ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 128: รอบคัดเลือก

ลานประลองหลวงถูกแบ่งออกเป็น 10 โซน เพื่อรองรับการต่อสู้พร้อมกัน หลิงเซียวถูกจัดให้อยู่ใน "กลุ่มที่ 9" ร่วมกับผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นๆ อีก 99 คน

ทันทีที่ก้าวขึ้นสู่เวทีประลอง สายตาเกือบทุกคู่ในกลุ่ม 9 ก็จับจ้องมาที่เขา ไม่ใช่เพราะความยำเกรง แต่เป็นเพราะชุดสีดำเรียบง่ายและท่าทางที่ดูไม่แยแสต่อสิ่งรอบข้าง ทำให้เขาดูแปลกแยกและน่าจะเป็นเหยื่อที่จัดการได้ง่าย

"เฮ้ย! ดูเจ้าหนุ่มนั่นสิ ท่าทางอวดดีชะมัด" ชายร่างใหญ่ถือกระบองเหล็กแสยะยิ้ม "พวกเรา! จัดการไอ้หน้าอ่อนนั่นก่อน แล้วค่อยมาตัดสินกันเอง!"

"เห็นด้วย!"

"ฆ่ามันก่อน!"

ผู้เข้าแข่งขันกว่ายี่สิบคนพยักหน้าเห็นพ้องต้องกัน กฎอนุญาตให้ฆ่าได้ปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนของพวกเขาออกมา การรุมกินโต๊ะคนที่ดูอ่อนแอที่สุดคือกลยุทธ์พื้นฐาน

หลิงเซียวยืนนิ่งอยู่กลางวงล้อม มือไพล่หลัง กระบี่วิญญาณวายุทมิฬยังคงสงบนิ่งอยู่ในฝักที่เอว

"ระฆังดังเมื่อไหร่... แกตาย!" ชายร่างใหญ่ขู่ฟอด

แก๊งงงงง!

เสียงระฆังเริ่มการแข่งขันดังสนั่น!

"ตายซะ!!!"

เสียงคำรามกึกก้อง ผู้ฝึกยุทธ์ยี่สิบกว่าคนพุ่งเข้าใส่หลิงเซียวพร้อมกันจากทุกทิศทาง อาวุธนานาชนิดส่องประกายวาววับ พลังลมปราณหลากสีสันระเบิดออกหมายจะบดขยี้ร่างสีดำนั้นให้แหลกเหลว

ผู้ชมบนอัฒจันทร์ต่างเบือนหน้าหนี คิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้คงไม่รอดแน่

ทว่า... หลิงเซียวกลับไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว

เขาเพียงแค่... ลืมตา

นัยน์ตาสีม่วงที่เคยสงบนิ่งพลันแปรเปลี่ยนเป็นวังวนสีดำมืดมิด ลึกสุดหยั่งคาด

[เพลงกระบี่จักรพรรดิไร้ใจ: เขตแดนราชันย์สยบหล้า]

วูมมมม!!!

คลื่นพลังงานที่มองไม่เห็น แต่หนักหน่วงยิ่งกว่าขุนเขาไท่ซาน ระเบิดออกจากร่างของหลิงเซียวในพริบตาเดียว! มันไม่ใช่ลมปราณที่ทำลายร่างกาย แต่เป็น "จิตสังหาร" ที่ผสานกับเจตจำนงกระบี่อันแหลมคม พุ่งทะลวงเข้าใส่จิตวิญญาณของทุกคนในรัศมี!

ภาพหลอนแห่งความตาย ความกลัว และคมกระบี่นับล้านเล่มปรากฏขึ้นในสมองของผู้เข้าแข่งขันทุกคนในกลุ่ม 9 พร้อมกัน!

"อั่ก!"

ชายร่างใหญ่ที่วิ่งนำหน้าสุดเบิกตาโพลง เส้นเลือดในตาแตกกระจาย ขาที่กำลังวิ่งพลันหมดแรงทรุดฮวบลงหน้าฟาดพื้นอย่างแรง!

ไม่ใช่แค่เขา...

ตุบ! ตุบ! ตุบ! ตุบ!

ภาพที่น่าเหลือเชื่อปรากฏแก่สายตาคนนับแสน ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 99 คนที่กำลังจะพุ่งเข้าใส่ หรือกำลังเตรียมตัวต่อสู้ ต่างพากันล้มระเนระนาดลงกับพื้นราวกับโดมิโนที่ถูกผลัก!

บางคนน้ำลายฟูมปาก บางคนสลบเหมือดไปทันที บางคนนอนตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ไม่สามารถแม้แต่จะขยับนิ้ว!

เงียบกริบ...

ทั้งลานประลองตกอยู่ในความเงียบงัน โซนอื่นๆ ยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน แต่ที่โซน 9... การต่อสู้จบลงแล้ว ตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม!

หลิงเซียวค่อยๆ กวาดสายตามองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครยืนหยัดอยู่ได้ เขาก็หันไปหากรรมการคุมโซนที่ยืนอ้าปากค้างอยู่ข้างเวที

"หมดเวลาหรือยัง?" หลิงเซียวถามเสียงเรียบ

กรรมการสะดุ้งเฮือก รีบวิ่งขึ้นมาบนเวที ตรวจสอบสภาพของผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ก่อนจะประกาศด้วยเสียงที่สั่นเครือ

"ผะ... ผู้ชนะกลุ่ม 9... หลิงเซียว! ผ่านเข้ารอบเพียงผู้เดียว!"

หลิงเซียวพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินลงจากเวทีไปอย่างสง่าผ่าเผย โดยที่มือของเขายังไม่เคยแตะด้ามกระบี่เลยแม้แต่ครั้งเดียว

บนพลับพลาที่นั่งประธาน กู่เทียนฉิง เจ้าสำนักกระบี่คราม ที่กำลังจิบชาอยู่ ถึงกับชะงักมือ ดวงตาคมกริบจ้องมองลงมาที่แผ่นหลังของหลิงเซียว

"จิตสังหารระดับนี้... ไม่ธรรมดา" กู่เทียนฉิงพึมพำ "ดูเหมือนจะมีตัวแปรที่น่าสนใจโผล่มาเสียแล้ว"