Ragnarok Academy League

ตอนที่ 10
สายตาของ Disaster

ทันทีที่มอนสเตอร์ระดับ Disaster พุ่งเข้าหาเรน บรรยากาศทั่วสนามรบก็เปลี่ยนไปในทันที
แรงกดดันมหาศาลกวาดผ่านพื้นดินราวกับพายุ ขณะที่ Hunter รอบด้านต่างรีบหลบออกจากเส้นทางของมันอย่างตื่นตระหนก

ไม่มีใครเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ทั้งที่ตรงนี้มี Hunter แข็งแกร่งกว่าเรนหลายคน
ทั้งลูคัสจาก Izlude Academy
ทั้งลีอาจาก Geffen Academy

แต่เจ้าสัตว์ประหลาดกลับเลือกพุ่งเข้าหาเด็กไร้คลาสเพียงคนเดียว

“เรน!”
ชายแก่ตะโกนเสียงดัง

แต่ในวินาทีนั้นเอง—

เรนกลับรู้สึกเหมือนร่างกายหนักขึ้นหลายเท่า

ดวงตาสีแดงของมอนสเตอร์กำลังจับจ้องมาที่แขนซ้ายของเขาโดยตรง ราวกับมันมองเห็น Void Rune ที่ซ่อนอยู่ภายในร่างกาย

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นช้าๆ

[มันต้องการกลืนข้า]

เรนกัดฟันแน่น

“…แล้วถ้ามันได้ไป?”

ความเงียบกินเวลาเพียงเสี้ยววินาที

ก่อนคำตอบจะดังขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

[เมืองนี้จะหายไปภายในคืนเดียว]

ตู้ม!

พื้นดินระเบิดขึ้นตรงหน้า

มอนสเตอร์ระดับ Disaster ปรากฏตัวห่างจากเรนไม่ถึงสิบเมตรในพริบตาเดียว

แรงกดดันมหาศาลทำให้เรนแทบขยับไม่ได้

แม้แต่ลมหายใจยังหนักขึ้น

ดวงตาสีแดงเข้มของมันจ้องมองเขานิ่งๆ ก่อนเสียงคำรามต่ำจะดังขึ้นจากลำคอ

ครืนนนน…

คริสตัลสีแดงทั่วร่างมันเริ่มส่องแสงรุนแรง

ทันใดนั้น—

ลำแสงสีแดงขนาดใหญ่ก็พุ่งเข้าใส่เรนโดยตรง

ฟ้าววว!

เรนเบิกตาทันที

เร็วเกินไป

ต่อให้พลังของ Void จะเพิ่มประสาทสัมผัสให้เขา
แต่ร่างกายตอนนี้ก็ยังหลบไม่ทัน

แต่ก่อนลำแสงจะถึงตัว—

กำแพงแสงสีทองก็พุ่งลงมาขวางตรงหน้า

ตู้มมม!

แรงระเบิดกระจายออกเป็นวงกว้างทันที

ลูคัสกำลังยืนอยู่ด้านหน้าเรน พร้อมหอกสีเงินที่เสียบลงพื้นเอาไว้

Rune สีทองรอบตัวเขาส่องสว่างจนพื้นดินแตกร้าว

เลือดเริ่มไหลลงจากแขนขวาช้าๆ

แม้จะป้องกันได้
แต่การรับการโจมตีตรงๆ จาก Disaster Class ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

“นาย…”
เรนชะงักเล็กน้อย

ลูคัสไม่หันกลับมา

“ถอยไป”
เขาพูดเสียงต่ำ

“ตอนนี้นายคือเป้าหมายของมัน”

เรนหรี่ตาลง

แม้จะไม่ชอบน้ำเสียงสั่งการของอีกฝ่าย
แต่เขารู้ดีว่าลูคัสพูดถูก

ถ้าสู้ตรงๆ ตอนนี้
เขาไม่มีทางรอด

ทันใดนั้น—

ลีอาจาก Geffen Academy ก็ร่ายวงเวทขนาดใหญ่ขึ้นบนท้องฟ้า

วงแหวนเวทสีฟ้าหลายชั้นเริ่มหมุนซ้อนกัน ก่อนเปลวไฟจำนวนมหาศาลจะรวมตัวเป็นหอกเพลิงขนาดยักษ์

“ทุกคนหลบ!”
เธอตะโกนทันที

ฟ้าววว!

หอกเพลิงตกลงใส่มอนสเตอร์ระดับ Disaster ตรงๆ

ตู้มมมมม!

เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่ว Outer Field

เปลวไฟลุกสูงขึ้นหลายสิบเมตร ขณะที่แรงกระแทกกวาดพื้นหญ้าโล่งไปทั้งพื้นที่

Hunter หลายคนถึงกับยกแขนขึ้นบังหน้า

เรนมองภาพตรงหน้าเงียบๆ

นี่คือพลังของนักเวทระดับสูงจาก Geffen

ต่างจากเวทของ Hunter ทั่วไปโดยสิ้นเชิง

แต่ในตอนนั้นเอง—

เสียงของ Void Rune ก็ดังขึ้น

[ไร้ประโยชน์]

วินาทีต่อมา—

เปลวไฟทั้งหมดก็ถูกบางอย่างฉีกกระจายออกจากด้านใน

มอนสเตอร์ระดับ Disaster เดินออกมาช้าๆ โดยแทบไม่มีบาดแผลใดบนร่างกาย

คริสตัลสีแดงทั่วตัวมันกำลังดูดซับเปลวไฟที่เหลืออยู่เข้าไปทีละน้อย

ลีอาเบิกตากว้างทันที

“มันดูดซับได้อีกแล้ว…”

สีหน้าของลูคัสเริ่มเคร่งเครียดขึ้น

สถานการณ์ตอนนี้เลวร้ายกว่าที่คิด

พวกเขาไม่มีพลังโจมตีที่สามารถทะลวงร่างของมันได้เลย

ทันใดนั้น—

เสียงของ Void Rune ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[มีแค่วิธีเดียว]

เรนขมวดคิ้ว

“…อะไร”

[คริสตัลแกนกลางที่คอ]

[มันคือจุดเชื่อมพลังทั้งหมด]

เรนหรี่ตามองไปยังคอของมอนสเตอร์ทันที

ใต้เกราะสีดำหนา มีคริสตัลสีแดงเข้มขนาดเล็กกว่าจุดอื่นฝังอยู่จริงๆ

แต่ปัญหาคือ—

ไม่มีใครเข้าใกล้มันได้

ทันใดนั้น มอนสเตอร์ระดับ Disaster ก็พุ่งเข้าหาลูคัสอีกครั้ง

พื้นดินแตกกระจายเป็นทางยาว ขณะที่ลูคัสรีบยกหอกขึ้นรับการโจมตีเต็มแรง

ตู้ม!

แรงกระแทกมหาศาลทำให้เขากระเด็นไปหลายเมตรทันที

เลือดกระอักออกจากปาก

Hunter รอบด้านเริ่มหน้าซีด

แม้แต่ลูคัสยังรับไม่ไหว

มอนสเตอร์ระดับ Disaster ค่อยๆ หันกลับมามองเรนอีกครั้ง

ดวงตาสีแดงของมันเต็มไปด้วยความกระหายบางอย่าง

ก่อนมันจะเริ่มเดินเข้ามาช้าๆ

และในวินาทีนั้นเอง—

เสียงของ Void Rune ก็ดังขึ้นเป็นครั้งแรกด้วยน้ำเสียงจริงจัง

[เรน]

[หากเจ้าต้องการมีชีวิตรอด…จงปลดปล่อยข้า]