บนพรมหนานุ่มกลางห้องนั่งเล่นที่แอร์เย็นฉ่ำ เรฟกับหลินหลินนั่งอยู่ท่ามกลาง กองทอง 500 ตำลึง ที่ส่องแสงระยิบระยับ แซมด้วยตั๋วแลกเงินอีก 1,000 ตำลึงเงิน และหีบไม้ที่อัดแน่นไปด้วย เงินอีแปะ 1 ล้านเหรียญ จนฝาแทบระเบิด!
ไม่รวมถึงเกวียนลากที่จอดอยู่หน้าบ้าน ซึ่งเต็มไปด้วยข้าวสารคุณภาพดี ผ้าแพรเนื้อนุ่ม และเครื่องปรุงรสที่เรฟ "แกล้งซื้อ" กลับมาเพื่อให้การค้าดูเนียนตา
"โอ้โห... ท่านเรฟ... ข้าไม่ได้ฝันไปไช่มั้ยจ๊ะ?" หลินหลินหยิบทองคำขึ้นมากัดเบาๆ น้ำตาคลอเบ้า "เงินพวกนี้... มันเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้านข้าได้เป็นปีๆ เลยนะจ๊ะ!"
เรฟหัวเราะร่าพลางเอนหลังพิงโซฟา แขนข้างหนึ่งโอบไหล่บางของสาวน้อยวัย 19 ที่ตอนนี้ผิวพรรณเริ่มเปล่งปลั่งขึ้นผิดตา "ไงล่ะหลินหลิน... เห็นกองเงินนี่แล้วรู้สึกยังไง? ตัดสินใจถูกมั้ยที่ยอมทิ้งกองฟางเน่าๆ มาอมควย... เอ๊ย มาใช้ชีวิตกับข้าน่ะ? 555+"
เขาก้มลงกระซิบข้างหูเธอพลางเป่าลมเบาๆ จนหลินหลินขนลุกซู่ "ข้าไม่ได้ไปปล้นฆ่าใครที่ไหน ของวิเศษที่ข้าเอาไปขาย เจ้าก็เห็นกับตาว่าพวกเศรษฐีมันแทบจะกราบกรานขอซื้อ... ทีนี้ตอบข้ามาซิ อยากกลับไปขุดผักบุ้งข้างคูน้ำที่เดิมมั้ย? หรืออยากจะนอนถ่างขาให้ข้าซอยหีบนกองทองพวกนี้ต่อไป?"
หลินหลินหน้าแดงก่ำจนถึงใบหู เธอรีบซุกหน้าลงกับอกแกร่งของเรฟ มือเรียวเล็กคว้า "แท่งอสูร" ที่ตุงอยู่ในกางเกงของเขาผ่านเนื้อผ้าเบาๆ "ท่านเรฟก็... พูดจาลามกอีกแล้ว! ใครจะอยากกลับไปที่อดอยากแบบนั้นกันล่ะจ๊ะ... ข้าขอเลือกนอนในห้องแอร์เย็นๆ ให้ท่าน 'ใช้งาน' ข้าจนน้ำแตกคาเตียงยังดีกว่าต้องกลับไปหิวโหยแบบเดิมร้อยเท่าพันเท่าเลยจ้ะ!"
"หึหึ... ปากดีแบบนี้ต้องให้รางวัล!" เรฟควักเงินอีแปะออกมาหนึ่งกำมือแล้วโปรยใส่ร่างเปลือยเปล่าของหลินหลิน (ที่เขาเพิ่งสั่งให้ถอดชุดออกก่อนนับเงิน) "เอ้า! ข้าให้เงินนี่เป็นของขวัญ เอาไปโปรยเล่นในห้องนอนเจ้าก็ได้ แต่อย่าลืมนะ... คืนนี้ข้าจะจ้างคนมาเริ่มปรับพื้นที่ทำฟาร์มรอบๆ บ้านเรา เจ้าต้องเตรียมตัวเป็น 'นายหญิง' คอยคุมคนงาน... แต่ตอนกลางคืน ต้องเป็น 'อีหนู' คอยรับใช้ข้าให้ถึงใจ เข้าใจมั้ย?!"
"จ้ะท่านเรฟ... ข้าจะปรนนิบัติท่านให้สมกับเป็นมหาเศรษฐีเลยจ้ะ!" หลินหลินยิ้มหวานพลางก้มลงถอดกางเกงเรฟออก เตรียมทำความสะอาด "ของรัก" ของเจ้านายด้วยปากนุ่มๆ ท่ามกลางกองทองที่วางล้อมรอบตัว