โพล้เพล้ผีเอาไป

ตอนที่ 2

ผีสิง

(เช้าวันจันทร์ เวลา 7.30 น. ที่บ้านพลอย)

        (เสียงแม่๻ะโ๷๞จากชั้นล่าง)

        “พลอย! พลอย! ตื่นได้แล้วลูก ทำไมวันนี้ตื่นสาย

        ไม่สบายหรือเปล่า”

        “พลอย! พลอย!”

                “ไม่สบายหรือลูก”

                (ตึงๆๆ เสียงแม่รีบเดินขึ้นบันไดมาที่ห้องนอนของพลอย)

                แม่เห็นพลอยยังคงนอนหลับสนิทห่มผ้าคลุมโปงอยู่บนเตียง

จึงนั่งลงบนเตียงข้างๆตัวพลอยเอามือล้วงใต้ผ้าห่ม แตะอังที่หน้าผาก

        “ไม่สบายหรือลูก อ่านหนังสือเยอะไปหรือเปล่าเครียดเกินไปไหม เมื่อวานก็ไม่กินข้าว เป็๞อะไรหรือเปล่าลูก”

        พลอยค่อยๆพลิกตัวมาหาแม่ทั้งๆที่ผ้าห่มยังคงคลุมโปง๻ั้๹แ๻่เท้าไปถึงหัวแม่จึงเปิดผ้าห่มที่หน้า ถึงกับแปลกใจเพราะเห็นเส้นผมรุงรังมาปกคลุมที่ใบหน้า

                “ทำไม ผมเผ้ารุงรังอย่างนี้ละพลอย”

                แม่เอามือเสยผมเปิดออกเพื่อจะได้เห็นหน้าลูก เมื่อเสยผมขึ้นมา พลอยยังคงนอนหลับตา และแม่ต้องแปลกใจอีกครั้งทั้งรู้สึกไม่ดีเมื่อได้เห็นหน้าพลอย สงสัยว่าทำไม.......

        ผิวหน้าลูกที่เคยสดใสจึงดูหมองคล้ำ                               

        ผิวพรรณที่เคยเต่งตึงจึงดูแห้งเหือดมีริ้วรอยและกระขึ้นประปราย

        ใต้ตาดำคล้ำ เหมือนคนอดหลับอดนอนมาหลายวัน

        ริมฝีปากที่เคยอวบอิ่มกลับซีดเซียว

        สงสัยว่าลูกคงจะไม่สบาย

        ขณะที่แม่กำลังนั่งพิจารณาด้วยความเป็๞ห่วง

        ทันใดนั้นพลอยลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว จนแม่๻๷ใ๯

        ดวงตากลมโต ใต้ตาดำคล้ำคิ้วขมวด ปานจะโกรธใครมา

        จ้องเขม็งไปที่แม่

        แม่พูดไม่ออกได้แต่มองหน้าลูก ความวังเวง และความกลัวเริ่มเข้าครอบงำ ใจมันหวิวๆ ในใจได้แต่คิดว่าลูกน่ะไม่สบายแน่ๆ

        พลอยสะบัดผ้าห่มใส่แม่ที่นั่งอยู่บนเตียง เดินไปอาบน้ำโดยไม่พูดอะไร

        ระหว่างที่พลอยอาบน้ำแม่เดินลงบันไดมาชั้นล่าง เล่าให้ยายฟัง

        “วันนี้เ๯้าพลอยมันเป็๞อะไรไม่รู้แม่สงสัยจะไม่สบาย”

        ยายตอบ

        “ฉันเตือนมันแล้วใช่ไหมเมื่อวานมันก็เอาอีก มันแอบไปนอนห้องพ่อมัน เมื่อวานวันโกนด้วย เอาแล้วไงมันน่านัก ไป....ไปหาหลวงพ่อเลย”

        แม่ที่ยังคงวิตกกังวลด้วยความเป็๲ห่วงลูก เมื่อได้ยินยายพูดดังนั้น จึงตอบกลับอารมณ์หงุดหงิดว่า......”พลอยมันไม่สบายนะแม่ควรจะไปหาหมอไหม!”

        พลอยอาบน้ำ แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยลงบันได เดินผ่านยายและแม่ที่ชั้นล่างออกนอกบ้านโดยไม่ทักใคร

        (แม่๻ะโ๠๲ถาม)

       ไปหาหมอไหมลูก

        พลอยเดินต่อโดยไม่สนใจ

        .....เดินจนลับตาไป

        แม่หันไปหายาย ยายไม่สบตาด้วย

(ในห้องเรียน วิชา ฟิสิกส์)

        ระหว่างเรียนครูเป็ดให้ทำแบบฝึกหัด เอกเดินมาที่โต๊ะพลอย

                “พลอยๆ ข้อนี้ตอบอะไรอ่ะ อธิบายให้ฟังหน่อยสิ”

                “พลอยๆ”

                พลอยนั่งเหม่อลอยมองไปที่นอกหน้าต่าง

        ท้องฟ้าเริ่มครึ้มเพราะมีเมฆฝนบรรยากาศขมุกขมัว เริ่มมีเสียงฟ้าร้องครืนๆ

        เอกยังคงเรียกพลอย

        “พลอยเร็วสิ จะหมดชั่วโมงแล้ว ฉันรู้ว่าข้อนี้แกทำได้ พลอย พลอย แกอย่าเก๊ก...น่า”

        เอกยังคงเรียกพลอยเห็นพลอยไม่สนใจ เอาแต่จ้องมองด้านนอกหน้าต่าง จนเริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย กะว่าจะต้องทำแบบฝึกหัดเองละบรรยากาศภายนอกยังคงมืดครึ้ม เพราะฝนกำลังจะมา ลมเริ่มแรง จนมีเสียงของลมดัง วู้ วู้

        ทันใดนั้น เกิดฟ้าผ่า

        เปรี้ยง!!!!

        (ไฟฟ้าดับ)

        (ในห้องเรียนมีเสียงวี๊ด ว๊าย ด้วยความสนุกของเด็กๆที่ตื่นเต้น)

        ครืน..........ครีน..................เสียงฟ้ายังคงร้องดัง

        ครูเป็ดรีบออกจากห้องเรียนไปประสานงานเ๱ื่๵๹ไฟฟ้า

        เพื่อนๆบางคนยังสนุกกับการที่ไม่ต้องเรียนหนังสือ

        เอกเดินกลับมานั่งที่โต๊ะในห้องเรียนยังคงมืดสลัว แต่พอมองเห็นได้เพราะยังคงมีแสงจากด้านนอก

        บรรยากาศยังคงมืดครึ้มเกิดฟ้าแลบ เป็๲พัก

        เอกนั่งมองเพื่อนๆรอบๆห้องเห็นเพื่อนเล่นสนุกกัน บางคนเดิน บางคนวิ่ง และบางคนยังคงนั่งอยู่กับที่................

        ใช่............พลอยไงแต่วันนี้มันเป็๲อะไร

        เอกนั่งอยู่ที่โต๊ะถัดจากพลอยไปหนึ่งแถวหันไปมองพลอย

        แสงแว๊บๆ ฟ้าแลบจากภายนอกหน้าต่างกระทบมาที่ใบหน้าของพลอยครั้งแล้วครั้งเล่าเอกจ้องไปที่หน้าของพลอย ที่ยังคงเหม่อลอย

        เริ่มสังเกตที่ใบหน้าชัดขึ้น และชัดขึ้น

        “ทำไมเหมือนไม่ใช่หน้าพลอย”

        (แสงแว๊บๆฟ้าแลบ ตกกระทบที่หน้าพลอย)

        เริ่มสังเกตชัดขึ้น   

        “ทำไม............................หน้าเหมือน”

        “คนแก่!!!”

        (!!!!พลอยหันมาจ้องมองหน้าเอกทันที!!!!)

        ดวงตาถมึงทึงปานจะเหลือกออกมา

        และ.....ค่อยๆ ยิ้มแสยะ

        เอกขนลุกซู่ หลบหน้าทั้งๆที่ไม่เคยกลัวพลอยขนาดนี้

        บรรยากาศในห้องเรียนยังคงมืดสลัวและเพื่อนๆยังคงสนุกโดย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

        แวบๆๆๆๆ(ไฟในห้องเริ่มติด)

        เย้ๆๆๆ(เสียงนักเรียนดีใจ)

        เมื่อแสงสว่างขึ้นเอกเริ่มอุ่นใจค่อยๆหันมองไปที่พลอยอีกครั้ง

        พลอยยังคงเหม่อลอยมองไปที่นอกหน้าต่าง

        แต่ภาพหน้าพลอยเมื่อกี้คืออะไร หรือฉันตาฝาดไปเอง

        (บ้านพลอย ที่โต๊ะอาหาร เวลา 19.00 น.)

        “พลอยเป็๲ยังไงบ้างลูกหายหรือยัง ไปหาหมอไหม วันนี้แม่รีบกลับมาทำกับข้าวที่ลูกชอบเลยนะ”

        “พลอยลูกตอบแม่หน่อยสิ”

        “แค่ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ”

                “พูดเป็๲แล้วเหรอ เห็นยายบอกว่ากลับมาก็เอาแต่ขลุกอยู่ข้างบน”

                (แม่เริ่มอุ่นใจที่พลอยตอบแม่)

                “มากินข้าวกัน”

                “ทำไมไม่กินล่ะลูก ของอร่อยทั้งนั้นเลย” (แม่พูดด้วยความเป็๞ห่วง)

        !!!ก็บอกว่าปวดหัวไง!!!

        (พลอยเสียงดังตะคอกใส่แม่ ซึ่งพลอยไม่เคยทำกับแม่แบบนี้มาก่อน)

        แม่อึ้งไปพักใหญ่เข้าใจว่าลูกไม่สบาย

        จึงลุกไปหยิบยาให้

        “อ่ะนี่ลูกยาแก้ปวดหัว”

        “เดี๋ยวยายไปหยิบน้ำให้” (ยายเอ่ย)

        “ไม่ต้องค่ะแม่เดี๋ยวหนูจัดการเอง” (แม่บอกยาย)

        “แกดูลูกแกไปเถอะ”(ยายลุกไปในครัว)

        แม่หันกลับมาคุยกับพลอย

        “พลอยลูก.......ถ้าพรุ่งนี้ไม่หายไปหาหมอกันนะ”

        (แม่พูดไปลูบหัวไป)

        (ยายเดินถือแก้วน้ำมาให้)“อ่ะ นี่ รีบๆกินซะจะได้หาย”

        พลอยเอายาที่แม่ให้เข้ากรอกเข้าปากรับแก้วน้ำจากยาย ถือแก้วน้ำสักพัก จ้องมองแก้วน้ำ และหันไปมองยาย ไม่ยอมดื่มมือสั่น ด้วยความโมโห จึงวางแก้วน้ำบนโต๊ะ

        “เดี๋ยวหนูไปกินน้ำในห้อง”

        พลอยลุกออกจากโต๊ะอาหารขึ้นห้องนอนทันที

        “อะไรของมัน” (แม่เริ่มบ่น)

        “แกเห็นอะไรไหม”

        “ฉันน่ะเอาน้ำมนต์ใส่ลงไปเห็นไหมมันไม่กิน”

        “อะ...อะไรนะอะไรของแม่เนี่ย น้ำมนต์จากไหน สะอาดหรือเปล่า ทำไมแม่ทำแบบนี้พลอยมันไม่สบายอยู่นะ เกิดมันท้องเสียขึ้นมาอีกจะเป็๞ยังไง แม่นี่ทำอะไรไม่เข้าเ๹ื่๪๫ ดีนะที่มันไม่กิน”  (แม่เริ่มหัวเสีย)

        “พอนะแม่ฉันเหนื่อย ถ้ามันไม่สบายก็จะพาไปหาหมอ ไม่ใช่ให้มากินอะไรแบบนี้”

        “แกไม่เชื่อสินะ”(ยายตอบ)

        (ที่ห้องนอนแม่และยายชั้นล่าง เวลา21.00 น.)

        “เดี๋ยววันนี้ฉันจะสวดมนต์สักหน่อย แกสวดด้วยไหม”                

         (ยายถามแม่)

        “เอาเลยแม่”

        “ฉันเหนื่อย”

        (แม่ปฏิเสธยาย ทิ้งตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้า)

        ยายสวดมนต์เสร็จแล้วจึงหลับไป

        (เวลา 03.00 น.)

            (ในความฝัน)

            ยายฝันคนมาเคาะประตูห้องนอน

            ก๊อกๆๆ

            “นั่นใคร” (ยายถาม)

            “หนูเองจ้ะยาย” (เสียงพลอยตอบ)

            “อ่อ เข้ามาสิ”

            แอ๊ด(เสียงเปิดประตู)

            “มีอะไรลูก” (ยายนั่งบนเตียงถามพลอย)

            พลอยค่อยๆเดินเข้ามาโน้มตัวคุกเข่า ลงตรงหน้ายาย

            “ไม่มีอะไรค่ะ เพียงแต่ว่า.....เพียงแต่”

            มึง!!!! อยากจะไล่กูนักใช่ไหม อีแก่!!! กว่ากูจะเข้ามาได้ หา!!!

                (จากเสียงนุ่มหวานของพลอย กลายเป็๞เสียงหญิงแก่           ที่แหบและทุ้ม ๻ะโ๷๞เสียงดังพลันเข้ามาบีบคอยาย)

        (ในความจริงที่เตียงนอนของยายขณะกำลังฝันร้าย)

                ยายร้องโอยๆหายใจค่อยออก จับที่คอ กลิ้งไปมาบนเตียง

                “โอยๆๆๆ”

                ตุ้บ!!!! (เสียงกระแทกพื้น)

                แม่!!!!!!แม่เป็๞อะไร!!!!!!! ตึงๆๆ

        (แม่ของพลอยที่นอนอยู่อีกด้านวิ่งไปเปิดไฟ เห็นยายตกเตียง  ร้องโอดโอย)

                แม่ต้องโทรเรียกรถพยาบาลจากตัวเมืองเข้ามารับยาย แม่เป็๞ห่วงยายมาก จึงตามไปดูอาการที่โรงพยาบาล