ปีกกาที่หก
สู่ดินแดนแหล่งรวมไสยเวทย์
ผืนนภากว้างที่ดวงตามองไม่เห็นขอบของมัน แม้อิไลจะคัดค้านการทำนอกแผนการที่พี่สาวได้วางเอาไว้แล้วแต่ครั้งนี้เด็กหนุ่มต้องจำยอมด้วยเหตุผล หากเขายังมีคำว่าแต่เป็ครั้งที่ 9 คงจะเป็การเปิดโอกาสให้ซาตานจำแลงรังแกเขา
ั์ตาสีเขียวดูจะมีชีวิตชีวาขึ้นเมื่อท้องฟ้าของอีกซีกโลกหนึ่งเป็สีครามงดงามช่วยให้เขาพยายามไม่รับรู้สายตาดุดันของคนที่นั่งข้าง ๆ ได้อย่างไม่ยากเย็นอีกต่อไป
ถึงฉันจะเห็นในแผนที่..แต่โลกก็กว้างมากกว่าภาพวาดบนกระดาษ
" เธอก็ไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ แล้วนะ นั่งดี ๆ ไม่เป็หรือไง ? " ที่สุดแล้วเอียนก็กระแอมปรามเด็กหนุ่มจนได้ ไม่รู้คิดถูกหรือผิดที่ดั้นด้นมายังประเทศที่ไม่รู้จักกับเด็กที่ไม่สนสิ่งรอบตัวคนนี้
กว่าจะหาทางเอากระเป๋านั่นขึ้นเครื่องมาได้ฉันต้องจ่ายไปเท่าไหร่ทำไมเธอไม่นึกถึงบ้าง ?
" คุณก็รู้ว่าผมเคยอยู่ที่ไหนมาก่อน ทำไมผมจะมีความสุขเล็ก ๆ บ้างไม่ได้ ? " เด็กหนุ่มวัย 20 ปีโต้ตอบกลับ
" ความสุขหรอ ? ฉันให้เธอได้แบบสาสมเลยนะถ้าเธออยาก.. " เขายกยิ้มขึ้นทันควันเพียงแค่การพูดเท่านั้น อิไลก็เก็บกลั้นอารมณ์โกรธไว้ไม่อยู่
" ผมชอบมองท้องฟ้า " อิไลเปลี่ยนเื่แบบไม่เกี่ยวเนื่องกันเลยสักนิดเพราะถึงอย่างไรเอียนก็จะอ่านความคิดเขา ดังนั้นเขาะโในใจตอบกลับไปดีกว่าพลั้งปากโวยวายให้อับอาย
ผมคิดว่าคุณจะเป็คนน่ากลัวที่คิดแต่เื่ล้างทำลายซะอีกไม่คิดว่าจะเป็พวกบ้าตัณหาแบบนี้ !
เอียนสบตาเด็กหนุ่มด้วยอาการนิ่งงัน ไม่ไวไปหน่อยหรือที่อีกฝ่ายจะรู้จักใช้ประโยชน์จากเขา
บ้าตัณหาอะไรกัน..เด็กนี่ชักจะได้ใจใหญ่แล้ว
" ของว่างสามารถเลือกได้ค่ะ " บริกรเสียงหวานปานมดกัดก้อนน้ำตาลกล่าวกับเอียนซึ่งการปฏิบัติกับลูกค้าคนนี้ของเธอนั้นพิเศษกว่าคนอื่นเล็กน้อย
" ผมไม่ชอบของหวาน " ถึงปากจะตอบไปแบบนั้นแต่มือใหญ่ก็หยิบเอาขนมไปสองชิ้นแล้วยัดให้อิไลกิน
" ผม.. " เด็กหนุ่มอยากจะเลือกของว่างเองก็ต้องเงียบลงเพราะสายตากรุ่นจากเอียนเตือนสติของเขา ว่าความอดทนของเอียนกำลังจะหมด
นั่นอาจหมายถึงฉันจะต้องทรมานหลังจากเขาหาที่พักเมื่อเครื่องบินลงจอด .. ไม่..ฉันจะไม่อยู่ในสภาพนั้นอีกเด็ดขาด
อิไลยิ้มแห้งคว้าเอาของว่างใส่ปากตนเองเคี้ยวกินเหมือนว่ากำลังหิวโหย แม้มันจะอร่อยแต่รสชาติมันกร่อยั้แ่เอียนส่งมาให้เขาแล้ว
บริกรสาวหน้าเสียแต่ก็ปั้นยิ้มได้ตามหน้าที่จากประสบการณ์ที่สั่งสมมา หนุ่มหล่อไม่สนใจเธอสักนิดผิดกับเด็กหนุ่มผอม ๆ ผิวซีดผิดปกติที่นั่งข้าง ๆ ลิบลับ
" คุณไม่หิวหรอไง ? " อิไลได้ยินเอียนพูดว่าไม่ชอบของหวาน แต่ถึงอย่างนั้นซาตานจำแลงก็ยังไม่ได้กินอะไรมาหลายชั่วโมงแล้ว
เขาคิดจะอดอาหารไปอีกหลายชั่วโมงหรือไงนะ ?
" กิน ๆ ไปซะ อย่าให้ฉันรำคาญ " คล้าย ๆ จะมีแสงวาวเปล่งออกมาจากดวงตาสีเทาด้าน และเด็กหนุ่มอิไลก็ยอมหุบปากฉับเคี้ยวกินไปเงียบ ๆ
ไม่รู้เมื่อไหร่การเดินทางยาวนานที่แสนอึดอัดบนเครื่องบินจะสิ้นสุดลง เมื่ออิไลบิดตัวไล่ความเมื่อยหลายหนก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะได้ลงเหยียบพื้นดินเสียที ในใจของเขากำลังคิดถึงอากาศบริสุทธิ์ที่ั้แ่เกิดมาก็ยังไม่เคยได้ััสักครั้ง
พี่..น่าเสียดายที่ต้องแยกย้ายกันเพื่อความใฝ่ฝันของพวกเรา..ผมจะพยายามปกป้องพวกเขาสุดความสามารถต่อให้พวกเขาไม่เชื่อเื่ที่ผมบอกก็ตามที..แต่แค่ทำลายวิญญานที่ติดตามและสร้างเกราะเวทย์ป้องกันไว้ก็น่าจะเพียงพอ
พี่..ผมจะทำสำเร็จหรือเปล่า..ถ้าเราห่างกันแบบนี้พลังของพี่จะเป็อย่างไร..อดทนรอผมหน่อยนะถ้าองค์กรหายไปแล้วพี่ก็จะเป็อิสระไปด้วย..ไม่ต้องทนอยู่กับความแค้นไปชั่วกัลปาวสาน..
เด็กหนุ่มเหม่อมองเมฆขาว กระจกเบื้องหน้าสะท้อนเงาของเขาเองและมีใบหน้าอ่อนเยาว์ของพี่สาวฝาแฝดซ้อนทับอีกทีหนึ่ง เขารู้ตัวว่าเป็น้องชายที่ไม่เอาไหนและไม่เคยถามความทุกข์ยากของพี่สาวเลย
ในเมื่ออิไลซ่ามักจะยิ้มแย้มให้เขาในทุกสถานการณ์เพื่อยืนยันว่าไม่เป็อะไร ไม่มีอะไรต้องห่วงเสมอจนเขาเคยชินและมองข้ามโดยไม่รู้ตัว
กระทั่งมีชายแปลกหน้าโผล่มา ทำให้อิไลรู้ว่าอิไลซ่าต้องเผชิญกับความรู้สึกแบบไหนบ้าง และขณะนี้ก็ทุกข์ทนอยู่เพียงลำพังเพราะไม่อาจออกจากม่านอาคมของพวกองค์กรในประเทศได้
ทั้งที่เอียนน่าจะช่วยได้..เขาจงใจให้พี่กับเราต้องแยกจากกัน
คนนั่งข้าง ๆ หลับไปตอนไหนไม่ทราบได้แต่ร่างใหญ่หนาก็เหยียบกายปิดบังทางออกของอิไลไว้หมดสีหน้าที่เหมือนกับเวลาปกติในขณะนอนหลับนั้นทำให้อิไลจ้องมองสงสัยและหาข้อสรุปไม่ได้ ว่าเอียนหลับจริงหรือแกล้งหลับ สุดท้ายเด็กหนุ่มจำต้องเอนหลังพิงพนักอย่างเบื่อหน่ายกับเพื่อนร่วมทางที่ให้ความรู้สึกเหมือนตนเป็นักโทษส่งกลับประเทศยังไงยังงั้น
แต่หากคิดในแง่ดีเอียนคอยช่วยปกป้องเขาอยู่ ทั้งที่ไม่จำเป็เลย ั้แ่แรกที่ชายหนุ่มเป็คนแปลกหน้าสำหรับอิไลและดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเอาข้ออ้างการค้าขายที่เมืองนั้นเพื่อหาเื่เขามากกว่า
ทำไมเราถึงคิดได้ช้านัก...ไม่สิ..คิดไม่ได้มากกว่า
เมื่อไม่ต้องใช้ชีวิตทิ้งขว้างแบบเก่าอิไลก็เริ่มมีความสำนึกและใคร่ครวญต่อเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต อิไลไม่ได้มองข้ามความเปลี่ยนแปลงของตัวเองที่เกิดขึ้นทีละน้อยและค่อย ๆ เป็ไปอย่างเรียบง่ายในทุก ๆ วัน นับั้แ่เจอกับเอียน
จะบอกว่าเซลล์ความเป็มนุษย์ปกติของเราค่อย ๆ เติบโตได้หรือเปล่านะ ? ถ้าอิไลซ่ารู้เธอจะดีใจมากแน่
" เอียน..ผมอยากจะเข้าห้องน้ำ " อิไลกระซิบเรียกคนที่นอนหลับอยู่อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เขาไม่เคยกวนใจอีกฝ่ายเวลาหลับมาก่อนซึ่งาจจะไม่ใช่เื่ดีนักที่ไปขัดขวางการพักผ่อนของใครโดยเฉพาะชายคนนี้
เอียนปรือตาขึ้นมองเสียงเรียกเบา ๆ นั้น แม้ร่างกายเขาจะหลับทว่าสติของเขาตื่นตัวตลอดเวลา ชายหนุ่มปลดเข็มขัดเก้าอี้เพื่อลุกขึ้นยืนก่อนจะลากอิไลไปทางห้องน้ำ
มือสากใหญ่ดึงรั้งร่างผอมแห้งเข้าไปในห้องน้ำก่อนที่จะปิดล็อคประตู เขายืนกอดอกจ้องมองเด็กหนุ่มที่เป็ฝ่ายขอเข้าห้องน้ำที่บัดนี้เมื่อเขาพามากลับทำท่าเหมือนไม่ปวดทุกข์อย่างที่บอก
" เอ่อ..คุณจะเข้ามาด้วยทำไม ? " อิไลเลิกลั่กกุมเป้าตัวเองจากที่ปวดมากอยู่แล้วเมื่อมาอยู่ในสถานที่ปลดปล่อยมันก็ยิ่งปวดหนักขึ้น
ฉี่จะราดอยู่แล้วหันไปสิครับ !
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงยืนนิ่งไม่ยอมออกจากห้องน้ำอิไลจึงจับให้เอียนหันหลังให้เขาเพื่อตนจะได้ทำธุระเสียที แต่ฉับพลันนั้นชายร่างสูงใหญ่กลับจับล็อกร่างกายของเด็กหนุ่มไว้อย่างแ่าก่อนที่จะรูดซิบกางเกงของเขาลงแล้วล้วงเอาเ้าจ้อนน้อยออกมาบริการให้เสร็จสรรพ
" อ่ะ ! ! " อิไลไม่รู้จะทำอย่างไรในเวลานี้เขามีเพียงความคิดหนึ่งที่แล่นเข้ามาในหัวว่าเอียนทำไปเพราะความสนุก
ซึ่งชายหนุ่มที่ถือตัวเป็เ้าของร่างกายของอิไลเรียบร้อยแล้วนั้นก็สนุกอย่างที่เด็กหนุ่มคิด นอกจากจะจับเ้าจ้อนของอิไลเพื่อจะให้ฉี่แล้วตอนนี้เขายังรูดรั้งมือของตนไปตามความยาวของอีกฝ่ายด้วย
" อึก.. อื้อจะทำ..อะไร ?อะ..ปล่อยผม " ขณะจิตที่เต็มไปด้วยความกลัวพาให้ร่างสั่นเทิ้ม ภาพที่ถูกอีกฝ่ายทารุณพลันแล่นเข้ามาในหัวจากความอึดอัดในตอนนี้มันทำให้อิไลเริ่มหายใจติดขัด
" ฉี่สิฉันจะได้ไปนอนต่อ " ไม่พูดเปล่าลิ้นยาวแลบเลียนคอสีขาวซีดเรื่อยไปทั่วบริเวณแม้อิไลจะพยายามหดเกร็งลำคอไม่ให้เขาทำได้ถนัดนัก
" ฮะ..เดี๋ยว..อึกปล่อยผมก่อน..อ๋า..! อุก " เด็กหนุ่มสะดุ้งสุดตัวจนเผลอร้องออกมาเสียงดังก่อนที่เขาจะถูกริมฝีปากเอาแต่ใจบดขยี้เพื่อกลบกลืนเสียงร้องของเขา
" ฮื่อ..อึก..อือ " ริมฝีปากของเด็กหนุ่มถูกฟันและลิ้นจากซาตานจำแลงกัดดึงอย่างสนุกเพลิดเพลินจนเริ่มเจ็บแสบ
วินาทีที่สมองอันขาดประสบการณ์เรียนรู้ทำความเข้าใจว่า ทำอย่างไรจึงจะหลุดรอดจากเหตุการณ์เลยเถิดนี้ได้ ในที่สุดอิไลที่ชักเกร็งฉี่ไม่ออกก็ต้องผ่อนคลายไปตามมือของอีกฝ่ายและปล่อยธุระที่ตั้งใจไว้ออกมาลงชักโครกจนสุด
เอียนผละออกไปล้างมือทำความสะอาดราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งยังส่งสายตาดุดันเร่งให้คนตัวผอมที่กำลังเหม่อลอยนั้นให้รีบจัดการตัวเองและออกจากห้องน้ำได้แล้ว
แม้จะเป็เพียงจูบที่รุนแรงผสมกับมือที่บีบเคล้นบั้นท้ายของตนแต่อิไลก็ลืมโลกไปชั่วขณะ ทั้งที่เขาไม่ควรรู้สึกดีกับััป่าเถื่อนของชายที่เดินนำหน้าอยู่นี้แต่มันก็เกิดขึ้นแล้วเขารู้สึกได้ว่า้ามันอีกแต่จะเผลอให้ตัวเองคิดแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด ในเมื่ออีกฝ่ายคอยจ้องจะฉีกทึ้งเขาทั้งเป็อยู่ตลอดเวลา
ซึ่งเด็กหนุ่มก็ไม่รู้ว่าทำไมเอียนถึงสนอกสนใจในตัวเขาทั้งที่เอาแต่ขู่ฆ่าเขาทุกครั้งที่เขาขัดใจ
" อีกสามชั่วโมงจะถึงไท หวังว่าเธอจะสนุกกับการไปประเทศที่เหมือนว่าสร้างมาเพื่อคนแบบเธอ " เอียนเอ่ยขึ้นแบบไม่มีปี่ขลุ่ยเขาดันให้เด็กหนุ่มรีบนั่งประจำที่ทั้งสายตายังสอดส่องผู้โดยสารโดยรอบอย่างละเอียด
มีปนมาสามตัวงั้นหรือ ? อุตส่าห์ย้ำแล้วว่าให้คัดแต่ที่เป็คนจริง ๆ เท่านั้น ช่างเถอะยังไงมันก็อ่อนแอเกินกว่าจะเรียกได้ว่าพวกกลายพันธุ์อาจจะเป็แค่พาหะเท่านั้น
ชายหนุ่มสะบัดหน้าอย่างหัวเสียที่ทางสายการบินไม่ได้เคร่งครัดกับคำสั่งของเขาและการมีพาหะปะปนมาก็แสดงให้เห็นว่ามีใครบางคนตั้งใจที่จะแพร่เชื้อไปทั่วโลกและเด็กหนุ่มข้าง ๆ เขาก็คือกุญแจดอกสุดท้ายที่จะทำให้แผนการของพวกมันสำเร็จ
ตอนนี้พวกมันดำเนินการลุล่วงไปแล้วกี่เปอร์เซ็นกันนะ ?
" ผมคิดว่าผมจะชอบมันนะ ถ้าไม่มีเื่ให้ต้องสะสางผมจะถือว่ามันเป็การเริ่มต้นชีวิตเลยเชียวล่ะ " อิไลที่ไม่รู้ถึงความสำคัญของตัวเองเอ่ยขึ้น เขามีใจที่จะมีชีวิตอยู่อย่างสงบและลืมเื่ร้าย ๆ ต่อให้เขาจะฝันถึงมันอีกแต่เด็กหนุ่มเชื่อว่าประเทศใหม่ที่ห่างไกลมากจะช่วยเยียวยาเขาได้
" ถ้าเธอหวังไว้แบบนั้นเธอจำเป็ต้องเก็บกวาดครั้งใหญ่เลยเชียวล่ะ " เอียนพูดในสิ่งที่อีกฝ่ายไม่เข้าใจ และแม้เขาจะได้ยินคำถามในใจของอิไลแต่มันจะเป็อีกเื่ที่เขา้าให้อิไลรู้ด้วยตัวเอง
ถ้าเธอไม่ทำความเข้าใจมันด้วยตัวเองละก็..พลังที่เธอได้มาจะเสียเปล่าเมื่อฝืนเอามาใช้
" ทำไมคุณชอบให้ผมตั้งคำถามทั้งที่คุณจะรำคาญผมแน่ ๆ ล่ะ " อิไลบุ้ยปากหลายคำถามที่เขาสงสัยจากคำพูดของเอียนและเอียนก็ไม่เคยให้คำตอบซ้ำยังเปลี่ยนเื่คุยอีกด้วย
" เธอคงต้องหาซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้เหมาะกับสภาพอากาศ "
แล้วเอียนก็เปลี่ยนเื่ว่องไวทันทีจริง ๆ ด้วย ! !