ตอนที่หกสิบ Red string offate 4
คุณโคยูกิเมื่อได้ยินผมตอบไปแบบนั้นก็ราวกับมีสีหน้าผิดหวังถึงที่สุดเมหือนกับจะมีน้ำตาไหลออกมาแวบหนึ่ง
แต่เธอก็ทำสีหน้ากลับมาแบบเดิมได้ด้วยความรวดเร็ว
ผมน่าจะมีการเคลื่อนไหวทางสายตาและสมองเร็วขึ้นนั่นล่ะนะถึงจับสังเกตรายละเอียดเล็กน้อยได้ดีกว่าเดิม
“ขะโทษค่ะ ชะชั้นนี่เสียมารยาทจังคุณคงไม่อยากไปดูคอนเสิร์ตของชั้นในงานสินะคะ”
ใช่แล้วครับ ผมไม่อยากไปดูคอนเสิร์ตที่ผมต้องเสี่ยงตายเพื่อไปดูหรอก
คุณมีฝีมือระดับนางเอกนั้นไม่เป็นไรหรอกแต่คนร่วมงานตัวประกอบอย่างผมนี่สิอาจจะโดนลูกหลงไปได้
แต่ผมมองสายตาที่วิงวอนเอามือกุมคางและเอียงคอเล็กน้อยของคุณโคยูกิแล้วผมก็ถอนใจเลือกคำพูดออกมาจากปากดีดีที่จะพูดต่อหน้าคนที่จับโกหกได้
“ต่อให้ผมอยากไปผมว่าตั๋วในงานมันเต็มหมดแล้วนะครับ? เท่าที่ผมได้เดินมาตอนขึ้นรถไฟ ตั๋วขายในตลาดมืดกันราคาแพงกว่เดิมหลายเท่า”
มันแปลว่าผมจะซื้อในตลาดมืดในฐานะแฟนก็ซื้อได้แต่ผมไม่อยากจะซื้อกิโยตินเพื่อมาตัดหัวของผมเองน่ะ
“อุ้ยจริงหรือค่ะดีใจจังที่คุณอยากมางานคอนเสิร์ตของชั้น”
คุณโคยูกิประสานมือตรงหน้า ทำสีหน้าดีใจราวกับมีแสงออร่าสว่างออกจากร่างกาย
“นี่ค่ะ”
คุณโคยูกิที่คว้ากระเป๋ามิติของเธอขึ้นมาและหยิบตั๋วทองคำขลิบทองอกมาให้กับผม
“บัตรผ่านงานตลอดชีพของชั้น”
นี่แม่คุณ ให้แค่ตั๋วใบหนึ่งก็พอคว้าบัตร VIP ตลอดชีพงานคอนเสิร์ตของเธอนี่กะไม่ให้ผมมีทางปฏิเสธในอนาคตว่าไม่มีเงินเลยหรือนี่?