คุณหมอสาวบำบัดสวาท 3p 4p 5p (18+)

แกตาค้างน้ำลายสอทันทีที่เห็นร่างขาวโพลนในชุดซีทรูที่ปิดอะไรไม่มิดเต้าเนื้อสั่นไหวเมื่อเจ้าหล่อนขยับตัวเปิดบานประตูจุกนมสีสวยงอนเด้งชี้ฟ้าดันเนื้อผ้าบางจ๋อยออกมาจนมองเห็นปลายยอดแหลม แววตาของชายรุ่นเก๋าลุกโชนด้วยความกระหาย

"อุ๊ย... ขอโทษทีค่ะลุง พอดีแพรวกำลังจะอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนเสร็จออกมาพอดีเลย...รีบออกมารับลุงยังไม่ทันได้ใส่เสื้อคลุม เลยแต่งตัวไม่ค่อยเรียบร้อย

ลุงเอาขวดน้ำผึ้งเข้ามาข้างในก่อนสิคะข้างนอกมันมียุงเยอะ แถมเดี๋ยวใครเห็นเข้าจะเอาไปพูดไม่ดี"

หมอแพรวส่งยิ้มยั่วยวนพลางเปิดประตูรับกระดอรุ่นใหญ่ของลุงสมหมายเข้าสู่ในบ้านพักที่แสนจะเงียบเหงาในทันที!

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะคุณหมอแพรวจะใส่เสื้อคลุมทำไมให้มันร้อนเปล่าๆ ใส่ชุดนอนแบบนี้สวยดีแล้วจ้ะ ลุงชอบ!”

ลุงสมหมายรีบก้าวตามเข้ามาพร้อมปิดล็อคประตูดังแกร๊ก!

“แพรวขอหาแก้วมารินน้ำผึ้งป่าของลุงสมหมายชิมดูก่อนนะคะลุงรู้ได้ยังไงเนี่ยว่าแพรวอยากกินน้ำผึ้งอยู่พอดีเลย”

หมอแพรวแกล้งเดินนวยนาดบิดส่ายสะโพกซ้ายขวาไปหาถ้วยแก้วใบเล็กในตู้เก็บของตัวเตี้ยบนพื้นเธอจงใจโน้มตัวลงต่ำจนก้นงอนงามแอ่นโค้งนูนเด่นท้าทายสายตา

ชายกระโปรงชุดนอนสั้นจุ๊ดจู๋เลิกขึ้นสูงจนเห็นแก้มก้นสองลูกอวบผายผิวเนื้อใต้ร่มผ้าของเธอช่างขาวผ่องชวนมอง และที่สำคัญยิ่งกว่าอะไรก็คือ...

ผ้าซีทรูรั้งตึงขึ้นไปด้านบนจนชายวัยกลางคนมองเห็นร่องสวาทที่กำลังขมิบตอดยุบยิบคล้ายเรียกหาบางสิ่งเข้ามาเติมเต็ม

ลุงสมหมายกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแกรีบย่องอย่างเงียบเชียบเข้าไปใกล้ด้วยปลายเท้า จนร่างหนาเกือบแนบชิดกับแผ่นหลังหมอสาวแอบสูดดมกลิ่นกายหอมฟุ้งจากน้ำหอมอ่อน ๆ ฟอดใหญ่

จากนั้นหนุ่มใหญ่กำลังจะก้มหน้าลงไปดมซอกลับตรงรักแร้แกอยากรู้มานานแล้วว่ากลิ่นตัวบริเวณจุดซ่อนเร้นของคนสวยปานนางฟ้าแบบแพรวพิลาสจะมีกลิ่นเช่นไร

จะเป็นกลิ่นเหงื่อกลิ่นสาบสาว หรือจะหอมหวานเหมือนกลิ่นกายเธอที่แกชอบแอบดมบ่อย ๆยามที่ยืนสนทนาใกล้กันในฐานะคนบ้านใกล้เรือนเคียง

แต่แล้วกลับเป็นจังหวะเดียวกับที่เธอหมุนตัวหันกลับมาพอดีทำให้ร่างของชายหญิงทั้งคู่ปะทะกันอย่างจัง จนขวดน้ำผึ้งในมือลุงเอียงกระฉอกออกมาเพราะไม่ได้ปิดฝา

น้ำผึ้งป่าที่ทั้งเหนียวและข้นบรรจุจนเต็มถึงปากขวดจึงได้ไหลทะลักออกมาราดรดลงบนเนินอกอวบอิ่มของหมอแพรว ทะลุผ่านเนื้อผ้าซีทรูลงไปจนถึงผิวเนื้อนวลนาง

"ว๊าย!เลอะหมดเลยค่ะลุง น้ำผึ้งเหนียวไปหมดแล้ว"

หมอแพรวอุทานพลางใช้มือลูบไล้ไปตามหน้าอกที่ชุ่มโชกหอมหวานน้ำผึ้งสีอำพัน

"โอ๊ยหมอจ๋า...เสียดายของแท้ๆ น้ำผึ้งป่าหายากเชียวนะนั่นน่ะ"

ลุงสมหมายกระซิบแหบแห้งแววตาจ้องมองหยดน้ำผึ้งที่ไหลซึมลงสู่ร่องอกและยอดปทุมถัน

"หมออย่าเพิ่งไปล้างนะจ๊ะ...เสียดายของป่ามันหายาก!

อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะเอ่อ... ลุงขออนุญาตใช้ปากเลียน้ำผึ้งแท้สดจากเต้าให้เกลี้ยงเกลาหน่อยนะจ๊ะ"

ลุงสมหมายเห็นดังนั้นก็รีบกุลีกุจอใช้ฝ่ามือหนาช่วยปาดป้ายหวังจะเช็ดออก แต่ยิ่งปาดเนื้อผ้าที่เปียกชุ่มกลับยิ่งแนบสนิทไปกับผิวขาวโพลน จนเห็นยอดอกสองเม็ดแข็งเป็นไตสีระเรื่อชัดเจน

"ว๊าย!ลุงสมหมาย พอก่อนค่ะยิ่งเช็ดยิ่งเลอะไปหมดแล้ว"

หมอแพรวร้องประท้วงพลางถอยกรูดไปพิงขอบโต๊ะกินข้าว

"ไม่เป็นไรค่ะลุงเดี๋ยวแพรวไปอาบน้ำใหม่เองก็ได้ ลุงสมหมายกลับไปก่อนเถอะค่ะเดี๋ยวเมียลุงจะว่าเอาได้นะว่าทำไมแวะมาบ้านนี้นานจัง"

"อีแก่เมียลุงมันไปงานบุญจ้ะกว่าจะกลับคงดึกมากลุงถึงได้รีบแวะเอามาให้ไงจ๊ะ”

“มิน่าวันนี้ลุงสมหมายถึงกล้าแวะมาหาแพรวมืดค่ำได้ ลุงหลบก่อนเถอะค่ะแพรวจะไปอาบน้ำใหม่อีกรอบ เหนียวตัวไปหมดละ”

“จะไปอาบทำไมให้เสียเวลาหมอจ๋าน้ำผึ้งป่านี่ของหายาก เสียดายของเปล่า ๆ จ้ะ ลุงจัดการให้เอง สะอาดกว่าเยอะ"

ลุงสมหมายไม่ฟังคำทัดทานแกยังคงก้าวเข้าหาด้วยสายตาหิวกระหาย

"ไม่เหมาะหรอกค่ะลุงอื้อ... อย่าทำแบบนี้ หมอจะเช็ดเองค่ะ ลุงออกไปก่อน!"

หมอสาวแสร้งปัดป้องพร้อมกับร้องห้ามวี้ดว้ายพอเป็นพิธีทว่าร่างกายกลับแอ่นรับสัมผัสจากมือหนาที่เริ่มบีบเค้นเต้าทรวงนุ่มหยุ่นทั้งสอง

"หมอจะเช็ดเองทำไมให้ลุงช่วยดูดออกให้ดีกว่าเยอะ!"

ลุงสมหมายคำรามพลางโน้มใบหน้าซุกไซ้ใช้ลิ้นอุ่นหนาตวัดเลียน้ำผึ้งที่เหนียวหนึบบนยอดอกผ่านเนื้อผ้าซีทรูบางใสอย่างหิวกระหาย

“ว้ายลุงสมหมาย เบา ๆ ก่อน นี่มันอะไรกันคะเนี่ย อู้ย ซี้ด อ๊าว”

แรงดูดดื่มทำเอาหมอสาวสะท้านเยือกร้องซี้ดซ้าดด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านจนเข่าอ่อน

ในขณะที่ปากกำลังง่วนอยู่กับปทุมถันคู่โตมือหนาข้างหนึ่งของลุงสมหมายกลับแกล้งทำเอียงขวดน้ำผึ้งที่เหลืออยู่ ราดรดสายน้ำผึ้งหวานฉ่ำลงไปตรงโคกเนินกลางกายสาวที่นูนเด่นอยู่ใต้เนื้อผ้ามันอวบอูมล่อตาล่อใจแกอยู่พอดี

"โอ๊ย!โทษทีหมอ ลุงนี่มันซุ่มซ่ามเหลือเกิน ทำขวดน้ำผึ้งหกเลอะเทอะไปถึงตรงนั้นอีกจนได้!"

ลุงแกร้องอุทานพลางรีบวางขวดแก้วที่เหลือน้ำผึ้งเพียงไม่ถึงครึ่งลงบนพื้นห้องแล้วจัดการใช้มือที่หยาบกร้านข้างหนึ่งล้วงเข้าไปภายใต้ชายชุดนอนซีทรูตัวสั้น

"อ๊ะ...ลุง... ตรงนั้นมัน...ไม่ต้องเช็ดนะ เดี๋ยวแพรวเช็ดออกเองได้ อู้ววว"

หมอแพรวครางเสียงหลงเมื่อนิ้วหนาของลุงสมหมายเริ่มเขี่ยบี้คราบน้ำผึ้งหวานที่ปนเปไปกับน้ำรักเหนียวเยิ้มซึ่งฉ่ำแฉะอยู่ตรงปากร่องหลืบสาวอยู่ก่อนหน้าแล้ว

ลุงแกจงใจขยี้เน้นย้ำตรงจุดจีสปอตที่ไวต่อสัมผัสจนหมอสาวตัวสั่นระริก

"ไม่ต้องกลัวนะหมอแพรวลุงจะช่วยทำความสะอาดให้เกลี้ยงเชียวล่ะ รูหมอนี่มันคงจะทั้งหวานทั้งฉ่ำน่าดู”

“ดูสิแหย่เข้าไปหน่อยรูร่านนี่ก็ตอดรัดนิ้วกูจนแทบจะดึงนิ้วออกมาไม่ได้เลย... ซี้ดดด"

ลุงสมหมายสบถออกมาหยาบถ่อยเมื่อเห็นหมอสาวหลับตาพริ้มบิดกายเร่าเผยอริมฝีปากออกหายใจรัวริน ปล่อยให้หนุ่มใหญ่จัดการตวัดวาดลิ้นล้างคราบน้ำผึ้งป่าด้วยวิธีที่สยิวกิ้วจนยากจะอดใจไหว!

ลุงสมหมายแกรีบจัดการรวบเอวคอดกิ่วของหมอสาวแล้วอุ้มร่างที่กำลังอ่อนระทวยขึ้นไปนั่งบนโต๊ะกินข้าวที่ทำจากไม้สักหมอแพรวถูกจับให้อยู่ในท่านอนหงายชันเข่า แหกขาออกกว้าง

ชุดนอนซีทรูถลกขึ้นไปกองอยู่ที่หน้าท้องเปิดเปลือยให้แกมองเห็นเนินเนื้ออวบอูมสีระเรื่อที่ฉ่ำโชกไปด้วยน้ำผึ้งป่าปนเปกับน้ำสวาทจนเลื่อมพราย

หนุ่มใหญ่ทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้นแทรกตัวเข้าหาระหว่างขาขาวโพลนแกจ้องมองร่องหลืบสีหวานที่กำลังขมิบตอดพร้อมกับเลียริมฝีปากแพล่บ ๆ ด้วยความหิวกระหาย

“คอยดูเถอะกูจะเลีย จะซดให้เกลี้ยงเชียว”

ซร๊วบซร๊วบ

จากนั้นลุงจอมหื่นจึงก้มหน้าลงไปซุกไซ้ใบหน้าเข้ากับโหนกนูนอวบอิ่มตวัดลิ้นเลียสลับกับฉกเรียวลิ้นสอดแทรกลึกเข้าไปในโพรงสวาทเพื่อดูดดื่มน้ำหวานเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อยและไม่ลืมที่จะดูดเม็ดละมุดสีหวานด้านบนโคกสาวที่กำลังสั่นระริกได้ที่

"อ๊าาาาา!ลุงสมหมาย... ตรงนั้น... อูยยยย ลุงอย่าดูดแรงสิคะ... ซี้ดดดด!"

หมอแพรวครางระงมแต่กลับใช้สองมือเรียวรั้งศีรษะลุงสมหมายให้มุดต่ำลงไปอีก

ลุงสมหมายไม่ฟังคำประท้วงแกก้มหน้าก้มตาใช้ปากและลิ้นอันช่ำชองดูดเม็ดสยิวกลางกายสาวอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนตายอดตายอยากมานานเป็นปี

เสียงดูดดื่มเลียไล้ดัง จ๊วบ...จ๊วบ... และเสียงครางระรัวของหมอสาวดังระงมไปทั่วห้องครัวลิ้นหยาบกร้านตวัดขยี้เน้นย้ำลงบนจุดอ่อนไหว