ณ ป่าแห่งหนึ่ง ได้มีสิ่งมีชีวิตที่ ไม่เคยมีใครพบเห็นมาก่อนบนดาวดวงนี้ ในขณะที่ นกน้อยที่เกาะบนตนไม้ได้ส่งเสียงร้อง สัตว์ป่าได้ส่งเสียงคำรามเสมือนมันรู้ได้จากสัญชาตญานว่ามีสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่ามันได้ถือกำเนิดขึ้นมาแล้ว
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ไม่ทราบเ้าสิ่งมีชีวิตนั้นได้รู้สึกตัวแล้วค่อยๆลืมตาขึ้นมา แล้วคิดกับตัวเองว่า
"ทำไมเรายังไม่ตาย ก็ตอนนั้นเราตกบันไดนี้น่า"
ใช้แล้วเ้าตัวประหลาดนั้นก็คือ มาโอซามา ของเรานั้นเอง
ในระหว่างที่ มาโอ กำลังพยายามนึกว่าทำไมตัวเองที่น่าจะตกบันไดตายไปแล้วถึงมาอยู่ที่นี้ได้ แต่ระหว่างที่มาโอกำลังนึกนั้น เขาก็ได้สำรวจตัวเองไปด้วย และทันทีที่เขาสำรวจตัวเองเขาก็เกิดอาการไม่เชื่อและมองหาแม่น้ำที่อยู่ใกล้ๆ แต่ว่าหาเท่าไรก็ไม่เจอจนมาโอได้ยินเสียงน้ำจากทิศทางหนึ่งของป่าซึ่งเสียงนั้นอยู่ใกล้ๆกับ มาโอ มาโอจึงได้ทำการ..........
ะโ ดึ่งๆ ไปตามทิศทางที่ได้ยินเสียงของแม่น้ำ แล้วเมื่อมาโอมาถึงแม่น้ำ มาโอก็ทำใจแล้วค่อยๆ ะโไปที่แม่น้ำแล้วทำการชะโงกเข้าไปในแม่น้ำ เมื่อ มาโอเห็นสภาพของตัวเองแล้วมาโอก็.................
......เกิดอาการนิ่งค้างไปโดยไม่ขยับเขยื้อน หลังจากผ่านไปสักพักมาโอก็คิดในใจว่า
"ทำไมพระเ้าถึงเล่นตลกกับลูกขนาดนี้ จะให้เกิดใหม่ทั้งที ทำไมไม่ให้เกิดเป็ตัวเทพๆ หรือ อย่างน้อยขอเกิดเป็มนุษย์ก็ยังดี ทำไมต้องให้เกิดมาเป็ตัวนี้ด้วย ตัวที่ไม่มีอะไรดีสักอย่าง นอกจากหน้าตาน่ารักๆ และก็อ่อนแอที่สุดในหมู่มอนเตอร์ด้วยกัน"
มาโอ ได้บ่นออกมาเป็ชุด โดยระหว่างที่เขาบ่นนั้น ได้มีเสียงแจ้งเตือนดังออกมาแล้วก็มีหน้าต่างโปร่งแสงเด้งขึ้นมา โดยเขานั้นได้มองหาที่มาของเสียงนั้น จนกระทั่งไป สะดุดกับไอคอนรูปจดหมายที่อยู่ในหน้าต่างโปร่งแสงนั้น มาโอก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อจะคลิ๊กไอคอนนั้นแต่ สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้จนเขาคิดออก เพราะในตอนที่เขามีชีวิตนั้นนอกจากเล่นเกมเขาก็เป็พวกชอบอ่านนิยายที่ตัวเอกเกิดใหม่ไปต่างโลก หรือ เกิดใหม่เป็ตัวร้ายในเกม โดยทุกเื่จะมีหน้าต่างโปร่งแสงแสดงสถานะทุกเื่ โดยทุกเื่นั้นถ้าจะทำการเปิดหน้าต่างหรือเช็คสถานะนั้น พวกตัวเอกจะต้องคิด หรือ พูด คำนั้นออกมา เมื่อมาโอ ได้อ่านก็คิดว่ามันคงจะสนุกพิลึกถ้าเขาได้ไปต่างโลกบาง แต่เขาไม่คิดว่า ตอนนั้นที่เขาแค่คิดเล่นๆ มันจะเป็จริง
หลังจาก มาโอ คิดถึงเื่ตอนที่เขาอ่านนิยายเสร็จ เขาก็ทำการทดลองทำแบบในนิยายที่เขาเคยอ่าน มาโอได้ตั้งสติ แล้วพูดว่า
"สถานะ"
.....................................ไม่มีอะไรเกิดขึ้น มาโอถึงกับเงิบและใบ้รับประทาน หลังจากนั้นเขาก็ลองพูดคำที่นิยายได้เคยเขียนไว้ทุกคำ จนกระทั่ง พูดคำสุดท้ายที่คิดออก แต่ หน้าต่างก็ไม่แสดงออกมา จนมาโอ เกิดอาการท้อแท้ แต่ระหว่างนั้น เขาก็คิดว่า ถ้า พูดแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น งั้นลองอีกวิธีละกัน พอมาโอคิดเสร็จเขาก็ทำการทดลองอีกครั้งโดยครั้งนี้ เขาไม่ได้ออกเสียง แต่เขาทำการ พูดในใจแทนการออกเสียง
' สถานะ '
ติ่ง
'มาโอซามา'
'เผ่าพันธ์ : ไม่ทราบ'
'ทักษะ : ดูดกลืน/ย่อยสลาย/แปลงร่าง'
'ระบบ : ร้านค้าแลกเปลี่ยน'
หลังจากที่มาโอเห็นสถานะของตัวเอง เขาก็คิดว่า ทำไม เผ่าพันธ์ถึงขึ้นแสดงว่าไม่ทราบ ทั้งๆ ที่รูปร่างของเขามันก็มีลักษณะเป็ สไลม์ แท้ๆ ในตอนมีชีวิตเขาก็เคยเล่นเกมที่มี หน้าต่างแสดงสถานะแบบนี้ แต่ตอนนั้นมันเยอะกว่านี้ ทำให้เขาไม่ค่อย งง กับระบบ
มันมากนัก
หลังจากที่เขาเห็นเผ่าพันธ์ของตัวเองแล้ว ต่อมา เขาก็เห็นช่องแสดงทักษะ เขาได้ทำการสำรวจทักษะของตัวเองทันที.....เขาลองคิดถึงชื่อของทักษะ
'ดูดกลืน'
'คำอธิบาย : สามารถดูดกลืนได้แต่สิ่งไม่มีชีวิตและรับเอาค่าพลังส่วนหนึ่งจากเป้าหมายที่ดูดกลืนมาเป็พลังของตัวเอง'
หลังจากอ่านคำอธิบายรายละเอียดเสร็จ มาโอ ทำการขยับร่างกายส่วนหนึ่งให้ยืดออกมา
ปรากฏเส้นคล้ายๆเจลค่อยๆงอกออกมาจากลำตัวแล้วจุ่มลงไปในแม่น้ำที่อยู่ใกล้ตัว...
วื้ดดดดดด สวบๆๆๆ
'ได้รับ : ทักษะปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่างกาย'
'ได้รับ : ทักษะปรับอุณภูมิของร่างกาย'
มาโอที่ได้ยินชื่อทักษะที่ดูดกลืนได้มาก็คิดกับตัวเองว่า
[ ทักษะยิบย่อยอย่าไปสนใจอะไรมาก...เราแค่ทำตามอย่างที่เราอยากทำก็พอแล้ว ]
หลังจากมาโอคิดได้เช่นนั้น เขาก็ทำการดูดน้ำที่แม่น้ำเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมีเสียงแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาที่ ตรงหน้าเขาว่า..........
'ได้รับ : ธาตุน้ำ'
'สามารถใช้เวทย์น้ำได้'
'ระดับความต้านทานธาตุน้ำ เพิ่มขึ้น'
'ระดับความเชี่ยวชาญเวทย์ธาตุน้ำ เพิ่มขึ้น'
[ สะดวกดีจริง ๆ พลังนี้ ]
หลังจากนั้นมาโอก็ดูดน้ำจากแม่น้ำต่อไปเรื่อยๆ แม้จะมีเสียงแจ้งเตือนและหน้าต่างเด้งมาตรงหน้าเขาเรื่อยๆ ไม่หยุด แต่มาโอก็ไม่สนใจและยังดูดน้ำต่อไปเรื่อยๆ จนในที่สุดกระทั่งเสียงแจ้งเตือนจบลงเขาก็พึ่งจะรู้สึกตัวเองว่า......
"ทำไมตัวเรามันใหญ่ขึ้นจากตอนแรกจังหว่า....อ่อ เราดูดน้ำจากแม่น้ำมามากเกินไปสินะ"
มาโอพึ่งจะรู้สึกตัวว่า ตัวของเขานั้นมีขนาดเกือบจะเท่ารถยนต์ไปเสียแล้ว !!!
หลังจากนั้น มาโอก็ค่อยๆ ะโ ดึ่งๆ เข้าไปใกล้ต้นไม้ต้นหนึ่งที่อยู่ใกล้ตัวของเขา แล้วทำการดูดกลืนต้นไม้ต้นนั้นเข้ามา แต่เมื่อเขาดูดกลืนต้นไม้เข้ามาแล้ว
[ ทำไมมันถึงยังไม่แจ้งเตือนแบบตอนเราดูดน้ำที่แม่น้ำหว่า หรือต้องดูดกลืนไปเรื่อยๆ ]
มาโอคิดได้เช่นนั้นก็ทำการกวาดล้างต้นไม้ใกล้ๆเขาโดยการดูดกลืนต้นไม้ทั้งหมดเข้ามาในตัว จนมีเสียงแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา
ติ่งงงงงงง
'ได้รับ : ธาตุไม้'
'สามารถใช้เวทย์ไม้ได้'
'ระดับความต้านทานธาตุไม้ เพิ่มขึ้น'
'ระดับความเชี่ยวชาญเวทย์ธาตุไม้ เพิ่มขึ้น'
'สามารถควบคุมพืชได้ บางชนิด'
และพอมาโอทดลองแบบนั้นแล้วได้ผล ความพิเรนของมาโอก็เริ่มทำงาน โดยมาโอได้ทำการทดลองอะไรหลายๆอย่างกับตัวของเขาเองไม่ว่าจะเป็ ยืดตัว ขยายตัว ลดขนาด หรือกระทั่งเลียนแบบทศกันณ์โดยเขาได้ทำการยืดส่วนต่างๆของตัวเขาเองออกมาให้เป็ 20 เส้น และเขายังได้ทดลองทักษะที่เหลือของเขาด้วยไม่ว่าจะย่อยสลายหรือแปลงร่าง โดยทักษะย่อยสลายนี้....
เขาได้ทำการทดลองโดยเขาย่อยสลายน้ำที่เขาดูดมาจากแม่น้ำ ปรากฏว่า น้ำที่เขาย่อยสลายไปนั้นได้แปลงเป็พลังงานธาตุน้ำความบริสุทธิ์สูง หรือ ต้นไม้ก็แปลงเป็พลังงานธาตุไม้ที่มีความบริสุทธิ์สูง
หลังจากลองทักษะย่อยสลายเสร็จ เขาก็ลองทักษะ แปลงร่าง โดยเขาทำการทดลองแปลงร่างเป็วัตถุต่างๆ ที่เขาคิดออก แต่เมื่อลองไปได้สักพักเขาก็ได้ข้อสรุปของทักษะนี้ว่า มันจะแปลงร่างได้เฉพาะของที่เราเคยดูดกลืนอย่างเดียว.....
หลังจากมาโอจับทิศทางและฝึกฝนเรียนรู้ทักษะต่างๆอย่างรวดเร็ว....
เขาได้ทำการทดลองกับสิ่งมีชีวิต โดยเขาทำการดูดกลืน สัตว์ต่างๆ ที่อยู่ใกล้ตัวของเขา แล้วทำการทดลองแปลงร่างเป็สัตว์ชนิดนั้น ไม่ว่าจะเป็ ลิงั์ หมีั์ เสือั์ แต่พอเขาแปลงเป็ นกกลับบินไม่ได้ หรือเขาคิดจะแปลงเป็คนแต่ก็ทำไม่ได้ พอมาโอได้ทดลองหลายๆเกี่ยวกับทักษะแปลงร่างจนเขาพอใจแล้ว....
ตอนนี้เขากำลังอยู่ในร่างของ หมีั์ แต่ถึงเขาจะเป็หมีั์ แต่ลักษณะของเขาก็ยังโปร่งใสออกเป็สีฟ้าขาวอยู่ แต่เขาที่เคยเป็เกมเมอร์มา เขาก็ได้ลองทำการ.....
วิ้งงงงงงงงงงงงงงงงง
เพียงแค่พริบตาเดียวเขาก็หายตัวไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็วเหมือนเขาไม่เคยอยู่ตรงนั้นมาก่อน
[ สามารถใช้การหักเหของแสงได้สินะ ไม่เสียแรงที่เรียนจนจบ ]
พอเสร็จแล้วมาโอก็ได้ทำการทดลองต่อไปเรื่อยๆ..
ฟริ่งงงงงง
คราวนี้ร่างหมีั์ของมาโอได้....มีลักษณะกลายเป็น้ำทั้งตัว ใช้แล้ว มาโอได้ทำการควบคุมธาตุน้ำภายในตัวทั้งหมดให้มันไหลไปที่มือของหมมีั์ น้ำทั่วร่างของมาโอก็เกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง และมือมาโอทำการง้างแขนขึ้นแล้วขว้าง !!!
ฟิ้วววววววววววววว
ปรากฏบอลน้ำที่มีขนาดเท่าลูกเบสบอลได้พุ่งออกจากฝ่ามือของมาโอออกไปอย่างรวดเร็ว!!
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
ลูกบอลน้ำที่มาโอได้ปล่อยออกไปพอปะทะเข้ากับก้อนหิน ก็ทำให้ก้อนหินแตกกระจาย
'ได้รับ : ทักษะ บอลวารี'
'ระดับทักษะควบคุมธาตุน้ำ เพิ่มขึ้น'
หลังจากมาโอทดลองจนพอใจ เขาก็ได้ทำการเปิดสถานะของเขาขึ้นมา แต่รอบนี้ได้มีข้อมูลเพิ่มขึ้นมามากกว่าเก่า......
'มาโอซามา'
'เผ่าพันธ์ : ไม่ทราบ'
'ธาตุ : ธาตุน้ำ,ธาตุไม้'
'ทักษะ : ดูดกลืน/ย่อยสลาย/แปลงร่าง'
'ระบบ : ร้านค้าแลกเปลี่ยน'
พอมาโอได้เห็นสถานะของตัวเองเขาก็คิดว่า
"อืม ยังขาดธาตุอะไรอีกนะ อะ....จริงสิ ยังขาดธาตุดินที่ช่วยเสริมประสิทธิภาพของธาตุทั้ง 2 ที่เขาทำการดูดกลืนมา"
พอมาโอคิดได้เช่นนั้น มาโอทำการแปลงร่างกลับเป็สไลม์แล้วมาโอก็ทำการดูดกลืนพื้นดินบริเวณรอบๆ จนมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น
ติ่งงงงงงง
'ได้รับ : ธาตุดิน'
'สามารถใช้เวทย์ดินได้'
'ระดับความต้านทานธาตุดิน เพิ่มขึ้น'
'ระดับความเชี่ยวชาญเวทย์ธาตุดิน เพิ่มขึ้น'
มาโอได้ยินเสียงเตือนว่าตัวเองได้ธาตุดินมาตามที่ตัวเองตั้งใจแล้วเขาก็เลิกใช้ทักษะดูดกลืน แล้วเขาก็หันไปมองรอบๆ ตัวเองเห็น.....
[ โห....สงสัยเราจะเพลินไปหน่อย เล่นสะไม่เหลืออะไรเลยในบริเวณนี้ ]
ใช่แล้ว มาโอได้ทำการทดลองอะไรหลายๆอย่างจนพื้นที่บริเวณนี้ไม่เหลือสิ่งมีชีวิตอะไรเลยจนมองด้วยตาเปล่าอาจจะเห็นเป็แค่พื้นที่โล่งๆ เท่านั้น
[ คงถึงเวลาที่จะออกผจญภัยในโลกนี้เสียที คงต้องตามหาเมืองเป็อันดับแรกสินะ ]
สิ้นความคิดนั้น มาโอได้ทำการแปลงร่างไปเป็หมาป่า เพื่อจะเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้นกว่าหมีั์ที่มาโอทำการแปลงร่างในตอนแรก แล้วมาโอก็ทำการวิ่งไปตามสัญชาตญานของตัวเขาเองโดยทิศทางที่เขาวิ่งไปนั้น น่าจะเป็ทิศเหนือตามความเชื่อของมาโอ
มาโอได้ทำการวิ่งไปอย่างรวดเร็วแม้มาโอจะเป็สไลม์ที่มีร่างกายเหลวๆ แต่มาโอได้ใช้พลังเวทย์มาเคลือบร่างของเขาเอาไว้ทำให้มีร่างกายที่แข็งด้านนอก....
ทำให้เขาสามารถเคลื่อนที่ได้รวดเร็วนั้นเอง
ฟุ่บๆ
มาโอได้ทำการวิ่งตัดผ่านป่าไปอย่างรวดเร็ว และเมื่อมาถึงจุดๆหนึ่งที่เขาได้ยินเสียงการต่อสู้เกิดขึ้น มาโอก็ทำการ.................
เสือก ทันที โดยมาโอได้วิ่งตามเสียงนั้นไปอย่างรวดเร็ว
กี้ ๆ ๆ ๆ ๆ ตูมมมมม
แฮร่ ๆ ๆ ๆ
มาโอที่ทำการแอบเสือกอยู่นั้น ก็ได้เห็น เ้าตัวเขียวๆ ที่เขาเคยเห็นในเล่นเกม DG
'ก๊อบลิน'
'เผ่า : ุ์'
'ทักษะ : หื่นกาม/ไวอาก้า'
มาโอเห็นสถานะของก็อบลิน มาโอคิดว่าหน้าต่างนี้คงแสดงเฉพาะลักษณะประจำตัวของสิ่งนั้นสินะ.....
เพราะของมาโอตอนตรวจสอบครั้งแรกก็ขึ้นแค่ ดูดกลืน/ย่อยสลาย/แปลงร่าง เช่นกัน
ตอนนี้ตรงหน้ามาโอ มีก็อบลิน 5 ตัวกำลังยืนล้อมหมีั์ที่กำลังาเ็สาหัสอยู่ มาโอที่เห็นแบบนั้นก็คิดว่า
[ แบบนี้เราก็เหมาเรียบได้สินะ ]
มาโอคิดแบบนั้นก็ยิ้มขึ้นมาแบบตัวร้ายในอนิเมะที่เคยดูในโลกเก่า เพราะมาโอก็ไม่ได้เป้นคนดีอะไรอยู่แล้ว เพราะเกม DG สอนให้มาโอรู้ว่า ผู้แข็งแกร่งถือเป็ที่สุด...............
มาโอค่อยๆ งอกเส้นเจลออกมา 6 เส้น แล้วก็ทำการสร้างบอลวารีออกมา 6 ลูกตามจำนวนเส้นที่งอกออกมา แต่ละลูกเล็งไปทางก็อบลิน 5 ตัว กับ หมีั์ อยู่----
และเมื่อทั้ง 6 ตัวเข้ามาในระยะหวังผลของมาโอตามที่เขาได้เรียนมาในโลกเก่า เขาก็ทำการปล่อยบอลวารีออกไปอย่างรวดเร็ว
ฟิ้ววววววววววววววววววววว
โพล๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
พริบตาที่บอลวารีที่มาโอปล่อยไปัักับพวกก็อบลินและหมีั์ ส่วนหัวของพวกมันก็เกิดะเิออกทันที และร่างที่ไร้หัวของทั้ง 6 ตัวก็ได้ลงไปนอนกองกับพื้นโดยที่แต่ละตัวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็อะไรตาย
พอ มาโอ ฆ่าพวกมันเสร็จ มาโอก็ค่อยๆ งอกเส้นออกมาอีก 6 เส้นแล้วทำการใช้ทักษะดูดกลืนพวกมอนเตอร์ทั้ง 6 ตัว และทำการย่อยสลายมอนเตอร์ทั้งหมด ในระหว่างย่อยสลาย มาโอได้คิดในใจว่า
[ ขอโทษนะ....แต่พวกแกดันมาตีกันให้ฉันได้ยินเอง ช่วยไม่ได้ ]
มาโอทำการย่อยสลายมอนเตอร์ที่ดูดกลืนมาทั้งหมดในภายในแค่ 10 นาที
[ รู้สึกแปลกใจจริงๆ เรากินพวกมอนเตอร์ด้วยร่างกายแทนปากแล้วสินะ ]
ร่างของผู้โชคร้ายกลุ่มแรก ได้ถูกย่อยสลายไปแบบไม่เหลือศพให่ญาติทำพิธีกรรมเลย....
'ได้รับทักษะ : หื่นกาม/ไวอาก้า'
'ได้รับทักษะ : คำราม/กงเล็บตะปบ'
อาจเพราะพวกที่มาโอเจอยังอ่อนแอ่อยู่หรืออย่างไรไม่ทราบทำให้มาโอดูดกลืนแล้วได้รับอะไรมาไม่มาก
จากนั้นมาโอลองแปลงร่างเป็ก็อบลินดู.......
ฟริ้งงงงงงงง
ร่างของมาโอจากตอนแรกที่เป็หมาป่าค่อยๆ กลายร่างเป็ก็อบลินตัวสูง 140 เซน มีมัดกล้ามนิดหน่อย ใบหน้าน่าเกลียด
[ อ้าาา เรามาสามารถแปลงร่างเป็สิ่งที่เราดูดกลืนได้จริงๆ ด้วย ]
'แปลงร่างเป็ ก็อบลิน สำเร็จ'
'ทำการฆ่าก็อบลิน 5 ตัวและทำการใช้ทักษะดูดกลืนด้วยร่างก็อบลิน เพื่อเลื่อนระดับจากก็อบลินธรรมดาเป็ไฮด์ก็อบลิน'
[ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ]
มาโอที่เห็นการแจ้งเตือนนี้ขึ้นมา ก็ตาโตทันทีพร้อมยิ้มแบบวายร้ายขึ้นมา แล้วพึมพัมว่า..
"มีอะไรสนุกๆ แก้เบื่อให้ทำแล้วสิ "
โดยเขาลืมเรืองจดหมายในตอนแรกไปแล้วเสียสนิทเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
-------------------------------------------------------------------------
ง่วงนอนอิบอายเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
B3 : B2 B1 พวกเองคิดว่า มาโอมันจะเปิดจดหมายป่ะวะ
B2-B1 : ไม่!!!
B3 : ไม่เปิด
B2-B1 : ไม่ควรไปเสือกเื่ของเขาสิ
B3 : ไอ่เพื่อนเชี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย