ตอนที่ 4 : ป้อนนม ป้อนข้าว
“ไป ลงข้างล่างกับพ่อ” มือหนาประคองเอวเล็กดึงให้ลุก
เธอยังขาสั่นอยู่ แต่ก็ยอมให้ลุงเชิดพาเดินออกจากห้อง
ตอนเดินลงบันได เขากอดเอวเธอแน่น สายตายังไม่ละจากหน้าอกที่เด้งตามจังหวะเดิน
ทันทีที่ถึงโถงข้างล่าง แม่ที่กำลังตักกับข้าวหันมาเห็น ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ แล้วพูด
“อ้าว ลงมาซักที…ใส่เสื้อแบบนั้นอีกแล้วนะเรา เดี๋ยวคนแก่ก็หัวใจวายพอดี”
“ก็พ่อเค้าบังคับให้หนูใส่อ่ะ…” ปอยตอบแล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อนเลยสักนิด
“พี่นี่นะ…ชอบแกล้งลูกมันอยู่เรื่อย” แม่มองไปทางลุงเชิดที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
ลุงเชิดหัวเราะในลำคอ ขณะดันเก้าอี้ให้นั่ง “ก็ลูกมันน่ารัก ใส่อะไรก็ดูน่ามองไปหมด”
แม่ที่กำลังยกแก้วน้ำขึ้นจิบ หันมามองแล้วแซวทันที “พูดเหมือนเห็นมาหมดแล้วงั้นแหละ...”
ลุงเชิดแกล้งทำหน้าซื่อ “อ้าว…ก็เห็นจริง ๆ นี่นา อยู่บ้านเดียวกัน”
ปอยหลุดหัวเราะเบา ๆ พลางยักไหล่ “โธ่แม่...พ่อเค้าก็เห็นั้แ่หนูตัวเท่านี้แล้วป่ะ” เธอพูดพร้อมกับทำมือประกอบ
แม่วรรณเหลือบมองทั้งคู่ ก่อนจะพูดขึ้นมา “แล้วทำไมวันนี้ไม่นั่งตักพ่อเค้าล่ะลูก…ปกติก็นั่งประจำไม่ใช่เหรอ?”
ปอยที่กำลังจะตักข้าวถึงกับชะงักไปนิด ก่อนจะหันไปมองลุงเชิดที่นั่งข้าง ๆ “ก็พ่ออ่ะ…ไม่ชวนหนูไปนั่งนี่นา”
ลุงเชิดหัวเราะในลำคอ “อืม…งั้นมานี่เลย พ่อชวนตอนนี้เลย…”
ปอยหลุดขำคิก ก่อนจะวางช้อนแล้วลุกจากเก้าอี้ของตัวเอง สาวน้อยในเสื้อยืดโนบราและกางเกงในตัวจิ๋ว แทรกตัวนั่งลงบนตักพ่อเลี้ยงแบบคุ้นเคย มือหนึ่งโอบรอบคอพ่อเลี้ยง อีกมือหยิบช้อนตัวเองติดมือมาด้วย
“แบบนี้แม่ก็ไม่ต้องแซวแล้วเนอะ” เธอพูดพลางเอนหลังพิงแผ่นอกกว้างของลุงเชิด ขาสองข้างห้อยลงด้านข้างเหมือนเด็กน้อย
ลุงเชิดโอบเอวเธอไว้ มือหนาแนบลงบนหน้าท้องแบนราบของปอย นิ้วโป้งแอบลูบไปมา ใต้เสื้อยืดตัวหลวมที่ไม่มีชั้นในกั้น ััเนื้อนุ่ม ๆ ทำเอาเขากลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบ ๆ
แม่มองอยู่แวบหนึ่ง แล้วก็ก้มหน้ากินข้าวต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ปอยขยับตัวบนตักลุงเชิด พยายามทำทีเหมือนจัดท่านั่ง แต่จริง ๆ คือพยายามขยับหนีอะไรบางอย่างที่แข็งร้อนดันเป้ากางเกงในอยู่
“ฮื่ออ…” เสียงครางแ่ ๆ ออกมาโดยไม่ตั้งใจ เพราะตอนที่เธอขยับก้นลงมาเต็มน้ำหนัก สิ่งที่แข็งตึงใต้กางเกงของลุงเชิดก็ดันแน่นอยู่ตรงหว่างขา ตรงกับร่องนิ่มพอดี จนเธอสะดุ้งวาบ มือของลุงเชิดที่โอบอยู่รอบเอว กอดแน่นขึ้นเล็กน้อย
“ขยับเบา ๆ หน่อยลูก เดี๋ยวของพ่อมันตื่น…” เขากระซิบข้างหูเธอเสียงพร่า
ปอยยิ้มซุกซน แต่ใบหน้าขึ้นสี มือเล็กจับแขนพ่อเลี้ยง แล้วค่อย ๆ ขยับตัว เหมือนหาจุดที่ลงตัว…แต่ความจริงมันคือการบดท่อนเอ็นเขา
แล้วอยู่ดี ๆ ก็หันไปฟ้องแบบแม่ที่นั่งตรงข้าม “แม่ พ่อเค้าเอาของเค้ามาทิ่มก้นหนูอ่ะ…”
คำพูดของปอยทำเอาลุงเชิดแทบสำลักน้ำ รีบหันไปมองหน้าเมียตัวเองทันที
แม่เลิกคิ้ว หันมาหาแต่ไม่ได้แสดงความใอะไรเลย
“ก็หนูไปนั่งบนตักพ่อเค้าเองอ่ะลูก…ทน ๆ หน่อยแล้วกัน”
ปอยเม้มปากแล้วหัวเราะคิก เหมือนเด็กโดนจับได้
“แม่อ่ะ ไม่เข้าข้างหนูเลย...พ่อเค้าทิ่มจนหนูเปียกหมดแล้วเนี่ย…”
“เลิกฟ้องแม่แล้วก็กินข้าวได้แล้ว...กินเสร็จแล้วก็อย่าลืมเก็บจานไปล้างด้วยนะ…” แม่ส่ายหน้าขำ ๆ กับความขี้ฟ้องของลูกสาว ก่อนจะลุกออกไปนั่งดูทีวี เปิดหนังเื่เดิมที่ดูค้างไว้ ปล่อยให้สองพ่อลูกนั่งกินข้าวด้วยกัน
“กินอิ่มยังคะพ่อ…” มือเล็กคีบหมูย่างจากจานป้อนลุงเชิด
“อ้าม…” ลุงเชิดงับไปชิ้นนึงแล้วเคี้ยว มือข้างหนึ่งลูบเอวเธอเล่น
“ป้อนข้าวอย่างเดียวเหรอ ไม่มีอย่างอื่นแถมเหรอ…”
“มีสิ…เอาไหมล่ะคะ…” ปอยยิ้ม ดึงเสื้อขึ้นช้า ๆ หัวนมสีอ่อนชูชันขึ้นมาจนลุงเชิดต้องกลืนน้ำลาย
“ทำไมนมใหญ่ขนาดนี้ลูก…” เขาพึมพำเสียงพร่า มองนมลูกเลี้ยงสาวตาค้าง
ปอยยิ้มหวาน ขยับตัวนั่งให้ชิดขึ้นอีกนิด “ถ้าชอบ…ก็กินเลยค่ะพ่อ ไม่ต้องเกรงใจ”
ไม่ต้องให้พูดซ้ำ ลุงเชิดโน้มหน้าเข้าไปแนบทันที ลิ้นร้อน ๆ เลียวนที่ยอดอก ดูดจ๊วบเหมือนอดมานาน มือหนาอีกข้างจับเอวบางไว้ ส่วนอีกข้างก็ลูบต่ำลงไปเรื่อย ๆ จนถึงใต้ก้นกลมเด้งที่ตอนนี้นั่งอยู่บนตักเขา
“อื้มม…พ่อจ๋า…หนูเสียว…อย่าดูดแรงนักสิ…” เสียงหวานครางกระเส่า มือเรียวขยุ้มคอเสื้อเขาไว้แน่น
เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอ “นมก็ใหญ่ หัวนมก็สวย แบบนี้ใครจะอดใจไหววะ…”
“อ๊า...จะกินก็รีบกิน อย่ามัวแต่ชม”
ลุงเชิดยิ้มมุมปาก “ปากแบบนี้ เดี๋ยวพ่อจะกินให้หมดทั้งตัวเลย…”
ปากร้อน ๆ ครอบหัวนม ดูดแรงจนปอยสะดุ้ง ส่วนมือหนาก็บีบขยำไม่พัก ขยำสลับทั้งสองข้างจนเนื้อปลิ้น
“อื้มมม…พ่อ…เสียว…ซี้ดดด”
ลุงเชิดดูดแรงจนปอยครางเสียงสั่น มือใหญ่ขยำเต้าอวบ เสียงดูดจ๊วบ ๆ ดังลั่นห้อง
แล้วเสียงเปิดตู้เย็นก็ดังขึ้นจากอีกมุมหนึ่งของห้องครัว
“อุ๊ย…ยังไม่เสร็จกันอีกเหรอสองคนนี้…” แม่ยืนถือแก้วน้ำอยู่หน้าตู้เย็น มองมาทางลูกกับสามี
ปอยชะงักนิดนึง ก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ “ก็กำลังจะกินข้าว…แต่พ่อเค้าหิวของหวานก่อนอ่ะแม่…”
แม่กลอกตาใส่เบา ๆ ยกน้ำขึ้นจิบแล้วพูด “แล้วเสื้อในอยู่ไหนล่ะนั่น เห็นหมดแล้วนะยัยปอย หัวนมชมพูเชียว”
แม่พูดจบแล้วกำลังจะเดินออกจากครัว แต่ก็หันกลับมามองอีกแวบนึง สายตาเหลือบไปเห็นเต้านมลูกสาวที่โดนสามีเธอดูดจนเป็จ้ำแดง ๆ แล้วก็ส่ายหน้า
“เล่นกันเบา ๆ หน่อย เดี๋ยวยัยปอยนมยานหมด ไม่สวยไม่รู้ด้วยนะ” พูดจบก็ยกแก้วน้ำขึ้นจิบ แล้วเดินออกไป
ปอยหันไปสบตาลุงเชิด หัวเราะเบา ๆ “หนูไม่อยากให้นมยานอ่ะ…”
ลุงเชิดขำ “งั้นพ่อต้องช่วยนวดทุกวัน…จะได้ไม่ยานไง”
ปอยก็หัวเราะ แล้วดึงชายเสื้อลงปิดนมตัวเอง “ไม่เอา...พอแล้ว…เดี๋ยวแม่ก็ว่าอีก”
“ใครจะว่าล่ะ…แม่เราน่ะเหรอ?” ลุงเชิดหัวเราะ มือยังลูบหลังเธอไปเรื่อยไม่หยุด
ก่อนที่ทั้งคู่จะลุกจากห้องครัว แล้วเดินออกไปนั่งต่อที่โซฟาในห้องรับแขก ที่แม่นั่งอยู่ก่อนแล้ว
แม่หันมามองลูกสาวกับผัวตัวเองที่มานั่งเบียดกันบนโซฟา ด้วยสีหน้าเฉย ๆ เหมือนเห็นเป็เื่ปกติในบ้าน
“แม่ขา…” ปอยเรียกเสียงแ่ เหมือนจะบอกอะไร
แม่เงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์ “หืม?”
“คืนนี้ให้พ่อมานอนกับหนูได้มั้ยอ่ะ…อยากนอนดูหนังด้วยกัน”
แม่มองหน้าลูกสาวแป๊บนึงแล้วตอบ “เอาสิ แม่จะดูซีรีส์อยู่เหมือนกัน จะได้ไม่ต้องแย่งรีโมทกัน”
ปอยยิ้มกว้างทันที หันไปมองหน้าพ่อเลี้ยงตาเป็ประกาย “เย้…ขอบคุณค่ะแม่”
แม่มองสองคนแล้วส่ายหน้ายิ้ม ๆ “หนูติดพ่อแจขนาดนี้…แม่ควรอิจฉารึเปล่าเนี่ย…”
“ก็พ่อเค้าใจดีอ่ะ แถมกอดอุ่นด้วย” ปอยพูดหน้าตาเฉย
ลุงเชิดหัวเราะแห้ง ๆ “พี่ก็แค่ตามใจลูกมันเฉย ๆ”
“ตามใจจนจะขึ้นไปนอนห้องเดียวกันแล้วอะนะ?” แม่หรี่ตามอง ก่อนจะพูดแซว
“แม่อ่าาา” ปอยลากเสียงงอน แล้วซบแขนลุงเชิด
“แหม…ก็เห็นตัวติดกันจะตาย กินข้าวยังต้องนั่งตักกันทุกวัน” แม่หัวเราะ พลางหันไปกดรีโมทเปลี่ยนช่องทีวี
“หนูก็แค่อยากให้พ่อนอนดูหนังด้วยเฉย ๆ เองนะ” ปอยตอบเสียงอู้อี้ ซุกไหล่ลุงเชิดอ้อน ๆ
แม่ยิ้มขำกับท่าทางลูกสาว ไม่ได้สนใจอะไรจริงจัง แค่ชอบใจที่ลูกสาวกับสามีใหม่เข้ากันได้ดี…