พี่นุ่นคนสวย กับชายเนิร์ดขี้เงี่ยน

    ตอนที่ 13: ความจริงที่เรียบง่าย... กับความเสี่ยนที่ยังกรุ่น

    แสงแดดตอนบ่ายโมงส่องลอดผ้าม่านเข้ามาในห้อง ผมนั่งมองแผ่นหลังพี่นุ่นที่เพิ่งละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ เธอขยับบิด๳ี้เ๠ี๾๽จนเสื้อยืดตัวบางเลิกขึ้นมาเห็นแผ่นหลังเนียนๆ ผมใจสั่นกึก แต่ก็รีบดึงสติกลับมา... 'อย่าเพิ่งหื่นไอ้กอน พี่เขาทำงานเหนื่อยมาทั้งคืน' ผมเดินเข้าไปเงียบๆ แล้วสวมกอดเธอจากข้างหลัง เอาหน้าซบลงที่ไหล่เบาๆ

    "เหนื่อยมั้ยพี่... งานเสร็จหมดแล้วหรอ?" ผมกระซิบถาม

    "อื้อออ... เสร็จแล้วกอน พี่มึนตึ้บไปหมดเลยเนี่ย" เธอเอนหัวมาพิงผมพลางถอนหายใจยาวๆ "หิวใช่มั้ยล่ะ? ไปหาไรกินกันเหอะ วันนี้พี่เลี้ยงก๋วยเตี๋ยวเรือเ๽้านี้เด็ดมาก"

    ภาพตัดมาที่ร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทางที่เสียงรถเมล์ดังโฉ่งฉ่าง ผมนั่งฝั่งตรงข้ามกับพี่นุ่นที่กำลังคีบเส้นเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย ผมมองใบหน้าสวยๆ ที่ไม่ได้แต่งหน้าจัดเต็มเหมือนวันแรกที่เจอ แต่ดูมีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ที่ผ่านโลกมาจริงๆ

    "นี่หรอวะ... ชีวิตคู่" ผมคิดในใจพลางซดน้ำตกก๋วยเตี๋ยวชามละ 40 บาท

    ในหนังโป๊หรือการ์ตูนที่ผมดูมาทั้งชีวิต มันมีแต่ฉากรักหวานเลี่ยนหรือจังหวะเปิดห้องเย็ดกันแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ความจริงคือ... เราต้องทำงาน ต้องหิว ต้องนั่งรถร้อนๆ ออกมาหาของกิน และต้องคุยเ๹ื่๪๫จิปาถะทั่วไป แต่มันแปลกตรงที่ผมกลับรู้สึกว่า "หี" ของผู้หญิงที่นั่งคีบลูกชิ้นอยู่ตรงหน้าเนี่ย มันมีค่ามากกว่าหีในคลิปที่ผมเคยชักว่าวใส่เป็๞ร้อยเท่า!

    "มองไรกอน? ก๋วยเตี๋ยวไม่อร่อยหรอ?" พี่นุ่นถามพลางยิ้มขำเมื่อเห็นผมจ้องเธอตาปรอย

    "เปล่าครับพี่... ผมแค่คิดว่า พี่นุ่นตอนกินก๋วยเตี๋ยวก็ยังสวย" ผมหยอดไปหนึ่งดอกแบบเขินๆ "แล้ว... พอกินเสร็จแล้ว พี่อยากทำอะไรต่อมั้ยครับ? เหนื่อยๆ แบบนี้ กลับไป 'นอน' พักผ่อนยาวๆ ดีมั้ย?"

    ผมเน้นคำว่า "นอน" พร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอน พี่นุ่นนิ่งไปนิดก่อนจะหรี่ตามองผมอย่างรู้ทัน

    "อ๋อออ... 'นอน' พักผ่อน หรือจะ 'นอน' ให้กอนเย็ดกันแน่จ๊ะเด็กดี?" เธอแกล้งพูดเสียงดังจนผมต้องรีบทำหน้าเลิ่กลั่กกลัวคนโต๊ะข้างๆ ได้ยิน "ทำเป็๞มานวด มาปลอบพี่ที่ห้อง... ที่แท้ควยกอนมันอยากจะตอกหีพี่อีกล่ะสิ?"

    "โหพี่... ก็พี่สวยขนาดนี้ ใครจะอดใจไหวล่ะครับ" ผมกระซิบตอบพลางเลื่อนเท้าใต้โต๊ะไปเขี่ยหน้าแข้งเนียนๆ ของเธอเบาๆ "ผมสัญญาเลยนะ คราวนี้ผมจะซ้อมท่าใหม่ที่เพิ่งศึกษามา... รับรองพี่หายเหนื่อยแน่นอน"

    พี่นุ่นหัวเราะร่าพลางเช็ดปาก "งั้นรีบกินให้หมดเลยกอน... พี่ก็เริ่มจะอยากรู้แล้วเหมือนกันว่า 'วิชาใหม่' ของเด็กเนิร์ดวัย 18 มันจะทำพี่น้ำแตกได้กี่รอบ!"

     ก๋วยเตี๋ยวเรือชามนี้แม่งหวานเจี๊ยบ! เพราะกูรู้ว่าหลังจากนี้ "ของหวาน" ที่แท้จริงกำลังรอกูอยู่ที่ห้อง !