เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ความตึงเครียดเริ่มปะทุขึ้นมากเรื่อยๆ เพราะตอนนี้ใกล้จะเกิดเหตุการณ์ดันเจี้ยนเวฟอีกครั้งแล้ว หลังจากเหตุการณ์ก่อการร้ายที่เมืองเชียงใหม่ ก็ผ่านมาได้ 1 เดือนเต็ม และดันเจี้ยนเวฟจะเกิดขึ้นในอีก 7 วันหลังจากนี้“ดันเจี้ยนเวฟจะเกิดขึ้นในอีก 7 วัน เราควรจะจับตามองการต่อสู้ของฮันเตอร์เทียนหลงคนนั้นเอาไว้ให้ดี เขาอาจจะเป็นศัตรูที่เรายากจะจัดการในภายหลังได้” ชายร่างใหญ่คนหนึ่งกล่าว และชายคนนี้ก็คือ ‘ลัคซัส’ หนึ่งในสมาชิกกลุ่มคนปริศนานั่นเอง“ไม่เลย เหมี๊ยว.. เขายังอ่อนหัดมากถ้าเทียบกับพวกผู้กล้าพวกนั้น เหมี๊ยว” เนโกะ อีกหนึ่งบุคคลปริศนากล่าวออกมาอย่างสบายๆ ไม่ได้เดือดร้อนอะไร พลังของชายคนนั้นยังไม่สามารถเทียบกับเหล่าผู้กล้า ตัวตนอันแสนจะน่ากลัวที่เธอนั้นรู้จัก“เขามีความสามารถที่ดี.. ข้าเองยังกังวลอยู่เลยว่าโลกมนุษย์แห่งนี้จะรับพลังไม่ไหว ตัวตนของเขาทำให้งานของเราสบายขึ้น พวกเจ้าไม่คิดอย่างนั้นหรือ” ชายชราอีกคนกล่าวออกมา การแต่งกายของเขาเหมือนกับพวกพ่อมดในเทพนิยาย ฮู้ดสีน้ำเงินเข้ม หมวกทรงสูง ลักษณะของพ่อมดยุคกลาง“จริงอย่างที่เจ้ากล่าว ‘อิกนิช’ แต่ทว่าชายคนนั้น มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะรับรู้ความจริง อีก..ไม่นานนักหรอก ข้ามีลางสังหรณ์ว่าชายคนนั้นไม่ธรรมดา” ลัคซัสกล่าวพร้อมกับกอดอกทำสีหน้ากังวลใจ“ข้าก็คิดเช่นเจ้า.. แต่.. กว่าเขาจะรู้ความจริงอันโหดร้ายนั้น ข้าคิดว่าพวกมนุษย์ที่เราให้การสนับสนุนก็คงทำอะไรได้บ้าง พวกเราเองก็ลงทุนสอนอะไรหลายๆอย่างให้กับพวกมัน น่าจะพอถ่วงเวลาของเราได้บ้าง” อิกนิชกล่าว“ใช่เลยเหมี๊ยว.. พวกมนุษย์นั้น ไม่ว่าโลกไหนๆก็เหมือนกันสินะเหมี๊ยว เห็นแก่ตัว บ้าอำนาจ มีความมุ่งมั่น..” เนโกะที่ตักเค้กนมสดแสนอร่อยของเธอเข้าปากพร้อมกับกล่าวออกไป โดยที่ไร้ซึ่งความกังวลใจใดๆ“เจ้าพูดเช่นนั้นเหมือนกับล้อเลียนข้าเลยนะเนโกะ เจ้าลืมไปแล้วเหรอว่าข้าเองก็เป็นมนุษย์น่ะ” อิกนิชกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม เนโกะที่ได้ยินอย่างนั้นก็ตกใจเล็กน้อย เธอนั้นรู้ดีว่าชายพ่อมดคนนี้เก่งกาจแค่ไหน จะว่าอิกนิชเป็นคนที่เก่งที่สุดในที่นี้ก็ไม่ผิด ด้วยฉายา ‘พ่อมดแห่งการช่วงชิง’“เจ้าไม่ใช่มนุษย์สักหน่อยเหมี๊ยว เจ้ามันสัตว์ประหลาดต่างหาก เหมี๊ยว” เนโกะกล่าวพร้อมกับกินเค้กต่อ“เรื่องนั้นมันจะเป็นยังไงก็ช่าง.. อิกนิชข้าคิดว่าเราเองก็ควรเคลื่อนไหวอะไรบ้างแล้ว..” ลัคซัสกล่าวพร้อมกับจ้องมองไปทางพ่อมดชรา“จริงอย่างที่เจ้ากล่าวลัคซัส.. ข้าสั่งให้พวก ‘ครามทมิฬ’ ไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้เรารีบออกหน้าเองขนาดนั้น..” อิกนิชกล่าวพร้อมกับจอภาพเวทมนตร์ปรากฏรอบทิศทาง มันเป็นภาพของเหล่าครามทมิฬที่แทรกซึมไปในทุกๆที่ ทุกองค์กร ทุกกลุ่มกิลด์ ทั้งมีตำแหน่งที่สูงยันต่ำเลยทีเดียว“เจ้าพวกเด็กเหลือขอพวกนั้นน่ะเหรอ.. หึหึ..ข้าจะดูผลงานความพยายามของเจ้าก็แล้วกัน อิกนิช” ลัคซัสกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม 100ปีที่ผ่านมา เขา และเนโกะต่างก็เที่ยวเล่นไปตามโลกมนุษย์อย่างสนุกสนาน แต่มันไม่ใช่กับอิกนิชพ่อมดแห่งการช่วงชิง อิกนิชได้เข้าควบคุมศาสนจักรโดยอ้างชื่อของตำนานพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ของโลกนี้อย่าง ‘เมอริน’ และคอยรวบรวมเหล่าครามทมิฬมาตั้งแต่ปีแรกๆที่เข้ามา หลังจากผ่านไป 100 ปี เหล่าเด็กรุ่นใหม่ก็ยากขึ้นเรื่อยๆ จากรุ่นสู่รุ่น ประกอบกับการผลิตเด็กรุ่นใหม่มาเรื่อยๆ มันทำให้องค์กรที่ชื่อว่า ‘ครามทมิฬ’ นี้เป็นองค์กรลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกตอนนี้ นอกจากนี้องค์กรยังได้รับการสนับสนุนจากศาสนจักรอีก นับว่าเป็นกองกำลังที่น่ากลัวไม่น้อย“น่าสนุกจังเลยนะเหมี๊ยว ข้าเองก็อยากไปร่วมเที่ยวเล่นเช่นกัน ข้าขอไปได้ด้วยได้ไหมอิกนิช” เนโกะกล่าวพร้อมกับแววตาแจ่มใส“มันใช่เรื่องที่เจ้าจะเอามาเที่ยวเล่นสนุกๆไหมเล่า.. เฮ้อ ข้าล่ะเหนื่อยใจกับเจ้าจริงๆเนโกะ” ลัคซัสกล่าว แต่มันไม่ใช่กับอิกนิช เขาเพียงยิ้มให้กับเนโกะก่อนที่จะพยักหน้าเบาๆ“เอาน่า เนโกะเองก็คงอยากออกไปยืดเส้นยืดสายบ้าง.. อีกอย่างข้าตั้งใจจะให้หนึ่งในพวกเจ้าร่วมกับพวกครามอยู่แล้ว เนโกะเสนอตัวมาก่อน ให้นางไปก็แล้วกัน..” อิกนิชกล่าว แน่นอนว่ามันสร้างความหัวเสียให้กับลัคซัสไม่น้อยเลยทีเดียว“ทำไมเจ้าไม่บอกให้มันเร็วกว่านี้ล่ะ..ชิ” ลัคซัสกล่าว“มันช่วยไม่ได้ลัคซัส เจ้าช้าเองนะเหมี๊ยว แบร่ๆๆ ข้าไปเตรียมตัวก่อนดีกว่านะเหมี๊ยว..” เนโกะกล่าวออกมาอย่างร่าเริง ก่อนที่เธอจะลุกจากโต๊ะประชุมออกไปเตรียมตัวในทันที แต่ทว่าเธอกลับต้องหยุดชะงัก เพราะว่าอิกนิชเรียกตัวเธอเสียก่อน“ใจเย็นก่อนเนโกะ ถึงข้าจะให้เจ้าออกไปเที่ยวเล่นได้ตามใจชอบก็เถอะ แต่ว่าเจ้าก็ต้องคอยช่วยเหลือกลุ่ม ‘เซเว่นไนท์’ ด้วย.. เจ้าอย่าลืมแสดงเหรียญตราผู้นำหนึ่งในสามของครามทมิฬที่ข้าให้เจ้าเมื่อก่อนด้วยล่ะ...” อิกนิชกล่าว เนโกะที่ได้ยินอย่างนั้นเธอก็แทบจะยิ้มไม่หุบเลยทีเดียว“ข้าเข้าใจแล้วเหมี๊ยว.. แต่ที่เจ้าพูดมา ข้าแค่ต้องคอยดูแลพวกเด็กๆของเจ้า ส่วนที่เหลือนอกจากนั้นข้าจะทำอะไรก็ได้อย่างนั้นสินะ เหมี๊ยว” เนโกะกล่าวถามเพื่อความแน่ใจ ถึงเธอจะไม่ค่อยจะสนใจกับองค์กรบ้าอะไรนั่นของอิกนิชก็ตาม แต่เธอก็รู้ดีว่าภารกิจของเขานั้นสำคัญมากเพียงใด ถึงจะทำตัวเล่นๆไปวันๆ แต่พวกเขาก็ไม่เคยลืมเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ของพวกเขาเลยแม้แต่วินาทีเดียว“เจ้าเข้าใจได้ถูกต้องแล้วเนโกะ.. จริงสิ! เจ้าก็อย่าลืมซ่อนหูกับหางของเจ้าด้วยล่ะ” อิกนิชกล่าว เนโกะที่ได้ยินก็เดินจากไปพร้อมกับโบกมือลาทั้งสอง ลัคซัสที่เห็นอย่างนั้นก็ทำหน้าเซ็งเล็กน้อย เขารู้สึกว่ามันไม่ค่อยยุติธรรมสักเท่าไร ถ้าเขาออกตัวเร็วกว่านี้ เขาก็คงได้ออกไปเที่ยวเล่นบ้างแล้ว“เอาน่า รอบหน้าก็จะเป็นตาของเจ้า.. หน้าที่ของเราคือทำให้โลกนี้สมดุลมากที่สุด ถ้าพวกมนุษย์นั้นไม่แข็งแกร่งขึ้นตามลำดับที่ควรจะเป็น โลกของเราเองก็จะเดือดร้อนไปด้วย.. เจ้าเข้าใจใช่หรือไม่” อิกนิชกล่าว“ข้ารู้แล้วน่า.. แต่ว่าเพียงแค่เด็กๆของเจ้า มันก็น่าจะทำให้เกิดสมดุลพลังของมนุษย์โลกกับดันเจี้ยนแล้วไม่ใช่หรือยังไง...” ลัคซัสกล่าวพร้อมกับถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เขาไม่เห็นว่าจะต้องทำอะไรให้มันยุ่งยากขนาดนั้นเลย“ถึงพวกครามทมิฬจะมีความสามารถสูง แต่พวกเขาไม่ได้มีหน้าที่เพียงแค่ต่อสู้เพียงอย่างเดียวสักหน่อย พวกเขามีหน้าที่อีกอย่างคือการกระตุ้น.. กระตุ้นให้มนุษย์โลกนั้นรู้ว่าโลกของพวกเขาอันตรายมากแค่ไหน ถ้าพวกเขาไม่เร่งพัฒนาตัวเอง พวกเขาจะต้องตาย เจ้าก็รู้ดีไม่ใช่เหรอว่าดันเจี้ยนเวฟ 5 เป็นต้นไปมันจะเป็นอย่างไร” อิกนิชกล่าวพร้อมกับจ้องมองไปที่ลัคซัส“มันก็จริง.. ตอนนี้ฮันเตอร์เทียนหลงคนนั้นน่าจะจัดการได้ถึงเวฟที่ 2 เท่านั้น ถ้าเขายังหยุดนิ่งอยู่อย่างนี้ต่อไป ดันเจี้ยนเวฟที่ 3 เขาจะไหวอย่างนั้นเหรอ..” ลัคซัสกล่าวพร้อมกับใช้ความคิด“พวกมนุษย์ยังไม่รู้ถึงความโหดร้ายของดันเจี้ยนเวฟ..” อิกนิชกล่าวออกมาอย่างเป็นห่วง แม้ว่าชายคนนั้นดูเหมือนจะมีพลังดูเหมือนโกง แต่จริงๆแล้วเปล่าเลย พลังของเขายังแค่หยิบมือเดียว ถ้าเทียบกับพวกเขาทั้งสามคน“นั่นสินะ พวกเขาไม่รู้เลยว่าพวกเขากำลังจะพบเจอกับอะไร..ถ้าพวกเราจัดการกับดันเจี้ยนได้เองก็คงจะไม่มีปัญหาขนาดนี้หรอก” ลัคซัสกล่าว“ลัคซัส..ข้าเข้าใจเจ้า.. พวกเราเองก็เคยพบเจอกับจุดนั้นมาแล้ว” อิกนิชกล่าวอย่างหนักใจ เพราะหลังจากนี้ทุกอย่างมันก็เริ่มจะทวีคูณความโหดร้ายขึ้นมากเรื่อยๆ ดันเจี้ยนเวฟที่จะเกิดขึ้นในเวฟสองนั้น มอนสเตอร์จะเพิ่มขึ้นจาก 1,000 ตัวเป็น 2,000 ตัว และเกิดขึ้นจาก 1 ทวีปกลายเป็น 2 ทวีป และมันจะค่อยๆเพิ่มจำนวนมากขึ้นไปเรื่อยๆ จนมอนสเตอร์เหล่านั้นปรากฏทั่วทุกมุมโลก ในทุกๆทวีปในจำนวนมหาศาล นอกจากนี้การเกิดดันเจี้ยนเวฟเองก็ลดลงจาก 45 วัน ในเวฟครั้งที่ 3 การเกิดจะลดเหลือเพียง 22 วัน 12 ชั่วโมง และลดลงไปเรื่อยๆ จนในที่สุดมันจะเกิดในทุกๆ 3 วัน....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 133 (SS2)

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 133 (SS2)

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้