ผมกลับมาถึง นครหลวงอิเดเรีย ในวันที่7 หลังจากออกเดินทางจากหมู่บ้านของชาวเผ่าคาคูก้า
เลาห์คอน ฮาคิน ไม่ทรงโปรดให้ผมเข้าเฝ้า จึงให้ซินดี้มามอบรางวัลให้ผมเป็คฤหาสต์หลังนึง อยู่ท้ายวัง
ยัย ซินดี้ เมื่อเอากุญแจบ้านมาให้ผมแล้ว ก็ไม่พูดไม่จา เพียงแต่ต่อยอกผม แล้วบ่นพึมพำคนเดียว ก่อนจากไป
ผมที่ไม่รู้จะไปไหน จะกลับบ้านก็กลัวแม่ด่า แถมยังคุณน้าสุดสวยที่ผมแอบจับนมเธอด้วยล่ะ ถ้าเกิดว่าเธอรู้ผมได้กลายเป็ใส่ผักใส่สับปะรดแน่ๆ
ผมกับริโด จึง มาอยู่ที่คฤหาสต์ท้ายวัง ริโดหลังจากได้ขาเทียมจากผมเขาก็ขอตัวไปนอน เพราะตลอดการเดินทางที่ผ่านมา 7วัน เขาเป็คนเฝ้ายามทั้งหมด
ผมเองเมื่อไม่มีอะไรทำก็คิดจะไปนอนที่ห้องนอนของตัวเองเหมือนกัน แต่อยู่ๆก็มีชายแก่คนหนึ่งปรากฏตัวต่อหน้าผม เพียแค่ผมกระพริบตาเท่านั้น
" ลุงเป็ใครแล้วเข้ามาในบ้านผมทำไม " ผมถามชายแก่คนนั้น
" ก็เอ็งเป็คนร้องว่า พระเ้า ช่วยตรูด้วย ทีู่เาัเอนไฮด์ ไม่ใช่รึ ข้าเลยลงมาดู " ชายแก่ตอบ
"ลุงจะบอกว่าลุงเป็พระเ้า " ผมกล่าวอย่างไม่เชื่อ
" ก็ใช่นะสิ " ชายแก่ตอบ
" ผมไม่เชื่อลุงหรอก ถ้าลุงไม่ทำอะไรให้ผมเชื่อ " ผมกล่าว
" ถ้างั้นต้องทำอะไรล่ะ เอ็งถึงจะเชื่อ "
" ก็ต้องให้ผมมีอะไรกับผู้หยิงนะสิ ผมถึงจะเชื่อ " ผมกล่าวตอบ
" ถ้างั้นเอ็ง จงเดินออกไป แล้วกล่าวกับผู้หยิงคนแรกที่ตัวเองพบว่า ช่วยมามีอะไรกับผมหน่อย ไม่งั้น ดาวหางเวคัลจะพุ่งชนโลกสิ แล้วเอ็งจะสมหวัง " ชายแก่กล่าว
ผมด้วยความไม่เชื่อชายแก่คนนั้น จึงวิ่งออกไปหน้าวัง และพบผู้หยิงผมแดงสาวสวยเดินผ่านมา ตอนแรกเธอก็ไม่สนใจผม และกำลังจะเดินผ่านผมไป
"ช่วยฟังผมหน่อยได้มั๊ย สาวน้อย " ผมกล่าวกับหญิงสาวคนนั้นอย่างสุภาพ
"ชั้นไม่อยากจะเสวนากับคนหน้าบู้หรอกนะ แม้แค่วินาทีเดียวก็เสียดายแย่แล้ว " สาวสวยผมแดงตอบและเดินผ่านผมไปอย่างไม่แยแส
และในขณะที่ผมกำลังยืนอึ้ง ผมก็พูดประโยคที่ชายแก่ให้ผมพูด มันเป็คำพูดจีบสาวที่ชวนอ้วกจริงๆ ถ้าคุณอยากพาเธอขึ้นเตียง
" ถ้าหากคุณไม่นอนกับผมในวันนี้ละก็ ดาวหางเวคัลจะพุ่งชนโลก แล้วโลกจะล่มสลาย "
ตอนนั้นเองที่สาวผมแดงหันมาหาผม แล้วรีบร้อนเข้ามากอดผม
" จะทำกันตรงนี้ดี หรือที่โรงแรมดี ชั้นไม่อยากให้โลกล่มสลายนะ " สาวสวยผมแดงกล่าว
"งั้นไปที่โรงแรมกัน " ผมกล่าว
ณ โรงแรมม่านรูดระดับVip สาวสวยผมแดงกำลังถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่ชุดชั้นใน เธอถามผมว่า ที่เหลือจะให้เธอถอดเองหรือผมถอดให้
ผมที่กำลังใกับการกระทำของเธอ รีบคิดหาวิธีหยุดยั้งเื่นี้ในทันที
" ตอนนี้ ดาวหางเวคัล ได้ลอยผ่านโลกไปแล้ว โลกไม่แตกแล้วล่ะ เราไม่จำเป็ต้องนอนด้วยกัน " ผมกล่าว
"จริงนะ " สาวสวยผมแดงขี้อ้อนกล่าวแล้วเธอก็มาจับมือผม
" ขอบใจนายมากนะ ในที่สุดเราก็สามารถช่วยให้โลกพ้นเคราะห์ซะที ถ้าไงไปดื่มเหล้าด้วยกันหน่อยมั๊ย " สาวผมแดงกล่าว
ผมรีบขอโทษเธอที่ไปกินเลี้ยงกับเธอไม่ได้แล้วรีบหนีออกมา
ผมรีบกลับมาหยั่งคฤหาสต์ ซึ่งตอนนี้ชายแก่ กำลังซูบซิก้ายี่ห้อดังอยู่
" ผมเชื่อแล้วว่าคุณเป็พระเ้า " ผมกล่าว
พระเ้ายิ้มจนหน้าบาน แล้วบอกให้ผมเรียกเขาว่า เอนโดร
พระเ้าเอนโดรพูดไม่พูดเปล่า กลับทดสอบเชาว์ไหวพริบของผมด้วยคำถามง่ายๆที่เด็กประถมยังรู้
" ถ้าพูดถึงญี่ปุ่น เอ็งคิดถึงอะไรเป็อย่างแรก " พระเ้า เอนโดถาม
" หนังโป๊ ขอรับท่านเทพ " ผมตอบตามภาษาซื่อ
ผัวะ!!! พระเ้าตบหัวผมจนหน้าทิ่มพื้นทันที
" ผิด " พระเ้ากล่าว
" แล้วที่ถูกคืออะไรหรือขอรับท่านเทพ ไอ้กระผมก็นึกว่าถูกแล้วเชียวนะ คงไม่ใช่ตุ๊กตายางหรอกมั้งครับ " ผมกล่าว
" ฟังให้ดี เ้าละอ่อน ถ้าพูดถึงญี่ปุ่น ละก็ สิ่งที่ต้องคิดเป็อันดับแรกคือ ระเบียบวินัย ชาวญี่ปุ่นเป็ชาติที่มีระเบียบวินัยอย่างสูง และมีความนอบน้อมถ่อมตน จำใส่กระโหลกเอาไว้ " พระเ้ากล่าว
" ระเบียบวินัยหรือขอรับ "
"ใช่ "
หลังจากนั้นพวกเราก็คุยเื่สัพเพเหระกันอีกหลายเื่ จนพระเ้าเอนโดร มอบภารกิจแรกให้ผมคือ กลับไปปราบัพันปีที่ตอนนี้กลายเป็ัซอมบี้ ทีู่เาัเอนไฮน์ เพราะพวกซินดี้กับเอริค ฆ่าแล้วไม่ได้เผา ทำให้ศพของัพันปี เป็แหล่งสิงสู่ของสิ่งชั่วร้าย และกลายเป็ซอมบี้ในที่สุด
" ขอให้เ้าเดินทางปลอดภัย " พระเ้าเอนโดรกล่าว ก่อนหายตัวไปในอากาศ
และผมก็ได้ก้าวย่างออกจากคฤหาสต์และเดินทางกลับไปหยั่งูเาั เอนไฮน์ แบบไม่มีค่าเหนื่อย
" ตูดก็ไม่ได้จับ หน้าผากก็ไม่ได้จูบ ขาดทุนชะมัด " ผมบ่นพึมพำประโยคเดิมๆไปตลอดการเดินทาง
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
531
