ผู้ร่วงหล่น

    บทที่ 72 ขอนไม้ต้นไม้ล้านต้น.

    หลังจากที่มีตัวอักษรขึ้นมาสักพักหนึ่ง เคาร์เตอร์ต้นไม้เปิดออกพร้อมกับถาดอาหารขนาดใหญ่มีอาหารในจานคือ ข้าวมันจานหนึ่ง ไก่ที่สับมาอีกจานหนึ่งและต้มแซ่บกระดูกอ่อน

    ในถาดอาหารมีฟองอากาศปิดกันเพื่อป้องกันไม่ให้กลิ่นอาหารกระจายไปทั่วห้องอาหาร

    แจ๊คยืนตกใจตรงหน้าเคาร์เตอร์ต้นไม้ ตนเองไม่คิดว่าจะสามารถทำได้จริงและดูเหมือนว่าจะไม่ใช้วัตถุดิบธรรมดา ข้าวมันมีสีเหลืองทองแค่มองความอยากอาหารในตัวแจ๊คพุ่งขึ้นอีกระดับ

    ไก่ไม่ได้มีสีขาวนวลแต่เป็นสีแดงอ่อนและเนื้อไก่มีความเนียนนุ่มราวกับไม่ได้ใช้วิธีการต้ม ส่วนอีกอย่างหนึ่งคือตำแซ่บกระดูกอ่อน น้ำตำแซ่บมีสีส้มอ่อนส่วนกระดูกอ่อนไม่รู้ว่ากระดูกของอะไรแต่ทว่าชิ้นใหญ่พอดีคำ

    เนื้อที่ติดกระดูกมีสีแดงอ่อนเหมือนกับสเต็กที่มีความสุกพอกับการรับประทาน แจ๊คหยิบถาดอาหารขึ้นมาพร้อมเดินไปที่โต๊ะทานอาหาร

    แจ๊คได้นั่งลงคิดสักพักหนึ่งว่าจะเอาฟองอากาศออกได้ยังไงจึงยกนิ้วชี้ขึ้นมาเจาะกับฟองอากาศปรากฏว่าฟองอากาศแตกกระจายพร้อมกับกลิ่นอาหารที่หอมอบอวลไปทั่วทั้งห้อง กลิ่นสมุนไพร เนื้อและข้าวได้ผสมร่วมอยู่ในกลิ่นที่กระจายออก

    แจ๊คไม่คิดมาก่อนว่าจะมีอาหารที่มีกลิ่นอาหารเย้ายวนใจมากขนาดนี้ แจ๊คหยิบช้อนออกจากชุดแห่งความว่างเปล่า

    ตักชิ้นเนื้อไก่สีแดงอ่อนขึ้นมาเนื้อไก่นุ่มมาก วางเนื้อไก่ลงบนข้าวมันร้อน ๆและตักข้าวพร้อมกับไก่ขึ้นมากินคำหนึ่ง

    พออาหารเข้าปากและเคี้ยวเท่านั้น รสชาติความหวานของเนื้อไก่ผสมกับความเค็มของข้าวผสมกันอย่างลงตัว อร่อยจนไม่คิดว่าจะมีอาหารที่อร่อยได้ขนาดนี้ ข้าวมันไก่จานนี้อร่อยกว่าซุปหมู 91เครื่องเทศที่แจ๊คได้ทำก่อนเข้าป่าแห่งความเงียบ

    กินอาหารที่รสชาติอร่อยได้ขนาดนี้แจ๊คอยากจะลงมือทานต่อแต่ยังมีต้มแซ่บกระดูกอ่อนที่ยังไม่ได้ลิ้มลอง แค่อาหารจานแรกยังอร่อยมากขนาดนี้แจ๊คหวังว่าตำแซ่บกระดูกอ่อนจะไม่ผิดหวัง

    ช้อนตักน้ำซุปตำแซ่บกระดูกอ่อนขึ้นมา ซุปมีสีส้มอ่อนประกายแสงสะท้อนไปมาเป็นภาพที่สวยงามมาก 

    ซี้ด

    รสชาติน้ำซุปมีความหวานมันเค็มและตามมาด้วยความเปรี้ยวที่ลงตัวอร่อยมากรสชาติกลมกล่อมที่ไม่มีรสไหนมากหรือน้อยไปกว่ากัน

    “อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

    แจ๊คลงมือกินอย่างตะกละตะกลามจนหมดไม่รู้ผ่านไปเท่าไร อาหารตรงหน้าแจ๊คหมดไปที่เรียบร้อย

    “รสชาติที่ไม่เคยกินจากไหนมาก่อน ถ้าโลกเดิมจะกินอาหารอร่อยอย่างนี้คงไม่มีทาง”

    หลังจากกินอิ่มท้องแจ๊คได้สำรวจห้องอื่น ๆ อีกห้องต่อไปคือ ห้องฝึกฝน ห้องฝึกฝนแห่งนี้สามารถฝึกวิชาการต่อสู้ได้ มีระดับให้เลือกตั้งแต่ 1-10 ระดับ

    แจ๊คลองกดระดับ 2 ดูปรากฏตัว มีลิง 10ตัว หมีกรงเล็บ 10 ตัว เสือสีดำ 5 ตัวและวัวยักษ์ 1 ตัว

    เสือดำสูง 1 เมตรถึงแม้ว่าเสือดำจะตัวเล็กที่สุดแต่ประมาทไม่ได้เพราะตัวเล็กสิ่งที่มาทดแต่พละกำลังคือความเร็วที่สูงมาก

    วัวยักษ์มีขนาด 10 เมตร มีพละกำลังอันมหาศาล ผิวหนังทนทานและพลังฟื้นตัวที่ยอดเยี่ยมมาก แจ๊คไม่สามารถสร้างบาดแผลให้กับวัวยักษ์

    สัตว์อสูรทั้งหมดในห้องฝึกฝนมีระดับปีศาจฝึกฝน แจ๊คคิดว่าถ้าเลือกระดับ 9 มันคงไม่ใช้การฝึกฝนระดับครึ่งเทพหรือยังไง

    พอแจ๊คกำลังจะตาย สัตว์ทั้งหมดในห้องได้หยุดลงก่อนจะสลายหายไป ทำให้แจ๊คโกรธและผิดหวังมากที่ตนเองอ่อนแอขนาดนี้

    หลังจากบาดแผลฟื้นตัวเสร็จ แจ๊คได้สำรวจห้องต่อ ห้องต่อไปคือห้องนอน ห้องนอน ห้องนอนไม่มีอะไรมากแค่เตียงขนาดใหญ่เท่านั้น

    ต่อไปคือ ห้องรู้แจ้ง ห้องนี้เหมือนกับห้องสมุดที่ถูกเอาสิ่งของส่วนใหญ่ไปแล้ว สิ่งของหลงเหลืออยู่แค่ตัวอักษรขนาดใหญ่

    ตัวอักษรอ่านว่า ดิน แจ๊คจ้องมองตัวอักษรสักพักก่อนจะพบว่าสามารถทำให้วิญญาณของแจ๊คแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย

    ทว่าจ้องมองไปนาน ๆ จะทำให้ปวดหัวมากจึงหยุดก่อนจะสำรวจห้องต่อไปคือ ห้องวิจัย

    ห้องวิจัยมีขวดแก้วขนาดใหญ่เยอะมาก ๆ มีเอกสารการทดลองบนโต๊ะแต่ทว่าเหมือนกับห้องสมุดและห้องรู้แจ้ง เอกสารส่วนใหญ่ถูกเก็บไปหมด

    เหลือแต่ส่วนน้อย ๆ แค่บอกว่าสัตว์แต่ละตัวมีความสามารถอะไรเท่านั้น แจ๊คจึงยังไม่ให้ความสนใจที่ห้องนี้เพราะตนเองยังอ่านหนังสือเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัดยังไม่จบเล่ม

    ห้องต่อมาคือวัตถุดิบสำหรับการวิจัยเลวร้ายกว่าห้องสมุดและห้องรู้แจ้งเพราะห้องนี้ว่างเปล่าแม้แต่มดสักตัวยังไม่มี

    ต่อมาคือห้องวัตถุดิบสำหรับอาหาร ห้องนี้ดีงามมากเพราะมีวัตถุดิบครบทั้งหมดมีทั้ง หมูยักษ์ที่ร่างกายถูกผ่าครึ่ง วัวที่หัวหาย ไก่ที่เหลือแต่ตัวปีกและขาถูกตัด สิ่งมีชีวิตอื่นที่แจ๊คไม่รู้อีกมากมาย

    ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่แจ๊คจ้องมองด้วยความสนใจคือ มนุษย์คนหนึ่งถูกตรีงร่างกายทั้งตาย แขน ขาหายไปหัวถูกผ่าสมองและเครื่องในหายไปแจ๊คคิดว่าเครื่องในและสมองของมนุษย์คนนี้คงถูกกิน

    ไม่ได้มีมนุษย์แค่คนเดียวแต่มีเกือบครึ่งห้อง แจ๊คคิดว่าคนที่อาศัยอยู่ก่อนหน้าคงกินเนื้อมนุษย์เป็นอาหารแน่นอน

    แจ๊ครู้สึกแปลกใจมากที่ตนเองไม่ได้รู้สึกขยะแขยงที่เห็นเพื่อนร่วมเผ่าถูกกิน แต่กลับมองด้วยความสนใจหรือเป็นเพราะสภาพจิตใจของตนเองเริ่มไม่ปกติ

    แต่แจ๊คไม่สนใจเหตุผล ห้องต่อไปคือห้องสมบัติและเป็นที่แจ๊คคิดว่าคงไม่มีอะไรมาก

    ห้องสมบัติ ประตูห้องสมบัติแน่นหนากว่าห้องอื่นมากไม่รู้เพราะเหตุใดแจ๊คที่เป็นคนนอกถึงเข้าได้อย่างสบาย แจ๊คคิดว่าคงเป็นเพราะว่าพวกที่อาศัยอยู่ก่อนได้ปลดระบบการรักษาความปลอดภัยหรือไม่ก็ตายกันทั้งหมด

    ห้องสมบัติมืดมากและสิ่งที่คิดเป็นความจริง ห้องสมบัติเกือบทั้งหมดว่างเปล่าเหลือทิ้งเอาไว้แต่ยาหมดอายุ  เหล็กกล้าและก้อนสีดำ

    แจ๊คเริ่มจะชินชาเพราะตนเองไม่ได้หวังมากนัก ถ้าหวังมากแล้วไม่ได้ตามที่หวังมันจะเจ็บปวดมาก

    หยิบยาขึ้นมาเปิดขวดดม

    “แค่ก แค่ก กลิ่นบ้าอะไรนี้เหมือนกับรองเท้าเน่าที่ใส่ค้างถึง 10 ปี”

    แจ๊คปาขวดยาทิ้งเพราะดูเหมือนว่าจะเสียเวลาเปล่า คงไม่มีใครทิ้งสมบัติดี ๆในพื้นที่รกร้าง ทันใดนั้นมีไม้แห้ง ๆตกใส่หัวแจ๊คในจังหวะที่เขาประมาท

    “กิ่งไม้แห้ง ๆ”

    แจ๊คไม่ได้คิดอะไรมากเพราะว่าตอนนี้แจ๊คอยู่ป่าแห่งความเงียบคนเดียวเดี๋ยวก่อนไม่ใช่ว่าตอนนี้เขาอยู่ในรากไม้ขนาดใหญ่หรือ แจ๊คเงยหน้าขึ้นมองบนเพดานห้องสมบัติ

    ปรากฏตัวมีรากไม้นับไม่ถ้วนพันกันเป็นไข่ขนาดใหญ่ 

    แจ๊คได้ส่งพลังจิตไปสำรวจ ภายในรากไม้มีพลังธาตุไม้ที่เข้มข้นกว่าในอากาศมาก แจ๊คไม่รู้ว่าคือสิ่งใดเพราะสัมผัสของตนเองถูกดีดกลับ

    “คืออะไร หรือว่าขอนไม้ต้นไม้หมื่นต้นทว่ารากไม้มันเยอะมากหมื่นมาก”

    ไม่รอช้าแจ๊คได้กระโดดขึ้นเกาะรากไม้และอัดอากาศเป็นมีดที่ฝ่ามือก่อนจะสับไปอย่างรุนแรง

    ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ 

    “รากไม้เยอะมาก”

    รากไม้ขาดแค่ไม่กี่รากเท่านั้นและยังมีอีกเยอะ แจ๊คไม่ยอมแพ้ได้ลงมือฟันรากไม้ไปเรื่อย ๆไม่รู้เวลาผ่านไปเท่าไร

    ตอนนี้แขนและขาทั้ง 2 ข้างของแจ๊คชาและบวมจนเห็นได้ชัด แค่ยกแขนขึ้นยังยากมากแต่รากไม้ยังเหลืออีกมกามาย แจ๊คไม่รู้ว่าตนเองลงมือสับไปเท่าไรพอแขนขวาบวมเปลี่ยนใช้แขนซ้ายพอแขนซ้ายบวมเปลี่ยนใช้ขาขวาและขาซ้าย

    ไข่รากไม้ลึกมาก ๆ แจ๊คไม่ยอมแพ้แขน ขาใช้ไม่ได้แต่ยังมีหนึ่งสิ่งที่ใช้ได้อยู่คือปาก

    แจ๊คอ้าปากก่อนกัดรากไม้ข้างหน้าอย่างจังและฉีกกระชาก ต่อให้ฟันหักหรือเลือดออกปากแจ๊คไม่สนใจเพราะสามารถฟื้นฟูได้ 

     สิ่งที่ต้องการตอนนี้คืออะไรที่อยู่ในไข่รากไม้ใบนี้ 

    “รา...กสุ...ดท้า....ย”

    ปากของแจ๊คในตอนนี้มีเศษไม้ เศษฟันและเลือดทำให้ไม่สามารถพูดได้สะดวก กัดรากไม้สุดท้ายแล้วฉีกกระชากรากสุดท้าย

    สิ่งที่อยู่ด้านในคือขอนไม้สีเขียวเข็ม ออร่าภายในขอนไม้ได้พุ่งทะลักเข้ามาในตัวแจ๊ค ร่างกายที่บวมชาและปากที่เต็มไปด้วยเลือดถูกรักษาภายในช่วงพริบตา

    ในตอนนี้แจ๊ครู้สึกเหมือนถูกชำระล้างทั้งร่างกายและจิตใจ ขอนไม้ตรงหน้ามีลวดลายใบไม้ขนาดใหญ่สิ่งตรงหน้าแจ๊คคือของที่เขาต้องการ ขอนไม้ต้นไม้หมื่นต้น

    ทว่าพลังในขอนไม้อันนี้มีพลังเท่ากับไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำ หรือว่าขอนไม้ต้นไม้ล้านต้นกัน

    แจ๊คเห็นขอนไม้ต้นไม้ล้านต้นในรายงานการแลกแต้มของบททดสอบแห่งความตาย ใช้แต้มเท่ากับไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำ

    โชคดีมากที่เจอของแบบนี้ในดวงดาวขนาดเล็กเพราะว่าหู่เสวียบอกว่าจะเจอสิ่งของพวกนี้ได้ตอนดวงดาวขนาดกลาง

    แจ๊คไม่รอช้าหยิบขอนไม้ต้นไม้ล้านต้นขึ้นมาหลอมรวมเข้าไปในตับทันที กระบวนการเหมือนกับตอนหลอมรวมพลังไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำ ตับเริ่มที่จะเปลี่ยนจนเป็นคริสตัลสีเขียวเข็ม และกระจายออร่าแห่งการรักษาเข้าสู้ร่างกาย บาดแผลเล็กน้อยที่ติดค้างภายในได้ถูกรักษาอย่างรวดเร็ว  สิ่งสกปรก สารพิษอาหารและมวลพิษที่ติดตัวแจ๊คจากโลกเก่า ได้ถูกขับไล่ด้วยพลังของขอนไม้ต้นไม้ล้านต้น ตอนนี้ร่างกายของแจ๊คสะอาดและบริสุทธิ์เหมือนเด็กทารกแรกเกิดที่เกิดมาจากท้องแม่ยังไม่มีสิ่งสกปรกจากภายนอกเข้ามาในร่างกาย

    ผู้คนส่วนใหญ่ที่มีฐานะครอบครัวจะเลือกอาหารที่ดี ข้าวทิพย์ น้ำค้างจากภูเขาให้กินทั้งแต่ยังเด็กทำให้ร่างกายมีความบริสุทธิ์ สุดท้ายยังมีสิ่งสกปรกอยู่ดีเพราว่าการกินเม็ดยา ตัวยาที่ไม่มีความบริสุทธิ์ 100 เปอร์เซ็นต์หรือโดนพิษจากการเดินทาง

    สิ่งสกปรกในร่างกาย ถ้าเยอะมากการใช้ลมปราณหรือพลังภายในร่างกายจะช้าจนเกิดการขัดข้องขึ้น ทำให้เสียเปรียบในการต่อสู้

    เซลล์ในร่างกายเริ่มที่จะแข็งแกร่งมาขึ้น แจ๊ครู้สึกว่าการรักษาตัวของเขารวดเร็วมากกว่าเดิม 5 เท่า อาการบาดเจ็บสาหัสแต่เดิมใช้เวลา 6-10 ชั่วโมง ณ เวลานี้แจ๊คใช้เวลาแค่ 3 ชั่วโมงในการรักษาตัว

    พลังของขอนไม้ต้นไม้ล้านต้นเหมือนกับไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำที่ยังเหลืออยู่อีก 80 เปอร์เซ็นที่เอาไว้ใช้ในอนาคต

    แจ๊คลืมตาขึ้นพร้อมกับความรู้สึกเหมือนกับได้เกิดใหม่ ร่างกายทุกส่วนส่งเสียงร้องด้วยความดีใจ

    “เหลือห้องสุดท้าย”

    แจ๊คลุกขึ้นเดินทางไปห้องควบคุม ห้องควบคุมเป็นห้องกลางที่ควบคุมป่าแห่งความเงียบไว้ ในห้องควบคุมไม่มีอะไรมากนัก

    แค่ควบคุมป่าแห่งความเงียบทั้งหมด ควบคุมสัตว์ที่ถูกสร้างและควบคุมการปล่อยตัว

    ควบคุมการปล่อยตัวคือปล่อยให้สัตว์ทั้งหมดไม่ให้จำกัดบริเวณป่าแห่งความเงียบแต่ออกไปล่าเลือดและเนื้อนอกป่าแห่งความเงียบแต่ทว่าถ้าตายจะไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้

    น่าสนใจมากแจ๊คจะปล่อยให้สิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นมาไปล่าเลือดและเนื้อมาเป็นพลังงานของป่าแห่งความเงียบแต่ไม่ใช่ตอนนี้

    ป่าแห่งความเงียบรวมถึงสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างกำลังย่อยสารอาหารมือใหญ่อยู่

    แจ๊คค้นหาไปเรื่อย ๆ จนเจอสิ่งหนึ่งที่น่าตกใจคือ

    ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………



    คล้ายกับเรื่องผู้ร่วงหล่น ที่คุณอ่าน