จักรพรรดิกระบี่โอสถ

หลังจากวันที่พวกเขากลับจากป่าฉู่หมิง ทุกอย่างในสำนักก็กลับเข้าสู่ความเงียบ

ไม่มีใครพูดถึงว่าเซียฉิน หงเทียน หลี่เหยิน และฉู่เหยียนหายตัวไปไหนในวันออกนอกสำนัก

ไม่มีใครสงสัยว่าทำไมกลุ่มนี้ถึงกลับมาในสภาพเปื้อนฝุ่นและมีกลิ่นเลือดจาง ๆ

ทุกอย่างเป็นเพียงแค่ “อีกวันหนึ่งที่ผ่านไปในสำนักชิงเหอ” เท่านั้น

หอสมุด – ความเงียบที่เต็มไปด้วยเสียงความรู้

เซียฉินเดินเข้าสู่หอสมุดของสำนักอีกครั้งในช่วงสาย เขาชินกับการนั่งคนเดียวในมุมหลังชั้นหนังสือ

ใกล้หน้าต่างเล็ก ๆ ที่มีแสงลอดเข้ามาเบาบาง

เขาเปิดตำราเกี่ยวกับสัตว์อสูรระดับกลางถึงสูง และเริ่มลงมือจดบันทึก

“มังกรเงาน้ำผึ้ง มีพิษเคลือบลมหายใจ การต้านพิษต้องใช้สมุนไพรที่มีธาตุน้ำและธาตุวิญญาณร่วมกัน”

“เขี้ยวโกรธไฟ เป็นสัตว์อสูรธาตุไฟ หากถูกโจมตีตรงหน้าอก จะปล่อยแรงกระแทกอัตโนมัติ”

ทุกถ้อยคำถูกกลั่นกรอง และถ่ายทอดลงกระดาษอย่างตั้งใจ

ข้างตัวเขา มีกล่องเล็ก ๆ ใส่สมุนไพรแห้งที่เขาพกติดตัว

บางต้นเป็นของที่เก็บได้จากป่าฉู่หมิง บางต้นเป็นของที่ “น้องหลัน” ส่งมาให้

เซียฉินลูบปลายใบของสมุนไพรหนึ่งต้นเบา ๆ มันเป็นสมุนไพรไร้ชื่อในตำรา

แต่มีลักษณะคล้ายรากของพืชน้ำผึ้ง เขาจดไว้อย่างเงียบ ๆ ว่า

"กลิ่นอ่อน – มีฤทธิ์เย็น ดูดซับพลังพิษบางชนิดได้ช้า ๆ"

ร้านจี๋หลานถัง – จุดเริ่มต้นของพรสวรรค์

ณ เมืองซือเหลียน ลู่เหมยฉิงนั่งอยู่ที่โต๊ะหลอมโอสถเล็ก ๆ ภายในร้าน “จี๋หลานถัง”

ข้างกายมีเด็กสาวคนหนึ่งที่เธอเริ่มรู้สึกสนใจขึ้นทุกวัน — ฉู่หลัน

วันนี้ลู่เหมยฉิงให้ฉู่หลันทดลองผสมโอสถพื้นฐานใช้เอง โดยไม่มีสูตรตรงหน้า

ฉู่หลันวางสมุนไพรลงอย่างมั่นใจ

มือขวาจับสมดุลของความร้อน มือซ้ายควบคุมการเคลื่อนไหวของคีมคีบสมุนไพร

ไม่มีการลังเล ไม่มีการเหม่อลอยสีหน้าของเด็กสาวเต็มไปด้วยสมาธิ…และสัญชาตญาณ

ลู่เหมยฉิงอดไม่ได้ที่จะหยุดเขียนสูตร แล้วเงยหน้ามองตรง ๆ

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าอัตราส่วนของใบหิมะกับเปลือกเถาหมอกควรอยู่ที่สองต่อหนึ่ง?” เธอถามเสียงเรียบ

ฉู่หลันชะงักเล็กน้อย “ข้าไม่รู้...ข้าแค่จำกลิ่น และรู้สึกว่าถ้าสมดุลแบบนั้น กลิ่นมันจะไม่แหลม”

ลู่เหมยฉิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ รอยยิ้มที่น้อยคนนักจะเคยเห็นจากนาง

“เจ้าไม่ต้องจำสูตรก็ได้…เจ้ารู้ในแบบของเจ้าเองแล้ว”

หลังการทดลองโอสถ ลู่เหมยฉิงแยกออกมานั่งคนเดียว พลางเปิดสมุดบันทึกลับของตน

“ฉู่หลันมีพรสวรรค์ทางสัมผัส กลิ่น สี อุณหภูมิ ความชื้น…ทุกอย่างนาง ‘รู้’ โดยไม่ต้องอธิบาย”

“หากหลอมฝีมือดีร่วมกับสัญชาตญาณเช่นนี้ นางอาจเป็นนักหลอมที่ร้ายกาจกว่าข้าในอนาคต”

นางปิดสมุด แล้วทอดสายตามองไปยังห้องที่เด็กสาวกำลังเช็ดโต๊ะอย่างไม่รู้ตัว

“ข้าควรหาทางดึงนางเข้าสำนักเดียวกันกับข้าให้ได้...ก่อนที่จะมีใครอื่นเห็นสิ่งที่ข้าเห็น”

???? สิ้นวัน

ฉู่หลันส่งกล่องโอสถพื้นฐานให้ลู่เหมยฉิงตรวจสอบ  ข้างในมี โอสถรักษาบาดแผล, ลดพิษ,

และแม้แต่ สมุนไพรแปรรูปเบื้องต้น อีกสองชนิดที่เธอเตรียมไว้สำหรับ "พวกพี่ชาย"

“ข้าจะเอาไปให้พี่ฉู่เหยียน ข้าทำประโยชน์ให้พวกพี่ๆได้แล้ว” เธอพูดเบา ๆ แต่แววตาจริงจัง

เซียฉินกลับถึงห้องพักในช่วงเย็น เขาจดทุกอย่างในสมุดจนแทบไม่มีหน้าว่าง

ข้อมูลสัตว์อสูร

สูตรโอสถทดลอง

เส้นทางในป่าฉู่หมิง

ลักษณะของเพื่อนร่วมทีมแต่ละคนในสถานการณ์จริง

เขาพลิกหน้าสุดท้ายที่ยังว่าง เขียนเพียงประโยคเดียวลงไปด้วยลายมือมั่นคง

“รอบหน้า — อสูรระดับสาม”

แล้วเขาก็ปิดสมุดเงียบ ๆ เหมือนปิดแผนการสำหรับสิ่งที่ใหญ่กว่ากำลังจะมาถึง