มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]

        “อั๊ยหยา! นายท่านอาบน้ำอยู่เองหรือเจ้าคะ.......อุวะฮ่าๆๆข้ารักการอาบน้ำเป็นที่สุด ข้าก็อยากอาบน้ำด้วยเจ้าค่ะ!”

        เสียงใสที่อยู่ดีๆก็ดังขึ้นข้างหูของเย่เทียนเซี่ยทำให้เขาสะดุ้งโหยงจนเกือบจะกระโดดพรวดออกจากอ่างอาบน้ำที่แช่อยู่ประตูก็ลงกลอนอย่างแน่นหนา อีกทั้งยังไม่มีช่องว่างใดๆกั่วกัวไม่สามารถเข้ามาได้แน่นอน ถ้าเธอเข้ามาเขาก็น่าจะพบเธอแล้ว......แต่เสียงนั่นกลับดังขึ้นข้างหูอย่างชัดเจน

        ภายใต้ใบหน้าเหลือเชื่อของเย่เทียนเซี่ยกั่วกัวก็บินมาลอยอยู่ตรงหน้าเขาเธอเพิ่งจะจัดการอมยิ้มแท่งนั้นด้วยความยากลำบาก แล้วก็พบว่านายท่านไม่อยู่ตรงนั้นเสียแล้วเธอตามกลิ่นเขามาจนถึงที่นี่และถูกกระตุ้นด้วยความปรารถนาที่อยากจะอาบน้ำอย่างแรงกล้า

        “ฮ่าๆๆๆ! อาบน้ำ!” มือของกั่วกัวลูบไล้ไปบนร่างกายของตัวเองเบาๆทันใดนั้นตรงหน้าของเย่เทียนเซี่ยกลับปรากฏดอกไม้ดอกหนึ่งหลังจากนั้นตาทั้งสองข้างของเขาก็เบิกโตอย่างถึงที่สุด สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือเงาร่างสีขาวราวกับหิมะ

        ชุดกระโปรงตัวน้อยบนร่างของกั่วกัวหายไปแล้วเผยให้เห็นร่างกายบอบบางที่ขาวราวกับหยกเส้นผมสีดำสนิทแผ่สยายเต็มไหล่ขาว ผิวของเธอยังเป็นสีขาวนวลเนียนจนแทบทำให้ตาพร่าร่างของเธอเหมือนกับหยกหิมะ ดูนุ่มนวลจนทำให้คนมองแทบอดใจไม่ไหวอยากสัมผัสบนหน้าอกของเธอเหมือนหยกที่นูนขึ้นมาราวกับมีถ้วยหิมะคว่ำไว้ที่หน้าอกของเธอสองลูกเมื่อเธอเข้ามาใกล้แม้แต่จุดเล็กๆสีชมพูสองจุดที่ดูนิ่มนวลนั่นก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนต่ำลงมาอีกก็เป็นเรียวขาขาวเนียนละเอียดที่เบียดชิดกันหว่างขาเรียบเนียนเหมือนหยกไม่มีขนแม้แต่เส้นเดียว เท้าขาวเนียนนุ่มนั้นเหยียบอยู่บนอากาศนิ้วเท้าของเธอเป็นประกายโปร่งใส

        ร่างเล็กกะทัดรัดผิวขาวและกล้ามเนื้อที่ดูอ่อนนุ่ม เป็นความงามบริสุทธิ์ที่ไม่เหมือนสิ่งใดบนโลกไร้ที่ติและปราศจากสิ่งสกปรกแปดเปื้อน

        “โอ้โห!” เสียงใสนั้นราวกับดังมาจากนอกโลกกั่วกัวลอยต่ำลงแต่ไม่ถึงกับทำให้ร่างกายจมลงไปในน้ำยกดอกไม้ที่มีขนาดเล็กจิ๋วเหมือนตัวเธอขึ้นมา เย่เทียนเซี่ยเหมือนตื่นจากภวังค์ยกมือขึ้นปิดจมูกของตัวเองโดยอัตโนมัติ

        “กั่วกัว ใครบอกให้เธอเข้ามาฮะ!”เย่เทียนเซี่ยแอบหยิกตัวเองเบาๆ พยายามเบนสายตาไปสนใจสิ่งรอบตัวแทน ภายใต้ท่าทางใสซื้อบริสุทธิ์ของกั่วกัวกลับซ่อนเรือนร่างที่งดงามไร้ที่ติเอาไว้ตอนนี้เขากำลังจะเสียการควบคุมต่อหน้ายัยเด็กตัวจิ๋ว

        “ก็เพราะ......ข้าก็อยากอาบน้ำเหมือนกันนี่เจ้าคะ”กั่วกัวโผล่หัวออกมาจากน้ำ หัวเราะฮิๆพลางพูดออกมา

        “เด็กผู้หญิงจะมาอาบน้ำร่วมกับผู้ชายไม่ได้หรอกนะ!”

        “เอ๋? ทำไมล่ะเจ้าคะ?” ใบหน้าของกั่วกัวเต็มไปด้วยความสงสัย

        “......” เย่เทียนเซี่ยกลั้นหายใจเป็นเวลานานแต่ก็ยังคิดคำตอบไม่ออกทำไมงั้นเหรอ? หรือควรจะพูดถึงความใกล้ชิดของชายหญิงให้เธอฟัง? แต่ถ้าสามารถเข้าใจสิ่งที่เขาอธิบายได้ก็คงไม่ใช่กั่วกัว

        “เอ๋? นายท่านนี่แปลกจริงๆเลย เอ๋?สิ่งที่มันยาวๆใหญ่ๆนั่นคืออะไรหรือเจ้าคะ แปลกมากเลยเจ้าค่ะ ทำไมร่างของข้าไม่เห็นมีเลยล่ะเจ้าคะ?อ๋า? ตรงนี้มันร้อนจังเลยเจ้าค่ะแล้วยังขยายใหญ่ขึ้นนิดหน่อยด้วยนะเจ้าคะ.....”

        “ห้ามแตะต้องนะ!”

        “ว๊า.......นายท่านใจร้าย.....ข้าอยากจับมันนี่เจ้าคะ.....เอ๋ๆๆๆ? ดูเหมือนว่ามันจะยิ่งใหญ่ขึ้นนะเจ้าคะ!”

           “@！#￥%……”

           ————

            ————

        “โอ้โห! นี่คือเตียงของนายท่านหรือเจ้าคะทั้งนุ่มแล้วก็สบายมากเลยเจ้าค่ะ สบายกว่านอนบนกลีบดอกไม้อีกเจ้าค่ะ”กั่วกัวนอนลงบนเตียงอย่างมีความสุข เพลิดเพลินไปกับความรู้สึกนุ่มสบายเปลี่ยนท่าทางไปมาไม่หยุด เดี๋ยวก็เอนตัว เดี๋ยวก็ปีนขึ้น เดี๋ยวก็ตะแคงข้างหรือไม่ก็กลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งเธอหลับฝันหวาน

        ถึงจะผ่านไปนานแล้วแต่เย่เทียนเซี่ยก็ยังไม่ง่วงนอนเขาจ้องมองกั่วกัวที่เข้าสู้ความฝันไปแล้วอยู่ข้างหมอน แม้ว่าจะตกอยู่ในความฝันแต่ท่าทางของเธอก็ยังน่ารักน่าชังทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะขยับตัวไปจุ๊บเบาๆที่ยัยตัวเล็ก

        เธอเป็นใคร มาจากที่ไหนปกปิดความลับอะไรเอาไว้กับตัวบ้าง.......เขาเองก็ไม่รู้ ชีวิตของเขาคงเกิดการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเขาที่ค่อยๆเคยชินกับความโดดเดี่ยวไปแล้วกลับมีเพื่อนร่วมทางโผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว.......เธออาจจะทำให้เขาต้องปวดหัวแต่ก็เป็นคนที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้

        วันนี้เมื่อเย่เทียนเซี่ยตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาสายตะวันโด่งแล้วแต่ที่ข้างๆหมอนของเขากั่วกัวยังคงหลับสนิทอยู่เลย ตอนนั้นเธอแกล้งทำเป็นหลับเพราะในระหว่างกลางคืนเธอก็ใช้มือน้อยๆสะกิดเย่เทียนเซี่ยจนตื่นอย่างต่อเนื่องถึงสามครั้งแต่การนอนของเธอตอนนี้มันน่าเกลียดมาก แขนขาวราวหิมะทั้งสองยื่นออกมาขาเนียนละเอียดนั่นก็อ้าออกกว้าง........ เย่เทียนเซี่ยมองเธอเงียบๆอยู่พักหนึ่งก็เดินออกไปจากห้องนอนอย่างเบาที่สุด

        เมื่อกินอาหารเช้าทั้งหมดแล้วเย่เทียนเซี่ยก็นั่งลงบนโซฟาเขากดสายรัดข้อมือบนมือขวาแล้วออกคำสั่งด้วยความคิดให้ล็อกอินเข้าสู่ World of Fate

        เมื่อดวงตาของเย่เทียนเซี่ยปิดลงเครื่องประดับที่หน้าอกของเขาก็หายไปอย่างแปลกประหลาดอีกครั้งและในขณะเดียวกันกั่วกัวที่กำลังหลับฝันหวานอยู่ในห้องนอนก็ค่อยๆหายไปจากที่นั่นเช่นเดียวกัน

        ใน World of Fateที่ที่เย่เทียนเซี่ยปรากฏตัวคือข้างร้านขายของที่เขาล็อกเอาท์ไปเมื่อวานเมื่อมองไปรอบๆที่นี่ก็ยังคงเต็มไปด้วยกลุ่มคนมากมาย และแล้วเย่เทียนเซี่ยก็เคลื่อนตัวไปยังร้านช่างตีเหล็ก

        “นักรบระดับ 5 กำลังหาปาร์ตี้ไปกวาดล้างงูเขียวเล็ก!”

        “......พี่ชายขอหมั่นโถวให้หนูกินหน่อยได้ไหมคะ หนูหิวจะตายอยู่แล้ว”

        “ขายแอปเปิ้ลคุณภาพดีราคาถูกกว่าร้านค้าสองเหรียญทองแดง........จำนวนไม่จำกัด รีบมาซื้อกันเร็ว”

        หลังจากเข้ามาใน World of Fate ร่างกายจะอยู่ในสภาวะผ่อนคลายมากที่สุดสมองก็จะเข้าสู่สภาวะกึ่งหลับ แต่ถึงกระนั้น World of Fateก็ไม่สามารถทดแทนการนอนที่แท้จริงได้ แต่มันก็สามารถลดเวลานอนหลับได้เป็นอย่างมากแต่สำหรับคนหนุ่มที่มีพลังงานอันเหลือล้น ต่อให้ไม่ล็อคเอาท์เลยตลอดหนึ่งวันหรือก็คือ24 ชั่วโมงก็ไม่รู้สึกถึงความเหนื่อยล้า

        เมื่อวานตอนที่เย่เทียนเซี่ยล็อคเอาท์ระดับของเขาเพิ่มมาถึงเลเวล 4 แต่ในระหว่างหนึ่งคืนนั้นระดับของผู้เล่นโดยเฉลี่ยก็เพิ่มขึ้นมาถึงเลเวล4 แล้ว และก็มีผู้เล่นจำนวนมากที่ไปถึงเลเวล 5 แล้วเช่นกัน

        น้ำยาฟื้นฟูของเมืองเริ่มต้นนั้นมีราคาไม่แพงในร้านขายของน้ำยาฟื้นฟูขั้นต้นที่สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 100 หน่วยถูกขายในราคา2 เหรียญทองแดง หากเป็นน้ำยาที่ฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 200หน่วยจะมีราคาอยู่ที่ 5 เหรียญทองแดงและน้ำยาที่สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 400 หน่วยจะมีราคาอยู่ที่1 เหรียญเงิน แต่สิ่งที่ทำให้ผู้เล่นจำนวนมากออกปากบ่นกันก็คือของสิ้นเปลืองจำพวกอาหารที่ใช้ลดระดับค่าความหิวกลับมีราคาแพงหูฉี่อย่างน้อยนี่ก็เป็นคำบ่นของพวกผู้เล่นมือใหม่ที่ปัจจุบันยากจนเกินกว่าจะซื้อน้ำยาใดๆได้

        หมั่นโถวหนึ่งลูกที่ช่วยลดค่าความหิว30 หน่วยมีราคาถึง 5เหรียญเงิน! (ราคาหมั่นโถวในตลาดปัจจุบันคือลูกละ5 เหมาสินะ? หื้ม?) แอปเปิ้ลหนึ่งลูกที่ลดค่าความหิวได้ 10 หน่วยก็มีราคา5 เหรียญเงิน สิ่งที่แตกต่างกันก็คืออย่างแรกจะแข็งจนแทบกลืนไม่ลงส่วนอย่างหลังก็จะมีรสชาติหอมหวานเท่านั้นเอง เพราะราคาอาหารที่ค่อนข้างแพงมอนสเตอร์ที่ผู้เล่นมือใหม่ล่าได้ก็มีไม่มาก จึงได้แต่อดตายซ้ำแล้วซ้ำอีก ดังนั้นเมืองเริ่มต้นจึงปรากฏขอทานขออาหารเป็นจำนวนมากและเพราะสาเหตุนี้จึงไม่สามารถสะสมเงินเป็นจำนวนมากได้ในช่วงมือใหม่เพราะเหรียญทองแดงเพียงเหรียญสองเหรียญยังไม่เพียงพอที่จะซื้ออาหาร

        เมื่อมาถึงร้านช่างตีเหล็กดวงตาของช่างตีเหล็กหวังก็มองเห็นเขาทันที ใบหน้าเรียบสงบเผยรอยยิ้มออกมา“ผู้กล้าที่มีความกระตือรือร้น ข้ารอเจ้าอยู่นานมาก มาเถอะ นี่คือแหวนของเจ้าข้าทำให้มันมีพลังลึกลับที่แข็งแกร่งมากขึ้นสำเร็จแล้ว”

        แหวนสีเงินวงหนึ่งถูกวางไว้บนมือของเย่เทียนเซี่ยรูปร่างของมันไม่ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อวาน แต่เห็นได้ชัดว่าความเก่าของมันหายไปและมีความวาววับของโลหะเพิ่มขึ้นมาและเมื่อเย่เทียนเซี่ยสัมผัสถึงพื้นผิวของมันที่ส่องแสงสีเหลืองออกมาจางๆหัวใจของเขาก็เต้นแรงด้วยความตื่นเต้น.......เมื่อวานยังเป็นแหวนที่มีสีน้ำเงินอ่อนๆตอนนี้กลับส่องประกายสีเหลืองออกมา...... มันคือแสงของไอเทมระดับทองแดง!