สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่เจ็ดสิบเก้า เส้นทางการครอบครองดินแดน

กฎหมายกับการบังคับใช้กฎหมายต่างกัน

แบบเดียวกับที่โดราเอมอนตอนเกาะแห่งท้องฟ้าสอนเด็กๆทั้งหลายไว้แม้ซึเนะโอะจะเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของเกาะแห่งท้องฟ้า

ทุกคนที่เหลือควรจะฟังคำสั่งของซึเนะโอะที่ถือหุ้นมากกว่า

แต่ซึเนะโอะไม่สามารถหยุดไจแอนท์จากการกระทืบตนเองได้หากทำอะไรขัดใจไจแอนท์

จึงต้องมีหมวกราชาของอาณาจักรแห่งท้องฟ้ามาบังคับใช้ออกคำสั่งให้ไจแอนท์และคนอื่นๆปฏิบัติตามกฎของอาณาจักรนั้นๆ

กฎของสมาคมค้าทาสก็เช่นกันมีคนที่ปฏิบัติตามกฎและมีคนที่ทำนอกกฎ

แบบเดียวกับนักผจญภัยที่แม้จะภาพลักษณ์ไม่ดีชาวบ้านปรกติไม่ไว้วางใจนักผจญภัย

แต่จะมากจะน้อยก็ดีกว่าพวกเวิร์กเกอร์ worker ที่ไม่ได้อยู่ในระบบของนักผจญภัยต้องทำงานแบบแอบๆ

พ่อค้าทาสผิดกฎหมายหรือพวกโจรผิดกฎหมายก็เช่นกันที่ลอบหลบหูตาของสมาคมพ่อค้าทาสไปอาจจะเพราะจงใจหรือไม่ตั้งใจ เพราะอาจจะต้องจ่ายเงินมากเกินไปในการจัดการพวกนี้และเป็นองค์กรที่เน้นด้านจูงใจคนเข้ามาด้วยผลประโยชน์ร่วมกันมากกว่าที่จะบังคับกันด้วยอาวุธ

เพราะพ่อค้าทาสนั้นสามารถมีกองกำลังส่วนตัวเป็นพี่กล้ามหลายสิบคนน่ะได้

แต่จะให้ออกเงินซื้อพี่กล้ามมาเป็นกองกำลังส่วนกลางก็กำไรหดหายกันพอดีเพราะพี่กล้ามราคาแพงเอามากๆ

แต่นั่นก็ต้องอาศัยอำนาจของรัฐอย่างดยุกหมูอ้วนที่จะจัดการคนผิดกฎหมาย

ซึ่งก็ถูกต้องแล้ว ปรกติพ่อค้าทาสหากไม่ใช่คนที่อยู่กับสมาคมตลอดก็ต้องไปทำมาหาธุรกิจที่อื่นๆหรือเปิดร้านของตนเอง

เอาเงินไปลงทุนทางธุรกิจต่างๆมากกว่าจะเอามาจัดการคนที่ทำผิดกฎสมาคม

มีการแจ้งเบาะแสสินบนนำจับและจ้างการปราบปรามไปบางที แต่ก็ไม่มีการจัดการอย่างเป็นระบบเท่าไร

นั่นคือสิ่งที่ผมพยายามจะแก้ไขการเข้ามาถึงของการใช้กำลังในการบังคับให้เป็นไปตามกฎเกณฑ์

“เจ้าไม่คิดหรือว่ามันไม่สมเหตุสมผลเลยที่คนไม่รักษากฎเกณฑ์ของสมาคมกลับได้เงินมากกว่าพวกเจ้าที่พยายามรักษากฎระเบียบ”

ผมถามพ่อค้าทาสที่มีชื่อเสียงที่ดีอย่างฮาฟัด

อาฟัด ลูบเครายาวอย่างครุ่นคิด

“มันเป็นเรื่องดีที่คนเราจะทำตามระเบียบช่วยสร้างความสะดวกในการประกอบธุรกิจมากกว่า แต่การไปบีบบังคับคนน่ะมันจะทำให้สิ้นเปลืองมากกว่าเดิมนะขอรับท่านดยุก”

พวกพ่อค้าทาสหรือกลุ่มโจรผิดกฎหมายนั้นไม่ธรรรดมาบางคนก็มีคนในหนุนหลังอย่าวพกขุนนาง พ่อค้าต่างๆ และแน่นอนพวกแบล็กแฮนด์ก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย พวกที่สร้างความร่ำรวยในดินแดนนอกกฎหมาย

การทำให้พวกนอกกฎหมายไม่สามารถสะสมทรัพย์สินได้

ตามความเห็นของผมคือการสร้างความแข็งแกร่งให้กับคนที่มีสถานะทางสังคมอย่างดยุก

“บางครั้งมันก็ไม่ใช่เรื่องของการหากำไรแต่คือการรักษาสิ่งที่เรามีอยู่ไม่ให้มันหายไปต่างหาก..เจ้าเคยได้ยินเรื่องแบล็กแฮนด์มาสินะ?”

ไม่มีอะไรที่โน้มน้าวใจได้ดีกว่าข้อเท็จจริงอีกแล้ว

ฮาฟัด ผงกศีรษะ

สำหรับคนที่ค้าขายแล้วต้องรู้จักคนทั้งในและนอกกฎหมาย

“ข้าไม่ว่าหรอกนะหากเจ้าจะติดต่อกับพวกนอกกฎหมายไว้บ้างในฐานะพ่อค้า.ง”

โครม

ฮาฟัด คุกเข่าลง

“ท่านดยุกข้าเพียงแค่ทำการค้าเท่านั้นเอง”ฮาฟัดตัวสั่น เหมือนกับคิดว่าดยุกมาเพื่อหาเรื่องยึดทรัพบ์จับกุมเขานี่เอง

เขาไม่ได้ปฏิเสธว่ามีการค้ากับพวกแบล็กแฮนด์พ่อค้าคนไหนบ้างที่ไม่มีเส้นสายทางด้านมืดบ้าง?

“ข้าไม่ได้ตำหนิเจ้านั่นคือเรื่องธรรมดาของการค้า ข้าแค่สงสัยว่า จะไม่ดีกว่าหรือเงินที่พวกเจ้าจะจ่ายให้แบล็กแฮนด์มาจ่ายให้กับข้าดีกว่า?”

ฮาฟัดมองดยุกอย่างประหลาดใจแต่ยังคุกเข่าอยู่

รอบข้างเขาเตรียมมีคนยอดนักดาบและทาสนักสู้จำนวนมาก

แต่แม้กระทั่งเขาเองก็ยังไม่คิดว่าตนเองจะรอดจากทาสนักสู้จำนวนมากของดยุกได้เช่นกัน

ยังพอมีช่องทางต่อรองกันได้

“ท่านดยุกหมายความว่า?”

“หมายความว่าข้าจะเป็นคนที่คอยคุ้มกันพวกเจ้าแทนแบล็กแฮนด์เองและจัดการขัดขวางตัวหารกำไรของพวกเราทั้งหมดเจ้าจะวางใจแบล็กแฮนด์หรือวางใจข้าที่พร้อมจะมีกองทัพหนุนหลังเจ้าและคอยปกป้องไม่ว่าไปที่ไหนในแผ่นดินนี้กันล่ะ?”

ถ้าหากถามผม แบล็กแฮนด์น่ากลัวก็จริงแต่ไม่น่ากลัวเท่าพระเอกอิเซไคหรือเป้าหมายในการจีบของมาเรียหรอก

เพราะพวกนั้นนอกจากมีสถานะทางสังคมเป็นขุนนางเจ้าชาย ลูกแม่ทัพ ลูกนายก ลูกท่านเคานต์ หลานนักปราชญ์ องครักษ์ราชสำนักแล้วยังมีฝีมือที่โดดเด่นในด้านนั้นๆของตนเองด้วย

และที่สำคัญแบล็กแฮนด์มันเป็นตัวกลางของเรื่องราวหลายๆอย่างในเกมส์ด้วยจัดการพวกนี้ก่อนก็ไม่มีอะไรเสียหาย

และเหนืออื่นใด หากจัดการพวกนี้ที่ไม่มีบัฟจากพลังแห่งความมืดยังไม่ได้ก็ยากที่จะจัดการเป้าหมายอื่นๆแล้ว

“เอารายชื่อของพวกที่มีการติดต่อกับแบล้กแฮนด์ออกมาและใครคิดว่าจะเปลี่ยนใจได้มาร่วมมือกับข้าเพราะพวกเราจะต้องมีการเปลี่ยนการบริหารจัดการกันใหม่แล้ว เพราะเหนืออื่นใดเจ้าคิดอยากจะลงหลักปักฐานหรือไม่?”

“ลงหลักปักฐาน?” ฮาฟัดกล่าวอย่างุนงง

“ทิเลียกับเอสตาเลียเป็นสถานที่ที่สามารถใช้เงินซื้อตำแหน่งและที่ดินของประเทศใหเป็นพาร์ติเซียนได้แต่เจ้าอยากจะระวังหลังตลอดเวลาในกลุ่มของคนที่พยายามจะแย่งกิจการของเจ้าและแข่งขันกันขนาดนั้นจริงๆหรือ?หรือจะมาพักในสถานที่สามารถรักษาความปลอดภัยให้ได้โดยข้า?"

“ท่านดยุกหมายความว่า..”ตำแหน่งขุนนางครองที่ดิน จะทำได้จริงๆหรือ?

“อย่าใจร้อนข้าบอกได้แค่ว่าหากเจ้าต้องการแม้อาจจะยังเป็นขุนนางไม่ได้เพราอาจจะหยามหน้าขุนนางคนอื่นมากเกินไปแต่ข้าสามารถตั้งเจ้าเป็นหัวหน้าหมู่บ้านในมาสเตอร์ได้ทันทีหากผ่านไปแม้รุ่นของเจ้าอาจจะไม่ได้ยศแต่รุ่นลูกของเจ้าที่เข้าเรียนร่วมกับขุนนางและเป็นสไคว์ squire อัศวินฝึกหัด อย่างน้อยทุกคนได้เป็นอัศวินแน่ๆ”

ฮาฟัดแทบจะไม่เชื่อหูตนเองง่ายดายขนาดนั้นเชียวแต่ท่านดยุกบอกว่ามีอีกเงื่อนไขหนึ่ง

“อะอีกเงื่อนไขคืออะไรขอรับท่านดยุก?”

ผมส่ายหัวกับความทะเยอทะยานของฮาฟัดแต่อย่างว่าล่ะไม่มีพ่อค้าที่ร่ำรวยขึ้นมาได้โดยไม่ได้ทะเยอะทะยานหรอก

“ยึดครองดินแดนบุกเบิกดินแดนใหม่เจ้าอาจจะได้เป็นอัศวินและบารอนครอบครองดินแดนทันทีหากครอบครองดินแดนได้”

ฮาฟัดสีหน้าซีดการยึดครองดินแดนเป็นเรื่องอันตรายและเสี่ยงตายมากแค่ไหนทุกคนกูรู้

“อย่าทำหน้าอย่างนั้นนี่ไม่ใช่เรื่องที่ให้พวกเจ้าทำคนเดียว แต่เจ้าจะได้หนุนหลังจากพลังจากแคว้นของข้าทั้งหมดเป้าหมายของข้าคือขยายดินแดนช่วยลดความกดดันระหว่างลุกชายของขุนนางในแคว้นของข้าที่ไม่มีดินแดสืบทอดไปสืบทอดดินแดนทางอื่น ขยายตระกูลให้กว้างใหญ่ออกไป

เจ้าอาจจะคิดว่ายากลำบากก็ถูกแล้วฮาฟัดเอ๋ยแต่บรรพบุรุษของข้าก็ต้องครอบครองดินแดนมาด้วยวิธีการนี้ทั้งนั้นล่ะมันไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ในรุ่นของเรารุ่นเดียว การจะพัฒนาให้แคว้นเจริญก้าวหน้าอาจจะใช้เวลาหลายร้อยปีแต่ฮาฟัดเอ๋ย เจ้าไม่คิดจะสร้างรากฐานไว้ให้ลูกหลานของเจ้าในวันข้างหน้าหรือ? รากฐานที่เจ้าวางไว้วันนี้ไม่เสียเปล่าหรอกนะ”

ฮาฟัดอยากจะปฏิเสธเพราะนึกถึงความยุ่งยากแต่สัญชาตญาณของเขา พอได้ยินเรื่องความยุ่งยากก็กลับคิดว่ามันสมจริงขึ้นมา

ก็ต้องอย่างนี้ล่ะ

เพราะมันยากถึงเป็นอะไรที่น่าลงทุน

นักผจญภัยกลายเป็นเจ้าเมืองหัวหน้าหมู่บ้าน บารอนในเมืองชายแดนก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่มีใครได้ยินมา

การบุกเบิกต้องอาศัยนักผจญภัยที่เก่งกล้าสามารถเอาคนไปบุกเบิกพื้นที่กันดาร หรือไม่ก็ต้องอาศัยกองทัพและเงินทุนมหาศาลที่อาจจะไม่คุ้มค่าแต่นั่นคือมองจากระยะสั้น แต่หากมองระยะยาวมันคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม

“เตรียมคนให้พร้อมเถอะโครงการนี้ไม่ได้หลอกลวง เจ้าจะเห็นข้าเตรียมกำลังพลนักผจญภัยขนานใหญ่ก็ช่วงนี้ล่ะมันคือการสร้างเสริมกำลังเพื่อขยายดินแดน และแบล็กแฮนด์เหล่าพวกนอกกฎหมายทุกคนคือเหยื่อสังเวย ไม่ใช่แค่ข้าหรือเจ้าแต่กับตระกูลขุนนางทุกคนในแคว้นนี้ที่ต้องการให้ลุกคนอื่นๆของตนเองมีดินแดนในความปกครองเพิ่มมากขึ้น”

ผมวางแผนไว้ให้ผลประโยชน์ของพ่อค้าและเหล่าขุนนางไปในทางเดียวกัน

ว่าแบล็กแฮนด์จะต่อต้านเรื่องนี้ได้ต้องจัดการกับขุนนางและพ่อค้าทุกคนที่รวมตัวกันในการตั้งเป้าหมายขยับขยายดินแดน