันแล้วนะ”

   ดารินทร์รีบส่ายหัวสลัดความวิตกกังวลออกไป กังงวลไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร สาวน้อยตอบคำถามโลเวล “ยังไม่จบค่ะ เพิ่งถึงหน้าที่สองร้อยกว่าๆเอง ยังเหลืออีกร้อยกว่าหน้ากว่าจะจบค่ะ ร้อยหน้าแรกที่หนูอ่านเร็วเพราะมันไม่ได้เข้าใจยากอะไร แต่พอผ่านหน้าที่ร้อยห้าสิบกว่าเนื้อหาในหนังสือมันก็เข้าใจยากขึ้น หนูจึงต้องใช้เวลาทำความเข้าใจค่ะ”

---

จบบทที่ 59 เปย์ร่าและข่าวลือ