ลูช : เฮ้!!เธอว่างรึป่าว?
ฟีเลีย : นายต้องกการอะไร?
ลูช : คือฉันอยากจะชวนเธอไปป่าต้นไม้โลกด้วยกันหน่อย
ฟีเลีย : นี้นายจะพาฉันไปฆ่าตัวตายรึไงกันหะ อีกอย่างนี้นายไม่มีเพื่อนคนอื่นให้ทักไปหาเลยหรือไงกัน
‘อึก’
ลูชกลืนน้ำลายเข้าไปอึกใหญ่ ไม่ใช้เรื่องเกินจริงเลยที่จะบอกว่าเขาไม่เคยมีเพื่อนเลย ตั้งแต่สมัยเรียนแล้วที่เขาไม่ค่อยจะสุงสิงกับใคร เขาเอาแต่ตั้งใจเรียนเพื่อหวังจะได้งานดีๆทำหลังจากเรียนจบ เขาตั้งใจจนไม่สนใจที่จะคบหากับใครด้วยซ้ำ แต่น่าเสียดายเมื่อเขาเรียนจบเขากับหางานดีๆทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำไป
ลูช : ….
ฟีเลีย : ไม่มีสิน่ะ เฮอ~ ก็ได้ๆฉันจะไปด้วยก็ได้ พวกเราจะไปเจอกันที่ ป้อมปราการคาเมร็อค ในอีก1เดือน หวังว่านายจะเลื่อนขึ้นเป็นระดับสูงแล้วนะเมื่อถึงตอนนั้น
ลูชยิ้มออกมาจนปากแถบฉีกเขาดีใจที่อย่างน้อยเขาก็มีเพื่อนร่วมทางไปที่ป่าต้นไม้โลก
ลูช : ขอบคุณมากแล้วเราค่อยไปเจอกันที่ป้อมปราการคาเมร็อคนะ
มันไม่ใช้เรื่องง่ายเลยกับการเดินทางข้ามทวีปไปเพียงตัวคนเดียว อันดับแรกเขาต้องออกจากอาณาจักรโมเหล้เพื่อไปยังอาณาจักรบริทเทินซะก่อนเพราะที่อาณาจักรบริทเทินนั้นเป็นหนึ่งในประเทศที่มีเมืองท่า พวกเขาจึงจำเป็นจะต้องไปที่นั้นเพื่อเดินทางไปยังทวีปตะวันตก โดยพวกเขาจะสามารถเข้าไปอาณาจักรบริทเทินได้ผ่านทางป้อมปราการคาเมร็อคเท่านั้น โดยเมืองป้อมปราการคาเมร็อคนั้นอยู่ห่างจากจุดที่ลูชอยู่ ณ ปัจจุบันเขาต้องใช้เวลาเดินทางกว่า10วัน โดยที่เขาจะต้องไปที่ป้อมปราการโกลมาส และผ่านเมืองอีกสองเมืองด้วยกันเพื่อไปยังป้อมปราการคาเมร็อค
หลังจากที่ลูชคุยกับฟีเลียเสร็จเขาก็เดินไปซื้อม้าสำหรับเดินทางครั้งนี้เรียบร้อยแล้ว
‘เอาล่ะเรายังพอมีเวลาอีกมากคงต้องไปหาข้อมูลเกี่ยวกับจุดล่าใหม่ๆที่ป้อมปราการโกลมาส ละนะ’
***
ณ ป่ารีเน็ส
ในตอนนี้มีปาตี้ของผู้เล่น13คนกำลังออกสำรวจในถ้ำของอันเดดที่ป่ารีเน็สอยู่
“หัวหน้าเราเจอทางเข้าของดันเจี้ยน Grim Reaper แล้ว!!!”
ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนจะมีอายุราว30ปลายๆกำลังตะโกงบอกตำแหน่งทางเข้าดันเจี้ยนในแชทเสียงของปาตี้
“ดี. รอพวกฉันอยู่ตรงนั้น เราจะไปกันเดียวนี้”
“แต่ว่า..”
“หืม?.”
“ดันเจี้ยนนี้มันถูกเคลียร์ไปแล้วนะครับ”
“...”
“ไม่เป็นไรเดียวพวกฉันจะไปที่นั้นรออยู่ตรงทางเข้าก็พอ”
ไม่นานสมาชิกปาตี้อีก12 คน ก็มาถึงทางเข้าดันเจี้ยน Grim Reaper ปาตี้นี้นำโดยซัมมอนเนอร์เลเวล177 หญิงสาวผมสีเงินเงางามที่มาพร้อมกับทรีไซส์อันสมบูรณ์แบบ ดวงตาที่แหลมคมคู่นั้นกลับมีเสน่ห์จนน่าเหลือเชื่อเธอเป็นราวกับซัคคิวบัสในหมู่มนุษย์จริงๆ และชื่อในรายชื่อปาตี้ของเธอก็คือ <แอนนา>
เธอสำรวจน่าทางเข้าของดันเจี้ยนอยู่ซักระยะก่อนที่จะยืนยันบางเรื่องออกมา
“ดูเหมือนเราจะมาช้าไปนะแหวนไอริสคงไม่ได้อยู่ที่นี้แล้ว แต่เรายังมีโอกาศอยู่คนที่เคลียร์ดันเจี้ยนนี้ไม่ได้ซ่อนรายชื่อของผู้เล่นที่ร่วมในการเคลียร์ดันเจี้ยนเอาไว้ ดูเหมือนพวกเขาจะค่อนข้างหมั่นใจในตัวเองพอดูเลยนะ”
“หัวหน้าจะตามหาพวกเขาอย่างงั้นหรอ”
“แน่นอนสิ! พวกเราเองก็เสียเวลาเป็นเดือนเหมือนกันกว่าจะหาดันเจี้ยนที่เก็บแหวนไอริสพบ จากเอกสารในห้องสมุดของอาณาจักรโมเหล้แหวงวงนั้นเป็นแหวนที่มหาจอมเวทไอริสสร้างไว้ในตอนที่เขาเป็นจอมเวทขั้นสูง และมันก็มีความเป็นไปได้มากที่มันจะเป็นไอเท็มระดับตำนานเราจะปล่อยให้มันหลุดมือไปง่ายๆได้ยังไงกัน”
เธอพูดออกมาราวกับกำลังเจอเหยื่อชิ้นโต
“เราจะไปหาข้อมูลของสองคนนี้ที่เมืองเนริสเป็นไปได้สูงว่าพวกเขาจะมาจากที่เมืองนั้น”
“ครับ/ค่ะ”
***
ในทางกลับกันชายหนุ่มผู้กำลังตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่ากำลังครอบครองไอเทมระดับตำนานอยู่นั้น ณ ป่าใหญ่ก่อนถึงป้อมปราการโกลมาส
[ท่านเข้าสู้ดันเจี้ยน <สุสารโกลมาส>]
[ท่านเป็นผู้เล่นคนแรกที่ค้นพบดันเจี้ยน <สุสารโกลมาส>]
[ค่าประสบการณ์ และไอเทมดรอปเพิ่มขึ้นเป็น2เท่าในระยะเวลา7วัน]
‘นี้มันก็อยู่ห่างจากป้อมปราการแค่ไม่กี่พันหลาเองไม่ใช้หรือไงทำมัยถึงยังไม่มีคนมาเจอที่นี้กัน ฮ่าๆๆ ดูเหมือนฉันจะดวงดีกว่าที่คิดแฮะ’
ลูชไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าดันเจี้ยนในทันที เข้าไม่อยากทำให้มันเสียเรื่องเสียราวเข้าใช้เวลาเป็นวันกว่าจะเดินทางมาถึงป้อมปราการโกลมาส และหากเขาตายก่อนถึงป้อมปราการจุดเกิดของเขาก็คงหนีไม่พ้นเมืองเลเบียซึ่งมันคงไม่น่าสนุกซักเท่าไรหากเขาต้องเสียเวลาอย่างสูญเปล่าอีกเป็นวันๆ
‘เอาหละเราควรไปเซฟจุดเกิดที่ป้อมปราการโกลมาสก่อนเราอาจจะได้คนมาช่วยถือของในดันเจี้ยนด้วยก็ได้’
หลังจากนั้นไม่นานลูชก็มาถือเมืองป้อมปราการโกลมาส เขานำไอเทมขยะที่ได้มาในระหว่างทาง ไปล้างออกที่จัตุรัสเมือง เมืองป้อมปราการโกลมาสจัดเป็นเมืองใหญ่ที่มีประชากรผู้เล่นอยู่ราว4ล้านคนเลยก็ว่าได้ เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเมืองติดชายแดน การค้าขายในเมืองจึงเป็นเรื่องง่าย
“ขายหางของซาลาแมนเดอร์ลม 1เหรียญทอง เท่านั้น มีจำนวนจำกัด!!”
“ขายหนังของเยติป่าเรามีมาเลื่อยๆสามารถสั่งจองได้ตลอดเพียงแผ่นละ20เหรียญเงินเท่านั้น!!”
“รับซื้อลิ้นของเซบรัค ชิ้นละ15เหรียญเงินรีบเข้ามาก่อนกระเป้าข้าจะเต็ม!!”
“รับสมาชิกร่วมปาตี้ล่ารังของซาลาแมนเดอร์ลมเราต้องการตัวแทงค์เลเวล150ขึ้นไป!!!”
มีผู้เล่นอยู่มากมายที่รวมตัวกันอยู่ทั่วจัตุรัสเมือง มีทั้งพ่อค้า และพวกปาตี้ที่รับคนเพื่อกวาดล้างรังของมอสเตอร์ และมีแม้กระทั่งกิลด์ประจำเมืองนี้ที่กำลังรับสมัครสมาชิกเข้ากิลด์
หลังจากที่ลูชเคลียร์กระเป้าของเขาเรียบร้อยแล้วนั้นเขาก็ออกหาข้อมูลของเมืองนี้จากนักขายข่าวในบาร์ประจำเมือง โดยข่าวที่เขาได้รับมานั้นไม่ค่อยจะดีเท่าไรนัก เมืองนี้ถูกปกครองโดยกิลด์หลักอยู่3กิลด์ เครโบรุสกิลด์ กิลด์ดาบแห่งแสง และกิลด์ซิลเวอร์ไนท์ โดยดันเจี้ยนรอบๆเมืองส่วนใหญ่ก็ถูกสามกิลด์นี้ประกาศเป็นเจ้าของกันแถบทั้งหมดแล้ว โดยที่กิลด์เหล่านี้จะเรียกเก็บค่าเข้าดันเจี้ยนทุกดันเจี้ยนที่พวกเขาประกาศเป็นเจ้าของ และมีกิลด์ที่ควรระวังมากที่สุดคือกิลด์เครโบรุส มันเป็นกิลด์ใหญ่ที่ได้รับการสนับสนุนจากบริษัท2-3แห่งในโลกความเป็นจริงและเป็นกิลด์ที่มีอิทพลมากในเมืองป้อมปราการนี้เลยก็ว่าได้ หลังจากที่ลูชรวบรวมข่าวภายในเมืองนี้แล้วเขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ประกาศรับคนช่วยเคลียร์ดันเจี้ยน เพราะหากหนึ่งในกิลด์พวกนี้รู้ว่าเขาค้นพบดันเจี้ยนที่อยู่ห่างจากเมืองเพียงไม่กี่พันหลานั้นเขาคงไม่ได้เคลียร์ดันเจี้ยนนี้ง่ายๆกันพอดี
แต่ในขณะที่ลูชกำลังเดินผ่านจัตุรัสเมืองนั้นเขาก็ได้ยินเสียพูดคุยของคนบางกลุ่มภายในจัตุรัสเข้า
“เห้ย!! นี้แกยังกล้ามาที่นี้อีกหรือไง!! ข้าบอกไปแล้วว่าถ้าแกไม่คิดจะแชร์ข้อมูลเลเวลกับสกิลมาก็รีบใสหัวไปซะพวกเราไม่ได้รับคนเข้ากิลด์มั่วซั่วหรอกนะโว้ยย!!”
“หรือแกอยากจะมาบําเรอและปรนนิบัติพวกเรากันล่ะ แต่ก่อนอื่นแกต้องไปตัดหนูน้อยข้างล้างของแกออกไปก่อนนะเข้าใจหรือป่าว”
“แต่ผมมีเลเวล120แล้วจริงๆนะครับ ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงแชร์ของมูลเลเวลกับข้อมูลสกิลไม่ได้”
“ห๊า~ นี้คือมึงกำลังจะบอกพวกตูว่า Path of God มีบัคงั้นหรอวะ ห๊ะฮ่าๆๆๆ”
‘หืม?แชร์ข้อมูลเลเวลไม่ได้งั้นหรอ?’
เด็กหนุ่มผู้ที่กำลังถูกหัวเราะอยู่นั้นมีรูปร่างหน้าตาคล้ายๆผู้หญิงเอามากๆ และดูเหมือนเขาจะเป็นลูกครึ่งซะด้วยเขามีหน้าตาดูเหมือนชาวเอเชียซะมากกว่าชาวยุโรป อายุคงราวๆ17ปี แต่สิ่งที่หน้าแปลกคือเขาไม่มีสัญลักษณ์บนหัว โดยปกติผู้เล่นจะมีสัญลักษณ์บนหัวเป็นรูปข้าวหลามตัดเล็กๆสีเขียวอยู่บนหัว ส่วนNPCก็จะมีสีที่แตกต่างกันออกไปโดยที่จะเริ่มจากสีขาวที่บงบอกว่าเป็นNPCทั่วไป แต่ผู้ชายตรงหน้าพวกเข้านั้นไม่มี
‘เป็นนักฆ่างั้นหรอ’
‘หรืออาจเป็นไอเทมปกปิดตัวตน?’
ลูชเองก็มีความสนใจในตัวเด็กคนนั้นไม่น้อยเป็นปกติที่นักฆ่าจะสามารถซ่อนสัญลักษณ์ของตัวเองได้และไอเทมที่ใช้ปกปิดตัวตนนั้นก็ไม่ได้หายากเท่าไรหนักด้วย คงไม่แปลกที่พวกเขาจะสงสัยแหละไม่ยอมให้เข้าร่วมกิลด์ เพราะมันมีความเป็นไปได้ที่อาจจะเป็นสายลับที่กิลด์อื่นส่งมา และคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเชื่อใจเด็กคนนั้นได้อย่างร้อยปอร์เซ็น แต่สิ่งที่ทำให้ลูชสนใจในตัวเขาเป็นเพราะเด็กคนนี้คล้ายกับน้องชายของเขามาก คงจะเป็นตรงที่หน้าตาของเด็กคนนั้นคล้ายกับผู้หญิง และไม่นานเด็กคนนั้นก็ถูกเต๊ะออกมาจากกลุ่ม
ลูชที่เห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปหาเด็กผู้ชายคนนั้น
“เห้!! นายนะอยากจะเข้ากิลใช้หรือป่าว”
‘หืม? นี้เขากำลังจะทำอะไร’
ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ก็พากันงงงวย ไม่แม้แต่เด็กคนนั้นเองก็งงไม่แพ้กัน
“ฉันชื่อลูช และฉันกำลังจะสร้างกิลด์ขึ้นมา นายสนใจที่เข้ากิลด์ของฉันรึป่าว”
‘เอ๋~?’