ตำนานยุทธจักรเทวะ

ตอนที่ 68  จุดเริ่มต้นของสงคราม

เสียงหัวเราะเย้ยหยันของราชันย์อสูรดังก้องไปทั่วทั้งห้องใต้ดิน แรงกดดันที่เขาปลดปล่อยออกมาราวกับพายุโหมกระหน่ำ ทุกคนในที่นั้นรู้สึกได้ถึงความที่แผ่ซ่านไปทั่ว แม้แต่เยี่ยเฉินที่เพิ่งใช้กระบวนท่าดาบทำลายชะตาไปก็ยังคงยืนแทบไม่ไหว

"ข้าไม่อยากเชื่อ... พลังทั้งหมดของข้ากลับไม่สามารถทำอะไรมันได้เลย!" เยี่ยเฉินกัดฟันแน่น มือที่จับดาบสั่นระริก เขารู้ดีว่าตัวเองกำลังถึงขีดจำกัด

ราชันย์อสูรเหลือบตามองเยี่ยเฉิน ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ "เจ้ามีฝีมือดี แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นจะต่อกรกับข้าได้"

จากนั้นเขาก็สะบัดมือเบา ๆ และทันใดนั้นคลื่นพลังมหาศาลก็ซัดเข้าใส่เยี่ยเฉินเต็ม ๆ

"อึก!"

ร่างของเยี่ยเฉินกระเด็นไปกระแทกกับกำแพงหินอย่างรุนแรง เสียงแตกหักของกระดูกดังขึ้นพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปากของเขา

ไป๋เทียนหลงที่เห็นเหตุการณ์เบิกตากว้าง ก่อนจะพุ่งเข้าหาทันที "เยี่ยเฉิน!"

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะไปถึงตัวเยี่ยเฉิน ราชันย์อสูรก็ยกมือขึ้น และพลังสีดำมืดก็พุ่งออกมาเป็นเส้นแสงฟาดเข้าใส่ไป๋เทียนหลง

"อั่ก!"

ไป๋เทียนหลงรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังถูกบีบอัดจากทุกทิศทุกทาง เขาพยายามดิ้นรนแต่ก็ไม่อาจสลัดพลังนั้นออกไปได้

ราชันย์อสูรยกมือขึ้นก่อนจะกำอากาศเบา ๆ แรงกดดันมหาศาลทำให้ร่างของไป๋เทียนหลงทรุดลงกับพื้น

"เจ้าพวกมดปลวก... คิดว่าพวกเจ้าจะเอาชนะข้าได้งั้นหรือ?" ดวงตาสีแดงฉานของราชันย์อสูรเปล่งประกายราวกับปีศาจจากขุมนรก

ในขณะที่ทุกคนกำลังสิ้นหวัง หลินซือเยวที่พยายามเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ซากแก่นพลังพึมพำกับตัวเองเบา ๆ

"ข้าไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาตายที่นี่!"

เธอกัดฟันแน่นก่อนจะยื่นมือไปแตะซากแก่นพลังที่แตกร้าว พลังลึกลับบางอย่างแผ่ซ่านออกมาจากแท่นบูชา และทันใดนั้นเอง ร่างของเธอก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทองเรืองรอง

ราชันย์อสูรหรี่ตาลงทันทีที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ "หืม?"

ก่อนที่เขาจะทันได้ลงมือ แสงจากแก่นพลังก็ระเบิดออกมาเป็นระลอกคลื่นกระแทกเข้าใส่เขา ทำให้ร่างของราชันย์อสูรถอยหลังไปหลายก้าว

ทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ตกตะลึง พวกเขาไม่เคยเห็นราชันย์อสูรถูกโจมตีจนต้องถอยหลังมาก่อน

"หลินซือเยว... นางทำอะไร?" เยี่ยเฉินที่ยังคงนอนบาดเจ็บอยู่มองภาพตรงหน้าด้วยความเหลือเชื่อ

แสงสีทองที่ปกคลุมร่างของหลินซือเยวค่อย ๆ จางลง ดวงตาของเธอเปล่งประกายราวกับมีพลังบางอย่างตื่นขึ้นในตัวเธอ

ราชันย์อสูรจ้องเธอด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความสนใจ "ไม่น่าเชื่อ... เจ้ากล้าที่จะปลุกพลังของแก่นพลังขึ้นมาอย่างนั้นหรือ?"

หลินซือเยวกำหมัดแน่น "หากมันเป็นทางเดียวที่จะทำให้พวกเรารอด ข้าก็จะทำ!"

จากนั้นเธอก็พุ่งเข้าหาเขาด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ พลังที่ตื่นขึ้นในร่างเธอทำให้เธอเคลื่อนไหวได้รวดเร็วจนแม้แต่ราชันย์อสูรก็ยังต้องตกใจ

ราชันย์อสูรยกมือขึ้นตั้งรับ แต่หลินซือเยวกลับเคลื่อนที่หายไปในพริบตา ก่อนที่เธอจะปรากฏขึ้นด้านหลังเขา และปล่อยพลังโจมตีออกไปเต็มแรง!

"กระบวนท่า – เทพอัสนีฟาดสวรรค์!"

เสียงสายฟ้าดังกัมปนาทพร้อมกับพลังทำลายล้างที่ฟาดเข้าใส่ราชันย์อสูรโดยตรง

"บึ้มมมม!!!"

ห้องใต้ดินทั้งห้องสั่นสะเทือนจากแรงปะทะ ฝุ่นควันตลบอบอวล

เยี่ยเฉิน ไป๋เทียนหลง และพวกพ้องที่เหลือจับอาวุธของตัวเองแน่น จ้องมองไปยังจุดที่เกิดการระเบิด

"นางทำได้หรือไม่?"

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้คำตอบ เสียงหัวเราะต่ำของราชันย์อสูรก็ดังขึ้นจากกลุ่มควัน

"ฮ่าๆๆๆ... ไม่น่าเชื่อ... พวกเจ้าทำให้ข้าต้องจริงจังขนาดนี้ได้ด้วยหรือ?"

เมื่อควันจางลง ราชันย์อสูรยังคงยืนอยู่ แม้จะมีรอยแผลลึกบนร่างกาย แต่เขากลับดูไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงอย่างที่พวกเขาคิด

"ดูเหมือนว่าข้าจะประมาทพวกเจ้าเกินไป..."

เขายกมือขึ้น และทันใดนั้นพลังสีดำมืดก็แผ่ซ่านออกมารอบตัว อุณหภูมิในห้องลดลงจนทุกคนรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือก

"เอาล่ะ... ข้าจะเล่นกับพวกเจ้าอย่างจริงจังบ้างแล้ว!"

เสียงระเบิดของพลังทำให้พื้นใต้ดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ทุกคนในที่นั้นรู้ดีว่าการต่อสู้ที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!