ตอนที่ 51
‘เจ้ามีวิธีจริงๆหรือราหู’
‘ใช่ แต่ข้าไม่รับประกันว่าถ้าเจ้าใช้วิธีนี้แล้วเจ้ายังจะสามารถกลับกลายมาเป็นมนุษย์ได้อีกหรือเปล่า’
‘เจ้าจะให้ข้าแปลงร่างยักษ์บ้างสินะ’
‘ใช่ แต่ในกรณีของเจ้านั้นจะแตกต่างจากสหัสเดชะ จิตวิญญาณยักษ์ของสหัสเดชะนั้นได้ดับสูญไปแล้ว การที่เขาสามารถแปลงร่างยักษ์ได้นั้นคือการใช้ดวงวิญญาณของเขาเปลี่ยนให้กลายเป็นดวงวิญญาณของยักษ์ถ้าทำแบบนี้แล้วก็จะสามารถกลายร่างยักษ์ได้ แต่จะไม่สามารถกลับกลายเป็นมนุษย์ได้อีกเป็นครั้งที่ 2 แต่ในกรณีของเจ้านั้นข้าที่เป็นจิตวิญญาณยักษ์ยังไม่ได้ดับสูญไป ข้าทำให้เจ้าสามารถแปลงร่างยักษ์ได้เพียงแค่ 5 นาทีเท่านั้น ถ้ามากไปกว่านั้นจิตวิญญาณของเจ้าจะโดนข้าดูดกลืนได้ เจ้าล่ะจะเอายังไงไอ้หนู’
‘ถ้าข้าไม่สามารถช่วยสหัสเดชะได้ข้าจะไปพบหน้านางได้ยังไง มา! เป็นไงเป็นกัน’
‘เช่นนั้นข้าจะเริ่มแล้วนะ ตั้งสติของเจ้าให้ดีอย่าให้พลังของข้าครอบงำเจ้าได้ไม่เช่นนั้นเจ้าจะกลายเป็นแบบเดียวกับเขา’
‘ถ้าเป็นแบบนั้นละก็ไม่ต้องห่วง “ปางสมาธิเพชร”
ร่างของนิลกาฬที่เป็นทองคำดำค่อยๆเปล่งประกายสดใสดุจเพชร และรอบๆตัวของนิลกาฬค่อยๆกลายมาเป็นเกราะเพชรโปล่งแสงค่อยป้องกันตัวของเขาอีก 1 ชั้น
‘ข้าได้ป้องกันการจิตของข้าแล้ว เช่นนั้นก็มาเริ่มกันเลย’
ราหูกลายร่างเป็นยักษ์แต่ขนาดตัวของนางยังคงเดิม
‘เช่นนั้นเจ้าจงหลับตาและตั้งสมาธิของเจ้าไว้ดีๆล่ะ’
‘อืม’
ราหูนำมือขวาของนางมาจับที่หน้าผากของนิลกาฬ
‘สสารมืดยังงั้นหรอ’ นนทกตกใจ
สสารมืดจำนวนมหาศาลไหล่ทะลักออกมาจากตัวของราหู สสารมืดเหล่านี้ค่อยๆลอยล้อมรอบตัวนิลกาฬและราหู ก่อตัวเป็นบอลสีดำขาดใหญ่ครอบคุมตัวนิลกฬและราหูเอาไว้
สหัสเดชะที่เปลี่ยนจิตวิญญาณของตัวเองกลายเป็นร่างยักษ์ ตอนนี้ตัวของเขาขยายใหญ่ขึ้น สูงกว่า 100 เมตร และมีมือนับพันหมุนเรียงกันอยู่ที่ด้านหลังของเขา
ส่วนนิลกาฬเองก็กลายเป็นร่างยักษ์ราหูเช่นกัน สสารมืดจำนวนมากไหลมาจากทั่วทุกทิศทางมาร่วมตัวกันที่นิลกาฬ ร่างของเขาค่อยๆขยายใหญ่ขึ้น จนตัวของเขาสูงกว่า 100 เมตร ตอนนี้นิลกาฬและสหัสเดชะมีขนาดตัวเท่ากันแล้ว
“ย๊ากกก” สหัสเดชะวิ่งเข้ามาต่อยใส่นิลกาฬ
ตึง ตึง ตึง
ทุกก้าวที่สหัสเดชะก้าวไปนั้นทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนไปไกลกว่า 15 กม. ทำให้ผู้คนภายในรัศมี 15 กม. สามารถรับรู้ถึงแรงสันสะเทือนได้
“แย่แล้วๆ ภัยพิบัติ ลางร้ายๆ ทวีปอาทิตย์อุทัยเกิดลางร้ายแล้ว” ชายแก่ในหมูบ้านใกล้ๆ ตะโกนออกมา ทำให้คนภายในหมู่บ้านหนีกันจ้าละหวั่น หมู่บ้านอื่นๆบริเวณโดยรอบก็เป็นเช่นเดียวกัน
เมื่อนิลกาฬกลายเป็นร่างยักษ์สำเร็จ เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมา
บรึ๊ม~
หลังจากที่นิลกาฬลืมตาตื่นเต็มที่ทำให้พลังเขาปลดปล่อยพลังมาอย่างมหาศาล คลื่นพลังที่ปล่อยออกมานั้นทำให้สหัสเดชะถึงกับโดนผลักถอยออกไปกว่า 1 กม.
“ย๊ากกก” สหัสเดชะคำรามออกมาด้วยความโกรธ มันไม่คิดว่าตัวมันจะโดนแค่พลังของนิลกาฬผลักออกมาไกลขนาดนี้ สหัสเดชะสั่งมือนับพันที่ลอยอยู่ด้านหลังของเขาให้มาโจมตีนิลกาฬ มือนับพันของสหัสเดชะได้ได้รวมตัวกันเป็น 10 มือขนาดใหญ่กว่า 50 เมตร พุ่งเข้ามาต่อยนิลกาฬ
‘จำเอาไว้ให้ดีนะไอ้หนูถึงแม้ว่าเจ้าจะป้องกันจิตของเจ้าแล้วแต่หลังจาก 10 นาทีไปเจ้าก็จะโดนดูดกลืนจิตวิญญาณอยู่ดี เกาะเพชรของเจ้าเพียงแค่กันไม่ให้เจ้าโดนพลังของข้าครอบงำเท่านั้น จำเอาไว้ดีๆด้วยละ ถ้าข้าเห็นท่าไม่ดีเมื่อครบ 10 นาทีเมื่อไหร่ข้าจะปลดพลังออกทันที’
‘อืม’
ปัง ปัง ปัง
มือทั้ง 10 เข้ามารุมนิลกาฬ แต่นิลกาฬก็ยังสามารถหลบและโต้กลับมาโจมตีออกไปได้ ขนาดเขาใช้พลังของร่างยักษ์แล้วยังทำได้เพียงแค่ผลักมือยักษ์ของสหัสเดชะออกไปเท่านั้น
สหัสเดชะเองก็รู้สึกโมโหที่มือของมันไม่สามารถทำอะไรนิลกาฬได้ มันได้เรียกดาบต้นชี้ตายปลายชี้เป็นออกมา ดาบเองก็ขยายใหญ่ขึ้นตามสหะสเดชะด้วยเช่นกัน
“ปางมารวิชัย” นิลกาฬเรียกมือขนาดยักษ์สีทองคำดำออกมา เขาสั่งในมือทั้ง 2 ค่อยรับมือกับมือทั้ง 10 ของสหัสเดชะ
ปัง ปัง ปัง
มือทั้ง 2 กับมือทั้ง 10 ต่างปะทะกันอย่างดุเดือด เมื่อนิลกาฬสังเกตุว่าปางมารวิชัย สามารถรับมือกับมือทั้ง 10 ของสหัสเดชะได้ เขารีบพุ่งเข้าไปจัดการสหเสเดชะทันที แต่เข้าไม่ได้วิ่งออกไป แต่เขาใช้พลังของราหูในการวาร์ปเข้าไปหาราหู
สหัสเดชะตกใจเป็นอย่างมากที่จู่ๆนิลกาฬก็มาปรากฏตัวออกมาตรงหน้าของมัน มันได้เหวี่ยงดาบใส่นิลกาฬทันที นิลกาฬเรียกสสารมืดเป็นกำแพงป้องกันการโจมตี แต่กำแพงของสสารมืดของเขาไม่สามารถป้องกันได้ดาบของสหัสเดชะที่ฟันมาได้ ทำมให้กำแพงสสารมืดของเขาโดนผ่าเหมือนกับผ่าเนย นิลกาฬรีบยกแขนที่เสริมด้วยสสารมืดแบบบีบอัดมาป้องกันทัน
ชึก~
แขนของนิลกาฬโดนฟันทำให้มีเลือดสาดกระจายออกมา เขาสามารถป้องกันดาบได้แต่ตัวดาบเองก็ฟังเกือบจะถึงกระดูกของเขา
นิลกาฬเตะไปที่ก้านคอ เพื่อหวังให้สหัสเดชะสลบ แต่สหัสเดชะ ยกแขนขึ้นมากันได้ทัน
“ยังพอมีสติอยู่สินะ” นิลกาฬแปลกใจ
นิลกาฬสะบัดแขนข้างที่ถูกฟัน เขาใช้ขาอีกข้างดิดพื้นกระโดดกลับหลังและเตะไปที่ปลายคาง ทำให้สหัสเดชะลอยไปตามแรงเตะทันที
บรึ๊ม~
ร่างของสหัสเดชะล่วงลงมาทะแทกพื้น นิลกาฬตามไปเหยียบซ้ำทันที แต่สหัสเคชะสามารถกันได้และผลักเท้าของนิลกาฬออกทำให้เขาเสียการทรงตัว
สหัสเดชะพริกตัวเตะกวาดลานใส่นิลกาฬ แต่นิลกาฬสามารถกระโดดหลบได้ ทำให้สหัสเดชะทีบไปที่ท้องของนิลกาฬขณะที่เขากำลังลอยตัวอยู่ ทำให้ให้นิลกาฬกระเด็ดออกไปทันที นิลกาฬพลิกตัวกลางอากาศและลงมายืนอย่างสวยงาม
สหัสเดชะวิ่งไปหยิบดาบที่ล่วงอยู่ข้างๆและชี้ต้นดาบมาทางนิลกาฬ
“เวรแล้วไง” นิลกาฬรีบวาร์ปไปด้านหลังของสหัสเดชะทันที
มีลำแสงสีขาวพุ่งมาทางที่นิลกาฬยืนอยู่เมื่อครู่ แต่ก็ไม่โดนตัวนิลกาฬ นิลกาฬหายไปจากสายตาของสหัสเดชะทำให้เขามองหานิลกาฬในบริเวณรอบๆ
“เจ้ามองไปทางไหนกัน ข้าอยู่นี้” นิลกาฬสะกิดไหล่สหัสเดชะ
เมื่อสหัสเดชะหันมานิลกาฬก็ต่อยไปที่หน้าของเขาเต็มๆ
“ปัง”
มีเลือดไหลออกมาจากจมูกและมุมปากของเขา แต่นั้นยังไม่พอนิลกาฬยังต่อยไปที่หน้าของสหัสเดชะเรื่อยๆ
ปัง ปัง ปัง
หลังจากนั้นนิลกาฬเข้าไปล็อคคอตีเข่าไปที่หน้าอกอีก 3 ที เขาปล่อยมือที่ล็อคคอ และถอยมาตั้งหลักเตรียมพร้อมที่จะเตะ ขณะที่นิลกาฬกำลังเตะไปนั้น
‘ไอ้หนูครบ 10 นาทีแล้ว’
พรึ๊บ~
สสารมืดจำนวนมหาศาลกระจัดจายออกมาจากร่างของนิลกาฬ ร่างของเขาค่อยย่อเล็กลง เมื่อสหัสเดชะเห็นนิลกาฬกำลังย่อเล็กลงมันไม่รอช้าทันที มันต่อยไปที่นิลกาฬด้วยแรงทั้งหมดที่มี
ปัง~
นิลกาฬกระเด็นพุ่งไปอย่างกับดาวหางกระเด็นไปไกลกว่า 7 กม. นิลกาฬล่วงลากไปกับบนพื้นดินทำให้เป็นลอยทางยาวกว่า 5 กม.
นิลกาฬกระอักเลือดออกมาคำโต ตอนนี้กล้ามเนื้อของเขาทั้งหมดฉีกขาดและกระดูกร้าวหลายซี่
“เวรแท้ๆเลย กำลังจะชนะอยู่แล้วเชียว”
ตึง ตึง ตึง
สหัสเดชะค่อยๆเดินกุมหน้าออกมาหานิลกาฬ ตัวมันเองก็บาดเจ็บมิใช่น้อย
15 นาทีก่อน
“พวกนิลกาฬพุ่งออกไปทางทิศเหนือแล้วพวกเราตามไปกัน” เสวียนซินพูดขึ้น
“ดิฉันคิดว่าพวกเราควรจะรอเจ้านายอยู่ตรงนี้นะค่ะ”
หลิน ยูกิ เสวียนซิน ริน และเมาชิง มองไปทางทิศที่นิลกาฬพุ่งออกไป
“ข้าเป็นห่วงท่านนิลเหลือเกิน ข้ารู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้”
“ข้าเองก็เหมือนกัน ไม่รู้ว่าป่านนี้นิลจะเป็นเช่นไรบ้าง”
“หนูเชื่อท่านพี่จะไม่เป็นอะไรอย่างแน่นอน”
“ท่านอาจารย์” ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเมาชิงฝึกกับนิลกาฬโดยตลอดทำให้นางนับถือเขาเป็นอาจารย์แต่เจ้าตัวไม่กล้าเรียกนิลกาฬว่าอาจารย์ต่อหน้า
หลังจากนั้นไม่นาน
ตึง~ ตึง~ ตึง~
พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงมาจากทางทิศเหนือ ใจคอของเหล่าสาวๆในตอนนี้รู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก
‘หลิน! เจ้ารีบไปหาราหูเร็วเข้าตอนนี้เขากำลังตกอยู่ในอันตราย’
‘มีอะไรอย่างงั้นหรอสุวรรณ’
‘เจ้ารีบไปทางทิศเหนือเร็วเข้าถ้าเจ้าไปช้ากว่านี้ราหูอาจจะตายได้ ไปเร็ว!!’ สุวรรณสั่งให้หลินมุ่งไปทางนิลกาฬโดยไว
หลินไม่รอช้านางกลายร่างเป็นจิ้งจอกมิโกะศักสิทธิ์ และใช้เทพอัสนีบาตเพื่อเพิ่มความว่องไวพุ่งไปทางนิลกาฬทันที คนอื่นๆเมื่อเห็นหลินสีหน้าเปลี่ยนไป และเปลี่ยนร่างพุ่งไปทางทิศที่นิลกาฬอยู่ ทำให้พวกนางคิดว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้นกับนิลกาฬเป็นแน่ พวกนางที่เหลือกำลังจะตามหลินไปแต่คิรินมาขวางทางเอาไว้
“เจ้ามาห้ามพวกข้าทำไม”
“ดิฉันต้องขอประทานโทษด้วย เจ้านายได้สั่งพวกดิฉันไว้แล้วว่าให้ปกป้องพวกท่านสุดชีวิต ข้าไม่สามารถให้พวกท่านไปดูการต่อสู้ระหว่างเจ้านายและสหัสเดชะได้ ส่วนท่านหลินข้าจะไปตามนางกลับมาเอง”
เมื่อโนราพูดจบนางก็ออกไปตามหลินทันที
โนราตามหลินมา แต่ยังไงโนราก็ไม่สามารถตามหลินได้ทัน โนราไม่คิดว่าหลินที่อยู่ระดับผู้วิวัฒนาการจะมีความรวดเร็วเช่นนี้ หลินค่อยๆทิ้งห่างโนรามากขึ้นเลื่อยๆ
“ไม่ดีแน่ถ้าท่านหลินไปพบนายท่านที่เป็นร่างยักษ์นางจะต้องตกใจมากๆแน่” ชุดสูทของโนราเปลี่ยนกลายไปเป็นเครื่องเจ็ททันที และบินตานหลินไป
‘ความเร็วของเจ้ามีแคนี้เองหรอหลิน รีบๆหน่อยสิเดียวจะไม่ทันการเอา’
‘นี้ข้าก็ใช้พลังทั้งหมดของข้าแล้วนะ’
‘ไม่ทันการแน่ๆแบบนี้ งั้นเดียวข้าจะให้เจ้ายืมพลังของข้าสักเล็กน้อยก็แล้วกัน’
จู่ๆร่างของหลินก็ค่อยๆกลายเป็นสีเขียว และพลังก็ค่อยๆเพิ่มขึ้น ตอนนี้พวกเร็วของนางก็ค่อยๆเพิ่มขึ้นเช่นกัน ร่างของหลินกลายเป็นสีเขียวทั่วทั้งตัว มีเขาและเขี้ยวงอกออกมาเล็กน้อย
เมื่อโนราเห็นหลินกลายเป็นร่างยักษ์สีเขียว
“นิมัน… ไม่น่าจะเป็นไปได้แต่คลื่นพลังแบบนี้มีเพียงท่านผู้นั้นเพียงคนเดียว ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าคงต้องฝากเจ้านายไว้กับท่านแล้วท่านสุวรรณ”
โนราหยุดการติดตามหลินทันที
สหัสเดชะตอนนี้เดินมาใกล้จะถึงร่างของนิลกาฬแล้ว และนิลกาฬเองก็กำลังพยายามใช้พลังทั้งหมดที่มีของเขาเพื่อขยับหนีแต่ก็ไม่สามารถขยับไปไหนได้
“มันคงถึงเวลาตายของข้าแล้วสินะ”
สหัสเดชะง้าวดาบขึ้นและฟันใส่นิลกาฬเต็มแรง เมื่อนิลกาฬเห็นดาบพุ่งมาทวของเขา เขาไ้หลับตาลงและยอมรับชะตากรรม
ปัง~
จู่ๆก็มีเสียงปะทะกับเกิดขึ้น นิลกาฬไม่รู้สึกว่าเขาถูกดาบฟันแต่อย่างใดทำให้เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาเขาพบกับร่างของจิ้งจอกมิโกะศักสิทธิ์ที่กลายเป็นสีเขียวทั่วทั้งตัว มีเขี้ยวและเขางอกออกมาเล็กน้อย ทำให้นิลกาฬตารุกวาวทันที
“ไม่ ไม่ ไม่ ไม่จริง ข้ากำลังฝันไปใช่ไหม”