MAX เทพเกรียน เซียนก้มกราบ

ตอนที่62

หุ้นส่วน

          “เธอต้องการให้ฉันเข้ากิลด์เพื่อรบในสงครามกิลด์สินะ”

                “คงไม่ต้องอธิบายใช่ นายต้องมาช่วยสู้และวางแผนในการทำสงครามให้กิลด์ฉัน”

                ยิ่งแม็กซ์นิ่งงันครุ่นคิดสมาชิกคนอื่น ๆ ในกิลด์โมบิอุสยิ่งรู้สึกอึดอัด

                แม็กซ์ยืนนิ่งพร้อมสีหน้าลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงตัดสินใจเดินตรงไปยังคอมพิวเตอร์เครื่องประจำบริเวณเคาน์เตอร์หน้าของร้านเสียงกดแป้นพิมพ์ดังรัว ทุกการกระทำล้วนเป็นที่จับจ้องของทั้งสองฝั่งแต่เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของแม็กซ์จึงไม่มีใครกล้าสอดคำรบกวน

                “ตกลง!!!”

                เสียงตอบรับดังหนักแน่นนำมาซึ่งความผิดหวังท้อแท้ให้กลับฝั่งของกิลด์โมบิอุสอย่างรุนแรง

                “เยี่ยม”แต่สำหรับหัวกิลด์พริกขี้หนู ซึ่งรู้ความสามารถของแม็กซ์ดี นี่คือความสำเร็จชิ้นโบว์แดง

                หากเป็นก่อนที่จะรู้ตัวตนที่แท้จริงของแม็กซ์พี่โตคงไม่เกิดอาการเช่นนี้ แต่ตอนนี้ความคิดเรื่องกิลด์ กลับเป็นรองลงไปพี่โตมองภาพตนเองในอดีตที่เคยบิยขึ้นแล้วล่วงหล่นราวนกปีกหักแต่หากเป็นแม็กซ์ละ...พี่โตตั้งใจจะสนับสนุนแม็กซ์อยู่เบื้องหลังเป็นสายซัพพอร์ตผลักดันดวงไฟเจิดจ้าลูกเล็ก ๆ ที่ชื่อว่าแม็กซ์ขึ้นสู่ฟากฟ้าแต่แล้วจู่ ๆ ก็หมวยก็เดินเข้ามาดับความฝันของตนเองเอาไว้ การผจญภัยด้วยความสนุกเล่นร่วมกันจากจถดเล็ก ๆ แล้วเติบโตไปด้วยกัน มันคือเรื่องเพ้อเจ้อชัด ๆการย้ายไปอยู่กิลด์ที่มีโอกาสเติบโตมากกว่าจึงจะถูกสินะทุกเหตุผลหนักแน่นกดทับลงในความคิด...พี่โตนิ่งงันใบหน้าชาด้านราวกับถูกไม้หน้าสามฟาดเข้าอย่างจังไร้คำกล่าว ไร้ความรู้สึก ตอนนี้ทั้งหัวกลายเป็นกลวงขาว

                “แม็กซ์เอ็งคิดยังงั้นจริง ๆ เหรอวะ” ครั้งนี้กลับเป็นพี่เสกลูกคู่ ที่มักจะเป็นคนเอ่ยรองกลับเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสีงใส่อารมณ์ทั้งที่ปกติพี่เสกคือคนที่อารมณ์ดีที่สุดในกลุ่ม

                แม็กซ์หันกลับไปพยักหน้ารับ“คำสัญญาให้แล้วต้องเคารพสิพี่ หากไม่มีกิลด์ของหมวยช่วย ผมคงทำภารกิจไม่สำเร็จ”

                “คำสัญญาคำสัญญา !!!”พี่โตจ้องเขม็งไปที่แผ่นหลังของแม็กซ์ “แล้วที่เอ็งเคยสัญญากับพวกพี่ว่าจะตั้งกิลด์โมบิอุสด้วยกันละ มันไม่สำคัญใช่มั้ย”

                “คำสัญญานั้นสำคัญสิพี่แหม...ยังหนุ่มยังแน่นทำเป็นน้อยใจไปได้ ผมก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่เข้ากิลด์โมบิอุสซะหน่อย”แม็กซ์หันขวับกลับมาตอบคำของพี่โต ก่อนจะหันกลับไปหาหมวยที่ทำหน้าสงสัย“หมวยเธอเคยบอกว่าถ้าฉันไม่พอใจคำขอ ก็ไม่ต้องทำตาม เธอยังจำได้ไหม”

                หมวยมีท่าทีอึกอักแต่ก็พยักหน้ารับ เพราะหล่อนเคยพูดแบบนั้นจริง ๆ “แล้วนายจะปฏิเสธคำขอนี้ยังงั้นเหรอ”

                “ไม่ฉันจะเข้ากิลด์ของเธอ”แม็กซ์ชูสองนิ้วขึ้นมาตรงหน้า“แต่มีเงื่อนไขสองข้อ ถ้าเธอรับได้ก็โอเค แต่ถ้าไม่ก็คงต้องขอให้เธอเปลี่ยนเป็นขออย่างอื่นแทน”

                “ฉันให้ข้อเดียว”หมวยรู้จักแม็กซ์มานานหลายปี รู้ดีว่าแม็กซ์ไม่รวบรัดธรรมดา คำขอสองข้ออาจจะบีบให้เธอกลายเป็นฝั่งเสียเปรียบได้

                “สองข้อน่า...อย่างกเลยถ้าฉันได้ข้อเดียว เกิดตอนช่วยวอร์ ลงแรงไม่เต็มที่เธอจะแย่เอานะ”แม็กซ์เอ่ยพร้อมใช้นิ้วเคาะไปที่ข้างขมับตัวเอง

                “นายนี่มัน...”หมวยทำหน้าดุ

                “ก็ยังเหมือนเดิมนี่”แม็กซ์ตอบพลางยิ้มกว้าง

                หมวยกำหมัดชกเข้าไปที่ท้องของแม็กซ์อย่างแรงหากเป็นสมัยก่อนแม็กซ์ต้องโดนสาวโหด สวยดุแบบหล่อนอัดจนจุกแต่สัมผัสที่หล่อนรับรู้คือมัดกล้ามแข็งที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี

                “อันนี้ไม่เหมือนเดิม”แม็กซ์ไม่อายที่จะเปิดหน้าท้องโชว์มัดกล้ามของตนเอง “ความคิดสมาร์ทมันนะก็แพ้พนันนี่เนอะ” ทำเอาผู้คนที่อยู่ด้านหลังถึงกับอึ้งไปตาม ๆ กัน

                “เออ...รู้แล้วสองก็สองว่ามาเลย แต่ถ้าฉันรับข้อต่อรองไม่ได้นายโดน”

                “ข้อแรก...”ทุกคนในเหตุการณ์ตั้งใจฟังสิ่งที่แม็กซ์กำลังเอ่ยจนแทบจะลืมหายใจ“ฉันจะเข้ากิลด์เธอแค่สงครามครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น”

                เยส!

                แม้จะถูกใจ แต่พี่โตกลับไม่กล้าพ่นคำเสียงดังมากนักเพราะกลัวว่าหมวยจะไม่พอใจ

                “ฉันเสียเปรียบ”

                “ไม่หรอกเธอก็รู้ว่าชื่อเสียงของฉันตอนนี้มีประโยชน์สามเดือนข้างหน้าเธอใช้มันขยายกิลด์สบาย ๆ หรือไม่จริง”

                “นายนี่มันรู้ไปซะทุกเรื่องเลยนะตกลง...แต่สามเดือนนายพูดเองนะ”

                “เดี๋ยวนะมันแปลก ๆ ทำไมเธอต้องเน้นคำ...สามเดือน”

                หมวยยักไหล่“นั่นคำพูดนายเองนะ”

                “เออในเมื่อพูดไปแล้ว สามเดือนก็สามเดือน”แม็กซ์รับคำทั้งที่รู้สึกว่ามีความไม่ชอบมาพากลในน้ำเสียง แต่เมื่อบอกออกไปแล้วจึงต้องเป็นไปตามนั้น

                “ดีมาก...แล้วอีกข้อละ”

                “ฉันอยากได้ส่วนแบ่ง”

                “ส่วนแบ่ง”หมวยย้ำคำเพื่อถามกลับ

                “ใช่ของรางวัลที่แลกได้จากแต้มสงคราม” ครั้งนี้เมื่อแม็กซ์พูดจบก็เอี้ยวคอกลับไปฉีกยิ้มกว้างให้สมาชิกทีมโมบิอุส ด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

                “เฮ้ยนั่นมันไม่มากไปเหรอ เกิดได้แต้มเยอะขึ้นมาแล้วนายเอาแต้มไปแลกเมืองหรือค่ายกิลด์แล้วกิลด์ฉันจะเหลืออะไรละ”

                “ไม่ขนาดนั้นหรอกน่าของที่ฉันอยากได้ไม่แพงขนาดนั้นแค่สามร้อยแต้มเอง แถมเมื่อฉันมีผลประโยชน์ทับซ้อนเธอก็ไม่ต้องกังวลว่าฉันจะทำไม่เต็มที่จริงไหม”

                “สามร้อยแต้ม”หมวยครุ่นคิด หล่อนเองก็ศึกษาเรื่องแต้มสงครามมาอย่างปรุโปร่ง แต่กลับนึกไม่ออกจริงๆ ว่ามีอะไรที่ราคาสามร้อยแต้ม เพราะค่ายพักกิลด์ที่เล็กที่สุดยังมีราคาตั้ง 1000แต้ม

                ...หรือว่าแม็กซ์เล็งวัตถุดิบบางอย่างอยู่ ถ้าแค่นี้ก็ไม่น่ามีปัญหา

                “ตกลง สองข้อเท่านั้นห้ามเพิ่มแล้วก็จำไว้ด้วยละว่าตอนนี้นายเป็นคนของกิลด์พริกขี้หนูฉะนั้นต้องฟังคำสั่งหัวกิลด์ด้วย”หมวยเอ่ยพลางชี้มาที่ตัวเอง

                “ว่าแต่นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้วไม่หิวกันบ้างเหรอ” จู่ ๆ แม็กซ์ก็เอ่ยพลางลูบไปที่หน้าท้องของตัวเอง

                หมวยยิ้ม “หิวสิพูดยังงี้นายจะเลี้ยงฉันเหรอ”

                “ฮ่า ฮ่า ฮ่า เธอก็รู้ว่าฉันดี”แม็กซ์หัวเราะดัง “หาร !”

                “ไอ้ขี้งก”หมวยตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

                “ทั้งสองคนไม่ต้องเกี่ยวงกันวันนี้พี่โตเลี้ยงเอง” พี่โตเห็นช่องสบโอกาสทำคะแนน แสดงตัวเป็นป๋าสายเปย์ เอ่ยพลางเดินมาโอบไหล่แม็กซ์ก่อนจะส่งสายตาวิบวับมองไปที่หมวยเช่นทุกครั้ง

                เจ้าเจรู้งานกลัวอด รีบเอ่ยดักคอ

                “พี่โตนี่ใจป้ำจริง ๆจะเลี้ยงข้าวพวกเราทั้งหมดเลย ไม่น่าเชื่อ ใจดี แถมหล่อล่ำ กล้ามปูขนาดนี้ยังโสด...ได้ไงวะ”

                พี่โตหันขวับกลับไปมองด้วยแววตาอาฆาต“เงียบปากไปเลย ถ้าจะกินก็รีบตามมา”

                ลูกทีมโมบิอุสสีหน้ายิ้มแย้มหัวเราะร่วนก่อนจะรีบตามหลังทั้งสามไปยังร้านอาหารทันที

                หลังมื้ออาหารผ่านพ้นพี่โตก็พาทุกคนในทีมขึ้นไปที่ชั้นสาม พร้อมร่ายแผนการปรับปรุงพื้นที่ของทั้งชั้นให้กลายเป็นฐานทัพนอกเกมของกิลด์โมบิอุส แม้จะคับแคบแต่ทุกคนก็พอใจมีเพียงแค่แม็กซ์ที่เอ่ยทักท้วง ว่าหากจะสร้างกิลด์ขึ้นมาจริง ๆมันจะมีค่าใช้จ่ายอื่น ๆ อีกมาก ลำพังหนี้สินที่พี่โตกับพี่เสกกู้มารายได้ต่อเดือนจากร้านเกมก็แทบจะไม่เหลืออยู่แล้ว

                คำกล่าวอันจริงแท้ของแม็กซ์ดับฝันเกมเมอร์อาชีพในอีกเส้นทางของพี่โตลงในพริบตา

                แต่แล้วมันก็ถูกจุดขึ้นมาอีกครั้งแถมครั้งนี้ยังสว่างไสวยิ่งกว่าเก่าอีกเพราะแม็กซ์ไม่ได้แค่คัดค้านเพียงอย่างเดียว แต่กลับเสนอแนวทางอื่นขึ้นมาแทนที่ “ผมจะลงทุนกิจการนี้ร่วมกับพวกพี่ทั้งสองคน”

                พี่โตมองดูแม็กซ์ด้วยสีหน้าจริงจัง“แกจะขอเป็นหุ้นส่วน วงเงินทำร้านนี้ไม่ถูกเลยนะเว้ย”

                “ไม่ต้องห่วงพี่ผมมีแผนการในใจอยู่แล้ว ว่าแต่พวกพี่ทั้งสองโอเคไหมละ”

                พี่เสกเขียนตัวเลขค่ามูลค่าร้านที่ทั้งสองประเมินยื่นให้แม็กซ์“พี่สองคนไม่ได้หวงหุ้นนะ แต่แกต้องรับตัวเลขที่ให้นี้ได้ด้วยเพราะปากท้องยังไงก็ต้องกินต้องใช้ ไหนจะพวกลูกน้องคนอื่น ๆ อีก”

                “ผมรู้น่าเรื่องแค่นี้เอง”แม็กซ์เอ่ยพลางรับกระดาษที่พี่เสกยื่นให้ “อืม...ทั้งหมดแปดสิบล้านแบ่งหุ้นเป็นสามส่วนก็เกือบสามสิบล้านบาท เอางี้ผมให้พวกพี่เลยสามสิบล้าน”

                “แกมีเงิน”

                “ไม่มีหรอก”

                “เฮ้ย เรื่องนี้ไม่ล้อเล่นนะเว้ย”พี่โตย้ำ

                “ตอนนี้ไม่มี แต่อีกครึ่งปีผมจะจ่ายพี่ทั้งหมดเลยไม่มีขาดแน่นอน แล้วเชื่อเถอะ ส่วนรายได้ที่งอกมาใหม่จากกิลด์เราผมรับรองว่าพวกพี่ทั้งหมดจะไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน”

                “หกเดือน สามสิบล้านแกจะไปเอาเงินมาจากไหน”

                แม็กซ์ยิ้มกว้าง “ก็เงินในเกมไงพี่”

                “เฮ้ยสามสิบล้านบาท นะเว้ยไม่ใช่หลักหมื่นหลักแสน”

                “ใช่ ถ้าเอาแบบง่าย ๆ ก็คงราว ๆ สามแสนเหรียญทองว่าแต่พี่จะรับไหมละ เงินในเกมนะ”

                พี่เสกกับพี่โตมองหน้ากันก่อนจะพยักหน้ารับ...ตกลง

                “เยี่ยมแต่ผมให้พี่เกินไปนิดหน่อย เพราะมีเรื่องจะขอร้อง”

                “ขอร้องเรื่องอะไรละ ว่ามาได้เลย”

                “พี่ช่วยเปลี่ยนชื่อร้านเถอะ”

                “เปลี่ยนชื่อ...อืมงั้นเอาเป็นชื่ออะไรดีละ” พี่โตมองกวาดไปที่ทุกคนในทีม

                ทุกคนมองหน้ากันไปมาก่อนจะเอ่ยขึ้นพร้อม ๆ กันเป็นเสียงเดียว...โมบิอุส