ระบบวินัยขั้นเทพ : จากไร้ค่าสู่ราชันไร้พ่าย

บทที่ 40 นี่มันนักรบระดับ 1 งั้นหรือ?

        วิธีบ้าอะไร!

อู่เฉิงตะโกนลั่นในใจ

        เขาจะมีวิธีอะไรได้?

        มีพวกมนุษย์กิ้งก่าพิษยามสนธยากำลังคอยซุ่มโจมตี ถึงพวกเขาอยากจะฝ่าวงล้อมออกไปก็ทำไม่ได้ไปได้ไม่ไกลก็จะถูกลูกธนูจากด้านหลังสังหารทีละคน!

        นอกจากนี้ ความรับผิดชอบในฐานะทหารก็ทำให้อู่เฉิงไม่สามารถทิ้งประชาชนหนีไปได้วิธีเดียวที่ทำได้ตอนนี้ คือพยายามต้านให้ได้มากที่สุด

        เพื่อกวาดล้างพวกเผ่าพันธุ์ต่างมิติ กองกำลังป้องกันได้ส่งหน่วยเคลื่อนที่เร็วจำนวนมากออกลาดตระเวนทั่วพื้นที่ถ้ายื้อได้นานพอ บางทีอาจมีหน่วยเคลื่อนที่เร็วบังเอิญมาลาดตระเวนในละแวกใกล้ ๆ นี้

ถ้าเป็นเช่นนั้น พวกเขายังมีโอกาสรอด!

"ทุกคนอดทนไว้!"

        "กองกำลังหนุนจะมาถึงเร็ว ๆ นี้!"

        แม้ว่าความหวังจะริบหรี่ แต่อู่เฉิงก็ยังตะโกนให้กำลังใจเหล่าทหารของเขา

พูดจบ เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติทำไมดูเหมือนจะไม่มีลูกธนูจากพวกมนุษย์กิ้งก่าพิษยามสนธยาโจมตีมาสักพักใหญ่แล้ว?

        ต้องรู้ว่าในบรรดาเพื่อนร่วมรบที่เสียชีวิตไปนั้น อย่างน้อยครึ่งหนึ่งเสียชีวิตจากการถูกลูกธนูลอบยิงของพวกมนุษย์กิ้งก่าพิษยามสนธยา หรือว่าจะมีหน่วยเคลื่อนที่เร็วมาถึงที่นี่จริง ๆ และจัดการกับพวกมนุษย์กิ้งก่าพิษยามสนธยาไปแล้ว?

        คิดถึงตรงนี้ หัวใจของอู่เฉิงก็เริ่มมีความหวังวาบขึ้นมาในตอนนั้นเอง ด้านหลังของพวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำเกิดความวุ่นวายขึ้นอย่างกะทันหัน

        อู่เฉิงคิดว่าเป็นกองทัพมาช่วยเหลือแล้ว ในใจดีใจมาก แต่พอหันไปมอง เขาก็ผิดหวังอย่างยิ่ง

คนที่มาไม่ใช่หน่วยเคลื่อนที่เร็วอะไรเลย แต่เป็นนักรบคนหนึ่ง อีกฝ่ายยังสวมหน้ากากประหลาดบนใบหน้าอีกด้วย

        ขณะที่อู่เฉิงกำลังผิดหวัง ก็มีเสียงอุทานตกใจดังขึ้นจากข้าง ๆ ตัวเขาอย่างกะทันหัน

        "นั่นคือคนลึกลับ!"

        เสียงของเฮ่อเฉวียนดังขึ้น

        อู่เฉิงฟันมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำตรงหน้าให้กระเด็นออกไป แล้วหันไปมองทางเฮ่อเฉวียน

        "นายรู้จักคนนั้นหรือ?"

        "เขาคือคนลึกลับที่สังหารจูอู่ในคืนนั้น!" เฮ่อเฉวียนรีบตอบ

        คืนนั้นเขากับซือเจียอี๋ไล่ล่าจูอู่ แต่กลับเกือบตกเป็นเหยื่อของจูอู่แทน โชคดีที่ถูกนักรบปริศนาสวมหน้ากากช่วยเอาไว้แต่หลังเหตุการณ์ ไม่ว่าทั้งสองจะพยายามนึกอย่างไร ก็จำรูปร่างของคนผู้นั้นไม่ได้แม้กระทั่งเพศและเสียงก็จำไม่ได้

        ความประทับใจเพียงอย่างเดียวคือหน้ากากสีขาวลายดำที่มีภาพอีกาแกะสลักอยู่เรื่องนี้ยังสร้างความฮือฮาไม่น้อยในหน่วยของพวกเขา

        อู่เฉิงย่อมรู้เรื่องนี้

        เมื่อได้ยินว่านักรบผู้นั้นคือคนที่สังหารจูอู่ เขาก็อดมองไม่ได้อยู่หลายครั้ง

แต่ความผิดหวังในใจยังไม่ลดลงแม้แต่น้อย จากคำบรรยายของเฮ่อเฉวียนและซือเจียอี๋ นักรบที่สวมหน้ากากคนนั้นมีพลังระดับ 1 ขั้นสูงสุดเท่านั้น

        แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ แม้จะมีนักรบระดับ 2 เพิ่มมาก็ช่วยอะไรไม่ได้นับประสาอะไรกับนักรบระดับ 1คงเพียงแต่เพิ่มจำนวนศพขึ้นอีกศพหนึ่งเท่านั้น คิดถึงตรงนี้ อู่เฉิงตะโกนไปทางคนสวมหน้ากาก

        "เพื่อนเอ๋ย! ที่นี่พวกเผ่าพันธ์ุต่างมิติมีเยอะมาก นายรีบออกไปจากที่นี่เถอะ!"

        “แถวนี้น่าจะมีหน่วยเคลื่อนที่ของกองกำลังป้องกัน ช่วยไปตามพวกเขามาที!”

        เสียงอันดังกังวานแผ่กระจายออกไปไกลคนสวมหน้ากากชะงักฝีเท้า แต่ไม่ได้จากไปตามที่อู่เฉิงบอก แต่กลับเร่งฝีเท้าเดินมาทางนี้แทนในเวลาเดียวกัน

        พวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำก็รู้ตัว แบ่งออกเป็นกว่าสิบตัวทันที ส่งเสียงร้องตะโกนโหวกเหวกพุ่งเข้าไปสังหารคนสวมหน้ากาก!

        เห็นสภาพการณ์เช่นนั้น อู่เฉิงมีสีหน้าตกตะลึงไปชั่วขณะ ถอนหายใจเบา ๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตำหนิชายสวมหน้ากากคนนั้นในใจ

        คนคนนี้ช่างบุ่มบ่ามและหุนหันเกินไปแล้ว!

        ทั้งที่เห็นสถานการณ์ตรงนี้ชัดเจน แต่ยังกระโจนเข้ามาไม่กลัวตายจริง ๆ เหรอ? อู่เฉิงส่ายหน้าแล้วยิ้มอย่างขมขื่นดูเหมือนวันนี้พวกเขาทั้งหมดจะต้องตายกันที่นี่แล้ว! เฉินชวนที่เพิ่งเข้ามาถึง ไม่รู้ความคิดของอู่เฉิง

        ถึงจะรู้ก็คงไม่สนใจจุดประสงค์ที่เขามาที่นี่คือการฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างมิติเพื่อให้บรรลุผลสำเร็จ

ส่วนการช่วยคนกลับเป็นเพียงเรื่องรองเท่านั้น

        มองดูพวกกิ้งก่าเกล็ดดำที่วิ่งบ้าคลั่งเข้ามา เฉินชวนมีรอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนใบหน้า แล้วพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วเสียงดาบที่ใสกังวานกลบเสียงฆ่าฟันและคำรามโกรธรอบข้างในชั่วพริบตา

แสงดาบมากมายพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เต็มไปทั่วอากาศ! แสงดาบสีเงินเจิดจ้าสะท้อนขึ้นไปในท้องฟ้าเหนือชุมชน จนราวกับมีกลิ่นอายสีเงินปกคลุมไปทั่ว!

        กิ้งก่าเกล็ดดำกว่าสิบตัวถูกแสงดาบทำให้ตาพร่า ยังไม่ทันที่การมองเห็นจะกลับมาชัดเจน ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่คอทันที จิตสำนึกจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดตลอดกาล!

        เพียงแค่เผชิญหน้ากันครั้งเดียว กิ้งก่าเกล็ดดำกว่าสิบตัวถูกแยกหัวออกจากร่าง ถูกทำลายจนหมดสิ้น! ภาพนี้ทำให้ผู้คนในชุมชนตกตะลึง ตาค้าง

        แม้แต่พวกกิ้งก่าเกล็ดดำก็ยังตกใจกับภาพเหตุการณ์นี้ พากันหยุดการเคลื่อนไหว

        "นักรบ... นักรบระดับ 3?!"

        อู่เฉิงสูดลมหายใจเฮือก มองดูภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าเหม่อลอยในจำนวนมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำกว่าสิบตัวนั้น เกือบครึ่งเป็นกิ้งก่าเกล็ดดำระดับ 2 แต่ทั้งหมดถูกตัดหัวด้วยดาบเพียงครั้งเดียวโดยไม่มีข้อยกเว้น! พลังระดับนี้ไม่ใช่แค่ระดับ 2 อย่างแน่นอน!

        ชายใส่หน้ากากคนนี้ชัดเจนว่าเป็นนักรบระดับ 3!

        เมื่อได้สติจากความตกใจ สิ่งแรกที่อู่เฉิงทำคือหันไปมองเฮ่อเฉวียน พร้อมส่งสายตาถามไปยังเขา

นี่หรือคือนักรบระดับ 1?เฮ่อเฉวียนเข้าใจสายตาของหัวหน้า แต่เขาอ้าปากพูดไม่ออก ตอนนี้เขาก็งงพอ ๆ กัน

        ตอนนั้นเขาเห็นกับตาว่าอีกฝ่ายมีเพียงระดับ แต่นี่ผ่านมาไม่ถึงเดือน ทำไมเขาถึงกลายเป็นนักรบระดับ 3 ไปได้?

        หรือว่าครั้งที่แล้วคนสวมหน้ากากคนนี้ซ่อนพลังไว้กันนะ? เฮ่อเฉวียนมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนและงุนงง

        ในขณะเดียวกัน เฉินชวนได้ถือดาบบุกเข้าไปในกลุ่มมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำแล้ว เริ่มการสังหารครั้งใหญ่จนถึงขณะนี้ เฉินชวนได้ฆ่ามนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำไปแล้วกว่าร้อยตัว ความลังเลที่เคยมีเมื่อเผชิญหน้ากับเผ่าพันธุ์ต่างมิติแรก ๆ นั้นได้หายไปหมดแล้ว

        มีแต่ความมั่นใจและความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยม!โดยไม่รู้ตัว การฆ่าล้างอย่างต่อเนื่องได้ทำให้สภาพจิตใจของเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง ตอนนี้เขาเรียกได้ว่าเป็นนักรบที่ผ่านการนองเลือดอย่างแท้จริง! ไม่ใช่นักศึกษาที่อยู่แต่ในหอคอยงาช้างอีกต่อไป!

        ฉึก! ฉึก! ฉึก!

        ที่ใดก็ตามที่แสงดาบผ่าน เลือดสดก็กระเซ็น! มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำตัวแล้วตัวเล่าล้มลงกลายเป็นซากศพ!

        พวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำที่สูงสุดก็แค่ระดับ 2 ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินชวนเลยสักนิด! เมื่อใช้ดุจเงาตามตัวอย่างเต็มกำลัง พวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำเหล่านี้แม้แต่ชายเสื้อของเขาก็ไม่ได้แตะ

        พวกมันมักรู้สึกแค่ว่าเห็นเงาคนวูบหนึ่ง  โลกก็หมุนคว้าง ความมืดก็ถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่น ท่วมท้นจิตสำนึกในทันทีเสียงร้องด้วยความตกใจและเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดดังก้องไปทั่วพื้นที่หมู่บ้านในพริบตา อู่เฉิงและคนอื่น ๆ ที่อยู่ด้านข้างตกตะลึงและอ้าปากค้าง

        ทั้งที่มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำเป็นฝ่ายที่มีจำนวนมากกว่าแต่สถานการณ์ตรงหน้ากลับเหมือนพวกมันถูกเฉินชวนคนเดียวล้อมไว้ ภายในเวลาแค่สองสามนาที มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำที่ตายภายใต้ดาบของเฉินชวนมีถึงเจ็ดแปดสิบตัว

        กิ้งก่าเกล็ดดำที่เคยมีอยู่มากมายตอนนี้เหลือไม่ถึงสามสิบตัวแม้แต่พวกกิ้งก่าเกล็ดดำที่มีชื่อเสียงในความดุร้ายก็ยังแสดงความหวาดกลัวออกมาทางสายตา

        เฉินชวนมองด้วยสายตาเย็นชา แสงคมกริบของดาบไหลออกจากมือของเขาราวกับสายน้ำ เก็บเกี่ยวชีวิตของพวกกิ้งก่าเกล็ดดำไปทีละตัว

        เมื่อพวกกิ้งก่าเกล็ดดำเหลือไม่ถึงสิบตัว พวกมันในที่สุดก็ขวัญแตก ถูกทำลายความกล้า กรีดร้องและหันหลังวิ่งหนีไปในที่สุด

        แต่น่าเสียดาย ต่อหน้าดุจเงาตามตัวแล้ว การกระทำเช่นนี้ย่อมไร้ประโยชน์ยังไม่ทันวิ่งไปได้ไกล พวกกิ้งก่าเกล็ดดำที่เหลือก็ถูกเฉินชวนไล่ตามและฆ่าทิ้งจนสิ้นซาก!เมื่อกิ้งก่าเกล็ดดำตัวสุดท้ายล้มลง ย่านนั้นก็กลับมาเงียบสงบในพริบตา

        โดยรอบไร้เสียงแม้แต่น้อย

        ทุกคนมองซากศพที่เกลื่อนกลาดบนพื้นด้วยความตะลึง รู้สึกว่าปากแห้งผาก พูดอะไรไม่ออกโดยเฉพาะอู่เฉิงและคนอื่น ๆ รู้สึกเหมือนตกอยู่ในความฝัน มองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ คนเดียวต่อสู้กับศัตรูร้อยคน และกำจัดพวกกิ้งก่าเกล็ดดำทั้งหมด พลังแบบนี้ช่างน่าเกรงขาม!

        ชายในหน้ากากคนนี้มาจากที่ไหนกันแน่?

        กองทัพ?

ไม่ใช่แน่นอน!

        งั้นก็ต้องเป็นองค์กรเหนือมนุษย์ภาคเอกชนสินะ!

        สมาคมนักล่า?

        สมาพันธ์การค้า?

        หรือว่าสมาคมแสงเงิน?