ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 78: การกลับมาและพายุลูกใหม่

หลังจากรายงานเรื่องราวทั้งหมดเสร็จสิ้น หลินฟานและหน่วยพิเศษอสนีบาตทมิฬก็ได้รับเกียรติสูงสุดในกองบัญชาการแดนเหนือ พวกเขาได้รับการจัดสรรที่พักและทรัพยากรที่ดีที่สุดเพื่อพักฟื้นร่างกาย

หลินฟานใช้เวลาสองสามวันนี้ในการปิดด่านเล็กๆ เพื่อหลอมรวมและขัดเกลาพลังงานที่ได้รับมาจากแอ่งพลังปราณอสูรอย่างสมบูรณ์แบบ เขาผนึกกลิ่นอายอสูรที่ปนเปื้อนอยู่ออกไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงพลังปราณสายฟ้าที่บริสุทธิ์และทรงพลังยิ่งกว่าเดิม รากฐานของขอบเขตแก่นแท้ทองคำขั้นที่ 3 ของเขาบัดนี้มั่นคงดุจขุนเขาที่ไม่สั่นคลอน

และแล้ว... ก็ถึงเวลาที่เขาต้องจากไป
ณ ลานฝึกซ้อมหลักของกองบัญชาการ... ทหารทั้งสิบนายของหน่วยพิเศษอสนีบาตทมิฬได้มายืนเข้าแถวเพื่อส่งเขา

บัดนี้... พวกเขาไม่ได้เป็นเพียงลูกน้องและผู้บังคับบัญชาอีกต่อไปแล้ว แต่คือสหายร่วมเป็นร่วมตายที่ผ่านนรกมาด้วยกัน!

"ท่านรองแม่ทัพ!" ขุ่ยหลางก้าวออกมาข้างหน้า แล้วคุกเข่าลงข้างหนึ่ง! ทหารที่เหลืออีกเก้านายก็คุกเข่าตาม! "หากท่านต้องการพวกเราเมื่อใด ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ไหน... เพียงแค่ส่งข่าวมา... พวกเราทั้งสิบคนพร้อมจะบุกน้ำลุยไฟไปกับท่าน!"

นี่คือคำสัตย์ปฏิญาณของลูกผู้ชาย! คือความภักดีที่ซื้อไม่ได้ด้วยเงินทอง!

หลินฟานพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น "ดูแลตัวเองให้ดีทุกคน"

ก่อนที่เขาจะจากไป แม่ทัพเถี่ยเสวี่ยเยี่ยนก็ได้เรียกเขาไปพบเป็นการส่วนตัวอีกครั้ง

นางมอบยันต์สื่อสารสีเลือดแผ่นหนึ่งให้เขา "นี่คือยันต์สื่อสารสายตรงถึงข้า ใช้มันในยามฉุกเฉินเท่านั้น หากบัลลังก์เงาเคลื่อนไหวอีกครั้ง ข้าจะนำทัพของข้าไปสนับสนุนเจ้าทันที"

จากนั้นนางก็กล่าวเตือน "จงระวังตัวให้ดี ตอนนี้ราชธานีคือสถานที่ที่อันตรายที่สุดสำหรับเจ้า การดำรงอยู่ของเจ้าได้ทำลายสมดุลของอำนาจไปแล้ว องค์รัชทายาทแม้จะทรงอำนาจ แต่ก็มีศัตรูอยู่รอบด้าน"

"หรือเจ้าจะอยู่ที่นี่กับข้าก็ได้" นางยื่นข้อเสนอ "ด้วยพลังของเจ้าและการสนับสนุนจากข้า แดนเหนือแห่งนี้จะเป็นป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้า"

หลินฟานยิ้มบางๆ แล้วส่ายหน้า "เส้นทางของข้าไม่ได้อยู่ที่นี่... แต่ข้าจะจดจำที่นี่ในฐานะบ้านหลังที่สองของข้าเสมอ"

เขาโค้งคำนับอำลาแม่ทัพหญิงผู้แข็งแกร่ง แล้วทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้า... มุ่งหน้ากลับสู่สำนักเมฆาคราม

การเดินทางกลับนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่แตกต่างออกไป เขากลับมาแข็งแกร่งขึ้น... แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องแบกรับความลับและอันตรายที่ใหญ่หลวงกว่าเดิมไว้บนบ่า
เมื่อเขาเดินทางกลับมาถึงเขตของสำนักเมฆาคราม...

ข่าวความสำเร็จของภารกิจ (ในฉบับที่เปิดเผยได้) ได้ถูกส่งมาจากกองบัญชาการแดนเหนือล่วงหน้าแล้ว!

ภาพการต้อนรับในครั้งนี้... ยิ่งใหญ่เสียยิ่งกว่าตอนที่เขากลับมาจากการประลองประตูมังกรเสียอีก! ศิษย์ทุกคนตั้งแต่ศิษย์นอกจนถึงมหาผู้อาวุโสสูงสุดต่างก็ออกมารอต้อนรับวีรบุรุษผู้ปกป้องอาณาจักร!

ชื่อเสียงและบารมีของเขาในสำนัก... บัดนี้ได้พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยมีผู้ใดทำได้มาก่อน เขากลายเป็นตัวตนที่ศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพบูชาอย่างแท้จริง

หลังจากผ่านพ้นการต้อนรับที่ยิ่งใหญ่แล้ว หลินฟานก็ได้ตรงไปยังยอดเขาของเจ้าสำนักทันที

ณ ที่นั่น... เจ้าสำนักเย่ว์ฉางคงและมหาผู้อาวุโสสูงสุดกำลังรอเขาอยู่ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

แต่รอยยิ้มของพวกเขาก็ต้องเลือนหายไป... เมื่อหลินฟานได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น...
เรื่องราวของการทรยศโดย "บัลลังก์เงา"... และพันธมิตรใหม่ของเขากับกองบัญชาการแดนเหนือ

เจ้าสำนักและมหาผู้อาวุโสสูงสุดมองหน้ากัน... สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนจากความภาคภูมิใจเป็นความตกตะลึง... และแปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งขรึมอย่างถึงขีดสุดในท้ายที่สุด!

พวกเขาทั้งสองตระหนักได้ในทันที...
ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของหลินฟานในครั้งนี้... ไม่ได้นำมาเพียงแค่เกียรติยศ... แต่ยังได้ลากสำนักเมฆาครามทั้งสำนัก... เข้าไปสู่วังวนแห่งการช่วงชิงอำนาจทางการเมืองที่อันตรายและลึกล้ำที่สุดของอาณาจักร!

สำนักเมฆาครามไม่ได้เป็นเพียงสำนักบำเพ็ญเพียรที่อยู่อย่างสันโดษอีกต่อไปแล้ว...

แต่บัดนี้... ได้กลายเป็นหนึ่งในผู้เล่นคนสำคัญของสงครามกลางเมืองที่กำลังจะปะทุขึ้น!