“เปลี่ยนร่างซาลาแมนเดอร์" ย๊าาา
ร่างของเปาเปาน้อยเริ่มขยายตัว มีเกร็ดสีดำแดงปรากฏขึ้นทั่วร่าง มันคือเกร็ดของกิ้งก่าไฟถ้ำ
“ะุลาวา” ฟุบๆ
ะุเพลิงลาวาหลอมเหล็วพุ่งออกไปทางทิศต่างๆที่พวกออร์คอยู่ การะเิของะุลาวามีความรุนแรงมากกว่าเวทย์เพลิงหลายเท่า ทำให้พวกออร์คนอนระเนระนาด
ก๊าซ…
ตบ ตบ ตบ ตะปบ ฟาดหาง
ตัดมาอีกทาง
“ฉันว่าฉันจำนายได้นะ โดม"
“นายก็คือ ซินไห่”
“ใช่ฉันเอง! ฉันแนะนำให้นายถอนตัวจากองค์กรชั่วร้ายนั่นซะเถอะ”
“มันเป็ไปไม่ได้ ที่จะทำแบบนั้น นายไม่รู้จักพวกเขาดีซะด้วยซ้ำ นายไม่มีวันทำอะไรองค์กรนี้ได้”
“งั้นหรอ! นายเองก็ไม่รู้จักฉันดีเหมือนกัน แล้วนายมั่นใจได้ยังไงว่าฉันจะทำไม่ได้”
“อย่ามัวแต่เสียเวลาเลยดีกว่า ฉันเพิ่งปลุกพลังได้เมื่อไม่นานมานี้ อันที่จริงที่ฉันมาก็เพราะไม่อยากให้นายาเ็มากนัก ฉันค่อนข้างจะชอบนิสัยของนายนะ รับมือ”
“เฮ่อ ออร์คพวกนี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอกนะ”
ย๊า… ปก ปัก โป๊ก แอ็ก…
แป๊ะ แป๊ะ (เสียงปรบมือ)
“พลังกายของนายสุดยอดจริงๆ แม้แต่พวกออร์คดำก็ยังสู้นายไม่ได้ แต่ว่าฉันยังมีไพ่ตายอยู่สองชิ้น งั้นฉันจะให้นายได้เจอกับไพ่ใบแรกของฉันเลยก็แล้วกัน”
“าาออร์ค จงออกมาซะ”
ก๊าซ…(คำราม)
“แรงกดดันของาาออร์คนั้นน่ากลัวจริงๆ แต่ว่านายดูถูกกันเกินไปหน่อยนะ!”
“หึ! ปากเก่งจริงนะ จัดการมันซะ าาออร์ค”
พวกออร์คปกติตัวสูงราว2.5เมตร แต่าาออร์คนั้นสูงถึง4เมตร มันคือหัวหน้าของออร์คดำ มีพละกำลังอย่างมาก การทำลายอาคารคอนกรีตสักหลังไม่ใช่เื่ยากสำหรับพวกมัน
ฟุบ ฟุบ
“มีพละกำลัง แต่แกก็ช้าเกินไป หมัดตรงทำลาย”
เด็กหนุ่มปล่อยหมัดขณะที่หลบการโจมตีของาาออร์คสำเร็จ หมัดของเด็กหนุ่มกระทบเข้ากับข้อเท่า ซึ่งถือว่าเป็จุดอ่อนใหญ่ของสิ่งมีชีวิตที่ตัวสูง าาออร์คล้มลงเพราะข้อต่อเข้าถูกโจมตีจนหัก
เสี่ยวซือะโขึ้นไปกลางหลังของาาออร์คพร้อมกับรัวหมัดชุดใส่แผ่นหลังของมัน และกระดูกสันหลังซึ่งถือว่าเป็จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุด ความเ็ปรุนแรงพุ่งปรี๊ดเข้าสู่สมอง ทำให้าาออร์คดิ้นทุรนทุรายก่อนจะถูกเสี่ยวซือฟันที่คอด้วยสันมือจบชีวิตของมันได้อย่างง่ายดาย
“เป็ไปได้ยังไง คนที่จัดการาาออร์คได้อย่างน้อยต้องเป็นักผจญภัยระดับเงิน นี่นายเป็ตัวอะไรกันแน่?”
“ฉันก็บอกแล้วว่านายไม่รู้จักฉันดีพอ เอาหล่ะทีนี้นายก็ยอมแพ้ได้แล้ว บอกฉันมาว่าป้าเพ็ยอยู่ที่ไหน”
“ฮ่าฮ่า แม้ว่าพลังกายของนายจะดีเยี่ยม แต่ว่าฉันยังเหลือไพ่ใบสุดท้ายดูซิว่านายจะต้านทานพลังจิตของฉันได้ไหม”
“กระแสจิตปั่นป่วน กระแสจิตยึดครอง กระแสจิต…เอือก… เป็ไปไม่ได้ ทำไมกัน ทำไมพลังจิตของฉันใช้กับนายไม่ได้ นอกจากนั้นฉันยังถูกกระแสจิตของตัวเองสะท้อนกลับจนาเ็… เอ๋ เดี๋ยวก่อนนะ หรือว่านายก็ปลุกพลังจิตได้เหมือนกัน"
“ฉลาดเหมือนกันนี่ ถ้าเป็เมื่อก่อนพลังจิตระดับนี้ก็อาจจะทำอะไรฉันได้บ้าง แต่ว่าน่าเสียดาย พลังจิตของนายยังไม่ได้รับการขัดเกลา มันไม่แม้แต่จะทำอะไรฉันได้แม้แต่ปลายเล็บ เสียด้วยซ้ำ”
“ฮ่าฮ่า ยอดเยี่ยมๆ เ้าหนูโดม ทำได้ดีมาก ตอนนี้เธอหมดหน้าที่แล้วถอยไปซะ”
“โอ๋… ในที่สุดก็ออกมาแล้วงั้นหรอ ฉันกำลังรอตัวการณ์อยู่เลย”
“เธอกำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่หรือเปล่าเด็กน้อย เธอควรจะกลัวฉันสิถึงจะถูก"
“ไม่หล่ะ ลุงไม่น่ากลัวเลยซักนิดเดียว ออกจะน่าเกรียดซะมากกว่า”
“หนอยเ้าเด็กปากดี ฉันจะสอนให้เธอรู้จักกับพลังที่แท้จริงของนักผจญภัยแรงค์ทองเอง”
“ออกมาซะ จอมเขมือบ”
“สิงโตสองหาง นับว่าหาได้ยาก พวกมันคือจอมเขมือบที่นักผจญภัยแรงค์ทองแดงและเงินต่างหวาดกลัว”
“โอ้ ฉันอยากลองซักตั้งว่ามันจะทำให้ฉันกลัวได้หรือเปล่า”
“ฮ่าฮ่า ใจกล้าดีนี่เ้าหนู มาท้าทายจอมเขมือบของฉัน ร่างเล็กๆนั่นจะไม่เหลือแม้แต่กระดูกหรอกนะ”
“ พูดเยอะซะจริง รีบๆให้มันมาสู้กับฉันได้แล้ว เบื่อจะแย่”
“ไอ้เด็กเวรนี่ มันไม่กลัวเลยงั้นหรือ จริงสิ…มันต้องมีคนมาช่วยแน่ๆ มันกำลังทำใจดีสู้เสือ ฉันจะต้องระวังมากกว่านี้ซะหน่อยแล้ว เอ๋… แกจะทำอะไร แกบ้าไปแล้วรึไง ไอ้เ้าสิงโตบ้า”
ปั้ง…แอก (สำรอกเื)
“แกบ้าไปแล้วรึไง หืม…ไอ้เ้าเด็กเวร แกคิดจะแย่งจอมเขมือบไปจากฉันงั้นหรอ มันไม่ง่ายหรอก”
“ทำลายตราประทับ”
“แย่ล่ะสิ ถ้ายังดึงดันสิงโตสองหางมันตายแน่…ได้ๆ ฉันยอมแล้ว ซะที่ไหน!”
ปั้ง…ทำลายตราประทับ (สำเร็จ)
“แกไอ้เ้าเด็กเวร บังอาจขโมยจอมเขมือบสุดรักของฉันไป แกตายไปซะ จงออกมาจอมเขมือบหมาบเลขสอง”
“โอ้ เ้าตัวนั้นหน้าตาไม่เลวเลย ฉันก็ชอบมันเหมือนกัน เอางี้แล้วกัน หากลุงยอมยกให้ผมดีๆ ลุงจะรอดแต่ถ้าไม่ ก็เตรียมตัวไปนอนหยอดน้ำข้าวมต้มได้เลย”
“แกนะแกไอ้เด็กเวร ฉันจะฆ่าแกซะ เขมือบมันเลยหมายเลขสอง เอ๋ ทำไมเ้าไม่ไป ฉันกำลังสั่งให้แกไปเขมือบไอ้เ้าเด็กสารเลวนั่นซะ อ๊าาาา…ไม่”
“นักผจญภัญแรงค์ทองก็ไม่เห็นจะเท่าไหร่”
ฟุบ ฟุบ ฟุบ ลูกธนูพุ่งมาด้วยความเร็วเสียง
“มีบางอย่างกำลังมา รุนแรงมาก พวกแกทั้งสองตัวรีบไปหาที่หลบไกลๆซะ”
ก๊าซ
“เ้าหนู ฉันทึ่งกับความสามารถของเธอจริงๆ ทำไมไม่มาเข้าองค์กรพวกฉันซะหล่ะ รับรองว่าเธอจะเก่งมากกว่านี้อีกสองเท่า”
“อย่าเสียเวลาคุยเลยลุงชุดดำ ฉันไม่คิดจะเข้าร่วมองค์กรชั่วร้ายหรอก ฉันมาที่นี่ก็เพื่อทำลายมันตั่งหาก”
“งั้นหรอ! น่าเสียดาย แต่เธอเลือกทางผิดเอง อย่าโทษฉันก็แล้วกัน”
“ศรวายุ 100ดอก"
“แย่แล้วสิ คนคนนี้ของจริงเลย ต้องหนีฝนธนูมากมายขนาดนี้ มันไม่ง่ายเลย แต่ว่า ขอแค่ประชิดตัวได้ ก็ยังมีโอกาสให้ลงมือ”
ฟุบ ฟุบ พุ่งเข้าไป…
“ตัดสินใจได้ดีนี่เ้าหนู แต่ว่า…เธอยังอ่อนหัด”
ฟุบ อ๊าก…
“เป็ไปได้ยังไง ลูกธนูพุ่งขึ้นมาจากพื้นงั้นหรอ ถ้าเรารู้สึกตัวช้ากว่านี้เล็กน้อย คงได้ไปเยือนยมโลกแล้ว”
แปะ แปะ (ปรบมือ)
“ขนาดศรแปดทิศของฉัน เธอก็ยังหลบมันได้ ยอดเยี่ยมจริง”
“ลุงก็เก่งใช้ได้"
“ฮ่าฮ่า พูดได้ดี ฉันไม่เคยถูกหน้าใหม่ชมมาก่อนเลย เป็เกียรติจริงๆ”
“เอาหล่ะ สือจอ ไปจับเ้าเด็กนั่นมัดไว้ พิษสลายพลังน่าจะออกฤทธิ์แล้ว”
“ครับ นายท่าน”
“ขยับร่างกายไม่ได้เลย พิษนี่รุนแรงจริงๆ แต่ว่าทำไมพลังของลุงคนนั้นถึงได้รุนแรงขนาดนี้”
“จากที่สังเกตุดู การใช้ธนูของลุงชุดดำนั้นรวดเร็วแทบไม่ใช้เวลาง้างเสียด้วยซ้ำ น่าจะเป็นักผจภัยแรงค์สูงกว่าขอบทอง”
“เ้าหนู อย่าได้ดิ้นรนไป เพื่อนของเธอถูกพวกเราจับตัวไว้แล้ว ถ้าไม่อยากให้เขาตายก็ทำตัวดีๆซะ”
“ได้ๆ ฉันยอมแพ้แล้ว”
………….
2K
![[3P]ผมกลายเป็นเด็กของไอ้แฝด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1645865528_45175243.webp)
