สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 22

“ในที่สุดก็ปลดหนี้แล้วโว้ย !!!!!!!!!!!!!!!!!!” สตีฟตะโกนออกมาอย่างดีใจท่ามกลางผู้คนที่เดินผ่านไปมา แต่สตีฟไม่ได้สนใจคนพวกนั้นเขากำลังดีใจที่ปลดหนี้สามสิบล้านเสร็จสิ้น

“อีกสามวันซาร่าก็จะกลับมาแล้ว นึกไม่ถึงเลยจู่ๆนิวยอร์คก็มีฮีโร่ย้ายเข้ามาหางานทำมากมาย ภารกิจใกล้ๆในนิวยอร์คไม่มีเลยจนเราต้องทำภารกิจง่ายๆอย่างดูแลแปลงผักกำจัดศัตรูพืชอะไรพวกนั้นแทน” สตีฟอดบ่นออกมาไม่ได้เงินแค่หนึ่งล้านหน้าเขาต้องใช้เวลากว่าสามอาทิตย์ในการหาเงิน

ตอนแรกสตีฟกะว่าจะกลับไปล่าที่ย่านบรูคลิน แต่พอกลับไปอีกที่สัตว์กลายพันธ์ที่นั่นดันอพยพหนีไปแล้ว แถวพวกที่ยังเหลืออยู่ก็เสร็จฮีโร่กลุ่มอื่นๆไปหมดแล้ว ที่เซ็นทรัลปาร์คเองตอนนี้ก็เต็มไปด้วยผู้คน เห็นว่าเร็วๆนี้เซ็นทรัลปาร์คจะกลับมาเปิดใช้งานใหม่ได้อีกครั้ง เพราะสัตว์กลายพันธ์ใกล้จะหมดจากที่นั่นแล้ว สตีฟไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมจู่ๆฮีโร่มากมายถึงมาเต็มไปหมด

(ไรท์ : เพราะเอ็งไปทำให้สถานที่นั้นๆมันล่าสัตว์กลายพันธ์ง่ายขึ้นไงเล่า แถมยังทิ้งซากสัตว์กลายพันธ์เอาไว้มันก็เหมือนมีคนประกาศว่าที่นั่นมีแจกเงินนั่นแหละ ถึงคนจะไม่รู้ว่าแจกกี่วันแต่ก็ยังตั้งหน้าตั้งตาไปเพื่อหวังไปได้รับเงินฟรีตรงนั้น)

หน้าต่างเงินคงเหลือ : 38,285 เหรียญ (ดอลล่า)

“และแล้วก็กลายเป็นยาจกอีกครั้ง” สตีฟตรวจดูเงินในบัญชีก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าใจ

“เอาล่ะช่างมันละกันกลับบ้านไปทำความสะอาดดีกว่า ไม่สินี่จะบ่ายแล้วใกล้ได้เวลาสินค้าลดราคาแล้วถ้าไม่ไปตอนนี้มีหวังไม่ได้ของถูกแน่” สตีฟเข้าสู่โหมตรพ่อบ้านเต็มตัวอีกครั้ง ซึ่งท่านผ่านมาเขาคิดว่างานฮีโร่คืองานพาร์ทไทม์นั่นเอง

ซุปเปอร์มาร์เก็ต

“เอาล่ะตอนนี้ก็ได้เวลาลดราคาช่วงบ่ายแล้ว เชิญทุกท่านได้เลยค่ะ !!!” เสียงประกาศดังไปทั่วซุปเปอร์มาร์เก็ต

“อ้าวคุณสตีฟไม่เจอกันนานเลยนะคะ ช่วงนี้ไม่ค่อยแวะมาที่ซุปเปอร์เลยเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” แม่บ้านคนหนึ่งที่เคยอ่อยสตีฟรีบเข้าไปทักเมื่อเห็นสตีฟ

“อ๋อพอดีซาร่ายังไม่กลับมาผมเลยไม่ต้องเตรียมอาหารเยอะน่ะครับ เลยไม่ค่อยจำเป็นต้องออกมาบ่อยๆเท่าไหร่” สตีฟพูดซึ่งแม่บ้านคนนั้นได้ยินดังนั้นก็ทำสีหน้าดีใจขึ้นมาทันทีที่ได้ยินว่าภรรยาของสตีฟยังไม่กลับมา

ครั้งก่อนเธออาจจะรุกใส่สตีฟเร็วไปหน่อยทำให้ไม่สำเร็จแต่ครั้งนี้เธอตัดสินใจว่าจะค่อยๆเป็นค่อยๆไป

“ถ้าอย่างนั้นเราไปเลือกสินค้ากันเถอะค่ะ เห็นว่าวันนี้มีเนื้อสัตว์กลายพันธ์เลเวลสูงเข้ามาอีกแล้ว เดือนสองเดือนนี้มีเนื้อสัตว์มาที่ซุปเปอร์เยอะเลยเพราะฮีโร่กลับมาทำงานในเมืองมากขึ้น” เธอพูดออกมา

“อย่างนั้นเหรอครับ ดีเหมือนกันผมมีตั้งหลายเมนูอยากทำให้ซาร่ากินพอดี อีกสองสามวันซาร่าก็จะกลับมาแล้วด้วยถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” สตีฟพูดพลางยิ้มให้แม่บ้านคนนี้อย่างเป็นกันเองจนเธอเผลอหน้าแดงจนต้องก้มหน้าเพื่อไม่ให้เผลอมองรอยยิ้มนั่น

ฟุ่บ !! ร่างสตีฟหายไปจากตรงหน้าเธอทันทีโดยที่เธอยังไม่ทันรู้ตัว กว่าเธอจะเงยหน้าขึ้นมาสตีฟก็หายไปแล้ว

“นั่นเนื้อหมาป่าเทาเลเวลสี่สิบเจ็ดงั้นเหรอ โหราคาโลละตั้งสองพัน แพงชะมัดพวกมันก็ไม่ได้ล่ายากขนาดนั้นแค่อยู่เป็นฝูงแค่นั้นเอง” สตีฟพูดออกมาเขานั้นเคยไปจัดการตอนทำภารกิจกวาดล้างที่ย่างบรูคลิน เจอมันอยู่ฝูงนึงเหมือนกันพวกมันออกล่ากันเป็นกลุ่มประมาณ หกเจ็ดตัว

สตีฟเดินดูไปทั่วแต่ก็ไม่มีอะไรเข้าตาเขาสักอย่าง ถ้าเป็นเมื่อก่อนล่ะก็ป่านนี้เขาเผลอซื้อมันกลับบ้านไปแล้ว แต่ตอนนี้ไม่รู้ทำไมสตีฟถึงไม่ค่อยรู้สึกอย่างจะซื้อพวกมันเท่าไหร่เพราะรู้สึกไม่คุ้มราคาที่จ่ายออกไป

“เฮ้อ !! พวกเนื้อสดไม่น่าซื้อเท่าไหร่เลยแฮะ ไปซื้อผักเก็บเอาไว้ดีกว่า” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะไปเลือกผัดมาหลายชนิดเพื่อซื้อเก็บเอาไว้ในกระเป๋ามิติของเขาหลังจากสตีฟเลือกซื้อผักเสร็จก็ขับเวสป้าของเขากลับคอนโดทันที

“มีแค่หัวปลาแซลม่อนและเนื้อปลาที่ซื้อเอาไว้เมื่อเดือนก่อนอยู่ในกระเป๋า จะเตรียมอะไรเป็นอาหารต้อนรับซาร่าดีนะ” สตีฟตรวจสอบดูวัตถุดิบในกระเป๋าของเขา

สตีฟนึกไม่ออกว่าจะทำอะไรดี ที่คิดออกตอนนี้ก็มีแค่สเต็กและซุปหัวปลาแบบเอเชียเท่านั้นตอนนั้นเองสตีฟก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังมาจากนอกระเบียง

“เสียงอะไรน่ะ !!” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเดินไปเปิดประตูระเบียงออก

“สตีฟ !!!!!!!!” เสียงเรียกชื่อของสตีฟตะโกนดังออกมาจากบนท้องฟ้า สตีฟแหงนหน้ามองตามเสียงนั้นก่อนจะเห็นเงาของคนกำลังเหาะเข้ามาหาแต่ด้วยที่พระอาทิตย์มันแยงตาทำให้มองไม่เห็นว่าเป็นใคร แต่เสียงที่เรียกชื่อเขานั้นสตีฟรู้จักดี เขายิ้มออกมาทันที

“สตีฟ !!! ฉันกลับมาแล้ว !!!!” เสียงซาร่าเริ่มใกล้เข้ามา

ฟิ้ว !!!! ตึก !!! ซาร่าเหาะลงมาก่อนจะยืนบนระเบียงอย่างนุ่มนวล

“กลับมาแล้วเหรอซาร่า” สตีฟยิ้มออกมาก่อนจะดึงซาร่าเข้ามากอด

“อืม..กลับมาแล้วรีบบินกลับมาจากกลางทางเลยรู้มั้ยล่ะ !!!!” สตีฟซาร่าพยักหน้าก่อนจะสวมกอดสตีฟและเอาหน้าซุกไปที่ไหล่ของสตีฟเธอสูดดมกลิ่นของสตีฟอย่างคิดถึง

“ผอมลงไปหน่อยหรือเปล่า ว่าแต่กลับมาก่อนแบบนี้ไม่เป็นไรเหรอ” สตีฟถาม

“ก็ผอมน่ะสิเพราะอาหารที่นั่นไม่อร่อยไม่เจริญอาหารเลย ส่วนเรื่องกลับก่อนไม่เป็นไรหรอก มีพวกอาจารย์เอียนอยู่ แถมช่วงนี้มีฮีโร่อพยพมาที่เมืองเราเยอะขึ้นด้วย” ซาร่าพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่

“เกิดอะไรขึ้นซาร่า !!” สตีฟถามเขาจับน้ำเสียงของซาร่าได้ว่าต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ

“ปิดข่าวจริงๆด้วยสินะ” ซาร่าพูดออกมาเบาๆ

“เกิดอะไรขึ้นซาร่า” สตีฟถามอีกครั้ง

‘เข้าบ้านก่อนเถอะเอาไว้ค่อยคุยกันเหาะมาตั้งใกลอยากจะอาบน้ำจะแย่ หือแล้วนั่นกำลังจะทำอาหารเหรอ” ซาร่าถามเพราะเห็นวัตถุดิบที่วางอยู่ในครัว

“อะ อ้อใช่” สตีฟพยักหน้าตามน้ำไปก่อนจริงๆเขาก็แค่หยิบออกจากกระเป๋ามาตรวจดูเท่านั้นเองจากนั้นสตีฟก็ให้ซาร่าไปอาบน้ำก่อน ส่วนเขาจะเตรียมอาหารเพราะดูท่าแล้วซาร่าคงยังไม่ได้กินอะไรมาแน่นอน

จากนั้นสตีฟก็จัดการตั้งหม้อใบใหญ่เพื่อจัดการต้มซุปหัวปลา สตีฟใช้ซีอิ้วเป็นวัตถุดิบ ซึ่งเมนูนี้จากที่สตีฟเคยได้รู้มามันถูกเรียกว่าหัวปลาต้มซีอิ้วนั่นเอง การจะทำหัวปลาให้อร่อยจะต้องใช้หัวปลาที่สด ซึ่งนี่ไม่มีปัญหาเพราะกระเป๋ามิติมันหยุดเวลาเอาไว้หัวปลาจึงเหมือนกับวันแรกที่ซื้อมา และอีกข้อหนึ่งของเมนูนี้คือสมุนไพร หัวปลาต้มซีอิ้วจะต้องใส่สมุนไพรที่มีกลิ่นหอมและเพิ่มรสชาติ มันจะช่วยดับกลิ่นคาวปลาหลังจากจัดการต้มหัวปลาแล้ว สตีฟก็แค่รอให้มันได้ที่เท่านั้น

สตีฟรีบไปจัดการกับเนื้อปลาต่อเขาทำเป็นสเต็กปลาแซลม่อนทอดกินคู่กับซอสเลม่อนนั่นเอง

“เอาไว้คราวหน้าไปหาเนื้อเลเวลสูงๆมาไว้ใช้ทำอาหารเองดีกว่ามั้ง” สตีฟพูดออกมาเขานั่นเริ่มรู้สึกว่าเนื้อที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตนั้นไม่สามารถมอบความพึ่งพอใจให้เขาได้แล้ว

“ซาร่าอาบน้ำอยู่สินะ” สตีฟพูดออกมาพลางมองไปที่ห้องน้ำที่ได้ยินเสียงน้ำไหลจากฝักบัวอยู่

สตีฟเห็นดังนั้นก็ยิ้มออกมาก่อนจะยกมีดขึ้นและมองไปที่ผักที่อยู่บนโต๊ะก่อนจะสับมีดลงมาด้วยความรวดเร็วทันที

ฟุ่บ !!! ฟุ่บ !!! ฟุ่บ !!! ฟุ่บ !!! เสียงมีดแหวกผ่านอากาศอย่างรวดเร็วผักและเนื้อปลาหลายอย่างถูกหั่นเป็นชิ้นสวยงามในเสี้ยวพริบตา

“เยี่ยมเริ่มควบคุมมันได้แล้ว” สตีฟพูดชมตัวเองแต่ก่อนนั้นการควบคุมแรงและความเร็วของสตีฟยังไม่แม่นยำขนาดนี้ เพราะหลังจากเข้าสู่ระดับ A มีหลายครั้งที่เขากะแรงไม่ถูก

เมื่อเตรียมวัตถุดิบเสร็จแล้วสตีฟก็นำไข่ แป้ง และเกล็ดขนมปังออกมาก่อนจะจัดการทำสเต็กปลาแซลม่อนชุบเกล็ดขนมปังทอด พร้อมสลัดผักราดซอสเลม่อน

“อ๊ะจริงด้วยสิต้องรีบปกปิดสถานะเอาไว้ก่อน” สตีฟนึกขึ้นได้ก่อนจะเปิดระบบขึ้นมาและตั้งค่าการโชว์สถานะต่างๆ

หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 1อาชีพ : สุดยอดพ่อบ้านอายุ : 29

“แค่นี้ก็เรียบร้อยเท่านี้ซาร่าก็ไม่รู้แล้วว่าเราแอบไปเป็นฮีโร่มา” สตีฟพูดออกมาตอนนั้นเองเสียงซาร่าก็ดังออกมาพร้อมกับเดินออกมาจากห้องน้ำ

“แอบอะไรเหรอสตีฟ หรือว่านายแอบซุกอีหนูเอาไว้” ซาร่าถามด้วยน้ำเสียงชวนสยอง

“มีที่ไหนเล่า ผมแค่พูดว่าจะแอบใส่รสชาติขมเป็นรสชาติแฝงดีมั้ยก็เท่านั้นเอง” สตีฟพูดแก้ตัวไปมั่วๆ

“แล้วไปอย่าให้รู้นะว่าตอนไม่อยู่แอบมีอีหนูน่ะ แต่รสขมงั้นเหรอ ไม่เอาอ่ะไม่ชอบขม” ซาร่าพูดก่อนจะเดินเข้าห้องเพื่อไปแต่งตัว

ปัง !! เสียงปิดประตูห้องดังขึ้น

“เฮ้อ !! เกือบไป” สตีฟถอนหายใจก่อนจะทำอาหารต่อให้เสร็จ

หลังจากนั้น

ง่ำ !! ง่ำ !! ง่ำ !! ง่ำ !! ง่ำ !! เสียงกินอาหารอย่างมูมมามซึ่งสตีฟเห็นก็ได้แต่ยิ้มแหยๆ

“นี่ๆกินให้มันดีๆหน่อยสิซาร่าถ้าเกิดใครมาเห็นเข้าจะว่ายังไงล่ะ ยิ่งถ้าเป็นนักเรียนนะเธอขายหน้าแย่เลย” สตีฟพูด

“ยุ่งน่า !! ก็อาหารนายมันอร่อยนี่ไม่ได้กินฝีมือนายมาเกือบสอบเดือน นี่สิถึงจะเรียกว่าอาหารจริงๆ ส่วนเรื่องภาพลักษณ์ช่างมันเถอะพวกนักเรียนไม่มีทางรู้หรอกว่าฉันมีด้านอย่างนี้อยู่รู้หรือเปล่าล่ะนักเรียนตั้งฉายาให้ฉันว่าอาจารย์จอมเฮี้ยบนะ” ซาร่าพูดออกมาก่อนจะตักอาหารเข้าปากต่อไป

“อาจารย์จอมเฮี้ยบงั้นเหรอ นึกไม่ออกเลยแฮะว่าตอนอยู่ที่โรงเรียนเธอทำตัวยังไง” สตีฟลองนึกดูแต่นึกให้ตายก็นึกไม่ออก

จากนั้นสตีฟและซาร่าก็กินอาหารกันจนอิ่ม

“เอิ๊ก !! อิ่มชะมัดเลยสามีใครเนี่ยทำอาหารเก่งจริงๆ” ซาร่าเรอออกมาอย่างน่าเกลียดจนสตีฟอดส่ายหน้าไม่ได้

“ว่าแต่ซาร่าเรื่องที่ผมถามเกิดอะไรขึ้นเธอรู้อะไรมางั้นเหรอ” สตีฟถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“อยากรู้เหรอ” ซาร่าถามสตีฟ

“อืม...มันเกี่ยวกับความปลอดภัยของเธอหรือเปล่า” สตีฟกังวลเพราะกลัวจะมีเรื่องอะไรทำให้เธอไม่ปลอดภัย

“จะว่าเกี่ยวก็ได้มั้งแต่คงไม่ใช่เร็วๆนี้ แต่ไม่ใช่แค่ฉันหรอกนะมันเป็นทุกคนต่างหากล่ะ ถ้าเกิดจำเป็นฉันคงจะต้องลาออกและกลับไปที่แนวหน้า” ซาร่าพูด

“เรื่องใหญ่ ???” สตีฟถาม

“ใช่สตีฟฟังดีๆ นะเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ห้ามเล่าให้ใครฟังเด็ดขาดนี่เพราะถ้าฉันไม่เป็นอดีตฮีโร่ระดับสูงล่ะก็ไม่มีทางรู้ข่าวนี้หรอกนะ” ซาร่าพูดก่อนจะทำสีหน้าจริงจัง

“ได้ผมจะไม่บอกใคร” สตีฟพยักหน้าพลางสัญญาซาร่ามองตาสตีฟก่อนจะเอ่ยปากออกมา

“เม็กซิโก เม็กซิโกตอนนี้ถูกยึดโดยสัตว์กลายพันธ์ไปแล้ว !!!” ซาร่าพูดออกมาเสียงเบาๆแต่สะท้านก้องไปในสมองของสตีฟ

“บ้าน่า นั่นเม็กซิโกเลยนะ ประเทศใหญ่ขนาดนั้นเนี่ยนะ !!!!” สตีฟอุทานออกหลังจากได้ยินสิ่งที่ซาร่าบอก เพราะเม็กซิโกนั้นเป็นเมืองใหญ่มีกำลังฮีโร่สูงมากแถมยังอยู่ติดกับอเมริกา

“ใช่สตีฟ ตอนนี้ทวีปอเมริกาเราก็คงเหลือแค่อเมริกาแล้วล่ะ เพราะแคนนาดาก็ล่มสลายไปตั้งแต่ยุคแรกเริ่มแล้ว ฉันเองที่ได้ยินข่าวนี้ตอนแรกก็ตกใจเหมือนกันต่อไปไม่รู้จะถึงคิวประเทศของพวกเราเมื่อไหร่” ซาร่าพูดออกมา

บรรยากาศในห้องจากที่อบอุ่นและสนุกสนามจากซาร่าเมื่อครู่กลายเป็นบรรยากาศที่หนักอึ้งไปหมด

(เม็กซิโก เป็นประเทศทางใต้ของทวีปอเมริกานะครับ ส่วนแคนนาดานั้นอยู่ทางเหนือ ประกบอเมริกาไว้เหมือนแซนวิส สงสัยเรื่องภูมิประเทศเปิดแผนที่โลกดูประกอบการอ่านได้ครับ ผมอิงภูมิศาสตร์จากแผนที่โลกหมด)

จบ...

ปล.ฝากรีวิวนิยายผมเพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับขอบคุณครับ รีวิวเยอะๆจะได้ขึ้นไปอยู่บนๆในการค้นหา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 22 ข่าวที่ทำให้หนักอึ้ง !!

นิยายแนะนำ

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 22 ข่าวที่ทำให้หนักอึ้ง !!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้