ห้องลับ
ตะวันต่อสู้ในลักษณะสองรุมหนึ่ง แต่เขาก็ป้องกันการโจมตีจากบอดี้การ์ดทั้งสองได้เป็นอย่างดี อันที่จริงบอดี้การ์ดของผู้จัดการนั้นก็มีชั้นเชิงการต่อสู้ที่ไม่ธรรมดา แต่ศิลปะการต่อสู้ของตะวันนั้นอยู่ในระดับสูง ผู้ชมของฉันตื่นตะลึงกับฉากการต่อสู้นั้น (ชายนิรนาม คุณเป็นใครทำไมเก่งเหลือเกิน) (ตอนต่อสู้ยิ่งดูหล่อขึ้นเป็นร้อยเท่า ฉันอยากเป็นแฟนคุณ) (ฉันขอสมัครเข้ากลุ่มชายนิรนามสามีแห่งชาติ) (บอดี้การ์ดสองคนนั้นก็ดูเก่งหน่วยก้านดีไม่น้อยนะ แต่ชายนิรนามสุดยอดจริงๆ) (ผมเป็นนักมวยนะ แต่ถ้าต้องให้ไปชกกับชายนิรนามล่ะก็ ผมขอยอมแพ้ดีกว่า) ฉากการต่อสู้ของตะวันทำให้ผู้ชมของฉันโดเนทมากันอย่างล้นหลาม การต่อสู้สิ้นสุดลง บอดี้การ์ดทั้งสองสลบอยู่ที่พื้น “พาพวกเราไปได้หรือยัง” ตะวันขู่เสียงดัง ผู้จัดการที่เห็นสภาพของคนของตัวเองหมดสภาพอยู่ที่พื้น ก็ตาลีตาเหลือกเดินนำพวกเราไปยังทางไปห้องลับ ผู้ชมต่างพากันโดเนทอย่างล้นหลาม ที่ห้องลับนี้ภายในถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ทางเดินประดับด้วยโคมไฟระย้าสวยงาม มีไฟสลัวตามทางเดิน กลิ่นหอมจากน้ำมันหอมระเหยลอยฟุ้ง ภายในนี้มีห้องอยู่ไม่กี่ห้อง ฉันเดาว่าสถานที่ลึกลับแบบนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยวัตถุประสงค์ไม่กี่อย่าง ถ้าไม่ทำเป็นบ่อนก็ต้องเป็นซ่อง ฉันรู้สึกร้อนวูบกลัวขึ้นมา ถ้าบ่อนคงไม่ต้องตกแต่งให้สวยงามขนาดนี้ ฉันคิดในใจ เราเดินไปที่ห้องขนาดใหญ่ที่สุดของสถานที่นี้ตรงสุดทางเดิน ในห้องมีเสียงอะไรบางอย่าง คล้ายเสียงร้องไห้ของผู้หญิง ตะวันใช้พละกำลังของเขาพังประตูเข้าไป สิ่งที่ฉันเห็นนั้นทำให้ฉันแทบร้องไห้ออกมา ภาพของหญิงสาวคนหนึ่งถูกมัดมือไพล่ไปที่หัวเตียง มีผ้าคาดไว้ที่ปาก เธอนอนน้ำตานองหน้า ส่วนด้านบนตัวเธอคือผู้ชายคนหนึ่งคร่อมอยู่ คงไม่ต้องบรรยายว่าเขาทำอะไรกับเธอ มันเลวร้ายมาก ฉันสติขาดผึงไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ “ไอ้ชาติชั่วปล่อยเธอนะ” ฉันคำรามอย่างลืมตัว ช่องแชทของฉันเต็มไปด้วยความโกรธ (ดูมันทำกับผู้หญิงสิ สัตว์นรกส่งมาเกิด) (เลวชาติจริงๆคนพวกนี้) (จะซื้อบริการไม่มีใครว่า แต่ไม่ใช่การซื้อบริการแบบวิตถารแบบนี้) (ก็รู้นะว่าเมืองไทยมีซ่อง แต่แบบนี้มันโหดร้ายเกินรับได้) (ชายนิรนามจัดการมันเลย) “พวกคุณเป็นใคร” ชายคนนั้นรีบลุกขึ้นและสวมเสื้อผ้า “คุณให้คนอื่นเข้ามาได้ยังไง ผู้จัดการ” เขาถาม ดวงตาของตะวันครุกรุ่นไปด้วยเปลวเพลิง “แกเป็นลูกผู้ชายหรือเปล่า”จบคำพูดตะวันก็ปรี่เข้าไปชกที่ใบหน้าของชายคนนั้นจนล้มคะมำ เขาชกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนชายคนนั้นเลือดอาบไปทั้งใบหน้า ฉันวิ่งไปที่เตียง หญิงสาวคนนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและร้องขอความช่วยเหลือส่งผ่านแววตาออกมา เธอมีบาดแผลถูกทรมานเต็มตัว ฉันแก้มัดให้เธอและเอาผ้ามาคลุมตัวเธอเอาไว้ เธอลุกขึ้นและไปนั่งซุกตัวอยู่ที่มุมห้องอย่างหวาดผวา ฉันกำลังจะโทรแจ้งตำรวจแต่พบว่าที่ห้องนี้ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ แต่ฉันยังสามารถไลฟ์สดได้อยู่ นี่เป็นครั้งที่สองที่เป็นเช่นนี้ ฉันไม่สามารถหาคำอธิบายได้ “ทุกคน ช่วยแจ้งตำรวจทีว่าที่นี่มีการค้ามนุษย์ ที่ห้องนี้ไม่มีสัญญาณ ฉันโทรออกไม่ได้ แต่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมยังไลฟ์สดได้อยู่” ฉันบอกกับผู้ชมของฉัน (ฉันจะโทรแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้) (ฉันบันทึกการไลฟ์สดนี้ไว้แล้ว มันจะช่วยเป็นหลักฐานเอาผิดพวกมันได้) (พวกคุณระวังตัวนะ มันอันตราย) ฉันรีบพาตัวหญิงสาวคนนั้นออกมาจากห้อง แต่ฉันเจอกับบอดี้การ์ดสองคนยืนขวางอยู่ ข้างๆนั้นคือผู้จัดการคอนโดและพวกเขามีปืน “ผมคงไม่สามารถให้พวกคุณออกไปได้” ผู้จัดการบอก (พวกเขามีปืน สถานการณ์ตอนนี้มันอันตรายมากแล้ว) (มีใครแจ้งตำรวจหรือยัง ฉันหวังว่าตำรวจจะมาทันเวลานะ) ตะวันขู่เขาออกไป “คุณผู้จัดการ ป่านนี้ตำรวจคงรู้เรื่องหมดแล้ว อีกไม่นานคุณจะต้องถูกจับ” ผู้จัดการหัวเราะออกมา “ฮ่าๆๆ ที่นี่มีเครื่องตัดสัญญาณ พวกคุณไม่สามารถติดต่อใครได้ ถ้าผมจะฆ่าพวกคุณทิ้งเสียที่นี่ก็คงไม่มีใครรู้” ที่ห้องลับนี้มีเครื่องตัดสัญญาณ แต่เขาคงคาดไม่ถึงว่าฉันสามารถไลฟ์สดได้ ผู้ชมของฉันหลายหมื่นคนเห็นหน้าเขาอย่างชัดเจน ตะวันพยายามดึงเวลา “ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมธุรกิจค้ามนุษย์ของคุณถึงเติบโตขึ้นเรื่อยๆ เพราะลูกค้าวิตถารของคุณเป็นพวกคนรวยและคนมีชื่อเสียงในวงสังคม แต่ถึงยังไงคนทำชั่วก็ต้องได้รับผลกรรมในสักวัน คุณยังสามารถกลับตัวได้นะ” (ชายนิรนามพูดได้ดีมาก เขามีวาทศิลป์ในการโน้มน้าว) (นอกจากต่อสู้เก่งแล้วยังเจรจาเก่งอีกต่างหาก) ตะวันยังพูดต่อว่า “การตายของหญิงสาวฝาแฝดที่ชั้นบนก็คงเป็นฝีมือคุณสินะ” “ไหนๆก็ไหนๆละ เอาเป็นว่าผมจะเล่าให้ฟังก่อนตายก็แล้วกัน” ผู้จัดการบอกด้วยสายตาไม่ยี่หระ “หญิงสาวฝาแฝดที่เป็นลูกของหม่อมเจ้าคนหนึ่ง เธอนั่นแหล่ะเป็นคนเริ่มธุรกิจค้ามนุษย์ที่ห้องลับนี้ร่วมกับผม แต่เมื่อการทำธุรกิจไม่ลงตัว และเธอขู่ผมว่าจะแจ้งตำรวจ ส่วนเธอนั้นบอกว่าไม่กลัวเพราะพ่อเธอเป็นคนใหญ่คนโต จะเอาผมเข้าคุกเสีย ผมก็เลยต้องฆ่าเธอสองคนซะ” เขายักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้านถึงความอำมหิต “เอาล่ะ ผมเสียเวลากับพวกคุณมาเยอะแล้ว พร้อมจะไปนรกหรือยัง” ผู้จัดการพูด แม้ว่าตะวันจะเป็นเลิศด้านการต่อสู้ แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะเอาชนะปืนได้ ฉันจะทำอย่างไรดี รัตติกาลพูดออกมาว่า “ไม่ต้องกังวล คุณได้ฝึกคาถาเรียกวิญญาณมาแล้วใช่ไหม ฉันมั่นใจว่าที่ห้องนี้ต้องมีวิญญาณ คุณต้องเรียกออกมา” ฉันได้ยินก็ทำตามที่รัตติกาลบอก ฉันหยิบเถ้ากระดูกผีออกมาและท่องคาถาเรียกวิญญาณไป จากนั้นก็โปรยเถ้ากระดูกผีนั้นไปทั่วห้อง วิญญาณที่อยู่ในห้องใต้ดินนี้ก็ปรากฏกายออกมา (ผีๆ ผีออกมา) (ผีผู้หญิงเต็มไปหมด ทุกคนตายอย่างอนาถ) (เธอใช้คาถาเรียกวิญญาณออกมา) (เยอะขนาดนี้จะจัดการยังไงหมด) ฉันมองไปถึงกับตกใจ มีวิญญาณผู้หญิงมากมายลอยวนเวียนอยู่ภายในห้องนี้ พวกเธออยู่สภาพที่น่าเวทนา ภายในจิตใจของฉันเต็มไปด้วยความโกรธ พวกเธอตายอยู่ที่นี่ พวกเธอตายอย่างทรมานจากพวกคนวิปริตวิตถารเหล่านี้ ผู้จัดการถึงกับผงะ เขาพูดออกมาว่า “ฆ่าพวกมันให้หมด แล้วปิดชั้นใต้ดินซะ” เขาสั่งบอดี้การ์ดของเขา วิญญาณของหญิงสาวเหล่านั้นมารวมตัวกันที่ชายทั้งสามและรายล้อมพวกเขาเอาไว้