มิลเฟยเดินไปเรื่อยๆอย่างไม่รู้จุดหมายปลายทางเมื่อสักครู่ที่ว่าจะหาลูกแก้ว 9 ใบ ตอนนี้ยังคิดหาวิธีไม่ออกเลยว่าจะหาจากที่ไหนเดินๆคิดไปท้องก็ร้องหิวไม่ฟังกันบ้างเลย จะทำยังไงดีนะเธอเดินไปเห็นผู้คนมากมายที่เดินผ่านไปมา บ้างก็แวะเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ บ้างก็เข้าร้านอาหารร้านกาแฟ ร้านเสื้อผ้า ต่างๆนานา
เธอยืนมองอยู่นานจึงตัดสินใจว่าต้องเข้าร้านเสื้อผ้าก่อนเลยร้านนี้น่าจะเหมาะสมกับสไตล์การแต่งตัวของเธอมากที่สุดเธอจึงตัดสินใจเข้าไปในร้านนี้
เมื่อเธอเปิดประตูเข้ามาในร้านเสียงกระดิ่งดัง 1 ครั้ง เหมือนเป็สัญญาณเตือนให้พนักงานรีบกระตือรือร้นในการต้อนรับเธอเริ่มรู้จังหวะการมองมนุษย์ได้ตรงจุดแล้วขณะที่พนักงานกำลังจะมองไปที่ใบหน้าของเธอเธอก็ยิ้มรับไว้ก่อนและเริ่มสะกดจิตทันที แล้วครั้งนี้ก็ไม่พลาดพนักงานทุกคนในร้านพร้อมเพียงกันตามใจทุกอย่างที่เธอ้า
เธอเลือกเสื้อผ้าอย่างเพลิดเพลินหยิบชุดนั้นชุดนี้จะมาใส่ แต่คิดได้ว่าเธอควรจะอาบน้ำก่อน จึงไปอาบน้ำและสวมชุดที่คิดว่าน่าจะเหมาะสมและสบายตัวกับเธอมากที่สุด
“สวยมากเลยค่ะ”พนักงานในร้านชม เธอยิ้มรับ
เสียงกระดิ่งดังขึ้นอีกครั้งเธอหันไปมองผู้หญิง ผู้ชายที่เข้ามาใหม่ก็ไม่ได้สนใจอะไรรีบเลือกเสื้อผ้าก่อนที่จะออกจากร้านนี้
ลีอองนั่งอยู่ในร้านเสื้อผ้าของคู่เดท เป็ครั้งแรกในชีวิตที่เขามั่นใจในตัวเองจนกล้าที่จะออกเดทกับสาวคนหนึ่งได้ ขณะที่เธอกำลังเลือกเสื้อผ้าเธอก็จะถามมาเรื่อยๆ ชุดนี้สวยไม่สวย เขาก็ตอบด้วยความสุขใจ ไม่สนราคาเสื้อผ้าเอาที่ถูกใจก็พอ จนกระทั่งคู่เดทเลือกเสื้อผ้าเป็อันพอใจ เมื่อถึงเวลาชำระเงินเธอกำลังหยิบกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาเขาก็จับมือเรียวสวย พร้อมกับพูดด้วยความมั่นใจ
“ไม่ต้องผมจ่ายเองครับ” เขาพูดจบรีบหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาจ่ายค่าเสื้อผ้าให้เธอเงินในกระเป๋าแบงค์สีเทาคับแน่นจนกระเป๋าจะแตก มิลเฟยเห็นทุกอย่างผ่านกระจกเงาดังนั้นก็เริ่มรู้สึกผิดสังเกตเธอไม่เคยเห็นมนุษย์ที่มีเงินใส่ในกระเป๋ามากมายมาก่อน
หลังจากที่ลีอองกำลังจะเปิดประตูพาคู่เดทออกไปจากร้านมิลเฟยคิดว่าการได้ลองดูคู่นี้อีกสักนิดก็ไม่ทำให้เสียเวลาต้องเชื่อในสัญชาตญาณอย่างที่ซาฟาว่าไว้นี่แหละ
ณร้านอาหารแห่งหนึ่ง การตกแต่งร้านจัดว่าสวยงามมีมุมถ่ายรูปที่ทำให้คู่รักชายหญิงคู่ที่เธอติดตามต้องใช้มุมนี้ในการถ่ายรูปทีเดียวเธอเข้ามาภายหลังเห็นพนักงานก็ทำตามระเบียบ ถึงเวลาที่จะสั่งอาหารเธอนั่งหลังคู่เดทแอบฟังสิ่งที่ทั้งสองได้คุยกัน
คู่เดทเลือกอาหารอยู่นานแต่ยังตัดสินใจไม่ได้ ลีอองเห็นฝ่ายหญิงยังเลือกอยู่นานเขาจึงตัดสินใจสั่งอาหารเกือบทุกเมนูในร้านทำเอาหญิงสาวและพนักงานอึ้งไปตามๆกันเนื่องจากเมนูของร้านอาหาร มีด้วยกันกว่า 20 เมนูซึ่งไม่เคยมีลูกค้าท่านไหนสั่งอาหารได้ครบทุกเมนูขนาดนี้มาก่อนและราคาก็แพงมากเช่นกัน
“พี่ไม่รู้นี่ว่าหนูอยากกินอะไรเลยสั่งมันทุกเมนูไปเลย” ลีอองบอก
“กินไม่หมดหรอกค่ะ”
“ชิมๆเอาก็ได้ครับ”
ทั้งสองคุยกันด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
เศรษฐีใหม่เธอคิดแบบนั้นเธอนั่งฟังคู่รักอยู่นานกลับไม่ได้ข้อมูลอะไรที่เกี่ยวกับลูกแก้วเลยจริงๆเธอไม่รู้จะไปทางไหนเลยตัดสินใจเดินตามคู่นี้นี่แหละ ลองดูซะก่อนเพราะลูกแก้วถ้าไปตกอยู่ที่ใด และใครคือผู้ ฐานะจะร่ำรวยมีเงินใช้ตลอดคู่นี้ก็ดูจะร่ำรวยเอามากๆด้วย
“ไปไหนกันต่อดีน๊ะ”ลีอองออดอ้อน
“ไปบ้านพี่ไหมคะ” หญิงสาวตอบตรงด้วยน้ำเสียงออดอ้อน เมื่อตรงใจเขาเขาก็พร้อมจะทำตามหัวใจเรียกร้อง
“ขึ้นแท็กซี่ไปกันเลย”ลีอองพูด
มิลเฟยได้ยินดังนั้นก็ไม่ลังเล เธอคิดไม่ผิดคนรวยไม่มีทางจะนั่งแท็กซี่ รถหรูอวดสาวไม่มีแล้วจากที่เธอสังเกตการณ์เขาอวดรวยจะตายไป
ตอนนี้เธอไม่ลังเลอีกต่อไปพร้อมลุยอย่างเดียวเธอเรียกรถแท็กซี่บ้าง บอกคนขับข้างหน้าให้ตามไปให้ทันก็พอ
เมื่อมิลเฟยตามมาจนถึงสถานที่ของสองหนุ่มสาวลักษณะการออกแบบเป็ตึกสูง ซาฟาบอกว่าที่แห่งนี้เรียกว่าคอนโดเธอเดินตามไปจนถึงห้องพักของเขา และได้เข้าห้องไปด้วยขณะที่ลีอองกำลังจะปิดประตูทั้งสองหันมามองเธอ
“นี่ใครแฟ แฟนคุณหรอ”
“ไม่ใช่นะนี่ใครก็ไม่รู้”
หญิงสาวไม่ฟังเธอตัดสินใจเดินออกไปจากห้องทันที ลีอองพยายามเรียกรั้งเธอไม่ให้ไปไหนเธอก็ไม่ฟังแล้ว
มิลเฟยเห็นดังนั้นเธอเดินเข้าไปหาลีออง ทันทีที่ลีอองสบตาเธอก็ทำให้จิตใจหวั่นไหวไม่ใช่น้อย สวยกว่าน่ารักกว่า ทรวดทรงองเอว ผิว ดีไปหมดทุกอย่าง ทำเอาเขาเคริ้มฝันนี่ฝันไปหรือเปล่านะ
มิลเฟยสะกดจิตเขาทันทีแต่ทันใดนั้นเสียงประตูดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ลีอองได้สติขึ้นมาได้คนมาใหม่ใกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น นี่ถึงขนาดพาผู้หญิงเข้าห้อง
“ลีอองนายทำอะไร”
เธอหันไปมองผู้มาใหม่และซีโร่หันมามองเธอโลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน