Decoy Protagonist

ตอนที่สามสิบเจ็ด Those who left Behind

มีคนเปรียบเปรยในหมู่ที่รอดชีวิตในโลกที่ถูกสาปนี้ว่า

คนที่เหลือรอดชีวิตคือคนโชคร้ายคนที่ตายคือคนโชคดี

คนที่รอดชีวิตคือคนที่รู้ว่าโลกที่ดีกว่านี้นั้นเป็นอย่างไร

โลกที่เราไม่ต้องค้นหาตามถังขยะเพื่อเอาชีวิตรอด

โลกที่เราไม่ต้องแลกเด็กทารกกับน้ำสะอาดหนึ่งแกลลอน

พวกเราอยู่ในสัญชาตญาณดิบที่ทำให้เราอยู่ไม่ต่างกับสัตว์ป่า

ผมกับลูกสาวทำได้แค่เพื่อเอาชีวิตรอดในโลกที่โหดร้ายนี้เท่านั้น

พวกเราไม่ยอมก้มหัวให้กับพวกคนในชุมชน

ทำให้เราต้องเอาตัวรอดจากพวกRaider พวกปล้นชิงที่เอาตัวรอดได้ในนอกเขตปลอดภัยของตัวเมืองและจาก“พวกมัน”

คนตายที่เดินได้

บางครั้งผมสงสัยว่าในร่างกายที่ลุกขึ้นมาฆ่าพวกเรานั้นยังมีจิตใจหรือวิญญาณข้างในนั้นหรือเปล่านะ?

จะมีใครบ้างไหมที่ไม่อยากฆ่าและกินพวกเราอยู่ในร่างคนตายที่เดินได้เหล่านั้นไม่อยากจะฆ่าเราแต่ห้ามสัญชาตญาณตนเองไม่ได้?

เช้าวันนี้ที่หลังจากเขาและลูกสาวตื่นขึ้นมาจากหลุมที่ขุดกลบตนเองไว้เพื่อหลบจากทั้งคนเป็นและคนตายก็ได้มาเจอภาพที่น่าอัศจรรย์ราวกับฝันไป

เมืองที่นับว่าเป็นเขตอันตรายเพราะมีพวกมันและไนท์สโตล์กเกอร์อยู่

แต่ก็นับว่าเป็น

 “คลังสมบัติ”

แห่งหนึ่งเพราะการมีพวกมันและไนท์สโตล์กเกอร์อยู่จำนวนมากแสดงว่าของที่ใช้ประโยชน์ได้ยังไม่หมดไป

ยังไม่หายไปหมดเพราะ”พวกมัน”เฝ้าอยู่และอาจจะมีกระเป๋าหรือของตกของหลายคนที่มาล่าสมบัติในเมืองด้วย

เขาคิดจะใช้แผนที่และความคุ้นเคยของเขาเอา”สมบัติ”บางอย่างที่ค้นหาได้จากเมืองนี้ไปแลกสินค้ากับคาราวานที่ผ่านไปมาหรืออาจจะคนจรด้วยกันสักอย่างสองอย่าง

หรืออาจจะเจอเหล้าที่มีค่ามากด้วยก็เป็นได้

แต่ราวกับเขาเจอความฝันที่หลอกหลอนเขา

ทั้งเมืองกลายเป็นทุ่งดอกไม้

แต่ว่า..

สัญชาตญาณของเขาบอกว่ามันมีสิ่งผิดปรกติ

ทั้งที่มีดอกไม้งอกงามอยู่เต็มเมืองแต่เขากลับไม่ได้ยินเสียงนกร้องหรือแมลงเลย

การเป็นคนจรอยู่ตามพื้นที่อันตรายต่างๆทำให้เขามีสัญชาตญาณที่ดีในการจับสิ่งผิดสังเกต

สัญชาตญาณนี้ทำให้และลูกสาวมีชีวิตรอดต่อมาได้

เขากระชับลูกสาวให้แน่นขึ้นกับอกของตนเอง

ฉึบ

เขาชักปืนออกมาเล็งไปทางเด็กหนุ่มชาวเอเชียคนหนึ่ง

เขาตัดผมเรียบง่ายในชุดนักเรียนสีดำที่ดูราวกับรีดมาอย่างดี

สัญชาตญาณของเขาบ่งบอกถึงอันตรายทันที

เพราะในโลกนี้นั้นแค่น้ำยังเป็นสิ่งที่หายาก

อย่าว่าแต่คนทีมีกลิ่นสบู่และกลิ่นหอมตามร่างกายแบบไม่แปดเปื้อนโคลนเช่นนี้นั้นตัดกับทุกอย่างที่มีในโลกนี้

“แกเป็นใครอย่าเข้ามานะ”

เด็กหนุ่มบอกกล่าวกลับมาด้วยสำเนียงเหมือนกับเขาไม่ผิดเพี้ยนว่า

“คุณต่างหากที่อย่าเข้ามาออกไปจากบริเวณนี้เสียมันอันตราย”

เด็กหนุ่มกล่าวเตือนอย่างเงียบๆไม่ใส่ใจกับการใช้ปืนขู่ของเขา