กลรัก หนุ่มปริศนา

นาฬิกาข้อมือบอกเวลา 09:50น. รดารู้ได้ทันทีว่านายอาทิตย์คนนี้ก็ให้ความสำคัญกับการพบกันครั้งนี้เช่นกัน นี่ก็เป็นหนึ่งในวิธีประเมินลูกค้าของรดาเช่นกัน

“คุณอาทิตย์มาก่อนเวลานะคะเนี่ย” รดาเริ่มต้นชวนคุย

“ผมชอบคนตรงต่อเวลาครับ และการมาก่อนเวลาก็เป็นการให้เกียรติแขกคนสำคัญของเราด้วย นี่ขนาดผมมาเร็วแต่คุณรดาก็ยังมารอผมอยู่ก่อนแล้ว น่าประทับใจมากครับ” อาทิตย์นักธุรกิจหนุ่มพูดอย่างให้เกียรติ

“ขอบคุณค่ะ รดามักออกไปพบลูกค้าก่อนเวลาเสมอค่ะ เพื่อให้ตัวรดาเองมีเวลาเตรียมความพร้อมในสินค้าที่จะนำเสนอ และคุณอาทิตย์ยังเป็นลูกค้า VIP ของคุณ ทนนท์ เจ้านายรดาอีกด้วย ก็ต้องยิ่งดูแลเป็นพิเศษค่ะ” รดาพูดพร้อมกับยิ้มหวาน

“พูดถึงคุณ ทนนท์ อยู่ๆก็ติดต่อมาบอกว่าจะส่งคุณมาแทน ทั้งๆที่นัดกันไว้เรียบร้อยแล้ว” อาทิตย์พูดขึ้น

“คุณ ทนนท์ มีธุระด่วนค่ะ จึงให้รดามาแทน แต่ไม่มีปัญหานะค่ะ รดาพร้อมที่จะนำเสนอหรือตอบทุกปัญหาเกี่ยวกับสินค้าของเราเท่าที่คุณอาทิตย์ต้องการจะทราบเลยค่ะ”

 รดาออกตัว เพราะเกรงว่านักธุรกิจหนุ่มจะไม่พอใจ

“ครับ ส่วนตัวผมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ขอแค่สินค้าตรงตามข้อกำหนด คุยกับคุณก็โอเคอยู่แล้วครับ” อาทิตย์พูดเรียบๆ

จากการพูดคุยได้สักพัก รดาพอจะสังเกตเห็นได้ในทันทีว่า อาทิตย์เป็นคนสุขุม และมุ่งเป้าหมายไปที่ธุรกิจเท่านั้น เขาใส่ใจในทุกรายละเอียดยิบย่อยต่างๆ ทั้งเรื่องของเวลาซึ่งรดาคิดว่า วันนี้ถ้าตัวเธอเองมาตรงเวลา คือ 10:00น. ตรง เธออาจจะชวดการเซ็นสัญญาในครั้งนี้ก็เป็นได้

อาทิตย์สอบถามรายละเอียดสินค้าอย่างละเอียดโโยมี รดา เป็นผู้ให้ข้อมูลต่างๆอย่างคล่องแคล่ว เวลาผ่านไปชั่วโมงเศษ อาทิตยจึงตกลงที่จะเซ็นสัญญากับบริษัทของรดา

การเซ็นสัญญาซื้อขายสำเร็จผ่านไปด้วยดี รดายิ้มแก้มแทบปริด้วยความดีใจ

“สั่งอาหารกันเลยนะครับ เพราะนี่ใกล้เที่ยงแล้ว” อาทิตย์พูดขึ้นอย่างสุภาพ พร้อมทั้งเรียกพนักงานเข้ามาที่โต๊ะ

“ผมเอา กอร์ดองเบลอไก่ แล้วก็ ราตาตูย อย่างล่ะที่… คุณรดารับอะไรครับ” อาทิตย์สั่งอาหารสำหรับตัวเองเสร็จจึงหันมาถาม รดา ด้วยท่าทีเป็นกันเองมากกว่าตอนที่คุยเรื่องานมากนัก 

รดานั่งดูเมนู ในหัวเธอว่างเปล่าเธอไม่สันทัดกับอาหารฝรั่งเลยสักนิด เธอไม่รู้ว่าจะสั่งอะไร และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแต่ล่ะอย่างคืออะไรมีส่วนผสมของอะไรบ้าง 

ที่จริงรดามักมีปัญหาอย่างมากกับการเข้าร้านอาหารหรูๆอย่างเช่นร้านนี้ และครั้งนี้เธอตั้งใจเด็ดขาดว่าจะต้องหัดเข้าร้านอาหารหรูหราพวกนี้เอาไว้บ้างเผื่อเวลามาพบลูกค้าไฮโซจะได้ไม่ต้องมานั่งปล่อยไก่โง่ๆแบบนี้

อาทิตย์สังเกตอากัปกิริยาของรดาครู่หนึ่งก็รู้ทันที ว่าหญิงสาวสุดสวยและแสนฉลาดตรงหน้าไม่มีความรู้เกี่ยวกับอาหารฝรั่งเศสเลยสักนิด

“อนุญาตให้ผมสั่งอาหารให้คุณได้มั้ยครับ” อาทิตย์พูดขึ้นอย่างมีมารยาท พร้อมทั้งหยิบเมนูขึ้นมาดูอีกครั้ง

“ผมขอเหมือนกันอีกชุดให้กับคุณผูหญิง แล้วก็ขอกาเลตต์เดอรัวส์ กับ มูส เพิ่มด้วยครับ” อาทิตย์สั่งอาหารอย่างคล่องแคล่ว เพราะเขารู้จักอาหารฝรั่งเศสเป็นอย่างดี

รดามองหน้าเขาอยู่อย่างนั้น รู้สึกขอบคุณเขาอย่างมาก หญิงสาวเพิ่งจะสังเกตเอาเดี๋ยวนี้เองว่า ที่จริงแล้วอาทิตย์ มีใบหน้าที่หล่อเหลาไม่น้อยเลยทีเดียว

รูปร่างสัดส่วนที่ได้มาตรฐานมาดแมนสมชายชาตรี ที่มาพร้อมกับธุรกิจพันล้านของเขา ทำให้เขาน่าสนใจขึ้นมาอีกเป็นสิบๆเท่า 

ทั้งรูปร่างหน้าตาและทรัพย์สมบัติต่างที่จริงอาทิตย์ก็ถือว่าตรงสเปคของรดาไม่เบา หญิงสาวคิด

แต่ความคิดทั้งหมดก็ต้องสะดุดลงเมื่อมานึกได้ว่า หนุ่มพันล้านเขาจะมามองเซลส์สาวกระจอกๆอย่าวเธอด้วยหรือ

“เฮ้อ..” รดาเผลิถอนหายใจยาว จนคนนั่งตรงข้ามมองเขม็ง

“คุณรดามีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ” อาทิตย์ถามอย่างมีมารยาทอีกครั้ง

“ออ..เปล่าค่ะ..ไม่มีอะไรค่ะ รดาแค่รู้สึกสบายใจที่สั่งอาหารได้สักทีน่ะค่ะ” รดาพูดพลางส่งยิ้มให้กับอาทิตย์

“เห็นอย่างนี้รดาไม่ค่อยถนัดเรื่องอาหารต่างประเทศเท่าไรหรอกค่ะ น่าขายหน้าจริงๆ”รดาพูดตามตรง  

อาทิตย์จ้องมองหน้าหญิงสาวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

“มีตรงไหนที่น่าอายครับ ไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้ ดีกว่าไม่รู้แต่ทำเหมือนรู้แบบนั้

นน่าอายกว่าอีกนะครับ” อาทิตย์พูดเรียบๆ

รดายิ้มตอบ….