[จบ] เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด

บทที่ 11 ผู้มีความสามารถ

สองพ่อลูกตระกูลหวังขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะส่งพวกฉู่ลั่วออกจากหมู่บ้านไป

ขณะที่สองพ่อลูกเตรียมตัวจะกลับบ้าน หวังช่างก็เห็นชายชรากับเด็กหนุ่มที่สวมชุดนักพรตเต๋าคนหนึ่ง

“ปรมาจารย์หยาง” หวังช่างจำได้ นี่คือนักพรตจากสำนัก เมฆาครามที่มาดูสถานที่ย้ายหลุมฝังศพให้เขา หยางเสียน

หยางเสียนเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าร้อนใจ “ผู้อุปถัมภ์หวัง ก่อนหน้านี้ผมดูสถานที่ย้ายหลุมศพผิดไป ไม่ดีต่อครอบครัวของคุณ วันนี้ผมเลยตั้งใจมาหา”

เขาพูดไปพลาง มองหน้าของหวังช่างกับลูกชายไปพลาง

ก่อนจะขมวดคิ้ว เผยสีหน้าประหลาดใจออกมา “น่าแปลก ก่อนหน้านี้ผมคำนวณโชคชะตาของครอบครัวคุณ ว่าคุณจะสูญเสียทรัพย์สินโชคลาภเพราะการย้ายหลุมศพ”

“แต่วันนี้พอได้เห็น หน้าตาของคุณไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ตรงกันข้ามกลับมีโชคลาภเข้ามา น่าแปลก จริง ๆ”

หวังช่างกับลูกชายมองหน้ากัน ในใจรู้สึกเชื่อและเคารพในตัวฉู่ลั่วมากขึ้นไปอีก

หวังช่างเล่าเ๹ื่๪๫ทั้งหมดให้หยางเสียนฟัง

หยางเสียนได้ฟัง ใบหน้าก็มีความปีติยินดียิ่ง “มีคนที่มองครั้งเดียวก็รู้ว่าสถานที่ฝังศพไม่เหมาะกับครอบครัวคุณด้วยเหรอ ผู้อุปถัมภ์หวังช่วยบอกได้หรือไม่ว่าผู้มีความสามารถท่านนั้นคือใคร?”

ในใจแอบคิดถึงผู้๪า๭ุโ๱ที่เป็๞ปรมาจารย์เต๋าและมีวิชาแกร่งกล้าหลายคน

หวังเฟิงยิ้มพร้อมทั้งเอ่ยว่า “คือปรมาจารย์ฉู่”

ปรมาจารย์ฉู่?

แซ่ฉู่?

หยางเสียนครุ่นคิด ในความทรงจำของเขาไม่เคยมีเพื่อนร่วมสำนักแซ่ฉู่แม้แต่คนเดียว “ไม่ทราบว่าปรมาจารย์ฉู่ท่านนั้นเป็๞คนมีความสามารถจากสำนักใดหรือ?”

“ไม่ได้มาจากสำนักไหนครับ เธอไลฟ์สตรีมผ่านช่องทางออนไลน์ เมื่อวานผมเบื่อ ก็เลยเข้าไปดูช่องไลฟ์สตรีมของเธอ” หวังเฟิงอธิบายเ๹ื่๪๫ที่เขาเชิญฉู่ลั่วมาไลฟ์สตรีมด้วยกันสั้น ๆ

หยางเสียนตกตะลึง

ปรมาจารย์ฉู่ผู้นั้นอายุน้อยมาก ไม่ใช่สิบแปดมงกุฎใช่ไหม?

“ผู้อุปถัมภ์หวัง ช่วยพาผมไปดูสถานที่ฝังศพที่ใหม่ของตระกูลคุณได้ไหม”

หวังช่างกับลูกชายพาพวกเขาศิษย์อาจารย์เข้าไปดู

“ปรมาจารย์หยาง เป็๞อย่างไรบ้างครับ สถานที่ฝังศพใหม่นี้ เป็๞อย่างไรบ้าง” แม้ว่าในใจจะเชื่อฉู่ลั่วไปแล้ว แต่เขาอยากได้รับการยืนยันจากหยางเสียนที่อายุมากกว่า

ถึงอย่างไร อีกฝ่ายก็เป็๞ปรมาจารย์จากสำนักเมฆาคราม

เขามองใบหน้าจริงจังของหยางเสียน พลางเอ่ยถามด้วยความกังวลว่า “ตำแหน่งนี้มีอะไรไม่ถูกต้องใช่ไหมครับ?”

หยางเสียนส่ายหน้า “ไม่มีอะไรไม่ถูกต้อง ตำแหน่งหลุมศพตรงนี้ดีมาก เหมาะสมกับตระกูลของพวกคุณยิ่งกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก”

“ตำแหน่งหลุมฝังศพก่อนหน้านี้ โชคหนักเกินไป ตระกูลของพวกคุณควบคุมไม่ไหว แต่ตำแหน่งนี้สำหรับตระกูลของพวกคุณ กลับเป็๞ประโยชน์อย่างยิ่ง ตำแหน่งติงเจริญรุ่งเรือง เปี่ยมไปด้วยสิริมงคลและอำนาจวาสนา”

หวังช่างได้ยินก็ดีใจเป็๞อย่างมาก “จริงเหรอครับ? โลงศพเพิ่งวางลงไปเมื่อครู่นี้ ผมก็รู้สึกจิตใจผ่องใสขึ้นมาเลย ที่แท้ผมก็ไม่ได้คิดไปเอง”

“ดูท่าว่าสหายน้องฉู่ผู้นั้นจะมีความสามารถอยู่บ้าง” หยางเสียนครุ่นคิด ก่อนจะกล่าวลาพ่อลูกตระกูลหวัง

เขาพาลูกศิษย์จากไป “หย่งเอ๋อร์ เข้าใจเ๹ื่๪๫ไลฟ์สตรีมที่ผู้อุปถัมภ์หวังพูดถึงไหม?”

เฉินหย่งพยักหน้า “อาจารย์ เมื่อกี้ผมเพิ่งขอชื่อแอ็กเคานต์ถ่ายทอดสดมาจากลูกชายของผู้อุปถัมภ์หวัง และกดติดตามอีกฝ่ายไว้แล้วครับ ถ้าอีกฝ่ายไลฟ์สตรีมเมื่อไหร่ ผมก็รู้ได้ทันที”

“อย่างนั้นก็ดี เดี๋ยวนี้ปรมาจารย์เต๋าค่อย ๆ ลดน้อยลง หากเป็๞คนมีพร๱๭๹๹๳์จริง ย่อมเป็๞เ๹ื่๪๫ดีสำหรับปรมาจารย์เต๋าอย่างพวกเรา”

ในขณะเดียวกัน ฉู่ลั่วกับซ่งจือหนานกำลังเดินชมถนนโบราณสายหนึ่ง

ซ่งจือหนานจอดรถเอาไว้ข้างนอก และทั้งสองคนก็เดินเข้ามาด้วยกัน

ซ่งจือหนานอยู่ในเมืองเจียงมานานขนาดนี้ แต่นี่เป็๞ครั้งแรกที่เขาพบเจอถนนโบราณสายนี้

สองข้างทางของถนนโบราณทั้งแปลกตาและมีกลิ่นอายความเก่าแก่ หน้าประตูหลายบานมีแผงลอยตั้งอยู่ บนแผงลอยนั้นหากไม่ได้แขวนป้ายที่เขียนว่าทำนายดวง ก็เป็๞ป้ายทำนายความฝัน

ยังมีอีกหลายแผงที่ขายพวกวัตถุโบราณ แต่มีความแตกต่างกันอย่างมากกับตลาดค้าวัตถุโบราณ

ซ่งจือหนานมองไปรอบ ๆ และเห็นฉู่ลั่วนั่งยองอยู่หน้าแผงลอยแผงหนึ่ง กำลังดูเหรียญโบราณที่วางอยู่บนพื้น