ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        "พวกเจ้าทุกคน มาทางนี้!"มู่เสินฉวนตะโกนก้องไปยังใจกลางแดนโกลาหล

        "ขอรับ/เจ้าค่ะ!" เหล่าอัจฉริยะของตระกูลมู่ขานรับพร้อมเพรียง รีบรุดหน้าเข้าไปและยืนรวมกับมู่อวี่เซิง

        ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้เหล่าผู้ฝึกตนจำนวนมากบังเกิดความสงสัยในใจสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปยังร่างของคนตระกูลมู่

        ถึงแม้จะไม่รู้ว่าพวกเขากำลังคิดทำสิ่งใดแต่ผู้คนมากมาย ณ ที่นี้ต่างไม่เห็นดีเห็นงามกับตระกูลมู่

        ท้ายที่สุดแล้วผู้แข็งแกร่งที่สุดในที่นี้ก็มีมากเกินไป

        สองจักรพรรดิ ตระกูลบรรพกาลเก่าแก่รวมถึงเหล่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์มากมาย

        เพียงแค่กำจัดสักหนึ่งกองกำลังพวกเขาก็ทำให้ตงฮวงสั่นสะเทือนไปสามส่วน

        ไม่ต้องกล่าวถึงบรรดาผู้ที่จ้องตาเป็นมันและมีเป้าหมายเดียวกัน

        ผู้นำตระกูลมู่ย่อมไม่อาจนำเอาคลังสมบัติที่จักรรพรรดิอู๋สือทิ้งไว้ไปได้!

        ไม่ว่าจะเป็นการรั้งอยู่ที่นี่ส่งมอบสิ่งของ หรือปล่อยให้พวกเขาสู้รบแย่งชิงกันเองย่อมเป็นหนทางที่ฉลาดที่สุด 

        นอกจากวิธีนี้ ก็ไม่มีทางอื่นแล้ว!

        "เอาสิ่งของที่ได้มาจากสุสานโบราณมาให้ข้าเสีย!"มู่เสินฉวนมีสีหน้าสงบนิ่ง แต่กลับกล่าวออกมาด้วยถ้อยคำร้ายกาจ

        เขาเพิ่งตระหนักถึงสิ่งนี้เช่นกันว่าหากนำสิ่งของกลับไปยังทะเลไร้สิ้นสุดโดยตรงสำนักใหญ่ที่อยู่ในที่นี้ย่อมไม่มีทางยินยอม และตามรอยพวกเขากลับไปแน่!

        ถึงแม้ว่าบริเวณรอบเกาะเทพหลักจะมีค่ายกลพิทักษ์ตระกูลที่สามารถต้านทานผู้ฝึกตนระดับเทพสวรรค์ได้แต่การที่ผู้แข็งแกร่งที่สุดจำนวนมากบุกโจมตีพร้อมกัน ย่อมทำให้เหล่าถ้ำสวรรค์รวมถึงผู้ฝึกตนที่ทำการค้าขายในทะเลไร้สิ้นสุดหวาดกลัว และพากันหนีเตลิด

        สิ่งนี้จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อการพัฒนาของตระกูลมู่ในภายภาคหน้า

        ในเมื่อสงครามใหญ่จะต้องปะทุขึ้นก็สู้เปิดฉากรบกันให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยที่หุบเขามารฝังฟ้า!

        อย่างไรเสีย เขาก็ไม่ได้เกรงกลัวผู้ใด!

        ถ้าไม่เช่นนั้นก็จงอัญเชิญอาวุธศักดิ์สิทธิ์ออกมาฆ่าพวกมันให้สิ้น!!!

        "ท่านผู้นำตระกูล..." เหล่าอัจฉริยะของตระกูลมู่ที่อยู่ในที่นี้เมื่อได้ยินดังนั้นก็เข้าใจความหมายของมู่เสินฉวนในทันที

        พวกเขารู้จักนิสัยของท่านผู้นำตระกูลดังนั้นพวกเขาไม่มีทางที่จะยอมอ่อนข้อ และส่งมอบสมบัติแน่

        สถานการณ์นี้ต้องดึงดูดความสนใจของเหล่าผู้แข็งแกร่งเพื่อสร้างโอกาสให้มู่อวี่เซิงสร้างค่ายกลมิติ

        "ท่านผู้นำตระกูลไม่ต้องลงมือ"

        "ข้าเรียกอาจารย์ของข้ามาแล้วนางจะไม่มีวันนั่งมองเฉยๆ แน่เจ้าค่ะ!"

        มู่เยว่เหยากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นขณะพูดก็เตรียมหยิบแผ่นหยกคำสั่งออกมาจากแหวนมิติเพื่อบดขยี้

        "ศิษย์พี่หญิง!"

        ในเวลานั้นมู่อวี่เซิงเปล่งเสียงออกมาอย่างดุดัน

        ระดับเสียงที่ดังขึ้นในครั้งนี้ทำให้แม้แต่มู่เยว่เหยาก็ยังตกตะลึง รีบหยุดการกระทำที่อยู่ในมือและมองไปยังเขาด้วยความตกใจ

        มู่หลาง มู่เฉิน มู่ฮ่าวก็เช่นกันต่างหันไปมองเขาด้วยสายตาประหลาดใจ

        นับตั้งแต่ที่พวกเขาได้รู้จักกับปรมาจารย์หยั่งกำเนิดน้อยผู้มีนิสัยสนุกสนานผู้นี้พวกเขาไม่เคยเห็นเขาเป็นเช่นนี้มาก่อน

        "พวกเจ้า…ต้องเชื่อมั่นในท่านผู้นำตระกูล!"

        "ชาติภพนี้ท่านผู้นำตระกูลจะต้องบรรลุวิถีสู่ตำแหน่งมหาจักรพรรดิได้อย่างแน่นอน!"

        "สถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าสำหรับเขาแล้ว ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย!!"

        สีหน้าของมู่อวี่เซิงเปี่ยมด้วยความคลั่งไคล้ในขณะที่ส่งกระแสจิตบอกกล่าวแก่พวกเขาทั้งสี่ ริมฝีปากก็สั่นระริกเล็กน้อย

        รู้หรือไม่ว่าน้ำที่บรรจุอยู่ในขวดหยกขนาดเล็กที่เพิ่งส่งมอบให้เมื่อครู่นี้คือสิ่งใด?

        ปราณแห่งความโกลาหล!!

        ปราณแห่งความโกลาหลที่หายากยิ่งในหมื่นกัป!

        เมื่อรวมเข้ากับเรื่องราวก่อนหน้านี้ที่ท่านผู้นำตระกูลทะลวงฝ่าร่างของทหารยมโลกภายในเขตแดนโกลาหลได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

        คำตอบแทบจะเรียกได้ว่ากำลังจะปรากฏออกมาแล้ว!

        ท่านผู้นำตระกูลจะต้องมีต้นกำเนิดแห่งความโกลาหลในครอบครอง!

        เป็นกายาศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหล!

        ถือกำเนิดมาเพื่อทำลายสรรพสิ่งกดข่มทุกวิถี!

        ร่างกายเช่นนี้ช่างน่าหวาดกลัวยิ่งนักอาจแข็งแกร่งกว่ากายาวิถีศักดิ์สิทธิ์โดยกำเนิดเสียอีก!

        เมื่อบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แม้แต่กฎแห่งจักรพรรดิก็มิอาจกดข่มได้!

        ไม่รวมผนึกตราสวรรค์ก็สามารถบรรลุสู่วิถีได้!

        ไม่ต้องกล่าวถึงการที่ยังมีกายาศักดิ์สิทธิ์โบราณที่เป็นร่างกายอันไร้เทียมทาน!

        เมื่อสองสิ่งนี้รวมกัน!

        กายเนื้อไร้ผู้เปรียบวิถีแห่งเต๋าไร้ผู้ต้าน!

        เมื่อบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์ ก็สามารถครองพิภพเหล่าเซียนทั่วหล้าต่างโค้งคำนับ!

        "อวี่เซิง..."

        เหล่าอัจฉริยะตระกูลมู่จ้องมองไปยังเขาด้วยความงุนงง

        ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเชื่อมั่นในพลังของท่านผู้นำตระกูลแต่กลับไม่มีใครเหมือนมู่อวี่เซิงที่กล้าพูดออกมาอย่างชัดเจนว่าท่านผู้นำตระกูลจะต้องบรรลุสู่การเป็นมหาจักรพรรดิ!

        ชั่วขณะหนึ่งทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดใจ

        "อย่าถาม!"

        "เก้าเคล็ดวิชาลับ แร่ศักดิ์สิทธิ์คัมภีร์ไร้กำเนิด ส่งมอบให้ท่านผู้นำตระกูลให้หมด!"

        "ข้าจะพาพวกเจ้าออกไป!"

        มู่อวี่เซิงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

        "ตกลง!"

        เหล่าอัจฉริยะมิใช่ผู้ที่ลังเลรีบนำสิ่งของต่างๆ ออกมามอบให้แก่ท่านผู้นำตระกูล

        "อืม กลับไปเถอะ"

        มู่เสินฉวนรับมาพร้อมแย้มยิ้มเล็กน้อย

        เมื่อเห็นสีหน้าของคนเหล่านี้แน่นอนว่าอวี่เซิงจะต้องบอกกล่าวอะไรบางอย่างกับพวกเขา

        อย่างไรเสีย พวกเขาก็เป็นลูกหลานของตนมู่เสินฉวนหาได้กังวลไม่

        "ท่านผู้นำตระกูลจงเจริญ!"

        ทั้งห้าคนคำนับมู่เสินฉวนจากนั้นก็หันหลังกลับ ภายใต้การนำของมู่อวี่เซิงพุ่งไปยังปากทางเข้าของสุสานโบราณ!

        ……

        "หืม?"

        "เหล่าอัจฉริยะของตระกูลมู่เหตุใดถึงมอบสิ่งของทั้งหมดให้แก่ท่านผู้นำตระกูลของพวกเขาแล้วยังพากันวิ่งกลับไปด้วย?"

        "เกิดอะไรขึ้น?"

        "หึ ดูไม่ออกหรือไร?"

        "ยอมอ่อนข้อให้แล้วไง"

        "เพียงแค่ตระกูลมู่ของพวกเขาจะนำเอาคลังสมบัติที่จักรพรรดิอู๋สื่อทิ้งไว้ไปภายใต้สายตาของกองกำลังชั้นนำมากมายได้อย่างไร?"

        "ไม่ต้องกล่าวถึงตระกูลจีและเจียงอันเก่าแก่รวมถึงสองราชวงศ์บรรพกาลที่เป็นผู้กุมอาวุธศักดิ์สิทธิ์"

        "เพียงแค่ปล่อยกลิ่นอายปราณจักรพรรดิออกมาเล็กน้อยก็สังหารเทพสวรรค์ได้! แม้แต่กายาศักดิ์สิทธิ์ก็ยากที่จะต้านทาน!"

        "เฮ้อถึงแม้กายาศักดิ์สิทธิ์จะแข็งแกร่ง แต่ก็ยังต้องยอมก้มหัวให้..."

        มีผู้ฝึกตนจำนวนไม่น้อยที่กำลังพูดคุยกันด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเสียดาย

        เห็นได้ชัดว่าลูกหลานของพวกเขามีพลังการต่อสู้ที่น่าตกตะลึงเป็นผู้นำในการช่วงชิงคลังสมบัติที่จักรพรรดิอู๋สื่อทิ้งไว้

        แต่กลับต้องยอมจำนนต่อรากฐานของตระกูลเก่าแก่มอบสิ่งของให้แก่ผู้อื่นไปโดยเปล่าประโยชน์

        ไม่ว่าใครก็ยากที่จะทำใจ

        "หึกายาศักดิ์สิทธิ์แห่งยุคสมัยไม่ได้ไร้ซึ่งสิ่งต้องห้ามเหมือนดังที่ร่ำลือกัน"

        "ดูท่าทางจะรู้จักสถานการณ์เป็นอย่างดี"

        จักรพรรดิจิ่วหลียิ้มเยาะพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

        ถึงแม้ว่าราชวงศ์จิ่วหลีของพวกเขาจะอยู่ห่างไกลแต่ก็เคยได้ยินวีรกรรมของมู่เสินฉวนในแดนใต้มาบ้างข่าวที่ผู้คนเล่าลือกันล้วนเกินจริงและไม่น่าเชื่อถือ

        เมื่อได้มาเห็นในวันนี้ ก็เป็นเพียงแค่นี้!

        "จักรพรรดิจิ่วหลีท่านให้เกียรติเขามากเกินไป"

        "ผลงานที่มีชื่อเสียงก็แค่สังหารจ้าวดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงก็เท่านั้น"

        "แค่เทพสวรรค์ระดับหก จะไปยากอะไร"

        จักรพรรดิต้าเซี่ยยกมือไพล่หลังร่างกายสูงใหญ่นั้นแผ่ซ่านกลิ่นอายของจักรพรรดิที่สง่างามประหนึ่งห้วงเหวลึก

        ในเวลานั้นเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์บรรดาเทพสวรรค์แห่งตระกูลโบราณต่างมองออกถึงเบื้องลึกเบื้องหลังและพากันเดินแย้มหน้าออกมา

        แววตาผู้อาวุโสหญิงในระดับเทพสวรรค์ของตระกูลจีพลันเปล่งประกายวิบวับแล้วเอ่ยปากเป็นคนแรก

        "ท่านผู้นำตระกูลมู่ตระกูลของท่านและตระกูลของข้าอยู่ร่วมผืนแผ่นดินเดียวกันเช่นนั้นก็มอบเคล็ดวิชาลับทั้งเก้าและแร่ศักดิ์สิทธิ์ให้ข้าเสียแล้วตระกูลจีจะคุ้มครองลูกหลานของท่านให้รอดปลอดภัย!"

        "หึ ยายเฒ่าจี!"

        "จงดูแลตัวเองให้ดีเสียก่อนเถอะ!!"

        เทพสวรรค์ของตระกูลเจียงหัวเราะเย้ยหยันพร้อมกล่าวเช่นกัน

        "ท่านผู้นำตระกูลมู่มอบสิ่งของให้แก่ตระกูลเจียงของข้า ข้าผู้นี้รับประกันได้ว่าจะไม่มีผู้ใดสร้างความเดือดร้อนให้แก่ท่าน!"

        "หึๆ"

        "สร้างความเดือดร้อนให้แก่ข้า?"

        มู่เสินฉวนเผยรอยยิ้มเย็นชาผมสีดำขลับพลิ้วไหว ดวงตาที่ลึกล้ำนั้นน่าสะพรึงยิ่ง

        ยื่นมือออกไปอัญเชิญครรภ์กระบี่ต้าหลัวปลายกระบี่ชี้กวาดไปยังบรรดาเทพสวรรค์ที่อยู่ในที่นี้จนทั่ว!

        "เก้าเคล็ดวิชาลับ แร่ศักดิ์สิทธิ์คัมภีร์ไร้กำเนิด"

        "ใครอยากได้ ก็เอาชีวิตมาแลก!"