เพื่อกดข่มฝูงหมาจรสวี่มั่วยังใช้ ‘พลังข่มขวัญของราชาสุนัข’ และผลลัพธ์ชัดเจนทันตาฝูงหมาที่แตกตื่นเมื่อครู่พลันเงียบลงทันที
เขากวาดตามองฝูงหมาแล้วหัวเราะหึ “ไม่ต้องห่วงฉันจะไม่พาพวกนายไปตายเปล่า! อีกเดี๋ยวถ้าต้องสู้จริงๆ ฉันจะเป็นคนบุกนำพวกนายแค่ตามหลังฉันมาก็พอ!”
ฝูงหมาหันมามองหน้ากัน ไม่มีตัวไหนแสดงท่าทีคัดค้าน
เจ้าทิเบตันมาสทิฟยิ่งเหมือนฮึกเหิมขึ้น มันเงยหน้าพูดเสียงดัง“ลูกพี่ไม่ต้องห่วง! พี่ไปไหนผมไปด้วย!”
สวี่มั่วพยักหน้ามองมันด้วยความพอใจ จากนั้นหันหลัง แล้วพูดเสียงเข้ม“ดี! ทุกตัวตามฉันมา!!”
บนภูเขามีเสียงปืนดังสนั่น ฝูงหมาเคลื่อนตัวฝ่าความมืดแทรกตัวไปตามพงหญ้าและแนวป่า ค่อยๆ อ้อมไปยังด้านหลังของภูเขา
ขณะเดียวกันที่ไหล่เขา
เว่ยเฉียงตงกำลังพิงหลังกับต้นไม้ใหญ่กระสุนหลายนัดพุ่งใส่ต้นไม้ที่เขาหลบอยู่ เศษเปลือกไม้กระจายเต็มไปหมดเขากำปืนไว้แน่น แล้วฉวยโอกาสโต้กลับ สีหน้าเคร่งเครียด
พลาดแล้ว! ไม่คิดว่าศัตรูจะมีกำลังขนาดนี้!
บัดซบ! ในแผ่นดินจีน พวกมันหาปืนมาเยอะขนาดนี้ได้ยังไงกัน!!
หัวใจเว่ยเฉียงตงร้อนรนขึ้นมา ทันใดนั้นเขาก็สังเกตว่ากระสุนของศัตรูเบาลงไปเล็กน้อย ในเวลาเดียวกัน เสียงจากหูฟังก็ดังขึ้นว่า “รายงาน!หน่วยสองบุกสำเร็จแล้วครับ!!”
แววตาเว่ยเฉียงตงพลันสว่างขึ้น รีบตอบกลับไปว่า “ควบคุมสถานการณ์!คอยสนับสนุนพวกพี่น้องที่อยู่วงนอก!!”
“ครับ!!”
แม้หลังจากนั้น เสียงปืนยังคงดังขึ้นต่อเนื่องแต่ก็เบาลงกว่าเดิมเล็กน้อย เหล่าตำรวจเริ่มบุกตะลุย ไม่นานก็ล้อมบ้านพักตากอากาศเอาไว้ได้
“รายงาน! ศัตรูเริ่มหนีออกประตูหลัง!พวกมันแตกกลุ่มหนีแล้ว!!”
ไม่นาน เสียงรายงานจากช่องสื่อสารก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เว่ยเฉียงตงกำลังนำคนบุกเข้าไปทางประตูใหญ่พร้อมสั่งให้ลูกน้องจับกุมพ่อค้ายาที่บาดเจ็บในห้องโถง เมื่อได้ยินรายงานเขาขมวดคิ้วแล้วสั่งเสียงเข้มว่า “ตามไป!ห้ามปล่อยให้หนีไปได้แม้แต่คนเดียว!!”
อีกด้านหนึ่งสวี่มั่วก็ได้ยินการสื่อสารของเว่ยเฉียงตงและพวกผ่านระบบที่เขาใช้แอบฟัง
ดูท่า...นี่แหละคือเนื้อหาที่แท้จริงของภารกิจสินะ...
เมื่อได้ยินว่าพวกค้ายาเริ่มแตกกลุ่มหนี สวี่มั่วก็เข้าใจทันทีว่าสิ่งที่เขาต้องทำต่อไปก็คือช่วยตำรวจไล่จับพวกนั้น!
ตราบใดที่เขาสามารถขัดขวางไม่ให้พวกค้ายาหนีไปได้และทำให้ตำรวจจับกุมได้ทั้งหมด นั่นก็ถือว่าภารกิจสำเร็จแล้ว
มองอีกแง่ ความยากก็ลดลงเยอะทีเดียวและยังสอดคล้องกับความสามารถในตอนนี้ของเขา
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังประมาทไม่ได้ เพราะพวกค้ายาล้วนมีอาวุธปืน...
สวี่มั่วคิดพลางกวาดตามองฝูงหมาที่หมอบอยู่ตามพงหญ้าด้านหลังก่อนจะเอ่ยสั่งเสียงเข้มว่า “ทุกตัวฟังให้ดี อีกเดี๋ยว...”
ในป่าเชิงเขาร่างหลายร่างวิ่งหนีอย่างโกลาหล ระหว่างทางยังหันกลับไปยิงสวนขณะเดียวกันก็มีอีกกลุ่มหนึ่งไล่ตามมาติดๆ คอยหาจังหวะยิงโต้
“โฮ่ง! โฮ่งๆ...”
ในกลุ่มที่ไล่ตามนั้น มีตำรวจสามนายที่จูงสุนัขตำรวจมาด้วยสามตัวนั้นดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ เห่าเสียงดังลั่นพร้อมพุ่งตามไปอย่างรวดเร็ว
“โอ๊ยย!!” ทันใดนั้นตำรวจคนหนึ่งที่จูงสุนัขกลับโดนยิงเข้าอย่างจัง ร้องลั่นก่อนล้มลงกับพื้น
“โฮ่ง! โฮ่ง!!”สุนัขตำรวจที่เขาจูงอยู่ดูเหมือนถูกกระตุ้นจนเดือดพล่านมันเห่าอย่างดุร้ายก่อนพุ่งทะยานเข้าไปข้างหน้า
“โฮ่ง โฮ่งๆ...” ในเวลาเดียวกันสุนัขตำรวจอีกสองตัวที่อยู่ไม่ไกลก็พลอยคึกคักตามไปด้วยมันทั้งคู่ถึงกับสะบัดหลุดจากมือเจ้าหน้าที่แล้วพุ่งตามตัวแรกเข้าไปในแนวป่าด้านหน้า!
“เลี่ยเฟิง! กลับมา!!” ตำรวจนายหนึ่งตกใจ รีบตะโกนเรียกแต่สุนัขกลับไม่หันกลับมา
เขากำลังจะวิ่งตามไป ทว่าถูกเพื่อนอีกคนรั้งไว้
“โจว! มานี่เร็ว! เสี่ยวหลี่อาการหนักแล้ว!!”
ตำรวจที่ชื่อโจวหน้าซีดเผือด รีบวิ่งกลับไปช่วยเพื่อนที่ถูกยิงก่อนพยุงร่างคนคนนั้นเพื่อทำการปฐมพยาบาลร่วมกับอีกคน
อีกด้านหนึ่งในป่ามืดสลัว มีพ่อค้ายาสองคน ตัวสูงกับตัวเตี้ย กำลังวิ่งหนีอย่างลนลานพวกเขาถือว่าโชคดีที่ตอนนี้สลัดตำรวจที่ตามมาไปได้ชั่วคราว
“แม่ง! เหมือนเหล่าเซี่ยจะโดนเก็บไปแล้ว!”
“เวลานี้ยังจะมาห่วงคนอื่นอีกเหรอ! รีบวิ่งเข้า!อย่า...เฮ้ย?! อ๊ากก!!”
ขณะทั้งคู่กำลังวิ่งพลางคุยกันอยู่ ทันใดนั้นคนตัวสูงก็ส่งเสียงแปลกใจ ก่อนจะร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดร่างทั้งร่างเหมือนถูกรถพุ่งชน กระเด็นไปกระแทกกับพื้น!
อีกคนถึงกับผงะ มองด้วยความตกตะลึง แล้วก็เห็นชัดว่าสุนัขตัวใหญ่เป็นคนพุ่งชนเพื่อนเขา ไม่ใช่รถอะไรทั้งนั้น!
สุนัขตำรวจ?!
สีหน้าเขาเปลี่ยนทันที แต่พอมองดีๆกลับรู้สึกไม่เหมือน...ดูไปดูมาเหมือนจะเป็น...ฮัสกี้?!
ที่แบบนี้จะมีฮัสกี้มาได้ยังไงกัน!
ขณะที่เขายังงงงัน ฮัสกี้ตัวนั้นก็กระโจนพุ่งเข้ามาหารวดเร็วราวกับสายลม!
“อะไรกัน!!”
พ่อค้ายาคนนั้นเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกรีบถอยหลังพลางยกปืนขึ้นหมายจะยิง แต่ยังไม่ทันจะทำทั้งสองอย่างให้เสร็จดีก็เห็นเพียงเงาวูบตรงหน้า ฮัสกี้ก็พุ่งชนเขาเต็มแรงจนกระเด็นลอยไป!
“โอ๊ยย!” เขากรีดร้อง ปืนในมือกระเด็นออกไปไกลหล่นกลิ้งไปกับพื้น
สวี่มั่วลงแตะพื้นอย่างแผ่วเบาแล้วหันไปสั่งกับพงหญ้าด้านหลังเสียงเข้ม “ลุย!!”
“โฮ่ง!!”
“โฮ่งๆๆ!!”
ทันใดนั้น พงหญ้าก็สั่นไหว ก่อนหมาหลายตัวจะพุ่งออกมา!
พ่อค้ายาตัวเตี้ยที่กำลังพยายามลุกขึ้นจากพื้นยังไม่ทันตั้งหลักก็ได้ยินเสียงเห่ามหาศาลดังใกล้เข้ามา มุมหางตาเห็นเงาร่างใหญ่โตโถมเข้ามาตรงหน้า!
...ทิเบตันมาสทิฟ?!
พ่อค้ายาตัวเตี้ยมองเห็นเพียงเงาร่างใหญ่โตเลือนรางก่อนจะถูกทิเบตันมาสทิฟกระโจนทับล้มกลิ้งไปกับพื้นตามมาด้วยความเจ็บปวดรุนแรงที่ข้อมือขวา!
“อ๊ากกกก” เขากรีดร้องพลางดิ้นสุดแรงแต่ทิเบตันมาสทิฟหนักราวกับภูเขา แถมแขนขวายังถูกกัดแน่นหนึบ
เขาเพิ่งจะดิ้นได้ไม่กี่ครั้ง ก็มีหมาอีกหลายตัวกระโจนเข้ามาซ้ำคราวนี้ทั้งแขนอีกข้างและสองขาถูกกัดพร้อมกัน!
“อ๊ากกกก!!”
เสียงกรีดร้องสยองขวัญดังสะท้อนกลางป่าร่างเขาถูกหมาหลายตัวรุมทึ้งจนมองแทบไม่เห็น
ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตาเดียวพ่อค้ายาตัวสูงที่ก่อนหน้านี้ถูกสวี่มั่วชนกระเด็นยังนอนตาค้างมองภาพตรงหน้าด้วยความงุนงงจนสมองตามไม่ทัน
ทันใดนั้น ความรู้สึกอันตรายก็แล่นวาบขึ้นในใจ เขาสะดุ้งสุดตัวรีบหันไปดู ก็เห็นเจ้าฮัสกี้ที่ชนเขาเมื่อครู่กำลังพุ่งมาหาอีกครั้ง!
“ไม่นะ...โอ๊ยย!!” ใบหน้าเขาซีดเผือดรีบยกปืนขึ้นหมายจะยิง แต่ยังไม่ทันเหนี่ยวไก เงามืดก็โถมเข้ามาแล้วอุ้งเท้าสุนัขฟาดลงบนใบหน้าอย่างแรงกำลังมหาศาลทำให้เขาหงายหลังล้มกระแทกพื้นดังตุบ! ศีรษะมึนงงพร่าเลือน
ยังไม่ทันตั้งสติ ก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดรุนแรงที่มือขวาปืนในมือร่วงหล่น ไถลห่างออกไป
สวี่มั่วรีบเตะปืนกระเด็น แล้วผละจากร่างพ่อค้ายาวิ่งพุ่งตรงไปข้างหน้า
จากนั้นไม่นาน ก็มีหมาหลายตัวกระโจนพรวดออกมาจากพงหญ้าเห่าก้องพร้อมเข้ารุมทึ้ง พ่อค้ายาตัวสูงก็ถูกฝูงหมากลืนหายไปเช่นกัน...