คลืน~!
พลังของระดับราชาวิญญาณของทั้ง 3 ระเบิดเข้ากดดันตงฟางจนเขารู้สึกได้ถึงความตายที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ถึงอย่างนั้นตงฟางกลับยังไม่คิดจะตายที่นี่ ระดับราชาเขาฆ่ามาเยอะแล้วแม้มันจะเป็นการลอบสังหารก็ตาม ตอนนี้เขาคิดว่าตัวเองพอจะจัดการพวกมันได้ด้วยสิ่งที่เรียนรู้มาจากอาจารย์สถาบันเฟยเทียน
“ข้าจงยี่จะฆ่าแกตงฟาง ฆ่ามัน~!”
คนทั้ง 3 กระโดดเข้ามาล้อมรอบตัวของตงฟาง พลางโยนเชือกสีแดงให้กันจับด้วยแขนซ้าย ภายในมือขวาของพวกเขาถือมีด จนตงฟางถูกปิดกั้นทางหนีด้วยเชือกทั้ง 3 เส้นที่มัดกันจนล้อมเขาเป็นรูปสามเหลี่ยม ทันใดนั้นเขากลับต้องรีบพลิกตัวหลบหลังจากหนึ่งในพวกมันกระโดดเข้ามาโจมตีเขา แต่แล้วร่างที่ลอยผ่านหน้าของเขาไปกลับดึงเชือกเส้นที่ถือ ทำให้ร่างของระดับราชาวิญญาณที่อยู่ด้านซ้ายของมันพุ่งเข้าหาตงฟางที่อยู่กลางอากาศ เขาจึงใช้พลังจิตดึงตัวเองออกห่างจากการล้อมของพวกมันทั้ง 3
“งี้นี่เอง ”
ตงฟางเข้าใจรูปแบบการผสานของทั้ง 3 พวกมันใช้เชือกสร้างรูปแบบการต่อสู้ขึ้นมา 2 อย่างด้วยกันจากที่ตงฟางเห็น หนึ่ง พวกมันต้องการใช้เชือกในการรัดเขาเพื่อหยุดการเคลื่อนไหว หากเขาสามารถหลบเชือกของพวกมันได้ สิ่งที่จะเกิดตามมาคือรูปแบบที่สอง นั่นคือการใช้เชือกในมือของพวกมันดึงเพื่อนเข้ามาโจมตีตงฟางในขณะกำลังหลบ เกิดเป็นการโจมตีอย่างต่อเนื่องจนศัตรูไม่ได้พักหายใจ
ตงฟางที่บินหลบออกมาเขาก็ถูกระดับราชาวิญญาณใช้ความเร็วพุ่งเข้ามาล้อมเขาเช่นเดิม แต่ครั้งนี้มีบางอย่างไม่เหมือนเดิมเพราะพวกมันกำลังปลดปล่อยวงแหวนวิญญาณออกมาด้านหลังจนเกิดเป็นวงแหวน 7 วง ไม่เพียงเท่านั้นพวกมันยังใช้วิญญาณยุทธ์สวมใส่ร่างกายจนทำให้พวกมันกลายเป็นสัตว์อสูร 3 ชนิดด้วยกัน ขณะเขามองจ้องพวกมันความเร็วการเคลื่อนไหวของพวกมันทั้ง 3 ก็เพิ่มขึ้นจนเขาใช้สายฟ้าเคลื่อนตัวหลบการโจมตี
“ยังหลบได้อีกหรือ ฮ่าๆๆ เอาสิ น้อยนักหากเราได้ลงมือพร้อมกันแล้วมีคนหลบได้แบบนี้ แต่สุดท้ายพวกมันก็ตายอยู่ดี”
ตงฟางมองไปยังจงยี่ที่ยังคงพูดกรอกหูเขาตลอดเพื่อบอกว่ามันเหนือกว่า ทันใดนั้นเขากลับเป็นฝ่ายฉีกยิ้มกว้างโยนหมุดตอกระดับ 7 ขึ้นฟ้า สร้างความรู้สึกตกใจให้พวกมันเพราะตงฟางกำลังจะใช้งานค่ายกลล้อมรอบตัวอีกชั้นหนึ่ง
“ช้าไปแล้วพวก”
ตึงตึงตึงตึงตึงตึงตึง ~!
หมุดตอกทั้ง 7 แท่งพุ่งทะลวงพื้นดินจากพลังจิตด้วยความรวดเร็วแล้วปลดปล่อยม่านพลังสีฟ้ากว้าง 20 เมตรเข้าปกคลุมตำแหน่งที่ตงฟางยืน ระดับราชาวิญญาณทั้ง 3 ต่างยืนมองค่ายกลตงฟางด้วยความระมัดระวังตัว
แกร๊ก~!
กระบอกโลหะในมือของตงฟางถูกบิดทวนเข็มนาฬิกาจากนั้นมันก็ปลดปล่อยเข็มจำนวนมากมายมหาศาลออกมาลอยรอบๆตัวของตงฟาง โดยการลอยของเข็มนับหมื่นนี้เองนั้น ไม่ได้เกิดจากพลังจิตของตงฟางเลยสักนิด แต่พวกมันเป็นผลของค่ายกลที่เขาได้ปรับแต่งจนเกิดเป็นค่ายกลควบคุมโลหะ ทันทีที่เข็มนับหมื่นลอยรอบๆตัวของตงฟางเขาก็ไม่รอช้า กระตุ้นค่ายกลให้ทำงานเต็มกำลังก่อนที่เข็มนับหมื่นรอบๆตัวของเขาจะบินออกไปรอบๆอย่างกับฝูงปลากำลังแหวกว่ายในแม่น้ำ
“แกคิดว่าเข็มเล็กๆเหล่านี้จะฆ่าพวกเราได้เหรอตงฟาง”
“อ้าว คนตายพูดได้ด้วยเหรอ โทษทีๆ นึกว่าตายไปแล้ว” ตงฟางฉีกยิ้มกว้าง ทำเอาจงยี่โกรธเป็นอย่างมากกับคำพูดของเขา ทันใดนั้นเองมันที่กำลังโกรธกลับต้องเปลี่ยนอารมณ์กระทันหันเมื่อเข็มนับหมื่นที่กำลังลอยรอบๆทวนเข็มนาฬิกาเป็นวงกลมในค่ายกลได้เพิ่มความเร็วของมันขึ้นจนตอนนี้แม้พวกมันจะเป็นระดับราชาวิญญาณก็ไม่สามารถหลบเข็มเหล่านี้ได้
เปล้ง~!
“ตงฟาง แก~!!!”
เสียงร้องโกรธแค้นดังมาจากจงยี่ มันพยายามกระโดดหลบเข็มจำนวนมากกลับกลายเป็นว่ามันทำไม่ได้ ทุกๆการกระโดดของมันล้วนมีเข็มพุ่งโจมตี ตอนนี้อาการของมันเหมือนกับคนที่ติดอยู่ในพายุไม่สามารถกระโดดหลบหนีออกไปไหนได้ ภายใต้การตวัดอาวุธในมือฟาดฟันเข็มที่พุ่งเข้ามามันกลับพบเข้ากลับความอันตรายของค่ายกลที่กำลังเพิ่มขึ้น เมื่อความเร็วของเข็มเพิ่มขึ้นจนพวกมันยากจะตามทัน
เปล้งเปล้งเปล้งเปล้งเปล้งเปล้ง~!
“อย่าลืมล่ะ ค่ายกลชั้นแรกของข้ายังมีพิษ อย่ามัวแต่ยุ่งกับเข็ม”
ตงฟางเตือนสติระดับราชาทั้ง 3 พวกมันที่ไม่สามารถป้องกันเข้มได้จึงมองมายังทิศทางที่ตงฟางกำลังยืนพยายามกระโดดเข้ามาหาเพื่อหลบเข็มเพราะมันเป็นตำแหน่งเดียวที่ไม่มีเข็มพุ่งเข้าหา ตงฟางกลับกระโดดหลบไปเรื่อยๆ ทำให้ระดับราชาหงุดหงิดมากกว่าเดิม โดยเข็มที่บินภายในค่ายกลเกิดเป็นพายุเข็มโหมกระหน่ำพวกมันต่างบินหลบหลีกร่างกายตงฟาง ไม่สามารถทำอันตรายเขาได้เลยสักนิด
“ตงฟาง ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้ ข้าจะฆ่าเจ้า~!”
บรึ้ม~!
พลังระดับราชาวิญญาณขั้น 1 ระเบิดทำลายเข็มของตงฟาง ทว่าเข็มระดับ 7 ของเขาที่แตกออกจากกันพวกมันกลับยังคงลอยเป็นเศษซากเข็มพุ่งเข้าโจมตีต่อไป ทางฝั่งตงฟางที่เห็นระดับราชาวิญญาณพยายามไม่สนใจเข็มเลือกที่จะโจมตีมายังทิศทางที่เขายืน จึงยื่นมือออกไปด้านหน้ารวบรวมพลังสายฟ้าไปยังเข็มที่เขาจับอยู่ปลายนิ้วมือ
ภายใต้สายฟ้าที่ถูกรวบรวมมายังปลายนิ้วมือจนตงฟางคิดว่าพลังจิตที่ใช้น่าจะฆ่าระดับราชาวิญญาณขั้น 1 ได้เขาก็ดีดเข็มออกไปจนเกิดเป็นเข็มสายฟ้าพุ่งเข้าแทงทะลวงหัวใจหนึ่งในระดับราชาวิญญาณจนมันร่วงตกลงมาตาย ถึงอย่างนั้นร่างของมันที่มีโลหะกลับถูกค่ายกลชักนำให้หมุ่นวนร่วมกับเข็ม จนระดับวิญญาณที่เหลือพยายามหลบหลีกร่างของเพื่อนพวกมัน
เปรี๊ยง~!
เข็มอีกเล่มพุ่งทะลวงหัวใจระดับราชาวิญญาณ จนมันตกตายในที่ทุด จงยี่ที่เหลือเป็นคนสุดท้ายมันกลับไม่หยุดร้องตะโกนข่มขู่ตงฟาง เขาจึงฉีกยิ้มกว้างพลางรวบรวมสายฟ้าไว้ปลายนิ้วมือเช่นเดิม
“ตงฟาง แกรู้ไหม แกกำลังจะตาย แกฆ่าคนของวิหาร อีกไม่นานแกจะถูกไล่ล่าจนไม่มีที่หลบซ่อน”
“แกจะต้องตาย”
“ต่อให้ข้าตายแกก็จะตายตามข้าไปอยู่ดีตงฟาง ตงฟาง`!!!”
เปรี๊ยง~!
เสียงร้องของจงยี่หยุดลงไปพร้อมกับดวงตาของมันเบิกกว้างไม่คิดว่าจะถูกระดับจารึกวิญญาณอย่างตงฟางฆ่าได้ง่ายๆ มันเชื่อมาตลอดว่าระดับราชาวิญญาณของมันสามารถข่มขู่ใครก็ได้ในเมืองหลงไห่ แต่ตอนนี้กลับต้องมาตายภายใต้เงื้อมมือคนที่มันมาแก้แค้น
“แกไม่ต้องขู่หรอกจงยี่ ข้าเคยฆ่าคนของวิหารมาแล้วในประตูเทพธิดา ครั้งนั้นทำให้ข้าคนนี้รู้ว่า วิหารจะน่ากลัวก็ต่อเมื่อข้าฆ่าคนที่สร้างประโยชน์ให้วิหาร ส่วนแกและพวกที่เข้าไปในประตูเทพธิดา คงถูกมองว่าไม่สำคัญ การจะตามสืบให้รู้ว่าใครฆ่าพวกแกจึงเปล่าประโยชน์ ทำให้ข้ายังคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ ดูแล้วแกน่าจะเป็นศิษย์ที่อยู่ต่ำสุดในวิหารจนพวกมันมองแกไม่ต่างจากสุนัขใช่ไหมจงยี่ ฮ่าๆๆๆ”
ตงฟางหัวเราะเยาะให้กับจงยี่ที่ตายไปพร้อมกับความโกรธ ก่อนที่เขาจะปิดค่ายกลทั้งหมดแล้วเก็บอาวุธทุกอย่างที่กระจายออกไป หมุดตอก หรือว่าจะเป็นเข็มเงินต่างๆ หากเขาไม่เก็บของเหล่านี้อาจจะถูกเก็บไปขายได้ เขาไม่ต้องการให้ใครได้ประโยชน์จากเขา
“ขอล่ะ เลือดของพวกแกทั้ง 3 คน”
ตงฟางใช้พลังจิตดึงเลือดของระดับราชาวิญญาณทั้ง 3 เข้ามาดูดซับในร่างกาย เขารู้สึกโชคดีไม่น้อยที่ระดับราชาวิญญาณที่เดินทางมาฆ่าเขาเป็นเพียงขั้น 1 เท่านั้น หากพวกมันเป็นขั้น 5 ขึ้นไปเขาคิดว่าคงยากที่ต้องรับมือกับพวกมันทั้ง 3 คน
บู้ม~!
“ผันแปรวิญญาณขั้น 2 ถ้าได้เลือดของระดับราชาอีกหลายร้อยคนก็จะเป็นระดับ 3 เอาล่ะ น่าจะได้เวลากลับสถาน…”
ตงฟางกำลังจะบินออกจากสถานที่แห่งนี้ เขากลับหยุดเสียงลงไป การต่อสู้ที่ทำให้เขาเคลื่อนไหวร่างกายตลอดหลายวันที่ผ่านมาแบบไม่ได้พัก สร้างความรู้สึกหนักอึ้งให้กับร่างกายของเขาไม่น้อย แม้จะกินยาฟื้นฟูเข้าไปกล้ามเนื้อของเขามันก็เกิดอาการล้าเช่นเดียวกัน แต่ตอนนี้ในระยะ 7 กิโลเมตรที่เขาตรวจสอบตลอดและมั่นใจว่าไม่มีใครแอบซุ่มโจมตีนั้น กำลังมีกลุ่มคนบินเข้ามาด้วยความรวดเร็ว ทำให้ตงฟางกัดฟัน
เขานึกว่าระดับการตรวจจับของตัวเองกว้างพอแล้ว กลับไม่เป็นอย่างที่เขาคิด เนื่องจากกลุ่มคนที่เดินทางมาอยู่นอกระยะการสำรวจของตงฟางตลอดเวลา ดูเหมือนว่าพวกมันจะรู้ถึงพลังที่ตงฟางกระจายไปรอบๆเพื่อตรวจสอบอีกด้วย จนไม่เข้ามาใกล้ระยะของเขา
—--------------------------------------
ปริบ ปริบปริบ~!
เปลือกตาของศิษย์สายหลักสถาบันดาราค่อยๆลืมตื่น ก่อนที่เขาจะรีบใช้มือปิดจมูกจากกลิ่นเหม็นของศพที่พุ่งกระแทกจมูกของตัวเอง ทันทีที่เขารู้ว่าตัวเองยังไม่ตายจากพิษของตงฟาง เขาก็เริ่มกวาดตามองออกไปรอบๆ พบเข้ากับศพมากมายของกลุ่มคนที่เข้ามาจับพวกเขาเป็นตัวประกัน
“นี่มัน เขาไม่ได้ฆ่าทั้งหมดหรอกหรือ”
ศิษย์สถาบันดาราปลุกเพื่อนของมันที่อยู่ด้านข้างให้ตื่น กระทั่งพวกมันทั้งสองลืมตาตื่นมาเห็นภาพเดียวกัน พวกมันก็รีบเข้าไปปลุกคนอื่นๆให้ตื่นขึ้นมาจากฝัน กระทั่งชาวบ้านและศิษย์สถาบันชิงอี้ สถาบันอี้หมิงตื่นขึ้นมานั้น พวกเขาต่างตกใจกับสิ่งที่เห็น
“เขาไม่ได้ฆ่าเรา”
“ไม่ ไม่ใช่ ข้าพอจะรู้แล้วว่าเขาต้องการทำอะไร”
คนของสถาบันชิงอี้บอกศิษย์หลักที่รอดให้มารวมตัวกัน พวกเขาจะต้องปรึกษากันไม่อย่างนั้นการรอดชีวิตของพวกเขาจะเป็นหายนะ
“เดี๋ยวก่อน ป๋อเหวินล่ะ” ทุกคนมองหาป๋อเหวิน แต่ต้องตกใจกับสภาพที่เห็น
“นั่น นั่นน่าจะเป็นป๋อเหวิน”
ทุกคนมองไปยังร่างป๋อเหวินที่เน่ากลายเป็นศพ จึงพากันย่นคิ้วเพราะการฆ่าของตงฟางมุ่งเป้าไปแค่กลุ่มคนที่ต้องการหาเรื่องเขา ชาวบ้านและศิษย์หลักจากทั้ง 3 สถาบันเขายังไม่ได้มองเป็นศัตรูจึงรอด
“เขาใช้พิษแบบไหนกัน ถึงได้แยกแยะได้ว่าจะให้ใครตาย จะให้ใครรอด”
“ช่างก่อน เราต้องบอกชาวบ้านก่อน ไม่อย่างนั้นเราจะตายกันจริงๆ”
“อืม”
ศิษย์หลักรีบเรียกให้ชาวบ้านรวมตัว จากนั้นก็บอกให้ชาวบ้านแต่งเรื่องช่วยกัน ว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านของพวกเขานั้นเป็นเพราะพวกเขามีภูมิคุ้มกันพิษจากโรคที่พึ่งหาย ทำให้รอดจากพิษของตงฟาง จากนั้นพวกเขาก็พากันฝังศพ โดยศิษย์หลักไม่ได้บอกอย่างอื่นเพิ่มนอกจากให้ทุกคนคิดว่าตัวเองรอดจากพิษเพราะพิษในร่างกาย
“อสรพิษตงฟาง ดูท่าเขาจะไม่ใช่คนที่พวกเราจะอ่านใจได้”
“ใช่ เขาฆ่าแค่พวกที่ต้องการฆ่าเขาเท่านั้น ไม่ได้ฆ่าทั้งหมด”
“แล้วเราจะเอายังไงต่อ หากมีคนรู้ว่าเรารอดจากพิษของตงฟาง พวกมันจะคิดว่าเราสามารถนำไปเป็นตัวประกันให้ตงฟางได้”
ศิษย์หลักหันมองหน้ากัน พวกเขารู้สึกได้ถึงอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นกับพวกเขา
“ยังคิดว่าเขาจะรอดอีกเหรอ ถูกคนไล่ล่านับหมื่นเขาน่าจะตายไปแล้ว เอาล่ะ เรารีบกลับกันเถอะ ต่อจากนี้ไปห้ามพูดถึงเรื่องนี้อีก เราจะบอกทางสถาบันเพียงแค่ว่า เรารักษาโรคได้แล้วเท่านั้น”
ศิษย์สายหลักพยักหน้า พวกเขาจะไม่พูดถึงตงฟาง จะรายงานเพียงแค่คนของหมู่บ้านไป๋เท่านั้น เพราะคิดว่าตงฟางคงไม่รอดจากการไล่ล่า แม้จะตายไปแล้วพวกเขาก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยว การที่ทุกคนรอดจากพิษของตงฟางยังคงเป็นปริศนาต่อไป ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขารอดตายเพราะตงฟางใช้พลังจิตคลุมตัวพวกเขาเอาไว้ก่อนจะกระโดดหนีคนที่ต้องการไล่ล่าเขา