รักร้อนหลอนจิตหลุด

หญิงสาวค่อย ๆ แหงนหน้าขึ้นสบประสานกับดวงตาสีเข้มของเขา  บางอย่างในร่างกายของเธอมันวิ่งพล่านเร่าร้อน จนอยากให้เขาสัมผัสโดยเร็ว เมื่อดวงตาคู่หวานเว้าวอน  เขารีบสนองตอบ  ประทับจูบลงมาที่ริมฝีปากบางสีหวาน   เธอค่อยๆ รับรู้ถึงรสสัมผัสของริมฝีปากร้อนผ่าวที่ผนึกแนบลงมา   ริมฝีปากของเธอราวกับดอกไม้แรกแย้ม  กลีบดอกสดสวยค่อยๆ คลี่ขยายเบ่งบานออก  เขาพร้อมที่จะเป็นหมู่ภมรชิมรสหอมหวานจากกลีบดอกไม้นั้นอย่างดื่มด่ำ  เขารู้ได้ทันทีที่สัมผัสว่าเธอนั้นช่างไม่ประสาเอาเสียเลย ไม่แปลกใจที่เธอไม่เป็นที่พอใจของผู้ชายคนนั้น  ที่มันไม่เห็นค่าของเธอ  แต่สำหรับเขาคือสิ่งที่ทำให้เขาหลงใหลและโหยหาอยากเป็นเจ้าของอย่างทะนุถนอม รสจูบเก้ ๆ กัง ๆ  ไม่เป็นประสา  แต่กลับหอมหวานชวนให้แรงปรารถนาในกายหนุ่มนั้นลุกโหมและเขาก็พอใจอย่างที่สุด  เขาค้นพบแล้วว่ามันช่างละมุนนุ่มและหวานหอมซาบซ่านจนมิอาจปล่อยให้หลุดมือไป  ชายหนุ่มยังคงคลอเคลียริมฝีปากอิ่มสวยดูดกลืนลมหายใจระรัวของเธอต่อไปอย่างนั้น  ดื่มด่ำกับจุมพิตเสน่หาที่บริสุทธิ์ไร้เดียงสา
“อย่าค่ะ”   กลีบปากสีหวานคลี่ขยับเอ่ยประท้วงเจ้าของอ้อมแขนแกร่งที่โอบรักตัวเธอเอาไว้ด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าของเธอ ดวงตากลมโตทอแสงประกายฉายแววปรารถนา  แต่ก็ยังจะบังอาจปฏิเสธความต้องการของตัวเอง  เพียงเพราะจิตใต้สำนึกบางส่วนยังคงต่อต้านฤทธิ์ยา  ที่เธอถูกคนไม่หวังดีคนนั้นหลอกล่อให้เธอดื่ม  ในขณะที่ปราณ รุ่นพี่ของเธอขอตัวเข้าห้องน้ำเครื่องดื่มแก้วนั้นเธอสั่งมาดื่มด้วยตัวเอง  แต่เพราะเหตุใดมันจึงมีฤทธิ์มากมายเช่นนี้  ทั้งๆที่มันเป็นเพียงน้ำผลไม้ธรรมดา ๆ แต่ไฉนมันถึงทำให้เรือนกายของเธอร้อนรุ่มดั่งไฟเผา

กลิ่นแอลกอฮอล์กรุ่นจางประสานอยู่ในลมหายใจของเขาที่แน่นบดเบียดคลอเคล้าอย่างเอาใจ   หากแต่วาบหวามซ่าน  ทุกการสัมผัสที่จาบจ้วงล้ำเข้ามา  ฝ่ามือใหญ่ชโลมไลค์ไปตามเรือนร่าง  จับเสื้อผ้าของเธอถอดรูดเอาชุดสวยออกจากเรือนกายสมส่วนของเธอ   ทีละชิ้นอย่างนุ่มนวล  แต่ดูเหมือนว่าผู้ถูกกระทำจะร้อนใจ   มือเล็กไขว่คว้าดึงทึ้งเสื้อผ้าของเขาจนกระดุมขาดกระจุย  เหลือกางเกงยีนส์ที่ยังคงติดอยู่กับเข็มขัดและเขาต้องจัดการมันด้วยตัวเอง เมื่อในตาคมได้ทอดมองผิวเนื้อขาว ลออ  เนียนละเอียดไปทั้งตัวชวนให้เลือดในกายเดือดพล่าน
“อื๊อ…คุณสวย…จริง ๆ”   เขาครางออกมาชื่นชมกับภาพความงดงามที่เร่าร้อนอยู่ตรงหน้า   ใบหน้าขาวเปล่งปลั่งเริ่มแดงระเรื่อ  พร้อมกับเหงื่อมากมายผุดขึ้นออกมาเป็นเม็ดๆ  กระทั่งเสียงที่แหบพร่าของเธอเร่งเร้าให้เขาช่วยทำให้เธอหายจากอาการทรมานนี้เสียที   เขาไม่รอช้าจัดการกับกางเกงยีนส์อย่างเร่งรีบ  ก่อนที่จะโน้มตัวลงมาอีกครั้ง  ริมฝีปากร้อนๆกดจูบลงบนหัวไหล่เปล่าเปลือย ไล้เรื่อยไปตามเรือนร่างบอบบาง  ฝ่ามือใหญ่ลัดเลาะไปตามผิวเนียนจนถึงเนินเนื้อที่มีพงหญ้าอ่อน  นุ่มดั่งแพรไหม  เขาสัมผัสลูบไล้แผ่วเบาแล้วแทรกแท่งนิ้วเรียวยาวขยี้ตรงส่วนนั้นที่อ่อนไหวไวต่อการสัมผัส   เพื่อช่วยให้ผ่อนคลายความทรมานให้กับเธอ  “ อ๊ะ…อือ”  สะโพกของเธอขยับตามแรงสัมผัสของแท่งนิ้ว  “รีบๆ ทำเถอะค่ะอย่าทรมาน ทิราอีกเลย”   ในจังหวะที่เขากำลังคลอเคลียทรวงอกอวบ  ยังไม่ทันจะอิ่มเอม   เมื่อได้ยินเสียงแหบพร่ากระเส่าเร่าร้อนอ้อนวอนให้เขารีบปลดปล่อยความทรมานของเธอจากฤทธิ์ยาอะไรบางอย่าง  พริษฐ์ถึงต้องทำตามคำสั่งของเธอ นาทีที่เขาผละจากไปเพื่อจัดการกับกางเกงของเขาโลกทั้งใบของเธอก็คล้ายจะหยุดหมุน
“อื๊อ..ริษฐ์” เพียงเขาสอดแทรกแท่งอุ่นร้อนเข้ามาก็ทำให้เธอรู้สึกซ่านเสียว  ด้วยฤทธิ์ของยาทำให้เธอมีความสุขมากกว่าความเจ็บจากความคับตึง เพราะมันเป็นครั้งแรกของเธอ  ช่องรักตอบรับสิ่งแปลกปลอมอยู่ตลอดเวลา  จนเขาเองก็แทบจะทานทนไม่ไหว  พริษฐ์สัมผัสได้ว่ามันเป็นครั้งแรกของอินทิรา และยิ่งประหลาดใจมากยิ่งขึ้นเมื่อนึกถึงแฟนของ  เธอ  ที่เคยมาที่บ้านของเธออยู่บ่อยครั้ง  เธอรอดปากเหยี่ยวปากกามาได้อย่างไรจนถึงป่านนี้
“อาา…อืม…ขยับสิชั้นอยากให้คุณขยับ”      ที่เขาเงอะงะไม่ได้อย่างใจมิใช่ว่าเขาทำไม่เป็น  แต่เพราะเขาอยากจะทะนุถนอมเธอไม่ต้องการให้เธอเจ็บแต่พริษฐ์ ไม่เคยรู้มาก่อนว่าฤทธิ์ ของยามันจะร้ายแรงถึงเพียงนี้ เมื่อสัมผัสร่างบางของอินทิราที่กำลังร้อนรุ่มดั่งคนมีอาการไข้  ใบหน้าแดงก่ำความต้องการขึ้นสูงสุดจนยากจะควบคุมและที่สำคัญไปกว่านี้คือ อินทิราไม่รู้สึกตัวเลย ว่าเธอกำลังอยู่ในสถานการณ์ใด  เมื่อร่างกำยำเริ่มขยับร่างเล็กบางที่อยู่ใต้ร่างใหญ่ ก็ขยับตามแรง บดขยี้ส่วนกลาง ของร่างกาย ความทรมานที่ได้รับในคราแรก  เริ่มผ่อนคลายลงความสุขถาโถมเข้ามา เขาคำรามเสียงแหบพร่ากระเส่าร้อนรุ่ม  “อือ…ทิรา…อินทิรา…อาาาาาอื๊อ” ชื่อของเธอที่เขาเรียกเป็นดั่งสารเสพติด  อยากได้ยินครั้งแล้วครั้งเล่า   เป็นดั่งยากล่อมประสาททำให้เคลิบเคลิ้มและล่องลอยทุกครั้งที่เขาขยับเขยื้อนช่วงล่างกลางกายที่แข็งแกร่ง   เหมือนกับว่าเขาพาเธอบินขึ้นไปบนท้องฟ้า  และกำลังจะส่งเธอขึ้นไปจนถึงจุดสูงสุดที่เรียกว่าสรวงสวรรค์  ช่วงท้องน้อยกระตุกถี่ๆ  ชาวาบขึ้นสู่ศีรษะและลงสู่เบื้องล่างช่วงกลางกายสาว จนภายในรัดรึงตอดรัดจนเกร็ง  เป็นระยะๆทำให้ผู้ถูกบีบแน่นจากภายในทนไม่ไหว  ปลดปล่อยความสุขออกมาพร้อมกับเสียงคำรามที่น่าฟังยิ่งส่วนหญิงสาวก็ตอบรับกายแกร่งแน่นพร้อมกับเสียงครางหวานในช่วงสุดท้าย  จนเขารู้สึกความอุ่นของน้ำที่เธอปลดปล่อยออกมาด้วยเช่นเดียวกัน  ความเหนื่อยล้าผสานกันกับฤทธิ์ยาทำให้เธอหลับไปโดยไม่รู้ตัว  
พริษฐ์  นอนหอบเหนื่อยอยู่ข้าง ๆกับหญิงสาว  ภายในห้องของอินทิราเธอเองที่เป็นคนลากเขาเข้ามาถึงแม้ว่าพริษฐ์ จะรู้สึกผิดแต่เพราะเขาชอบเธอมาก จนไม่อาจหักห้ามใจไว้ได้  เขาคิดเข้าข้างตัวเองอยู่ซ้ำๆว่าเขาไม่ได้ผิดอะไร  อินทิราแค่ต้องการความช่วยเหลือ  เขาซุกกายเข้าไปภายใต้ผ้าห่มพื้นหนากอดร่างบางไว้แนบอกแล้วหลับไป  ส่วนตัวเขาเองนั้นคิดไว้แล้วว่าเมื่ออินทิราตื่นขึ้นมาเขาจะบอกความจริงกับเธอว่า  เขาแอบชอบเธอมาตั้งนานแล้ว  และเขาจะรับผิดชอบทุกอย่าง
ทว่า     “กรี๊ด…!...นี่คุณให้คนชั่วแกข่มขืนฉัน”
“คุณจำไม่ได้หรือเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น?”
“จะจำได้ยังไง แกมอมยาฉันใช่ไหม  ฉันอยู่กับพี่ปรานรุ่นพี่ที่ฝากงานให้  แล้วฉันไม่อยู่กับแกได้อย่างไร  แกไอ้คนโรคจิต”
อินทิราทั้งทุบตีจิกทึ้ง  ไม่ยอมฟังอะไรทั้งสิ้นจนเริ่มหมดแรงเหนื่อยหอบ   เธอจึงนึกขึ้นได้ว่าร่างกายของเธอไม่มีเสื้อผ้าเลยสักชิ้น  ดวงตากลมโตของเขาเบิกกว้างเมื่อเห็นเรือนร่างของเธอชัดๆอีกครั้ง   อินทิราปาหมอนใส่เขาอีกครั้ง  พร้อมกับเสื้อผ้าของเขา  พริษฐ์  รีบหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างร้อนรน  อินทิราไม่ได้มองหน้าของเขาให้ชัดเจนเพราะมัวแต่ตบตีต่อยเขามีอะไรในมือก็ปาใส่เขาจนต้องหลบหนีเอาตัวรอด  พริษฐ์ยังไม่ทันจะอธิบายกับ อินทิรา ให้เธอได้เข้าใจเลย  เธอไม่ฟังทุกอย่างที่เขากำลังจะพูด  พริษฐ์ยังคงเข้าหน้า อินทิราไม่ติด  เพราะเธอกำลังเข้าใจเขาผิดอยู่  อินทิราไม่รู้ว่าบ้านของพริษฐ์ อยู่ใกล้กับบ้านของเธอแค่กำแพงกั้น  พริษฐ์  ตั้งใจจะบอกเธอหลังจากที่เขาคุยเรื่องความเสียหายที่เธอได้สูญเสียให้กับเขาเมื่อคืนนี้  แต่อินทิรามไม่รับฟังท่าเดียวและเขาเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเช่นกัน  ในเมื่อไม่สามารถคุยกันต่อหน้าได้  พริษฐ์จึงส่งข้อความผ่าน แอพหาคู่ที่เขาและอินทิราคุยกันอยู่ทุกวันมันคือแมชชิ่ง  เป็นแอพหาคู่ที่กำลังเป็นที่นิยม
“คุณ  ฟังผมอธิบายก่อนนะ  เมื่อคืนผมกำลังจะกลับบ้านเพราะผมเมามากแต่อยู่ๆคุณก็เปิดประตูรถเข้ามา แล้วก็ให้ผมช่วย  ผมก็ไม่รู้ว่าคุณให้ช่วยอะไร  แต่ดูจากอาการแล้วคุณถูกใครบางคน  มอมยา  เมื่อคืนคุณไปกับใครคนนั้นแหละที่น่าสงสัย”

“ไม่จริงพี่ปราณเป็นคนดี  ภาพความทรงจำสุดท้ายของชั้นก็คือ  พี่ปราณบอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำ  ชั้นก็สั่งน้ำผลไม้มาดื่มเท่านั้น  เมื่อดื่มไปประมาณครึ่งแก้วก็เริ่มมีอาการแปลกๆ  แต่ความทรงจำของชั้นเหมือนมันติดๆดับๆ จำได้บ้างไม่ได้บ้าง  คล้ายๆกับฝัน แก ไอ้คนสวยโอกาส  ทำไมไม่พาชั้นไปหาหมอ”

“ผมก็เมาไง  ผมขอโทษผมจะรับผิดชอบ”

“โดยการแต่งงานอย่างกับในหนัง ในซีรีย์อย่างนั้นน่ะเหรอไม่ ชั้นไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณ  ที่ชั้นคุยกับคุณเพราะอยากมีเพื่อน  ไม่ได้อยากมีผัว”

“ถ้าอย่างนั้น   ก็แล้วแต่เลยนะ  คุณอยากเสียให้ผมฟรีๆก็เชิญ”

“ช่างเถอะถือซะว่าเป็นคราวซวยของชั้นก็แล้วกัน แล้วไม่ต้องติดต่อมาอีกชั้นจะไม่คุยกับคุณอีกแล้ว”

พริษฐ์  ไม่คิดว่ามันจะลงเอยแบบนี้ เพราะในระหว่างที่เขาคุยกับเธอใน  แมชชิ่ง อินทิราก็คุยกับเขาดีอยู่ไม่น้อยชายหนุ่มได้แต่ถอนหายใจรู้สึกผิดหวังเพื่อทุกอย่างมันกลับตาลปัดแบบนี้เขาก็คงพูดอะไรไม่ได้

อินธิรานึกย้อนไปในวันวานเมื่อไม่กี่วันมานี้จุดเริ่มต้นมันมาจากการที่เธอถูกเขาบอกเลิกและทิ้งไปอย่างไม่ใยดี  ชุติมัน  ชายคนรักของอินทิราได้สร้างบาดแผล ให้กับเธอในวันนั้น

“ผมไม่ได้รักคุณแล้วนะทิรา  ปล่อยผมไปเถอะเรายังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”
“แต่คุณจูบทิราแล้วนะคุณจะไม่รับผิดชอบเหรอ?”
“โอ๊ย…นี่มันสมัยไหนกันแล้วแค่จูบไม่ทำให้เสียหายหรอก  ถ้าเป็นแบบนั้นคนทั้งโลกไม่ต้องแต่งงานกันทั้งบ้านทั้งเมืองแล้วเหรอสมัยนี้เอากันยังไม่เห็นต้องแต่งงานกันเลย   อย่ามายุ่งกับผมอีกเพราะคุณมันจืดชืดน่าเบื่อ   จะเก็บไว้ให้ใคร   ไอ้ความบริสุทธิ์ของคุณน่ะ  โทษใครไม่ได้ต้องโทษตัวเองเล่นตัวดีนัก”
“ก็ได้ค่ะทิรายอมแล้วก็ได้ขอเพียงแต่คุณอย่าทิ้งทิราไป”
“มันสายไปแล้ว เพราะผมมีคนใหม่ที่ดีกว่าคุณ  ลาก่อน”

อินทิราไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าผู้หญิงคนใหม่ของเขาคือใคร  เธอจึงสะกดรอยตาม ชุติมันไปทุกที่ จึงได้รู้ว่าผู้หญิงคนใหม่ของเขาคือผู้บริหารระดับสูงของบริษัทที่เขาและอินทิราทำงานอยู่ด้วยกัน  ปรากฏตัวของอินทิรา  ที่คอยสะกดรอยตาม ชุติมัน นั้นทำให้ผู้หญิงคนใหม่ของเขาไม่พอใจเป็นอย่างมากจึงใช้อำนาจของตัวเองที่มีอยู่บีบบังคับให้อินทิรา  ลาออกจากงาน