หนึ่งฝ่ามือพิชิตสวรรค์

ลั่วอู่หลินครุ่นคิดถึงเรื่องราวต่างๆ สักพักก็ถึงถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ไหนๆโชคชะตาก็นำพามาถึงขนาดนี้แล้ว ก็ปล่อยให้มันเป็นไปอย่างที่มันควรจะเป็นก็แล้วกัน

"ได้ ข้าตอบรับคำขอของเจ้า"ลั่วอู่หลินหันไปกล่าวกับพระเจ้าปีศาจสวรรค์ ทำให้หญิงสาวที่ได้ยินก็ถึงกับเริงร่าขึ้นมาโดยพลัน จากนั้นก็พุ่งเข้ามากอดชายหนุ่มด้วยความดีใจ

"ขอบคุณที่ให้โอกาสข้านะเจ้าคะ ข้ารับรองได้ว่าร่างจุติของข้าจะทำหน้าที่ภรรยาที่ดีได้อย่างแน่นอน ส่วนมรดกของข้านั้นท่านสามารถสืบทอดมันได้เลย"นางกล่าวจบก็ดึงแก่นพลังสีดำออกมาจากตัวรูปปั้น

ลั่วอู่หลินเห็นแบบนั้นเขาก็ยังไม่ได้รับไว้และหันไปกล่าวถามนาง "ในเมื่อเจ้ารู้แล้วว่าร่างจุติของเจ้าตอนนี้อยู่กับข้า ไม่สู้ผสานเสี้ยววิญญาณเข้าร่างแล้วดูดซับมรดกเองไม่ดีกว่าหรือ ถ้าทำเช่นนั้นแม้จะไม่อาจหวนคืนตำแหน่งพระเจ้าได้ทันทีแต่ก็ใช้เวลาน้อยกว่าการบ่มเพาะใหม่หลายเท่านัก"

พระเจ้าปีศาจสวรรค์ส่ายหน้า "พลังนี้คือพลังในการควบคุมปีศาจทั้งหมด ถ้าหากข้าผสานเสี้ยววิญญาณกับร่างจุติก็สามารถใช้มันได้เช่นเดียวกัน ดังนั้นแล้วจึงไม่จำเป็นต้องดูดกลืนมันเข้าไป"

"อืม ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าก็จะรับเอาไว้"ลั่วอู่หลินกล่าว เขาเรียกหอคอยมหาสมบัติออกมา จากนั้นนำโลงศพนั้นมาตั้งไว้เบื้องหน้าของนางในทันใด

"เจ้าผสานเข้ากับร่างกายเถิด ส่วนข้าเองก็จะผสานมรดกของเจ้าเช่นเดียวกัน" พระเจ้าปีศาจสวรรค์พยักหน้าจากนั้นนางก็ผสานเสี้ยววิญญาณเข้ากับร่างจุติของตัวเองในทันที

ส่วนตัวของลั่วอู่หลินเองก็นั่งลงและผสานพลังจากแก่นพลังสีดำเช่นเดียวกัน ด้วยทักษะบ่มเพาะเทพมังกรนิรันดร์กาลทำให้การดูดซับของเขาทั้งเร็วและไหลลื่นยิ่ง

ทางด้านพระเจ้าปีศาจสวรรค์ นางใช้เวลาเจ็ดวันด้วยกันกว่าจะผสานเสี้ยววิญญาณเข้ากับร่างจุติได้สมบูรณ์ จนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่กับร่างกายนั้น บนศรีษะปรากฏเขาเล็กๆขึ้นมา ปีกสีขาวด้านหลังก็เปลี่ยนเป็นปีกสีดำทมิฬราวกับรัตติกาลอีกทั้งมันยังงอกเพิ่มมาจนตอนนี้มีถึงสี่ปีกด้วยกัน

ความงามและสัดส่วนของนางก็เปลี่ยนแปลงไป ตอนนี้นางไม่ได้ดูราวกับเทพธิดาอีกแล้ว แต่เป็นนางมารจอมยั่วยวนนางหนึ่งเลยก็ว่าได้ เมื่อลืมตาขึ้นมาใบหน้าหญิงสาวก็ปรากฏรอยยิ้มบาง นางลุกเดินออกมาจากโรงศพนั้น และมองดูชายหนุ่มที่นั่งดูดซับพลังอยู่ข้างๆด้วยแววตาหลงไหล

"หลังจากที่เฝ้าคิดถึงคนึงหามาเนิ่นนาน ในที่สุดชีวิตนี้ข้าก็ได้อยู่เคียงข้างท่านจนได้"นางกล่าวแต่ยังคงมองลั่วอู่หลินไม่วางตา ในใจตอนนี้รู้สึกขอบคุณโชคชะตาและกฏเเห่งจักรวาลเสียจริงๆที่ทำให้นางได้พบเจอเทพมังกรอีกครั้ง

แม้ว่าตอนนี้ลั่วอู่หลินจะบอกว่าเขาละทิ้งทุกอย่างในฐานะพระเจ้ามังกรไร้สิ้นสุดแล้วก็ตาม แต่ก็ต้องไม่ลืมว่านางเองก็จุติใหม่เช่นเดียวกัน ด้วยความคิดแปลกๆของหญิงงาม นางจึงได้ใช้ข้ออ้างนี้หักล้างกันไป

ในเมื่อเขาไม่อยากจะเป็นพระเจ้ามังกรไร้สิ้นสุดในอดีต นางเองก็จะไม่เป็นพระเจ้าปีศาจสวรรค์ในอดีตเช่นเดียวกัน นับจากนี้เขาคือลั่วอู่หลินส่วนนางนั้นคือเจ้าหญิงแห่งเผ่ามารฟ้าและเป็นภรรยาของชายหนุ่มเบื้องหน้านี้

หญิงสาวนั่งจับจ้องชายหนุ่มไม่วางตา ในที่สุดเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วเกินบรรยาย ตั้งแต่ที่ลั่วอู่หลินดูดซับแก่นพลังสีดำตอนนี้กำหนดระยะเวลาหนึ่งเดือนใกล้เข้ามาแล้วและเหลืออีกเพียงสามวันเท่านั้น

ลั่วอู่หลินดูดซับแก่นพลังจนแห้งเหือด พลังไอปราณสีดำลอยวนเวียนคละคลุ้งรอบกาย ชายหนุ่มรีบดูดซับมันกลับมาอย่างรวดเร็ว จากนั้นตบะของเขาก็พุ่งขึ้นพรวดพราดจนตอนนี้เขาอยู่ในระดับจอมปราชญ์ขั้นที่เก้าและพร้อมทะลวงระดับได้ทุกเวลา แต่ชายหนุ่มกลับเลือกที่จะผนึกพลังส่วนเกินเอาไว้ก่อน เพราะต้องไม่ลืมว่าเขาจะต้องทะลวงระดับทั้งตบะเทพสวรรค์และตบะมารปีศาจพร้อมๆกัน

เมื่อลืมตาตื่นขึ้นสิ่งแรกที่เห็นคือหญิงสาวผู้งดงามและยั่วยวนนางหนึ่งกำลังจ้องมองเขาตากระพริบ ลั่วอู่หลินที่ได้เห็นก็พลันยกยิ้มออกมาและกล่าวกถามนาง "เจ้าจะมองข้ามาได้เกือบเดือนแล้วไม่เบื่อบ้างหรืออย่างไร"

หญิงสาวส่ายหน้า "ไม่ ใบหน้าของท่านข้าสามารถมองมันตลอดชีวิตก็ยังได้ ลั่วอู่หลินในตอนนี้ข้าสามารถเรียกท่านว่าสามีได้หรือยัง"

ชายหนุ่มที่ได้ยินนางเรียกชื่อของเขาไม่ใช่เทพมังกรก็ดึงเข้ามานั่งตักในทันที ทำให้หญิงสาวรู้สึกเขินอายเป็นอย่างมาก "ได้สิ เจ้าสามารถเรียกข้าว่าสามีได้"

"ฮิฮิ สามี"นางเรียกอย่างไม่ลังเล

"แล้วเจ้าจะให้ข้าเรียกเจ้าว่าอย่างไร ปีศาจสรรค์อย่างนั้นหรือ?"

หญิงสาวส่ายหน้า "ไม่ ได้โปรดเรียกข้าว่าจี้เหยา นี่คือชื่อของข้าในฐานะของเจ้าหญิงเผ่ามารฟ้า ในเมื่อท่านเลือกจะเป็นลั่วอู่หลินข้าก็เลือกที่จะเป็นจี้เหยาเช่นเดียวกัน"

"เอาแบบนั้นก็ได้ จี้เหยาตอนนี้ระดับพลังของเจ้าอยู่ขั้นไหน"ลั่วอู่หลินกล่าวถามออกไป

หญิงสาวที่ได้ยินก็ยกยิ้มและกล่าวตอบกลับมา "สามีตบะของข้าในตอนแรกอยู่ที่เซียนสวรรค์ขั้นปลาย แต่เมื่อผสานเข้ากับความทรงจำในอดีตชาติและเสี้ยววิญญาณมันก็พุ่งขึ้นพรวดพราดถึงระดับเทพจักรพรรดิขั้นต้น ด้วยการที่มันเพิ่มขึ้นกะทันหันเช่นนี้ข้าจำเป็นต้องปิดด่านหลายปีด้วยกันเพื่อสร้างรากฐานให้มั่นคง"

"ไม่แปลกๆเอาเป็นว่าเจ้าเข้าไปปิดด่านในหอคอยมหาสมบัติก่อนก็แล้วกัน ถือโอกาสไปทักทายเหล่าบรรดาน้องหญิงของเจ้าด้วยเลย"

"หุหุ คิดไม่ถึงว่าอดีตพระเจ้ามังกรไร้สิ้นสุดผู้ไม่เคยสนใจในความรักอย่างท่าน พอจุติกลับเจ้าชู้ถึงเพียงนี้"จี้เหยากล่าวแกมหยอกล้อไป ลั่วอู่หลินที่ได้ยินก็หัวเราะออกมาเล็กน้อย จากนั้นก็ส่งนางเข้าไปยังหอคอยมหาสมบัติในทันที ส่วนตัวของเขาเองก็พุ่งทะยานกลับขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

เพราะมรดกปีศาจสวรรค์ถูกสืบทอดแล้ว ดินแดนปีศาจสวรรค์แห่งนี้ก็หมดหน้าที่ของมันไปโดยปริยาย ตอนนี้จึงเริ่มค่อยๆพังทลายลงช้าๆ

ลั่วอู่หลินที่ขึ้นมาจากใต้พิภพแล้วก็กวาดจิตหาเทียนหลินและตงฟางหลง และมุ่งตรงไปหาพวกเขาก่อนที่จะส่งตัวทั้งสองเข้าสู่หอคอยมหาสมบัติ ส่วนตัวเขาเองก็บินทะยานออกจากดินแดนนี้ในทันทีโดยไม่รั้งรอ

#วันที่ 31 งดลงนิยายนะครับ (ต่อจากนี้ทุกๆวันสิ้นเดือนไรท์จะขอหยุดพักหนึ่งวันนร้าา)