Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่แปดสิบห้าThe Chosen One 5

พลังที่เอ่อล้นทั่วร่างของผมนั้นทำให้ผมค่อนข้างเข้าใจจาฟาทันทีเลยว่าทำไมเขาถึงหลงตนเองขนาดนั้นในการแสดงอำนาจให้ทุกคนเห็น

ทั้งการเสกสายฟ้าลูกไฟหรือทำให้ปราสาทลอยได้ แปลงเป็นงูยักษ์ฯลฯ

นี่คือความแตกต่างระหว่าง

sorcerer จอมเวทย์ซอคเซอร์เรอร์

กับ

wizard พ่อมดวิซาร์ด 

หากเผลอบอกจินนี่ว่า

อยากเป็นพ่อมดที่เก่งกาจที่สุดในโลก

Greatest wizard in the world

ในสมองของผมคงเต็มไปด้วยสูตรคาถา คำร่ายต่างๆมากมายและแม้จินนี่อาจจะไม่ต้องการฆ่าผมด้วยพรนั้นโดยตรงแต่สมองของผมคงถูกทำลายทันทีเป็นแน่แท้หรือหลังจากนั้นไม่นานคงสมองเต็มไปด้วยคาถาจนจำเรื่องราวอย่างอื่นไม่ได้ต่อให้จินนี่ไม่พยายามจะสังหารผมเพราะคำขอพรเองก็ตาม

มองอีกแง่หนึ่งอาจจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจแต่คำขอของจาฟานั้นค่อนขช้างปลอดภัยดีแล้วเพราะจอมเวทย์ซอคเซอเรอร์คือการใช้เวทย์ด้วย

สัญชาตญาณ

Instinct

ไม่ใช่ความรู้หรือความเชี่ยวชาญแต่ทำตามสัญชาตญาณที่สามารถใช้ได้ทันทีและใช้งานได้ง่ายกว่าเมื่อกับการใช้อวัยวะของตนเองเท่านั้น

ไม่ต้องอาศัยความรู้และความเชี่ยวชาญแต่อย่างใด

อยากจะแปลงร่างเป็นงูยักษ์ก็ทำได้ เสกลาวาเสกสายฟ้าก็ทำได้ไม่ต้องเสียเวลาจำคาถาหรือฝึกร่ายให้ยุ่งยากมากความ

นายท่านโปรดรับการเป็นจอมเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในอดีต ปัจจุบันและอนาคตไป

ต่างกับตอนจาฟาที่จินนี่ทำให้แบบส่งๆในการเสกจาฟาให้กลายเป็นจอมเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุด

ตอนทำตามคำขอพรของผมจินนี่ทุ่มทุนสร้างเต็มที่ทั้งเสกมงกฎดวงดาวลงมาจากดาวเนหือทั้งเจ็ดมาที่ตัวผม

สายรุ้งเจ็ดสี

ดวงดาวแห่งเบธเลแฮมพาดผ่านท้องฟ้าที่เปลี่ยนจากกลางวันเป็นกลางคืนฯลฯ

ทำทุกสัญลักษณ์ของการมาถึงของจอมเวทย์ที่ตรงตามคำทำนายในประวัติศาสตร์