เช้าวันต่อมา...
มินตราเดินทางมาที่คณะด้วยความร้อนรน สภาพใบหน้าของเธอดูหม่นหมองเล็กน้อย คงเป็เพราะเมื่อคืนนี้กว่าจะนอนหลับได้ก็เล่นปาไปหลายชั่วโมง เธอเดินเบียดขานวยนาดสำรวจห้องต่างๆ ในตึก ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ห้องอาหารที่เดิม...
“ฉันจะต้องกำจัดแกออกไปจากมหาลัยนี้ให้ได้” หญิงสาวพึมพำ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง
“ขอโทษนะคะ ภารโรงที่ชื่อลุงดำอยู่หรือเปล่า”
หญิงสาวถามด้วยรอยยิ้ม ซึ่งคนที่เงยหน้าขึ้นมองก็คือแม่บ้านที่แอ่นก้นให้ลุงดำกระแทกมาเมื่อวานนั่นเอง
“แกน่าจะออกไปดูตึกหลังคณะนะคะ” ป้าแม่บ้านตอบกลับด้วยรอยยิ้มเช่นเดียวกัน
“ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”
หญิงสาวยกมือไหว้ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องอย่างเร่งรีบ เธอมุ่งหน้าไปยังตึกหลังอาคาร ที่ซึ่งเปลี่ยวเหงาเพราะล้อมลอบไปด้วยป่าไม้และแปลงเกษตรขนาดใหญ่ เมื่อสอดส่องสายตาไปมา เธอก็เห็นร่างสูงดำในชุดภารโรงกำลังยกของบางอย่างอยู่
“ลุง.....”
“....”
ลุงดำหันมามองเสียงแหลมเล็ก ก่อนจะเห็นหญิงสาวหน้าใสไร้เดียงสาที่ดวงตาแฝงไปด้วยความเหยียดหยาม
“มีอะไรครับ”
“ฉันมีเื่จะคุยด้วย”
“เื่อะไร”
“ที่นี่ไม่ค่อยสะดวกคุยเท่าไหร่ เอาเป็ว่ามาหาฉันที่ห้องส่วนตัวตอนเที่ยง.....เข้าใจใช่มั้ย”
“....”
มินตราไม่รอให้ลุงดำตกลง เธอใช้สายตาดูถูกเหยียดหยามมองมายังร่างสูง ก่อนจะเดินส่ายก้นหนีไปยังตึกเรียน สถานที่แห่งนี้ไม่เหมาะที่จะบอกให้ภารโรงลาออกแต่โดยดี เพราะมันทั้งเปลี่ยวแถมยังไร้ผู้คน มินตรากลัวว่าถ้าลุงดำโกรธขึ้นมา มันอาจจะทำร้ายเธอได้ เธอจึงเลือกใช้วิธีที่จะต่อรองในห้องดีๆ เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง...
“อีเด็กคนนี้....ปากดีจริงๆ”
ลุงดำใช้มือลูบคางตัวเอง พร้อมกับใช้สายตามองบั้นท้ายที่ส่ายไปมาใต้กระโปรง เรียวขาเล็กๆ นั้น ถ้าเกิดจับพาดบ่า คงกระแทกง่ายน่าดู!
พักเที่ยง...
ลุงดำมาตามนัดตรงตามเวลา เมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องส่วนตัว สายตาก็เห็นใบหน้าสวยหวานของมินตรานั่งอยู่บนเก้าอี้คนเดียว เมื่อเดินเข้าไปใกล้ หญิงสาวก็ผายมือให้ลุงดำนั่งลงฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเริ่มเปิดประเด็นของตัวเองอย่างผู้ชนะ...
“ฉันได้ข่าวมาว่านายไปทำเื่ไม่ดีมา...”
“อะไรครับ”
“อย่าทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้สิ...มีคนมาบอกฉันว่าเห็นนายกับแม่บ้านมีอะไรกันในห้องอาหาร”
“......”
“เงียบแบบนี้แสดงว่าเื่จริงสินะ”
“ถ้าจริง...แล้วมันจะทำไม”
เสียงเ็ากล่าวขึ้น ทำให้คุณหนูมินตราวิตกเล็กน้อย เธอรีบปรับสีหน้า ก่อนจะทำท่าวางอำนาจ
“นี่นายไม่รู้หรอ ว่าทำแบบนั้นในคณะไม่ได้ ถ้าเกิดมีคนรู้เข้าคณะจะเสียหายมากแค่ไหน”
“จริงหรอ” สายตาที่จับจ้องมายังร่างระหงไม่มีความเกรงกลัวใดๆ ทั้งสิ้น
“ฉันแนะนำให้แกลาออกจะดีกว่า....ถ้าเกิดเื่นี้ถึงหูผู้ใหญ่ เขาจะไล่แกออกแน่ๆ รู้ใช่มั้ยว่าลาออกเอง กับถูกไล่ออกมันไม่เหมือนกัน ฉันเป็ห่วงอนาคตของแกหรอกนะถึงได้มาบอกดีๆ”
“หึ อีเด็กเมื่อวานซืน”
“อะ.......นี่ แกว่ายังไงนะ”
“มีหลักฐานหรือเปล่าล่ะ อยู่ดีๆ ก็พูดขึ้นมาลอยๆ”
“มะ.......”
มินตราลืมไปเสียสนิท...เธอกล่าวขึ้นมาลอยๆ โดยไม่มีหลักฐาน เมื่อวานนี้เธอน่าจะฉลาดสักนิดที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเอาไว้....มัวแต่จ้องมองการกระแทกและเกี่ยวเบ็ดจนเสร็จหน้าประตูแบบนั้น...ในหัวของเธอคิดอะไรไม่ออกเลย
“เงียบแบบนี้แสดงว่าไม่มีสินะ”
ภารโรงเถียงกลับบ้าง เล่นเอาคุณหนูมินตราไปไม่เป็ เธอไม่มีหลักฐานอะไรทั้งนั้น แถมการข่มขู่ให้ลาออกก็ไม่ได้ทำให้ชายร่างสูงตรงหน้ากลัวสักนิด...เป็ฝ่ายของหญิงสาวเอง...ที่เริ่มกลัวใบหน้าคมเข้มนั้นขึ้นมา...
“ถ้ามึงไม่มีหลักฐาน...เดี๋ยวกูหาให้เองก็ได้”
เสียงเข้มกล่าวก่อนจะยิ้มที่มุมปาก ลุงดำควักโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋า พร้อมกับเปิดคลิปบางอย่างยื่นให้หญิงสาวดู
“นี่ไง หลักฐาน”
สายตากลมโตจ้องมองไปยังภาพเคลื่อนไหวนั้น ก่อนที่หน้าเรียววสวยจะซีดเผือด!
เป็เธอเองที่กำลังอ้าขาร้องครางให้ชายหนุ่มมุดหน้าเข้าไปใต้กระโปรง แม้ภายในห้องจะมืดมาก แต่มันก็เห็นใบหน้าของเธอชัดเจน มินตรารีบตั้งสติ ก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปคว้าโทรศัพท์มากจากภารโรง แต่ลุงดำนั้นไวกว่า
“นี่ แก.....ไอ้โรคจิต”
“ใครกันแน่ที่โรคจิต แอบมาเอากันในห้องแบบนี้....ถ้าคนอื่นรู้เข้ามันจะเป็ยังไงนะ”
“ยะ....อย่านะ”
“อยากให้กูลาออกมากใช่มั้ย....ได้....ถ้ากูออกเมื่อไหร่ คลิปของมึงกับไอ้คนนี้ก็จะออกเหมือนกัน”
ใบหน้าของมินตราเหวอจนดูออกอย่างเห็นได้ชัด เหงื่อของเธอผุดเป็เม็ด ในหัวตอนนี้เต็มไปด้วยความกลัว
“อย่า...อย่านะ แกอยากได้เงินใช่มั้ย อยากได้เท่าไหร่บอกมาเลย”
หญิงสาวยอมเสียทุกอย่างเพื่อแลกคลิปนั้นมา ถ้าเกิดว่าภาพลักษณ์คุณหรูผู้แสนดีกำลังอ้าขาร้องครางให้แฟนหนุ่มมุดใต้กระโปรงหลุดออกไป อนาคตอันสดใสของเธอต้องจบลงไม่สวยอย่าที่ฝันไว้แน่นอน...
“ตอนเย็นไปคุยกับกูที่ห้อง......ถ้ายังอยากได้คลิปพวกนี้”
“ดะ......เดี๋ยวสิ.........ห้อง...ห้องของแก....มันที่ไหน”
“เดี๋ยวมึงก็รู้”
ลุงดำยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ เขาทำงานเป็ภารโรงให้คณะแห่งนี้มาก่อนที่มินตราจะเข้ามาเรียน นั่นจึงทำให้ลุงดำรู้ทุกซอกทุกมุมของความเป็ไปอย่างเงียบเชียบ ไม่มีความลับไหนในสถานที่แห่งนี้จะปกปิดเขาได้ แม้แต่เื่ของยัยผู้หญิงจองหองคนนั้น...ลุงดำเองก็รู้เื่นี้มานานแล้ว แต่เลือกที่จะเก็บเงียบไว้แค่นั้น ในเมื่อยัยเด็กเมื่อวานซืนอยากลองดี....ลุงดำก็จะขอสั่งสอนให้หลาบจำเสียบ้าง!
64K
![[มี E-book] เกิดใหม่ครั้งนี้ฉันจะขอลิขิตชีวิตเอง ยุค70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1739084552_33548444.webp)
