นัค นักประดิษฐ์แห่งหมู่บ้านภูตจิ๋ว

ณใต้รากไม้ใหญ่ที่มีมอสสีเขียวเรืองแสง มีหมู่บ้านเล็กจิ๋วซ่อนตัวอยู่หมู่บ้านนั้นชื่อว่า หมู่บ้านภูตจิ๋ว

บ้านแต่ละหลังทำจากลูกโอ๊ก เปลือกหอย และกลีบดอกไม้แห้ง เช้าๆ จะได้ยินเสียง

กระดิ่งน้ำค้างดังแ๵่๭เบาแทนเสียงนาฬิกาปลุก

ในหมู่บ้านนี้มีภูตจิ๋วตัวหนึ่งชื่อว่า นัค

นัคไม่ได้เก่งเ๹ื่๪๫ปลูกเห็ด หรืออบขนมเหมือนภูตคนอื่นๆ แต่เขามีหัวใจของ นักประดิษฐ์

มุมบ้านเล็ก ๆของนัคเต็มไปด้วยสปริงจากแมลง ใบไม้ที่พับเป็๲เฟือง และหยดน้ำค้างที่เขาเก็บ

ใส่ขวดใสไว้เป็๞พลังงาน

คืนหนึ่ง ลมหนาวพัดแรงผิดปกติ

กังหันใบไม้ที่ช่วยส่งแสงหิ่งห้อยไปทั่วหมู่บ้านหยุดหมุนทำให้หมู่บ้านมืดลงอย่างน่าเป็๞ห่วง

ภูตจิ๋วหลายตัวเริ่มกังวลเพราะหากไร้แสง หิ่งห้อยจะบินหลงทาง และเด็กภูตจะกลัวความมืด

นัคยืนมองกังหันที่หยุดนิ่งด้วยแววตาครุ่นคิด

“บางทีมันไม่ต้องหมุนด้วยลมก็ได้นี่นา”เขาพึมพำ

ตลอดทั้งคืน นัคไม่ได้นอน

เขานำหยดน้ำค้างที่เก็บไว้ มาผสมกับยางจากต้นไม้ทำเป็๲ลูกกลมใส จากนั้นต่อเข้ากับเฟือง

ใบไม้และสปริงแมลง เขาค่อย ๆ ทดลองหมุน ปรับ และฟังเสียงหัวใจของเครื่องประดิษฐ์เต้น

เบา ๆ

เมื่อแสงแรกของเช้าสาดลงมา

กังหันแสงแบบใหม่ ของนัคก็เริ่มทำงาน

มันหมุนช้า ๆ ด้วยพลังน้ำค้างและปล่อยแสงอ่อนโยนออกมาเอง หิ่งห้อยบินกลับมาเรียงตัวรอบ

หมู่บ้านราวกับดาวดวงเล็ก ๆ

ภูตจิ๋วทั้งหมู่บ้านมุงดูด้วยรอยยิ้ม

เด็กภูตหัวเราะอย่างดีใจผู้เฒ่าภูตพยักหน้าชื่นชม

นัคยิ้มเขิน ๆ

“ผมแค่ลองทำดูครับ”

คืนนั้นหมู่บ้านภูตจิ๋วสว่างไสวด้วยแสงอุ่นกว่าที่เคย

ไม่ใช่เพราะกังหันใหม่เพียงอย่างเดียว

แต่เพราะทุกคนได้เห็นว่า ความคิดเล็กๆ และหัวใจที่ไม่ยอมแพ้

สามารถทำให้ทั้งหมู่บ้านอบอุ่นขึ้นได้

และใต้รากไม้ใหญ่นั้น

นัค นักประดิษฐ์ตัวน้อยก็หลับลงพร้อมความฝันถึงสิ่งประดิษฐ์ชิ้นถัดไป

ในคืนที่แสนสงบ