ชะตาฟ้า ข้าลิขิต

ดวงตาของชายในชุดคลุมสั่นไหว ด้วยการตอบสนองที่รวดเร็วพอ มันใช้มือซ้ายพยุงร่างไว้ไม่ให้ล้มลงและหลบเลี่ยงวิถีของมีดสั้นได้อย่างพอดิบพอดี 

มันตีลังกากลับหลังสามตลบ พร้อมทั้งถอยกลับไปตั้งหลักอย่างระมัดระวัง

จางหลินที่ยืนห่างออกไปยิ้มอย่างเย็นชา แทนที่เขาจะรู้สึกหวั่นเกรง แต่เขากลับเป็นผู้ริเริ่มโจมตีแทน!

โดยการดีดตัวไปข้างหน้า มีดสั้นในมือแทงเป็นเส้นตรงโดยไม่ได้สนใจระยะการจู่โจมของดาบยักษ์แม้แต่น้อย!

การกระทำของเขาถือได้ว่าโง่เขลาเป็นอย่างยิ่ง เพราะการจะต่อสู้ระยะประชิดกับผู้ใช้ดาบยักษ์ด้วยมีดสั้นของเขาไม่ต่างจากการรนหาที่ตาย!

ชายในชุดคลุมสีดำยิ้มอย่างดูถูก

ด้วยการพุ่งไปข้างหน้า เพลิงสีชาดระเบิดออกมาจากดาบยักษ์ ฟาดลงมาเป็นแนวตั้งอย่างบ้าคลั่ง!

จางหลินที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศและเผชิญหน้ากับคลื่นดาบเปลวเพลิงเพียงแค่ยิ้มอย่างเฉยชา ทันใดนั้นเขายกแขนซ้ายขึ้นมาเพื่อที่จะป้องกันคลื่นดาบไว้อย่างกะทันหัน

การกระทำของเขาทำให้ชายในชุดคลุมสีดำระเบิดเสียงหัวเราะเย้ยหยันในทันที “ไอ้โง่!”

แต่จู่ๆก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน เมื่อคลื่นดาบของเปลวเพลิงปะทะเข้ากับแขนซ้ายของจางหลิน คลื่นดาบนั้นก็สูญสลายไปในชั้นบรรยากาศ!

“อะไร!?” ชายในชุดคลุมสีดำตกตะลึง แต่ก่อนที่มันจะได้ตอบสนอง ร่างของมันราวกับถูกกระแทกด้วยพลังลึกลับจนกระเด็นกลับหลัง

และมีดสั้นก็มาถึงตัวของมันแล้ว!

ฉึก!

เลือดสีแดงฉานไหลกระฉูดออกมา แต่ทว่าชายในชุดคลุมสีดำกลับเอี้ยวตัวหลบได้ทัน ทำให้มีดสั้นสร้างบาดแผลถากๆแค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

มีดสั้นของจางหลินเป็นศาสตราวุธระดับ 3 ไม่ใช่เรื่องแปลกที่มันจะสามารถสร้างความเสียหายให้แก่กายเนื้อของชายในชุดคลุมได้

ทันใดนั้นดวงตาของชายในชุดคลุมก็ส่องประกายด้วยความกระหายเลือด “เจ้ากล้าดียังไง!?”

ด้วยความบ้าดีเดือด ชายในชุดคลุมพลันส่งเสียงคำรามอย่างโกรธจัด และเหวี่ยงดาบยักษ์อย่างบ้าคลั่งหมายจะสะบั้นร่างของจางหลินให้ขาดเป็นสองส่วน!

จางหลินไม่ลังเล เขาถอยกลับและดีดตัวหลบการฟันของดาบยักษ์ได้อย่างเฉียดฉิว และเขาก็พุ่งหนีไปไหนระยะไกล

ชายในชุดคลุมเริ่มที่จะหงุดหงิดเมื่อเห็นว่าชายสวมหน้ากากงิ้วผู้นี้พริ้วไหวเกินไป “จะหนีไปไหน!”

ทันใดนั้นความเร็วของชายในชุดคลุมก็เพิ่มขึ้น มันกระโจนขึ้นสู่กลางอากาศในตำแหน่งเดียวกับจางหลิน พร้อมกับเหวี่ยงดาบยักษ์ลงมาอย่างบ้าระห่ำ!

สีหน้าของจางหลินเปลี่ยนไป เขาเก็บมีดสั้นอย่างฉับไวก่อนที่มือขวาของเขาจะปรากฏพัดมังกรสีคราม เขาเหวี่ยงมันไปปะทะกับดาบยักษ์จนเกิดระลอกคลื่นขนาดใหญ่!

หว่อง!

การปะทะระหว่างดาบยักษ์และพัดมังกรสีครามได้ผลักร่างของทั้งสองให้ถอยหลังไปคนละสิบก้าว

ชายในชุดคลุมสีดำรู้สึกตกตะลึง ครั้นเห็นว่าพัดโลหะสามารถต่อกรกับดาบยักษ์ของมันได้อย่างง่ายดาย

ก่อนที่มันจะได้ยินเสียง “แคร๊ก!” จากดาบยักษ์ในมือ

เมื่อมันก้มลงมองก็พบว่า ดาบยักษ์ซึ่งเป็นศาสตราวุธคู่กายเกิดรอยแตกร้าวเป็นทางยาว ราวกับว่าการโจมตีเมื่อครู่นี้ ดาบยักษ์ได้ฟันเข้ากับโลหะที่มีความแข็งแกร่งเหนือกว่าดาบของมัน!

หากเป็นสถานการณ์ปกติ แน่นอนว่าพัดมังกรสีครามที่มีขนาดเล็กและน้ำหนักเบาคงมิอาจต้านทานพละกำลังอันดุร้ายของดาบยักษ์ได้

แต่น่าเสียดายที่พัดมังกรสีครามเป็นสิ่งประดิษฐ์ระดับ 4 ซึ่งมันสามารถต้านทานดาบยักษ์ที่เป็นสิ่งประดิษฐ์ระดับ 3 ได้อย่างง่ายดาย!

แทนที่ชายในชุดคลุมสีดำจะรู้สึกหวาดหวั่น แต่มันกลับเผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายออกมา “พัดโลหะของเจ้าน่าสนใจไม่น้อย หลังจากสังหารเจ้าแล้ว ข้าขอพัดของเจ้าไปด้วยก็แล้วกัน!”

จางหลินเผยรอยยิ้มถากถาง “หากคิดว่าทำได้ก็ลองดู!”

ชายในชุดคลุมสีดำกำลังจะเปิดฉากโจมตีอีกครั้ง จู่ๆ ดวงตาของมันที่กำลังจับจ้องอยู่ที่พัดสีครามด้วยความโลภก็ฉายให้เห็นถึงความประหลาดใจ ‘เหตุใดข้าถึงรู้สึกคุ้นเคยกับพัดในมือของเจ้าหมอนี่นัก?’

ขณะที่มันกำลังครุ่นคิด จู่ๆภาพฉายบางอย่างก็ปรากฏขึ้นในความทรงจำ 

ทันใดนั้นริมฝีปากของมันฉีกยิ้มกว้างด้วยความสยดสยอง “จางหลิน! คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเจ้า!”

ร่างของจางหลินที่ยืนอย่างองอาจก็สั่นสะท้านราวกับถูกไฟช็อตโดยไม่ได้ตั้งใจ

ทันใดนั้นใบหน้าภายใต้หน้ากากงิ้วของเขาก็ซีดลงในทันที

[ชายผู้นี้เป็นใคร!?]

[มันรู้จักตัวตนที่แท้จริงของข้าได้อย่างไร!?]

ขณะที่จางหลินกำลังสับสน รังสีอำมหิตก็แผ่ซ่านออกมาจากร่างของชายในชุดคลุมสีดำ!

รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเคียดแค้นฉายชัดบนใบหน้าของมัน ก่อนที่มันจะกล่าวด้วยเสียงเย็นชา “คิดไม่ถึงเลยว่าชายสวมหน้ากากงิ้วที่ข้าติดตามมาจะเป็นเจ้าจริงๆ!”

จางหลินสัมผัสได้ถึงลางร้ายในทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ คิ้วของเขามุ่นลงและกล่าวถามอย่างระมัดระวัง “จะ-เจ้าเป็นใครกันแน่?”

เสียงหัวเราะเยาะดังขึ้น ชายในชุดคลุมสีดำพลันดึงหมวกไม้ไผ่สานออก ก่อนจะเผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของชายหนุ่มอายุประมาณ 25 ปี ผมของมันเป็นสีทองสลับกับสีดำยาวสลวยดุจปุยเมฆ มุมปากฉายชัดถึงความเคียดแค้นราวกับเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน!

เมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยนี้ ความตกตะลึงและความเกลียดชังก็ส่องประกายผ่านรูม่านตาของจางหลินอย่างฉับพลัน “หยางเซี่ย!”

ปรากฏว่าชายในชุดคลุมสีดำลึกลับคือหยางเซี่ยที่ควรจะออกจากเมืองหยางโจวไปนานแล้ว!

“ฮ่าๆๆๆ!” หยางเซี่ยระเบิดเสียงหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “สวรรค์เข้าข้างข้าจริงๆ ที่ได้ให้พบเจอกับเจ้าที่นี่!”

ในตอนที่เดินทางไปยังศูนย์การค้า หยางเซี่ยมีโอกาสได้เห็นพัดมังกรสีครามที่จางหลินแสดงให้ชิงเยว่ได้เห็น นั่นจึงทำให้มันจำได้ว่าเจ้าของพัดมังกรสีครามคือจางหลิน!

เมื่อเห็นความเกลียดชังและความโกรธแค้นในแววตาของหยางเซี่ย จางหลินก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม “หยางเซี่ย เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร!? ไม่ใช่ว่าเจ้าและอาจารย์ของเจ้าได้ออกจากเมืองหยางโจวไปแล้วหรือ?”

หยางเซี่ยยิ้มอย่างเหยียดหยามและกล่าวว่า “หากข้าไม่มาอยู่ที่นี่ ข้าก็คงไม่รู้เลยว่านายน้อยที่ไร้ประโยชน์ของตระกูลจางจะมีความสามารถในการต่อสู้ที่ทัดเทียมกับข้า! ข้าต้องยอมรับว่าเจ้าปกปิดตัวเองได้แนบเนียนจริงๆ!”

แทนที่มันจะรู้สึกโกรธเคือง แต่มันรู้สึกราวกับว่านี่คือโอกาสที่ฟ้าประทานมาให้!

ความเกลียดชังของมันที่มีต่อจางหลินนั้นหยั่งรากฝังลึก มันเคยจินตนาการมาโดยตลอดว่าต้องการจะฉีกร่างจางหลินออกเป็นพันๆชิ้น! 

และในตอนนี้ความฝันของมันกำลังจะกลายเป็นความจริง!

ตั้งแต่ที่มันถูกตำหนิจากปรมาจารย์ซูหยาน ความเกลียดชังที่มีต่อจางหลินก็เพิ่มมากขึ้นในทุกๆลมหายใจ มันได้สาบานกับตนเองด้วยซ้ำว่าหากมันได้พบเจอกับจางหลินเมื่อใด มันจะทำให้เขาต้องตกนรกทั้งเป็น!

จางหลินคือศัตรูที่มิอาจอยู่ร่วมโลกกันได้!