ซือซือฮองเฮาพันโฉมเล่ม2(จบแล้วมีEbook)

        บุรุษชุดดำจำนวนมากวิ่งซิกแซกไปตามพุ่มไม้ขึ้นไปซุ่มรอบนเนินเขาทั้งสองข้างในขณะที่ขบวนเสด็จที่นำโดยทหารเดินเท้าและเหล่าทหารม้ากำลังเคลื่อนนำรถม้าคันใหญ่เมื่อรถม้าเคลื่อนไปถึงจุดกึ่งกลางระหว่างเนินทั้งสอง พลุสัญญาณก็ถูก   จุดขึ้น เงาดำของคนจำนวนมากปรากฏขึ้นทั้งสองฝั่ง

        “ฆ่าให้หมด!” เสียงตะโกนดังลั่นออกจากพุ่มไม้ชายชุดดำกรูออกมาพร้อมกัน

        “ตั้งรับ! อย่าให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว!” หู่ซิ่นสือเห็นสัญญาณที่ถูกจุดบนท้องฟ้าจึงออกคำสั่งในทันทีเหล่าทหารและองครักษ์ในขบวนเตรียมอาวุธครบมือ       ท่านอ๋องเก้าและพระชายาแต่งกายในชุดจอมยุทธ์ที่ซื้อมาจากโรงเตี๊ยมยุทธภพคว้ากระบี่กระโจนออกมาจากรถม้านักฆ่าสำนักมืออสูรนัยน์ตาสีดำสนิทพุ่งเข้ามาอย่างไม่ลดละ

        “นักฆ่าระดับสองเพคะ” พระชายาหันไปทูลท่านอ๋อง“เห็นทีพวกเขายังดูถูกฝีมือพวกเราอยู่” นางกระโจนออกไปขวางหน้าสวามีรับกระบี่นักฆ่าที่พุ่งเข้ามาด้านหน้าแล้วเสียบร่างพวกเขาสิ้นชีพไปสองราย

        ฮ่องเต้สังเกตเห็นเงาวูบวาบของเหล่าองครักษ์เงาอยู่รายล้อมจึงโบกพระหัตถ์ส่งสัญญาณมิให้พวกเขาเข้ามาใกล้ พระองค์ถอดฝักกระบี่ออกเตรียมตัว “น้องหญิงให้ข้าแสดงฝีมือบ้าง เจ้าจะได้รู้ว่าวิชาที่เจ้าสอนข้าได้ผลดีหรือไม่?”

        หมิงเฟยหลงดึงข้อมือหงซือซือให้หลบออกไปยืนข้างหลังเขากระโจนเข้าแทนตำแหน่งของนาง กระบี่คมปลาบกวัดแกว่งหนักแน่นแม่นยำไม่ถึงสองเพลงก็ปาดคอนักฆ่าไปถึงสามคน หงซือซือยืนมองด้วยความประหลาดใจตอนที่นางสอนกระบี่ให้เขา สามีช่างดูปวกเปียกจนนางเป็นห่วง แต่การต่อสู้ตรงหน้ากลับเป็นคนละอย่างกับที่นางคาดการณ์ไว้ฮ่องเต้หมิงเฟยหลงแท้จริงคงเป็นปีศาจนักรบสีหน้าและแววตาของเขาไม่เหลือท่าทางของคนที่คอยชี้นิ้วสั่งผู้อื่นหากแต่เป็นขุนศึกผู้เจนสนามรบ ทุกวันคืนดื่มกินเลือดของศัตรู นักฆ่าที่หลุดเข้าวงล้อมด้านในนับสิบคนถูกแทงในจุดตายจนร่วงระนาวหงซือซือยืนมองความองอาจของสามีด้วยความรู้สึกราวกับได้พบเทพเซียน

        ‘ที่แท้เขาก็เป็นคนโฉดแห่งแคว้นหมิงอย่างที่ร่ำลือกัน ทั้งการวางแผนชิงบัลลังก์ทั้งวิทยายุทธ์ล้วนแต่โหดเหี้ยมเด็ดขาด ตำแหน่งฮ่องเต้ช่างคู่ควรกับพี่สาม  อยางแท้จริง’

        “หลุดเข้ามาอีกแล้ว! สกัดให้แยกออกเป็นสองกลุ่ม” องครักษ์หู่ที่ยืนต้านอยู่ด้านในมองเห็นนักฆ่าถาโถมเข้ามาอีกหงซือซือที่ยืนมองดูฮ่องเต้กำลังต่อสู้กับคนร้ายหันไปมอง

        “คราวนี้น่าจะหมดแล้ว!”

        เมื่อเห็นว่านักฆ่าน่าจะกรูออกจากป่าละเมาะหมดแล้วนางจึงหยิบพลุสัญญาณขึ้นมาจุดบ้าง คราวแรกเป็นพลุสัญญาณที่เหล่านักฆ่าระดมพลคราวนี้เป็นทีของนางระดมคนบ้าง

        หงซือซือมองดูการต่อสู้ตรงหน้าทหารและองครักษ์ที่ติดตามมาแม้จะมีจำนวนมากแต่กลับเริ่มสูสีกับจำนวนนักฆ่า ระลอกสองแล้วพวกมันเตรียมคนมาไม่น้อยจริงๆ“ซิ่นสือ ระวังด้วยนักฆ่ากลุ่มหลังเป็นพวกตาแดงแล้ว”กลุ่มเพียงเป็นเพียงนักฆ่าระดับสอง แต่กลุ่มหลังที่โผล่มากลับเป็นนักฆ่าระดับสามซึ่งเป็นขั้นสูงสุดที่มีพลังฝีมือน่ากลัว

        ไม่นานนักนักฆ่าดวงตาสีแดงหลายคนก็พุ่งมาถึงตัวหมิงเฟยหลงหงซือซือจุดพลุสัญญาณทันที แล้วกระโจนเข้าไปช่วยพี่สามของนาง“ท่านคงเดียวคงไม่ไหวแล้วล่ะ ท่านอ๋องเก้า”

        พลุสัญญาณที่นางจุด เรียกให้คนของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟที่มีแต่ยอดฝีมือโผล่ออกมาพวกเขารู้เป้าหมายอยู่แล้วจึงตรงเข้ามาจัดการอย่างไม่ลังเล

        นักฆ่านัยน์ตาแดง! มองมาที่เป้าหมายเดียวคือท่านอ๋องเก้า

        ในขณะที่พวกมันพยายามตะลุยเข้ามาวงในจอมยุทธ์ของสำนักคุ้มภัยก็พร้อมใจกันโจนเข้ามาสกัดกั้นองครักษ์เงาล้อมรอบท่านอ๋องเก้าไว้ส่วนหนึ่งและอีกส่วนก็เข้าพิทักษ์พระชายาหานซู่ลี่

        “ซิ่นสือปล่อยคนสำนักหงส์ไฟเข้ามาวงใน” ท่านอ๋องเก้าร้องสั่งนักฆ่าระดับสองที่มีนัยน์ตาสีแดงถูกเก็บกวาดไปกว่าครึ่ง ต่างฝ่ายต่างบาดเจ็บล้มตายองครักษ์เสื้อแพรที่ติดตามมาบาดเจ็บไปหลายคนเมื่อเจอกับนักฆ่าตาสีแดงหู่ซิ่นสือจึงได้รู้ว่าครั้งนี้ฝีมือของพวกมันพัฒนามากกว่าคราวก่อน

        “รับมือให้ได้นะ พะยะค่ะ!”

        ท่านอ๋องเก้าตวัดกระบี่ไปหน้าและม้วนแทงเข้าด้านหลังนักฆ่าระดับสูงสุดของสำนักมืออสูรถอยออกไปตั้งรับได้ทัน พวกมันล้วนเยี่ยมยุทธ์ชายหนุ่มนึกสงสัยมาตลอดว่าบางทีคนพวกนี้อาจจะถูกบังคับให้กินยาบางอย่าง

        จอมยุทธ์ที่ว่าเป็นยอดในสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟยังต้องช่วยกันถึงสามต่อหนึ่งจึงจะจัดการกับนักฆ่าระดับสามได้

        “ท่านอ๋องเก้า ถอยออกมาทางนี้เพคะ”

        เสียงร้องเรียกของภรรยาทำให้เขากระโจนออกมาหานางจังหวะนั้นนักฆ่าอีกสามคนกำลังหันมาเจอนางพอดีด้วยความเป็นห่วงเขาจึงรีบสอดกระบี่เข้ารับแทนนาง จังหวะที่จะหมุนตัวนักฆ่าอีกสองคนก็พุ่งมาอีกเพราะมัวแต่ป้องกันด้านหน้า ด้านหลังก็ถาโถมเข้ามาอีกเขาจึงรู้ว่าคงจะตวัดกระบี่กลับไปไม่ทันจึงหมุนตัวเพื่อผลักนางออกแล้วเอาตัวเข้าไปขวางแทน หงซือซือที่เห็นจังหวะนั่นแล้วเพียงแต่นางเพิ่งเสียบกระบี่ลงไปในร่างนักฆ่าระดับสองที่ร่วงลงไปกองพื้นเป็นคนสุดท้ายไม่อาจถอนกระบี่ได้ทัน

        “เฮือก!”เสียงหายใจแรงของท่านอ๋องเก้าทำเอานางตกใจสุดขีด

        “ท่านพี่!”นางดึงสาบเสื้อเขาให้ล้มตัวลงหลบวิถีดาบที่ศัตรูฟันลงมาหู่ซิ่นสือกับจูจิ้นติ้งที่เห็นนายของตนเพลี้ยงพล้ำ ตรงเข้าไปเสียบกระบี่ใส่นักฆ่าที่ฟันเข้าด้านหลังของท่านอ๋องเมื่อร่างนั้นผล็อยล้มไปแล้ว องครักษ์ทั้งสองรีบก้มประคองสองสามีภรรยา

        “เป็นอย่างไรบ้างพะยะค่ะ?”

        ท่านอ๋องเก้าหันหลังให้พระชายาดู“ชุดจอมยุทธ์ดีสมคำรับรองจริงๆ เพคะ ขนาดดาบของสำนักมืออสูรยังฟันแทบไม่ขาด”นางลูบเนื้อผ้าที่เหนียวทนทานพลางพยักหน้าช่วงกลางขาดเล็กน้อยแต่ส่วนปลายสองข้างของรอยฟันเส้นใยถ่างออกเล็กน้อย

        องครักษ์หู่กับองครักษ์จูถอนหายใจด้วยความโล่งอก‘หากปล่อยให้ฝ่าบาททรงมีบาดแผลเกรงว่าหัวของเราสองคนคงไม่พอแล้ว’

        องครักษ์เสื้อแพร องครักษ์เงาและจอมยุทธ์แห่งสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟร่วมกันพิชิตนักฆ่าทั้งหมดได้แม้จะพยายามจับเป็นให้ได้แต่นักฆ่าพวกนั้นก็จะหาทางฆ่าตัวตายจนสำเร็จท่านอ๋องเก้าและพระชายาเดินตรวจตราซากศพของเหล่านักฆ่า

        “หานักชันสูตรที่เก่งที่สุดมาตรวจศพของพวกเขาค้นหาสาเหตุที่พวกเขาตาเป็นสีแดงให้เจอ อ้อ! อีกอย่างออกมาจากวังครั้งนี้ข้าอยากจะกำจัดสำนักมืออสูรให้สิ้นซากด้วยตัวเอง!”

         ***************