ผู้ร่วงหล่น

แจ๊ครีบเก็บซากศพหมีขนฟ้าทั้งหมด ตลอดทางที่ผ่านมาแจ๊คก็เก็บศพที่กลุ่มของอโรนฆ่าเอาไว้ ทำให้สัตว์อสูรที่ติดตามกลิ่นเลือดเข้ามาไม่เจอกับซากศพจึงโกรธเกรี้ยวมาก

นี้จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้สัตว์อสูรโจมตีกลุ่มอโรน หมีขนฟ้าก็เช่นกันมันไม่ได้ตามพวกกลุ่มอโรนเพราะว่าผ้าคลุม

แต่เป็นเพราะว่าพวกหมีขนฟ้าตามกลิ่นเลือดมาและไม่เจอซากศพแต่เจอกับกลุ่มอโรนแทน จึงทำให้พวกมันโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

อาจเป็นเพราะว่ามนุษย์ในดินแดนน้ำแข็งแห่งตายขาดแคลน จึงทำให้พวกสัตว์อสูรที่ต่อสู้กับกลุ่มอโรนทุกครั้งมันต้องน้ำลายไหล

สิ่งที่ทำให้หมีขนฟ้าติดตามกลุ่มอโรนได้เป็นเพราะหัวหน้าหมีสีฟ้าได้ถุยน้ำลายลงไปในผ้าคลุมของคนในกลุ่มหนึ่งคน

ในดินแดนที่หนาวเย็นขนาดนี้จะมีใครบ้างที่อาบน้ำหรือเปลี่ยนเสื้อผ้า ตลอดหลายวันที่ติดตามกลุ่มอโรนแจ๊คได้เรียนรู้เทคนิคการโจมตีที่หลากหลาย

ตลอดการเดินทางกลุ่มของอโรนมีแต่ความทุกข์ทรมาน คนที่ได้ประโยชน์มากที่สุดคือแจ๊ค ได้ทั้งศพและเทคนิคที่หลากหลายถ้ากลุ่มอโรนรู้เรื่องนี้เข้าไม่รู้ว่าจะแสดงหน้าตาออกมาอย่างไร

พอเก็บซากศพหมีขนฟ้าทั้งหมดแจ๊ครีบตามเงากลุ่มของอโรนไปเดี๋ยวจะหาย

ผ่านไป 2 วันในที่สุดกลุ่มของอโรนก็เจอทางเข้าไปสู่สิ่งของยุคแรก ระหว่างทางหลังจากที่ปะทะกับหมีขนฟ้ากลุ่มของอโรนได้เจอกับการต่อสู้ที่เล็กน้อยเท่านั้น

ทำให้ทุกคนในกลุ่มอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์แข็งแรง ตรงหน้าของทุกคนในกลุ่มอโรนมีต้นไม้สูง 2 เมตรที่ไร้ใบไม้บนต้นเพราะถูกหิมะกัดกร่อนแต่ที่น่าแปลกคือตัวต้นไม้ไม่ได้ถูกหิมะกัดกร่อนด้วย

ต้นไม้ที่วางข้างหน้าของพวกเขามีอยู่ด้วยกัน 5 ต้น อโรนหยุดเดินเพื่อเห็นต้นไม้พวกนี้ ทำให้คนในกลุ่มสงสัย

“พวกเรามาถึงทางเข้าดันเจี้ยนสู่สิ่งของยุคแรกแล้ว”

เดนถามด้วยความดีใจและไม่ใช้เดนคนเดียวที่ดีใจทุกคนในกลุ่มก็ดีใจ

“ทางเข้าอยู่ที่ไหน”

อโรนมองเดนด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจเล็กน้อย

“นายคิดว่าทางเข้ามันจะไม่ซ่อนหรือไง ถ้าไม่ซ่อนทุกคนคงรู้กันหมดแล้ว”

เดนหัวเราะเล็กน้อยและถอยหลังไปอยู่ร่วมกับกลุ่ม อโรนหยินกิ่งไม้แห้ง ๆ สีดำออกมาจากแหวนมิติและตรงเข้าไปในใจกลางช่องว่างของต้นไม้ทั้ง 5

อโรนยืนตรงหน้าต้นไม้ด้านหลังขวาและเอากิ่งไม้เงาดำสนิทจิ้มเข้าไปในรากไม้และลากออกมาทำให้พื้นหิมะเป็นรอยแยก

ลากกิ่งไม้ต้นไม้ด้านหลังขวาจนมาถึงต้นไม้ด้านหน้าตรงกลาง และทำแบบเดิมกับที่ทำกับต้นไม้ด้านหลังขวากับต้นไม้ด้านหน้าตรงกลาง

พอถึงตรงกลางและลากกิ่งไม้กลับไปด้านหลังซ้ายต่อมาด้านหน้าขวาต่อมาด้านหน้าซ้ายและสุดท้ายลากกิ่งไม้กลับสู่จุดเริ่มต้นด้านหลังขวา

ถ้ามองจากมุมมองด้านบนจะพบว่าสิ่งที่อโรนลากกิ่งไม้เป็นรูปดาว

อโรนยืนตรงกลางของรูปดาวและยกกิ่งไม้ขึ้นจนชี้เป็นแนวตรงกับฟ้าก่อนจะฟาดลงมาด้วยแรงทั้งหมดในตัว

ตอนที่อโรนยกกิ่งไม้ขึ้นฟ้าด้านล่างพื้นรูปดาวได้ส่องแสงสว่างสีดำสนิทจนเกิดเป็นหลุมดำขนาดเล็กแม้แต่แสงของดวงจันทร์ก็ไม่สามารถส่องแสงมาถึงหลุมดำขนาดเล็กได้

ราวกับหลุมดำขนาดเล็กได้กลืนกินอากาศ พลังลมปราณ ธาตุและแสงต่าง ๆ มากมาย ทุกคนในกลุ่มอโรนที่มากันรู้สึกหวาดกลัวหลุมดำมาก

แม้แต่แจ๊คที่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ ยังรู้สึกถึงความมืดมิดที่พยายามจะกัดกินดวงตาและวิญญาณของเขา

ทันใดที่กิ่งไม้กระทบกับพื้น หลุมดำขนาดเล็กเกิดระเบิดขึ้นแต่การระเบิดไม่ได้สร้างความสร้างหายเหมือนกับการระเบิดของลูกโป่งที่ถูกเหล็กแหลมจิ้ม

อโรนได้พูดขึ้นทันทีหลังจากที่กิ่งไม้สีดำกระทบกับพื้น

“ลบล้าง”

เพล้ง

ราวกับภาพมายาแม้แต่แจ๊คเองก็ยังไม่เชื่อ ต้นไม้ทั้ง 5 และวงแหวนรูปดาวบนพื้นได้แตกกระจายเหมือนกับแก้ว

สิ่งที่โผล่มาหลังจากที่กระจกแตกคือถ้ำขนาดเล็กที่สูง 4เมตรกว้าง 2 เมตร ไม่มีสิ่งใดเป็นพิเศษนอกจากตัวถ้ำทำมาจากดินแข็ง

ทุกคนในกลุ่มรวมถึงแจ๊คคิดว่าถ้าไม่ได้เห็นการลบล้างค่ายกลปิดบังถ้ำแห่งนี้ คงคิดว่าถ้ำแห่งนี้ไม่มีอะไรซ่อนอยู่แน่ ๆ

กิ่งไม่สีดำสนิทได้แตกสลายกลายเป็นฝุ่นควัน อโรนหันไปบอกกับทุกคนว่า

“รีบเข้าเร็วเข้า ถ้ำแห่งนี้ปรากฏแค่ 3 นาทีเท่านั้น”

สติของทุกคนได้กลับมาจึงรับเข้าไปในถ้ำอย่างรวดเร็ว เป็นอย่างที่อโรนบอกพอผ่านไป 3 นาทีถ้ำได้หายไปเหลือเอาไว้แต่ต้นไม้ทั้ง 5 เหมือนเดิม

หลังจากที่ทุกอย่างกลับเป็นปกติ ได้มีขาข้างหนึ่งแตะไปตรงต้นไม้ข้างหน้าอย่างจัง

ฟิ้ว ปัง

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

ปรากฏว่าแจ๊คเป็นคนเตะและตอนนี้แจ๊คกำลังจะกลิ้งตัวอยู่เพราะต้นไม้แข็งมาก หู่เสวียที่มองแจ๊คอยู่ด้านบนเอามือจับศีรษะและถอนหายใจ

[ทำบ้าอะไร]

ผ่านไปไม่กี่วินาที อาการเจ็บปวดได้หายไปแจ๊คจึงลุกขึ้นมาได้และตอบคำถามกลับไป

[ฉันนึกว่ามันเป็นภาพลวงตาจึงเตะไปทีหนึ่ง ฉันไม่รู้ว่าทำไมมันถึงแข็งได้ขนาดนี้]

[นายโง่หรือโง่มาก ๆ ต้นไม้ทั้ง 5 คือผนึกที่ใช้ผนึกทางเข้า ถ้าไม่ถึงระดับครึ่งก้าวผู้เป็นเทพนายไม่มีทางทำลายมันได้]

แจ๊คก็คิดอย่างนั้นแต่มันอดใจไม่ได้จริง ๆ เห็นว่ากิ่งไม้แห้ง ๆ ยังสามารถทำลายได้จึงลองสักหน่อย

[หู่เสวียกิ่งไม้สีดำนั้นคืออะไร]

[นายยังจำขวดสีแดงในตอนนี้ฆ่ายักษ์ได้ไหม]

[พวกมันเรียกขวดทะเลแดง]

[ใช่แต่จริง ๆ มันมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่าขวดสังเวยชีวิตของเผ่าโลหิต]

[ชื่อขวดสังเวยชีวิตมันน่าฟังมากกว่าขวดทะเลแดงอีก เผ่าโลหิตเป็นคนผลิตหรือ]

[ใช่ ช่วงสงครามเมื่อฉันยังมีชีวิตอยู่ เผ่าโลหิตได้แบ่งออกเป็น 2 ฝ่ายคือเผ่าโลหิตเทพและเผ่าโลหิตมาร ตอนแรกทุกคนในเผ่าโลหิตยังสามัคคีอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข แต่ทว่าเมื่อมีคนเยอะมากขึ้น ความคิด ความเห็นจึงแตกต่างกัน ผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่าโลหิตได้คิดค้นเครื่องมือที่จะดูดเลือดของสิ่งมีชีวิตมาทดแทนพลังงาน สิ่งของหนึ่งในนั้นก็คือขวดสังเวยชีวิต สิ่งนั้นใช้ได้ดีมากและทำให้เผ่าโลหิตขึ้นมาถึงในระดับ 9 ดาว ในตอนแรกเผ่าโลหิตได้ใช้เลือดของตนเองเป็นเครื่องสังเวยในการเปิดใช้งาน พอเริ่มที่จะมีอำนาจเริ่มขึ้น ๆ จนมีคนกลุ่มหนึ่งคิดว่าทำไมพวกเราไม่เอาเลือดของสิ่งมีชีวิตอื่นมาแทนเลือดของตนเอง เลือดของเผ่าโลหิตสำคัญมากเพราะเลือดของเผ่าโลหิตคือชีวิต พอเสียเลือดร่างกายของเผ่าโลหิตจะอ่อนแอ ถ้าเสียเลือดจนหมดตัวก็จะตาย ด้วยความคิดแบบนั้นจึงไปเรียกร้องในที่ประชุมทำให้เกิดประเด็นปัญหาขึ้น 2ใน4ผู้อาวุโสสูงสุดเห็นด้วยกับแนวความคิดนี้ ส่วน2ใน4ไม่เห็นด้วย จึงทำให้เผ่าโลหิตมีปัญหาภายในและสุดท้ายก็จบลงด้วยการแบ่งแยก ตอนนี้ทั้งเผ่าโลหิตเทพและเผ่าโลหิตมารมีระดับ 8 ดาวครึ่ง]

[เรื่องพวกนี้มันไกลเกินไปสำหรับฉันไม่ตอนนี้ มันเกี่ยวอะไรกับขวดสังเวยชีวิต]

[ใช่เรื่องพวกนี้มันเกิดระดับของนายไป กิ่งไม้สีดำนั้นเกี่ยวกับขวดสังเวยชีวิตเพราะว่ากิ่งไม้นั้นมาจากขวดสังเวยชีวิต]

แจ๊คได้ยินดังนั้นจึงตกใจ

[ไม่ใช่ว่า ใส่เลือดเต็มตามเงื่อนไขของขวดสังเวยชีวิตที่ต้องการและปล่อยออกมาทันทีหรือ]

[นายคิดว่าของที่สร้างจากเทพจะมีข้อบกพร่องบ้า ๆ นี้หรือ]

แจ๊คได้ยินก็ยืนสับสนมาก ใช่ของที่สร้างจากเทพมันจะมีจุดอ่อนง่าย ๆ อย่างนี้หรือ

หู่เสวียจึงพูดต่อ

[ขวดสังเวยชีวิตได้สร้างมหาเวทที่มีชื่อว่าการลบล้างของธาตุมืด พวกมันอาจจะเอากิ่งไม้มาและใส่มหาเวทลงไปในกิ่งไม้นั้น]

พอได้รับคำตอบที่พึงพอใจและถามไปว่า

[กลุ่มนั้นเข้าไปอีกนานแค่ไหน]

หู่เสวียตอบแจ๊คว่า

[ที่พวกมันเข้าไปคือดันเจี้ยนรู้ไหม]

[รู้ได้ยินเสียงตะโกนของพวกนั้นอยู่]

[นายคิดว่าดันเจี้ยนระดับไหนที่พวกนั้นต้องการละ]

[ระดับ...อย่าบอกนะว่า]

[ใช้ ถ้าตามแผนที่ของนายเป็นระดับสีดำ นายรู้ไหมระดับสีดำมีประมาณ 80-100ชั้น]

แจ๊คส่งเสียงร้องออกมา เมื่อได้ยินจำนวนชั้น

[ฉันจะทำอะไรดีระหว่างที่รอพวกกลุ่มนั้น]

หู่เสวียทำท่าคิดสักพักหนึ่งก่อนให้คำตอบ

[พัฒนาวิชานายให้ใช้ได้ดีขึ้น นายเห็นหิมะที่ร่วงหล่นไหม นายสร้างเข็มเล็ก ๆ เท่ากับหิมะและโจมตีไปให้เข้าเป้าทุกดอก]

แจ๊คมองขึ้นฟ้าตรงที่หู่เสวียอยู่ถ้าแม้จะไม่เห็นตัวก็ตาม มองด้วยสายตาแบบอึ้ง ๆ

[เธอของานยากมาก ทุกทีฉันเจอแต่ศัตรูตัวใหญ่ ๆ ทำให้อัดอากาศเป็นแบบส่ง ๆ เพราะว่ามันโดนเป้าหมายแน่นอนแต่นี้จะให้สร้างเข็มเล็กเท่ากับหิมะและโจมตีหิมะที่ร่วงหล่นมาอย่างกะปืนกลนี้นะ]

การอัดอากาศในแต่ละครั้งของแจ๊ค สร้าง 2 อย่างพร้อมกันสร้างแค่ 2 วินาทีเพราะสร้างแบบส่ง ๆ แต่แน่นทำลายแต่นี่สร้างการโจมตีเล็ก ๆ ต้องใช้สมาธิมาก การสร้างอาจจะใช้เวลา 5-10วินาที ถือว่ายากมาก

[ถ้าง่ายมันจะเป็นการฝึกฝนหรือ]

แจ๊คไม่มีอะไรจากทำอยู่แล้วจึงตกลงเพราะว่าไม่รู้ว่าพวกนั้นใช้เวลาเท่าไร อาจจะเป็นวันหรือเดือนหรือมากกว่านั้นก็ไม่รู้

............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................