“ที่นี่สวยจริง ๆ ” ซอว์มองต้นไม้ตามพื้นที่ต่าง ๆ มันเป็นต้นซากุระ มีใบไม้สีทองปลิวไปมาตามพื้น เขามองผู้คนจำนวนมากที่ใบหน้าถูกเบลอไว้ ไม่สิ…ใบหน้าของพวกเขามีหมอกปกคลุมอยู่
ชายหนุ่มหันไปมองรอบ ๆ ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นป้ายร้านบางอย่าง มันเขียนไว้ว่า [ร้านสายเลือด] พอมองผ่าน ๆ ไปก็จะมี [ร้านอาวุธ] [ร้านโอสถ] [ร้านคัมภีร์ทักษะสกิล] [ร้านสัตว์เลี้ยง] [ร้านเครื่องประดับ] [ร้านเสื้อผ้า] [ร้านแผนที่] [ร้านดันเจี้ยน] [ร้านโลกมิติ] และอะไรอีกสารพัด
“เดาได้เลยว่าเราไม่มีปัญญาซื้อแน่ ๆ ”
แค่คิดว่าสี่เผ่าพันธุ์ที่รวมตัวกันที่นี่ ก็สามารถบอกได้เลยว่าพื้นที่แห่งนี้นั้นย่อมเป็นสวรรค์สำหรับพวกมีตังค์แน่ ๆ ซอว์เดาว่าเขาต้องใช้เวลาไม่ได้มองที่สุดก่อนที่พลังจากแสงจันทร์จะหายไป ที่รู้แบบนี้นั่นก็เพราะเขาเห็นไอเกล็ดสีขาวกำลังสลายหายไปทีละนิดทำให้พื้นที่จุดนึงกลายเป็นพื้นที่กาก ๆ ราวกับตอนแรกที่เขาตระเวนหา
“คัมภีร์ก็มีแล้ว อาวุธเดี๋ยวก็หาได้ โอสถก็น่าสนใจนะแต่ไม่เอาดีกว่า ใช้ครั้งเดียวเดี๋ยวก็หมด เศร้าใจแย่ สายเลือดไว้วันหลัง ของแบบนี้ต้องอยู่กับเราไปในระยะยาวอย่าพึ่งด่วนสรุปดีกว่า สัตว์เลี้ยงก็ขอบาย ซอมบี้ทั้งโลกใบนี้ก็มากพอแล้ว เครื่องประดับไม่เอา เสื้อผ้าไม่ได้! แผนที่ก็ด้วย ดันเจี้ยนนี่ อื้ม~ น่าสนใจจริง ๆ ว้าว! ร้านโลกมิตินี้คืออะไรน่ะ? ”
ซอว์ราวกับพวกเด็กบ้านนอก เขารู้สึกประหลาดใจกับอะไรหลาย ๆ อย่าง ชายหนุ่่มรีบใช้หัวสมองคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่นานเขาก็วิ่งไปยังร้านโลกมิติ
“เอ๋!!! ร้านปิดงั้นหรอ? ” ซอว์เผยสีหน้าเศร้าหมอง เขาแค่อยากรู้ว่าโลกมิติคืออะไรเท่านั้นเอง…
“งั้นไปดันเจี้ยนดีกว่า” เขาวิ่งเข้าไปทันที พริบตาที่เขาเดินเข้ามาก็ไม่ได้มีพนักงานต้อนรับอย่างที่คิด มันเป็นเพียงหน้าต่างรายชื่อราคาอะไรต่าง ๆ เกี่ยวกับดันเจี้ยน เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร แต่อย่างน้อยร้านที่เหลือเขาก็คิดไว้แล้วว่าตัวเองไม่ได้อยากได้สักเท่าไหร่ เว้นเสียแต่ร้านดันเจี้ยนกับร้านโลกมิติ
“หื้ม!? จ่ายด้วยพลังลมปราณหรอเนี่ย!! ” ซอว์รู้สึกกระชุ่มกระชวย เขามองรายการต่าง ๆ ก็ตาเหลือก
“ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? ” เขามองราคาที่ต่ำสุดสามรายการ
– – – – – – – – – – – --
[ร้านค้าดันเจี้ยน]
รายชื่อดันเจี้ยน
ความยาก
ประเภทศัตรู
เลเวลที่เหมาสม
ราคา
ผ่อน (สิบวัน)
สุสานนักปราชญ์
ธรรมดา
ซอมบี้
ระดับลมปราณ 60-100
300 เลเวล
30 เลเวล/วัน
คลังสมบัติผู้วายชนม์
ธรรมดา
อสูรกาย
ระดับลมปราณ 60-100
320 เลเวล
32 เลเวล/วัน
ที่ตั้งสำนักหลวง
ธรรมดา
อสูรกาย
ระดับลมปราณ 60-100
350 เลเวล
35 เลเวล/วัน
– – – – – – – – – – – --
‘อย่างน้อยก็มีผ่อน’ ซอว์รู้สึกดีขึ้นมา แม้เขาจะอยากซื้อดันเจี้ยนสุสานนักปราชญ์แต่เขาก็รู้ว่ามันคงไม่ท้าทายเขา อย่างไงที่นั้นซอมบี้ก็เป็นแค่สมุนกาก ๆ ให้เขาคอยย่ำยี
แต่สำหรับเกมออนไลน์แห่งนี้ที่เน้นซอมบี้ทำให้ไม่มีอสูรกาย ปีศาจ หรือสัตว์ประหลาดน่ากลัวสักตัวให้เห็น มีแต่ซอมบี้ในรูปแบบออร์คบ้าง นางเงือกบ้าง ยักษ์บ้าง แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกท้าทาย เพราะไม่ว่าอย่างไงหากเขากำลังจะตายเขาก็แค่เปลี่ยนร่างกายเป็นซอมบี้ก็แค่นั้น…ทีนี่มันก็ไม่กล้าทำอะไรแล้ว
ชายหนุ่มรู้ว่าตัวเองค่อนข้างกลัวตาย ดังนั้นเขามั่นใจว่าหากเลือกซื้อสุสานนักปราชญ์ไป เขาคงไม่สามารถพัฒนาฝีมือของตัวเองได้ ซอว์หันไปมอง ‘คลัมสมบัติผู้วายชนม์’ และ ‘ที่ตั้งสำนักหลวง’ แม้จะไม่รู้ว่าทำไมราคาที่แตกต่างกัน แต่ไม่ว่าอย่างไงซอว์ก็ไม่คิดที่จะสนใจ ก็ในเมื่อหากเขาซื้อมันไปแล้วถ้าทำได้ไม่ดีก็เพียงแค่เสียเลเวลเท่านั้น ก่อนจะถูกริบไป ดังนั้นซอว์ไม่ได้รู้สึกว่ามันเสียหายอะไรมากนัก อย่างน้อยสองโหมดของเขาก็เลเวลรวม 70 ไปแล้ว
“ในเมื่อกว่าเราจะมาถึงที่นี่ได้ก็ใช้ความพยายามไปมาก หากเอาแค่พอคุ้มมันก็ไม่ได้อะไร แม้จะเสียไปแต่อย่างน้อยก็น่าจะทำให้เราเปิดประสบการณ์มากขึ้น” ชายหนุ่มกดซื้อดันเจี้ยน ‘ที่ตั้งสำนักหลวง’ ทันที
“ติ้ง!! ท่านความว่างเปล่าได้สั่งซื้อ ‘ดันเจี้ยน: ที่ตั้งสำนักหลวง’ ความยากระดับธรรมดา ประเภทอสูรกาย ระบบตรวจสอบว่าระดับพลังลมปราณของเธอไม่เพียงพอ เข้าสู่กรณีที่สองทันที…ตรวจพบว่าท่านมีระดับลมปราณที่ 40 เพียงพอแต่การผ่อนระดับลมปราณ 35 ระดับต่อวัน”
“ติ้ง!! ระดับของท่านถูกจ่ายเสร็จสิ้น ท่านความว่างเปล่าเหลือระดับลมปราณที่ 10 ค่ะ ท่าน ท่านค้างชำระอีก 9 วันเป็นจำนวน 315 ระดับลมปราณ หากท่านไม่สามารถจ่ายได้ตามที่กำหนดเวลา ทางร้านค้าดันเจี้ยนจะให้โอกาสท่านผ่อนผันได้ห้าวันเท่านั้น”
“ติ้ง!! ท่านความว่างเปล่าได้รับ ‘ดันเจี้ยน: ที่ตั้งสำนักหลวง’ ขอแสดงความยินดีด้วยสำหรับการตัดสินใจซื้อดันเจี้ยนครั้งนี้ค่ะ ระบบตรวจสอบว่าท่านเป็นผู้เล่นรายแรกที่สั่งซื้อดันเจี้ยนในร้านประเภทนี้ ทำให้ได้รับสิทธิพิเศษในการเพิ่มร้านค้าดันเจี้ยนลงในหน้าต่างระบบ ขอแสดงความยินดีด้วยสำหรับการได้รับสิทธิพิเศษนี้ค่ะ ขอให้ท่านความว่างเปล่าสนุกกับเกมออนไลน์ และมีโชคชัยในเส้นทางที่เลือกนะคะ”
สิ้นเสียงแจ้งเตือนซอว์ก็รู้สึกร้อนที่หัวใจ แต่ไม่นานก็หายไป แน่นอนว่าครั้งนี้เขาได้รับความรู้บางอย่างด้วย มันคือวิธีการเปิดมิติดันเจี้ยน ซึ่งเป็นอะไรที่ดีมาก ๆ ชายหนุ่มแสยะยิ้ม ในเวลานั้นเองที่เขากำลังดีใจ อาณาจักรทั้งหมดก็สั่นไหว สายธารแห่งหมอกเริ่มไหลทะลักเข้ามา
ชายหนุ่มหน้าซีดเปลี่ยนร่างเป็นฝ่ามือราชาปีศาจ ฟูม~ พริบตาทั่วอาณาจักรก็ตกอยู่ในน้ำอีกครั้ง ออร่าสีขาวได้หายไปทำให้อาณาจักรกลับมาร้างเหมือนเดิม
ครืน ๆ ๆ พริบตานั้นเองทั้งอาณาจักรก็สั่นไหว ซอว์มองเมืองแห่งนี้ที่กำลังสลายหายไป
‘ไม่นะ! ’ อย่านะบอกว่าเมืองนี้จะเข้าได้แค่ครั้งเดียว ก่อนจะเปลี่ยนสถานที่ไปใหม่ ซอว์แทบกระอักเลือดและนึกดีใจที่ร้านค้าดันเจี้ยนอยู่ในหน้าต่างระบบของเขา
ชายหนุ่มมองไปรอบ ๆ ที่ตอนนี้ไม่มีอาณาจักรอีกแล้วก็รับว่ายไปยังชายฝั่งทันที ด้วยสภาพมนุษย์ของเขาตอนนี้ระดับลมปราณเหลือแค่ 5 เท่านั้น ชายหนุ่มใช้เวลาไม่นานก็มาถึงพื้นดินได้สำเร็จ รีบวิ่งไปแอบและกลายร่างเป็นมนุษย์อีกครั้ง