ชิงรักชิงร้าย(จบแล้วมีEbook)

    บทที่ 44 ยืมมือจับคนร้าย

                แยมรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัย คุณสองเจตนาจะมานั่งใกล้และแสดงความสนิทสนมให้คนในห้องได้รู้ได้เห็นแยมเร่งเคี้ยวให้เร็วขึ้นอีกนิดคิดจะลุกหนีก็เสียดายอาหารที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้าข้าวหน้าปลาไหลส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายนักแต่จานซูชิไข่กุ้งที่โปะมาจนเรี่ยราดก็อร่อยเหลือแสนอาการรักพี่เสียดายน้องแบบนี้เกิดขึ้นไม่บ่อยนักและมักเกิดกับอาหารที่เธอชอบ

                คุณสองเห็นสายตาของเหยื่อที่นั่งข้างๆมองอาหารแต่ละจานที่วางตรงหน้าก็รู้ว่าแยมยังไม่กล้าลุกไปไหนแน่เขาเลื่อนถ้วยข้าวหน้าปลาไหลมาตรงหน้า “คุณแยมคงจะชอบถ้วยนี้ล่ะสินะ”

                เธอเผลอพยักหน้าสองสามทีปลาไหลชิ้นโตทาซอสเยิ้มคล้ายยิ้มยั่ว ประธานบริษัทหนุ่มหัวเราะหึๆ ในลำคอ ‘ยายเด็กนี่ หลอกง่ายดีแท้!เหมาะจะเป็นเหยื่อ’

                อินทรเงยหน้ามองอดีตคนสนิทที่เอาใจผู้หญิงข้างๆด้วยความขัดเคือง ที่ผ่านมาเขาไม่เคยเห็นคุณสองใส่ใจผู้หญิงคนไหนสายตาแข็งกระด้างของญาติผู้น้องทำให้เจนนิสดวงตาวาววับขึ้น

                คุณสองกินซูชิหมดไปหนึ่งจานก็ดื่มชาเขียวเย็นจนหมดแก้วจากนั้นก็นั่งมองแยมที่กินไปหลายอย่างด้วยความเพลิดเพลิน  แยมรู้ว่าคนนั่งฝั่งตรงข้ามส่งสายตาเชือดเฉือนมาถึงเธอแต่เหล่าอาหารญี่ปุ่นตรงหน้าล้วนเรียกร้องให้เธออยู่เพื่อพวกมันหมดไปจานที่ห้าเธอจึงยกมือลูบท้องได้สติขึ้นมา ‘อ๊ะ! ได้เวลาปลีกตัวแล้ว’

                “อืม....อิ่มจริงอร่อยด้วย! ฝากขอบคุณคุณใหญ่ด้วยนะคะ ขอตัวไปห้องน้ำก่อนค่ะ”เธอรีบลุกโดยมิให้คนที่นั่งข้างๆ ได้เอ่ยขวาง เนยตรงไปยังห้องน้ำอย่างรวดเร็วเธอต้องรีบไปบ้วนปากแปรงฟัน ลืมไปว่าบ่ายนี้ต้องออกไปคุยธุระกับบริษัทคู่ค้าซะด้วย

                คุณสองมองตามร่างที่วิ่งตื๋อออกไปไม่บอกไม่กล่าวเขาลุกขึ้นขอตัวกลับเข้าห้องทำงาน ‘ยายโก๊ะ อย่าคิดว่าจะรอดการเป็นเหยื่อครั้งนี้ไปได้’

                เจนนิสเดินไปหย่อนร่างลงเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานหันมามองอินทร“คุณสองสนใจแยมงั้นรึ?”

                “ผมก็ไม่เคยเห็นเขาเอาใจใส่ใครขนาดนี้”

                “วันก่อนมีคนบอกฉันว่าคุณใหญ่กับเมียนัดพบยายนี่ แล้วคุณสองก็ไปด้วย”

                สายตาอินทรเป็นประกายวาบขึ้น“พี่คิดว่าเรื่องลิฟต์ แอมมี่จะปิดไว้ได้นานไหม?”

                “ไม่! ไม่นานคุณใหญ่ต้องรู้”

                “หากลงมือตอนนี้ทุกอย่างจะพุ่งเป้าไปที่แอมมี่”

                “ดี!”

     

                คุณใหญ่หยิบภาพที่นักสืบเขาส่งมาให้โยนลงไปบนโต๊ะ“ผมคิดว่าผมทนมามากพอแล้ว หากคนของคุณยังล้ำเส้นอยู่ อย่าหาว่าผมไม่เตือน”

                คุณวิราหน้าซีดหยิบภาพที่ถูกโยนตรงหน้าขึ้นมาดู “ถ้าฉันบอกว่าฉันไม่ได้สั่งล่ะ?”

                “คุณยังกล้าแก้ตัวแบบนี้อีกรึ?”สีหน้าของชายหนุ่มร่างใหญ่ดูถมึงทึง “นี่มันพยายามฆ่าชัดๆ

                คุณสองมองใบหน้าของมารดาตนด้วยความผิดหวัง“คุณแม่ทำแบบนี้ทำไม? เรื่องนี้มันผิดทั้งกฎหมายและผิดศีลธรรมนะครับ”

                สาวใหญ่ที่ตบแต่งใบหน้าไว้อย่างงดงามหันไปมองบุตรชายคนเดียวพลางส่ายหน้า“แม่แค่สั่งให้สองคนนั้นตามไปถ่ายคลิปกับภาพนิ่งเท่านั้น ไม่ได้สั่งให้ทำร้ายเนยเสียหน่อย”

                “ผมให้คนไปลากตัวพวกเขามาแล้วจะจริงอย่างที่คุณวิราบอกหรือไม่? เดี๋ยวจะได้รู้กัน”คุณใหญ่นั่งลงข้างเนยที่นั่งดูการเปิดโปงด้วยอาการอกสั่นขวัญแขวนสามีของเธอโกรธจนแทบจะลุกเป็นไฟเมื่อได้เห็นหลักฐานในคราวแรก ลากแขนเธอให้มานั่งรอในห้องโถงปราสาทพร้อมสั่งให้พ่อบ้านคุณวิราและน้องชายทั้งสามมาทันที

                ไม่นานนักบอดี้การ์ดประจำตัวคุณใหญ่ก็ลากเอาหทัยและเปรมที่เดินไปญี่ปุ่นในช่วงที่เนยไปฮันนีมูนเข้ามา

                “หทัยเธอมีอะไรจะสารภาพ?” คุณใหญ่โยนรูปภาพไปตรงหน้า คนของ      คุณวิราทรุดตัวลงกับพื้นเมื่อบอดี้การ์ดสะบัดมือออกจากการฉุดกระชากแม่เลี้ยงของคุณใหญ่หยิบภาพพวกนั้นขึ้นมาดู สีหน้าของคุณวิราค่อยๆ แดงขึ้นดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโมโหสุดขีด!

                เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!คุณวิราตรงเข้าจิกหัวหญิงสาวที่ก้มหน้ามองพื้นก่อนตบเข้าไปสองครั้ง“ใครสั่งให้เธอไปทำร้ายเนย?”

                ทุกคนในห้องถึงกับชะงักกับท่าทีของคุณวิรายกเว้นคุณใหญ่ที่แสยะยิ้ม

                “คุณวิราคุณคิดจะกลบเกลื่อนด้วยการทำร้ายหทัยงั้นรึ?”

                คุณวิราปล่อยมือที่ขยุ้มศีรษะของหทัยแล้วผลักให้หญิงสาวหงายหน้า“เธอคิดจะอาศัยคำสั่งฉันทำความชั่วงั้นเหรอ?” หญิงวัยกลางคนลุกขึ้นยืน จัดเสื้อผ้าที่ยับย่นให้เข้าที่ก่อนจะสะบัดหน้ามาหาคุณใหญ่  “ฉันยอมรับว่าไม่ชอบใจที่คุณกับเนยแต่งงานกัน จึงคิดจะทำให้คุณเลิกกับเธอให้เร็วที่สุดแต่ก็ไม่ได้ต่ำทรามถึงขนาดส่งคนไปฆ่าใคร?” สตรีสูงวัยเชิดหน้าหางตาเหลือบมองหทัยและเปรมที่นั่งคุกเข่าบนพื้น “พูดสิเปรม! ฉันสั่งพวกเธอว่ายังไงบ้าง?”

            เปรมตัวสั่นตั้งแต่ได้ยินบอดี้การ์ดบอกกับเขาว่าคุณใหญ่มีหลักฐานการลอบทำร้ายคุณเนยที่ญี่ปุ่น“คุณวิราสั่งให้พวกเราถ่ายคลิปกับถ่ายภาพพวกคุณสองคนจริงๆ ครับไม่ได้สั่งอย่างอื่น”

            “หทัยเป็นคนของคุณในเมื่อผมมีหลักฐานว่าเขาเป็นคนทำร้ายภรรยาของผมคุณวิราจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเองยังไงครับ?”น้ำเสียงของคุณใหญ่คล้ายข่มขู่และคุกคาม

            “ฉันจะจัดการหทัยเอง!” คุณวิราย่างสามขุมเข้าหาหทัย“เธออย่าคิดนะว่าเป็นคนของฉันแล้ว ฉันจะปกป้องเธอทุกอย่างคนที่ทำนอกเหนือคำสั่งและยังทำให้ฉันเสียหาย ฉันไม่เคยปล่อยเอาไว้”

            เนยไม่เคยคิดมาก่อนว่าคุณวิราที่ดูนิ่งและเรียบร้อยในคราวแรกจะกลายเป็นปีศาจร้ายในยามนี้หทัยเห็นคุณวิราจ้องมาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อก็ถึงกับเข่าทรุดอิทธิพลของมังกรกรุปไม่เพียงแค่เรื่องเศรษฐกิจเท่านั้นการตอบโต้แบบตาต่อตาฟันต่อฟันก็เล่าลือกันมาไม่น้อยเจ้าสัวเฟยหลงเบื้องลึกก็ได้ชื่อว่าเป็นมาเฟียผู้หนึ่งคุณวิราที่เธอเคยคิดว่าเป็นผู้ดีและสุภาพยามนี้กลับทำกริยาไม่ต่างจากอันธพาลข้างถนน

            “แกจะตอบดีๆ หรือจะเจ็บตัวก่อน!” คุณวิราตวาดเสียงดัง

            หทัยสะอื้นจนตัวโยนความหวาดกลัวแล่นเข้าเกาะกุมจิตใจ

            “ตะ ตอบค่ะ”

            “ว่ามา!”

            “คุณแอมมี่จ้างดิฉันค่ะเธอให้ค่าจ้างห้าหมื่น”

            ชายหนุ่มทั้งสี่คนผงะอีกครั้งแล้วที่ชื่อผู้ต้องสงสัยรายนี้ถูกเอ่ยออกมา

            “เธอจะกล่าวหาใครลอยๆ ไม่ได้มีหลักฐานไหม?” คุณใหญ่ตวาดออกมา

            หทัยเนื้อตัวสั่นเทา “ไม่มีค่ะเธอจ่ายเป็นเงินสด”

            “อืม...” คุณใหญ่หรี่ตามองคุณวิรา

            “ในเมื่ออยู่ในความรับผิดชอบของฉันฉันจะพิสูจน์เรื่องนี้อีก” คุณวิราหันไปมองคุณใหญ่ ทั้งสองสบตากันอย่างท้าทาย

            “ผมให้เวลาคุณสิบวันหากหาความจริงเรื่องนี้ไม่ได้ เจ้าสัวต้องเป็นคนตัดสิน”คุณใหญ่ทิ้งท้ายพร้อมจูงมือภรรยากลับเข้าห้องไป

            คุณวิราหันมามองหทัยด้วยสายตามาดร้าย“ในเมื่อเธอกล้าคิดทำร้ายคนอื่นโดยใช้ชื่อของฉันเธอก็จะได้รู้ว่าการเอาชีวิตเข้าแลกเป็นยังไง?”หทัยกับเปรมเห็นใบหน้าที่เปลี่ยนไปของภรรยาเจ้าสัวถึงกับผงะ คุณสอง คุณสามและคุณสี่ต่างลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปกันเงียบๆ ปล่อยให้หทัยที่ทำตัวเป็นหมาป่าห่มหนังเสือได้พบกับแม่เสือตัวจริง!

             

            เมื่อสามีจูงเนยเข้าไปในห้องส่วนตัวเนยกระตุกชายเสื้อสามีอย่างร้อนใจ     “พี่ใหญ่คะ คุณวิราเธอจะทำยังไงกับหทัยค่ะ”

            คุณใหญ่หันมาอุ้มภรรยาตัวน้อยไปนั่งโซฟาโดยเอาเนยวางไว้บนตัก“จะไปสนใจทำไม? รู้ไว้แค่ว่าคุณวิรามีวิธีทำให้แอมมี่เต้นออกมาสารภาพได้แน่”

            “เมื่อกี้คุณวิราโหดมากเลยนะคะเนยคิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะตบหทัยแรงขนาดนั้น” สีหน้าหวาดๆของเนยทำให้สามีต้องยีหัวเธอเบาๆ

            “ถ้าแม่เลี้ยงของพี่ธรรมดาคงไม่ขึ้นมาเป็นนายหญิงใหญ่แห่งอาณาจักรมังกรกรุปได้หรอกเขามีเขี้ยวเล็บพอตัว เพียงแต่ไม่กล้าลงมือกับคนในครอบครัวแน่”

            “ทำไมพี่ใหญ่มั่นใจอย่างนั้นคะ?”

            “เพราะเจ้าสัวเฟยหลงโหดมากน่ะสิหากแม่เลี้ยงของพี่คิดจะทำร้ายคนในครอบครัว เขาก็ต้องรู้ว่าต้องพร้อมเอาชีวิตเข้าแลกเช่นกัน”เนยอึ้งมองหน้าสามี “หากเขาคิดจะทำร้ายเนย พี่ก็คงไม่ใจดีด้วยหรอกนะงานนี้พี่ออกหน้าเองคงไม่เหมาะ เล่ห์เหลี่ยมของผู้หญิงต้องให้ผู้หญิงมาจัดการ”

            “พี่ใหญ่ร้ายกาจจัง!”

            “พี่ร้ายกับคนที่ร้ายกับพี่ก่อนนะ”ชายหนุ่มลูบไปตามแนวสันหลังภรรยาต่ำลงไปถึงบั้นท้ายก่อนจะล้วงเข้าไปในเสื้อไล้ผิวนุ่มด้านหลัง“ว่าแต่เนยเถอะ แอบทำไม่ดีลับหลังพี่หรือเปล่า?”ใบหน้าของเขายื่นมาคลอเคลียที่แก้มเธอ

            เนยสะดุ้งตามแรงนิ้วที่ไล้แรงขึ้น“เนยจะกล้าเหรอคะ” มืออีกข้างของคุณใหญ่ล้วงจากชายเสื้อเข้าไปด้านหน้าใช้นิ้วไล้หน้าท้องเธอเบาๆ จนเธอต้องหดตัวเพราะรู้สึกเสียวที่ช่วงท้อง เขาเลื่อนนิ้วไต่ขึ้นมาจนถึงขอบเสื้อชั้นในด้านล่างแนบริมฝีปากเข้ามากับมุมปากข้างหนึ่งของเนยอย่างหนักแน่น กระซิบลอดไรฟันเบาๆ

            “พี่ทำขนาดนี้เนยยังคิดจะหักหลังพี่ก็ให้รู้ไป!”

     

    ************************************

             

     

     

     

     

     

    คล้ายกับเรื่องชิงรักชิงร้าย(จบแล้วมีEbook) ที่คุณอ่าน