ตอนที่สี่สิบแปด การป้องกันตัวจากศาสตร์มืดของอาจารย์คง
ผมสงสัยมาตลอดว่าตกลงทำไมคาถาเนโครแมนเชอร์ระดับสูงอย่าง “นอนกับผี” “เรียกเสือสมิงมานอนด้วย” “เรียกนางตะเคียนมานอนด้วย”“เรียกนางตานีมานอนด้วย” ฯลฯ
มันทำได้ง่ายจัง
คนที่ไม่มีวิทยาอาคมมากนักเกิดอารมณ์เปลี่ยวๆก็ไปนอนกับผีสาวได้อย่างง่ายดาย
โดยมีข้อแม้ว่าห้ามกินอาหารอะไรที่ครอบครัวผีเอามาเลี้ยงเราเป็นอันขาด
และต้องกลับออกมาก่อนฟ้าสางไม่เช่นนั้นจะเสียชีวิตผีเอาตัวไปอยู่ด้วย
ครับ
เราใช้วิชาเนโครแมนเชอร์ขั้นสุดยอดอย่างนั้นมาเพื่อบรรเทาความหื่นของเรามากกว่าจะปลุกผีมาเพื่อยึดครองเมืองและยึดครองโลกแบบเซารอนหรือโวลเดอมอร์
เทียบกับคนที่เอาวิชาไปใช้เพื่อนอนกับผี
ทำให้ผมรู้สึกว่าโวลเดอมอร์กลายเป็นอัจฉริยะขึ้นมาทันทีเลยล่ะครับท่านผู้ชม
หรือว่าเวทย์ทางประเทศของเราเน้นไปทางเนโครแมนเชอร์Necromancer กับ เอโรแมนเชอร์ Eromancer
ว่าไม่เน้นไปด้านความตายก็เน้นไปด้านความหื่น
“นอนกับผี”
คือเวทย์ที่แสดงตัวตนของเวทย์แถบนี้ได้ดีที่สุดว่าไม่ใช่เวทย์ที่ซับซ้อน เด็กหื่นกามที่ไหนก็สามารถใช้ได้
แค่ต้องอย่านอนกับผีจนตะวันขึ้นหรืออย่ากินอาหารของผีตามข้อห้ามก็สามารถไปนอนกับผีได้แล้วนั่นเอง
หากกล่าวเป็นภาษา ฮันเตอร์ X ฮันเตอร์คือ คาถาใช้ง่ายมากแค่เงื่อนไขและสัตย์สาบานอาจจะถึงตายได้หากผิดคำสาบานอย่างการทานอาหารของผีหรือการอยู่จนสว่างก็จะตายได้ทันที
คนที่เสี่ยงชีวิตตนเองเพื่อความหื่นได้อย่างนี้ผมออกจะนับถือพวกเขาแบบแปลกๆไม่ได้เหมือนกัน
ดังนั้นผมถึงไม่ค่อยแปลกใจเท่าไรที่ผมควบม้ามากับไอ้ห้อยไอ้โหนมาถึงอาศรมของอาจารย์คงและได้ทำการไหว้และเอาเหล้านอกของพ่อกำนันมาเป็นของขวัญให้อาจารย์คงกับบูชาดอกไม้ธูปเทียนแก่พ่อปู่ฤาษีแล้วผมก็ลองถามเรื่องคาถาอย่างการนอนกับผีได้รับคำตอบว่า
“ข้าทำได้สิวะของแค่นี้เสียชื่ออาจารย์คงหมด หากทำไม่ได้ ฮา ฮา ฮา”
อาจารย์คงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
แต่พอถามเรื่องของการมีไม้กายสิทธิ์หรือไม้เท้ากลับได้รับการตอบว่า
“เอ็งต้องขอเวลาให้ข้าเตรียมพิธีกรรมกับหาของดีให้เอ็งสักเล็กน้อยข้าไม่สามารถทำเสกไม้ให้เอ็งได้ทันทีโดยไม่ได้เตรียมตัว”
อาจารย์คงกล่าวอย่างครุ่นคิด
ครับ
เราสามารถไปนอนกับผีได้ทันทีหรือมีน้ำมันพรายได้ทันทียิ่งกว่านับหนึ่งสองสาม
แต่ของที่ควรเป็นพื้นฐานอย่างไม้กายสิทธิ์เรากลับสร้างได้อย่างยากลำบากกว่า
ทำให้ผมค่อนข้างคิดว่า แฮร์รี่พอตเตอร์เห็นอย่างนั้นก็นับว่าการเรียนการสอนเป็นระบบกว่ามาก
ที่เริ่มจากคาถาง่ายๆ ให้ของลอยได้จุดไฟก่อน
แต่ในสายวิชาของอาจารย์คง
สามารถให้ของที่อันตรายอย่างน้ำมันพรายหรือการนอนกับผีได้อย่างไม่คิดอะไรก่อนที่จะมีไม้เท้าหรือไม้กายสิทธิ์ที่สามารถร่ายคาถาได้ส่วนตัวด้วยซ้ำ
แนวความคิดด้านการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดของอาจารย์คงกับฮอกวอร์ตนั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว
“ขอบคุณอาจารย์คงมากที่เมตตาชั้นจ๊ะ”
ผมกราบอาจารย์คงอย่างนอบน้อม
“ดีมาก ฮา ฮา ฮา”
อาจารย์คงหัวเราะอย่างดีใจที่ได้ศิษย์อย่างเจิดที่เอาเหล้านอกและบุหรี่นอกมาให้เสมอ