วิถีเซียนเจ้าสำราญ: ข้าไม่ได้อยากเก่ง (逍遥道祖：我真不想无敌)

วันแล้ววันเล่าในหอคอยชิงหลง (青龙塔) ได้ผ่านพ้นไปอย่างเชื่องช้าและซ้ำซาก บรรยากาศภายในโถงศิลาของชั้นที่ 19 นั้นนิ่งสนิทและอับทึบ เงาของเสาหินทอดตัวในตำแหน่งเดิมไม่เคยเปลี่ยน ฝุ่นผงลอยวนอยู่ในลำแสงคบเพลิงสีครามอย่างเกียจคร้านไม่ต่างจากเจ้าของมิติแห่งนี้

หลงเทียนเฟย (龙天非) นั่งเอนหลังพิงเสาหินต้นเดิม กองสมบัติเกรดต่ำเบื้องหน้าของเขาบัดนี้ไม่ต่างจาก "สุสานแห่งความพยายามที่สูญเปล่า" ที่สูงขึ้นทีละน้อย

ตูม

เสียงปะทะครั้งสุดท้ายดังขึ้นตามกำหนดเวลา ผู้พิทักษ์สลายกลายเป็นละอองแสง และเสี่ยวหลง (小龙) ก็คาบ "ผลผลิต" ชิ้นล่าสุดมาวางทับลงบนกองอย่างว่าง่าย มันคือศิลาจิตวิญญาณคุณภาพต่ำสุดที่มีรอยร้าวอยู่ทั่วทั้งก้อน

'เฮ้อ' หลงเทียนเฟยคิดในใจ 'ให้รางวัลเสี่ยวหลงด้วยของแบบนี้ ช่างเป็นการดูถูกสติปัญญาของอสรพิษเทพโดยแท้'

เขารู้สึกเบื่อหน่ายจนถึงขีดสุด แต่แล้วประกายแห่งความอยากรู้อยากเห็นที่หาได้ยากก็วาบขึ้นในดวงตา 'แต่...ในความไร้ค่าย่อมอาจมีความเป็นไปได้ซ่อนอยู่'

เขาหยิบศิลาที่แตกสลายก้อนนั้นขึ้นมา

"ระบบ" เขาออกคำสั่งอย่างไม่ใส่ใจ "สังเคราะห์ 'ศิลาจิตวิญญาณที่แตกสลาย' นี้...ผสานกับ 'ฝุ่นผง' ในอากาศ"

[ระบบ: กำลังคำนวณ...วัตถุดิบมีพลังงานต่ำเกินไป...ผลลัพธ์ที่ได้อาจไร้ค่า]

[ระบบ: การสังเคราะห์เสร็จสิ้น...ได้รับ: ก้อนกรวดธรรมดา x 1]

ศิลาในมือของเขาสลายตัวแล้วก่อร่างขึ้นใหม่กลายเป็นเพียงก้อนกรวดสีเทาเรียบๆ ที่ไม่มีพลังงานใดๆ หลงเหลืออยู่

หลงเทียนเฟยหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะโยนก้อนกรวดนั้นทิ้งไปอย่างไม่ใยดี 

เขาตัดสินใจแล้วว่าการลงทุนที่นี่ได้จบสิ้นลงโดยสมบูรณ์

'ชั้นที่ 20 รึ' เขาครุ่นคิดถึงลำดับต่อไป 'ก็คงจะน่าเบื่อไม่ต่างกัน สิ้นเปลืองเวลาโดยใช่เหตุ'

ในที่สุดสายตาของเขาก็มุ่งมั่นไปยังเป้าหมายที่แท้จริง 'ชั้นที่ 21...แม้จะน่ารำคาญ แต่ผลตอบแทนการลงทุนนั้นสูงกว่าอย่างเทียบไม่ติด การจะปั้นเสี่ยวหลงให้เป็นผู้ช่วยชั้นยอด ย่อมต้องใช้คู่ฝึกชั้นเยี่ยม'

หลงเทียนเฟยลุกขึ้นยืนเป็นครั้งแรกในรอบหลายวันที่ผ่านมา เขาเดินไปตบที่หัวของเสี่ยวหลงเบาๆ

"พอแล้วสำหรับที่แห่งนี้" เขากล่าวเรียบๆ "ถึงเวลาเลื่อนชั้น 'ที่ทำงาน' ของเจ้าแล้ว"

เด็กหนุ่มเดินตรงไปยังแท่นส่งพลังที่ใจกลางโถงศิลา เขามิได้คิดจะไปยังชั้นที่ 20 ตามลำดับ แต่เริ่มประสานมือเป็นสัญลักษณ์ที่ซับซ้อน ไอพลังแห่งความโกลาหล (混沌) ที่มองไม่เห็นเริ่มปั่นป่วนรอบกายเขา เตรียมพร้อมที่จะ "แทรกแซง" กฎเกณฑ์ของหอคอยอีกครั้ง

หนทางสู่ความสงบสุขของเขา จำเป็นต้องมีการลงทุนที่ชาญฉลาดเสมอ และการหยุดอยู่กับที่คือการลงทุนที่ล้มเหลวที่สุด

(จบตอนที่ 60)