การกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2)

    บทที่ 104 ประกาศพันธมิตร

    บทที่ 104 ประกาศพันธมิตร

    เพียงแค่ไม่กี่นาที ซูหยาง ก็ได้ตรงไปถึงทางเข้าหน้าประตูเมืองหลวงแห่งดวงดาวที่6แล้ว และแน่นอนว่า หนี่เหยา ติดตามนางกลับมาไม่ทัน ซึ่งกฎของเมืองหลวงแห่งนี้มันร้ายแรงอย่างมาก ซึ่งก็คือ ห้ามให้คนนอกเข้าเด็ดขาด ถ้าเกิดมีเรื่องอะไรขึ้นมา ฝ่ายทหารเฝ้ายามจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบทั้งหมด
    เหล่าทหารยาม เมื่อมองเห็นว่ามีหญิงสาวนางหนึ่ง ที่ท่าทางไม่ค่อยจะเป็นคนดีเสียเท่าไหร่ ได้เดินอยู่แถวๆหน้าประตูเมือง เหล่าทหารยามจึงตะโกนเรียกในทันที “หยุด!!!”
    เมื่อ ซูหยาง ได้ยินเสียงตะโกนของทหารยาม นางก็หยุดแล้วหันกลับไปมองด้วยหางตาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และนางก็ยังคงเดินเล่นอยู่แถวๆนั้นต่อไป เพื่อรอให้ หนี่เหยา กลับมาถึงเมืองหลวงของเขาก่อน
    ‘น...น่ากลัวอะไรเยี่ยงนี้ นางไม่ใช่บุคคลที่พวกเราจะต่อกรด้วยได้!!’ เพียงแค่สบตากันแว๊บเดียว ก็ถึงกับทำให้เหล่าทหารยามแทบจะทรุดตัวลงไปกองกับพื้นในทันที
    ฟุบ ฟุบ~~!!
    และในเวลาไม่นาน องค์ชายของราชาลำดับที่6ก็มาถึงที่หมายแล้ว เขาก้มหัวให้กับ ผู้หญิงที่กำลังเดินเล่นอยู่หน้าประตูเมืองหลวงและกล่าวออกไปว่า “ท่านมาถึงก่อนแล้ว?”
    ซูหยาง ถึงกับหันกลับมาตะคอกใส่ในทันที “เจ้าไม่มีตาหรืออย่างไร…”
    เมื่อได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่ เหล่าทหารยามก็รู้ตัวในทันทีว่า แสดงท่าทีไม่เหมาะสมออกไปเสียแล้ว ขนาดองค์ชายยังต้องก้มหัว แล้วพวกเขาหละ ที่เคยกล่าวให้ผู้หญิงคนนั้นหยุดอีก นี่จึงเป็นสาเหตุให้เหล่าทหารยามรีบคุกเข่าก้มหัวอย่างรวดเร็ว “ข้าขออภัยกับเรื่องที่พวกเราแสดงท่าทีไม่เหมาะสมด้วย ยินดีต้อนรับท่านผู้ยิ่งใหญ่”
    “เรื่องไร้สาระ อย่าได้คิดมาก...” ซูหยางตอบกลับไปอย่างไม่สนใจใยดีเสียเท่าไหร่
    แต่ทว่าในขณะนั้นเอง ก็ได้มีเสียงอันทรงพลังเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากทางด้านในของเมืองหลวง “โอ้~ เป็นท่านจอมมารนั่นเอง ข้ายินดีต้อนรับการมาเยี่ยมเยียนในเมืองหลวงของเรา” ถูกต้อง เป็นเสียงของ หนี่กง นั่นเอง ซึ่งครองตำแหน่งผู้แข็งแกร่งที่สุดในดวงดาวแห่งนี้อยู่
    ซูหยางหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย ทำท่าทางเหมือนโกรธเคืองอะไรอยู่อย่างนั้นแหละ “ชิ..เจ้าก็รู้ว่าข้ามาด้วยสาเหตุอันใด อย่ากล่าวไร้สาระให้เสียเวลา”
    ฟุบ ฟุบ ฟุบ~~
    เหล่าผู้อวุโส และทหารองครักษ์ ต่างมากันพร้อมหน้าพร้อมตากันหมดแล้ว แล้วพวกเขาก็ได้ก้มหัวลงในทันที “คาราวะท่านราชาลำดับที่6”
    หนี่กง เมื่อเห็นเช่นนั้น ก็ยิ้มตอบกลับไป “โอ้~ มากันเยอะแยะเลย ท่านอยากให้ข้าไปสั่งอาหารเตรียมต้อนรับหรือไม่?”
    ซูหยาง กล่าวตอบกลับไปโดยที่ทำหน้านิ่งเรียบ เหมือนไร้ความรู้สึก “ไม่จำเป็น!!! พวกเราเข้าไปด้านในกันเถิด” ยิ่งนานไป ก็ดูเหมือนกับ ซูหยาง จะทวีความโกรธมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีใครทราบว่าเพราะเหตุใด แต่ทว่าในน้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความผิดหวัง
    และเมื่อทุกคนเริ่มเข้ามาในเมืองหลวงกันหมดแล้ว เสียงอันงดงามของจอมมารลำดับที่1 ก็ดังขึ้นมาวให้ทั่วทั้งดวงดาวได้ยินกันครบถ้วน ไม่เว้นแม้แต่หมู่บ้านที่นางพึ่งจะออกมา เสียงของนางไพเราะเป็นอย่างมาก ไม่ว่าใครก็ต้องลุ่มหลงเมื่อได้ยินเสียงเช่นนี้ “ก่อนอื่น เราจะขอแนะนำตัวก่อนเลยว่า เราก็คือจอมมารลำดับที่1ซูหยาง และที่เรามาในวันนี้ก็เพื่อที่จะมาขออภัยแก่ทุกคนในดวงดาวลำดับที่6 เนื่องจากว่าเรานั้นเคยไปล่วงเกินราชาของพวกท่าน และที่เรามาในวันนี้ก็เพื่อที่จะมาประกาศการขอเป็นพันธมิตร ไม่ว่าอะไรที่เกิดขึ้น พวกเราก็จะลงมือช่วยเหลือในทันที ท่านเห็นเป็นยังไงบ้างท่านราชา...”
    เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็ถึงกับตกตะลึงไปตามๆกัน ไม่เว้นแม้แต่ หนี่กง เองด้วยซ้ำ เพราะการที่ได้เป็นพันธมิตรกับจอมมารลำดับที่1 ก็เหมือนกับได้ครอบครองจักรวาลแห่งนี้ไปครึ่งนึงแล้ว จะไม่ให้เขาตกตะลึงได้อย่างไรกัน “อ...เอ่อ ถ...ถ้าท่านคิดเช่นนั้น ข้าก็ไม่ขัดข้องอะไร พวกเรายินดีที่จะเป็นพันธมิตรกับดวงดาวราชันย์!!!! ยินดีเป็นอย่างยิ่ง!!! ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาจัดงาน...”
    แต่ทว่า ในตอนนั้นเอง เสียงของจอมมารลำดับที่1ซูหยาง ก็ดังขึ้นมา “ไม่จำเป็น พวกเราจะกลับแล้ว ข้ามีธุระบางอย่างที่จะต้องจัดการอยู่...” หลังจากกล่าวจบ ซูหยางก็ได้เดินจากในไม่สนใจดวงดาวแห่งนี้อีก แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทุกคนเข้าใจ นั่นก็คือ การยื่นมือช่วยเหลืออย่างแน่นอนของนาง เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นกับดวงดาวแห่งนี้
    ในขณะที่ทุกคนกำลังเงียบ หนี่กง ก็ได้หันมาทางหนี่เหยา แล้วก็กล่าว “เฮ้อ~ สงสัยนางจะรู้อยู่ก่อนแล้วว่า ท่านชิว เหวินเจี้ยน ไม่ได้อยู่ที่นี่ เพราะถ้าอย่างนั้น นางคงจะไม่มีท่าทางที่ผิดหวังเช่นนั้น ข้าต้องรับผิดชอบ ข้าควรจะออกเดินทางไปกับนาง...”
    “ข้าก็จะไปด้วยขอรับเสด็จพ่อ!!!” หนี่เหยา ถึงกับตะโกนขึ้นมาในทันที เมื่อได้ยินว่าจะได้ออกเดินทางไปเมืองหลวงลำดับที่1อีกครั้ง
    “ถ้าอย่างนั้น พวกเราไปกันเถอะ”
    ฟุบ ฟุบ~~
    เพียงเวลาไม่นาน ทั้งสองก็ได้พุ่งตรงไปยังเรือดำน้ำข้ามมิติของซูหยางได้ทันเวลาก่อนที่นางจะออกจากดินแดนแห่งนี้ไป “หยุดก่อนท่านจอมมาร...”
    ซูหยาง ถึงกับหันกลับมาทาง หนี่กง และกล่าวออกไปอย่างไม่ใส่ “เจ้ามีอะไร?”
    “ค...คือ ข...ข้า อยากจะขอติดตามท่านไปด้วยได้หรือไม่…” หนี่กง ถึงกับทำท่าทางตะกุกตะกัก เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าผู้ยิ่งใหญ่ เนื่องจากถึงอย่างไร นางก็เป็นถึงจอมมารที่ครอบครองลำดับที่1ไว้อย่างไม่สั่นคลอน
    “ทำตามใจพวกเจ้าเถอะ รีบๆขึ้นไปซะ...” ซูหยาง ถึงนางจะกล่าวออกไปเช่นนั้น แต่ใจจริงๆ นางยังคาดหวังอยู่เล็กน้อยว่าพวกเขาจะพานางไปพบกับ ชิว เหวินเจี้ยน ได้


    คล้ายกับเรื่องการกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2) ที่คุณอ่าน